ହୃଦୋ ଭୂମଧ୍ଯପର୍ଯନ୍ତଂ ଵୃତ୍ତଂ ଷଡ୍ବିନ୍ଦୁଲାଞ୍ଛିତମ୍ । ଯଂ ବୀଜଯୁକ୍ତଂ ଧୂମ୍ରାଭଂ ନଭସ୍ଵନ୍ମଣ୍ଡଲଂ ସ୍ମରେତ୍
ହୃଦୟରୁ ଭୂମିର ମଧ୍ୟଭାଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ଗୋଲାକାର ଅଞ୍ଚଳ, ଯାହା ଛଅଟି ବିନ୍ଦୁରେ ଚିହ୍ନିତ ଏବଂ ବୀଜାକ୍ଷର ସହିତ ଧୂସର ଦେଖାଯାଏ, ଏହି ଆକାଶ ମଣ୍ଡଳକୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।
ଆବ୍ରହ୍ମରନ୍ଧ୍ରଂ ଭ୍ରୂମଧ୍ଯାଦ୍ଵୃତ୍ତଂ ସ୍ଵଚ୍ଛଂ ମନୋହରମ୍ । ହଂ ବୀଜଯୁକ୍ତମାକାଶମଣ୍ଡଲଂ ଚ ଵିଚିନ୍ତଯେତ୍
ଭୂରୁମଧ୍ୟରୁ ବ୍ରହ୍ମରନ୍ଧ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଗୋଲାକାର ଆକାଶ ମଣ୍ଡଳ, ଯାହା 'ହଂ' ବୀଜାକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଏହାକୁ ମନରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଭୂତାନି ସଞ୍ଚିନ୍ତ୍ଯ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ସଂଵିଲାପଯେତ୍ । ଭୁଵଂ ଜଲେ ଜଲଂ ଵହ୍ନୌ ଵହ୍ନିଂ ଵାଯୌ ନଭସ୍ଯମୁମ୍
ଏଭଳି ଭୂତଗୁଡିକୁ ଚିନ୍ତନ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭୂତକୁ ଅନ୍ୟ ଭୂତରେ ବିଳିନ କରିବା ଉଚିତ—ଭୂମିକୁ ଜଳରେ, ଜଳକୁ ଅଗ୍ନିରେ, ଅଗ୍ନିକୁ ବାୟୁରେ, ଏବଂ ବାୟୁକୁ ଆକାଶରେ।
ଵିଲାପ୍ଯ ଖମହଙ୍କାରେ ମହତ୍ତତ୍ତ୍ଵେଽପ୍ଯହଙ୍କୃତିମ୍ । ମହାନ୍ତଂ ପ୍ରକୃତୌ ମାଯାମାତ୍ମନି ପ୍ରଵିଲାପଯେତ୍
ଆକାଶକୁ ଅହଂକାରରେ, ଅହଂକାରକୁ ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱରେ, ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱକୁ ପ୍ରକୃତିରେ ବିଳିନ କରି, ପ୍ରକୃତିକୁ ଆତ୍ମାରେ ବିଳିନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶୁଦ୍ଧସଂଵିନ୍ମଯୋ ଭୂତ୍ଵା ଚିନ୍ତଯେତ୍ପାପପୂରୁଷମ୍ । ଵାମକୁକ୍ଷିସ୍ଥିତଂ କୃଷ୍ଣମଙ୍ଗୁଷ୍ଠପରିମାଣକମ୍
ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା ହୋଇ, ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଅଂଗୁଠି ପରିମାଣର କଳା ଦେଖାଯାଉଥିବା ପାପର ଦେହକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଶିରୋଯୁକ୍ତଂ କନକସ୍ତେଯବାହୁକମ୍ । ମଦିରାପାନହୃଦଯଂ ଗୁରୁତଲ୍ପକଟୀଯୁତମ୍
ଏହାର ମୁଣ୍ଡ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାର, ହାତ କନକ ଚୋରିର, ହୃଦୟ ମଦ୍ୟପାନର, ଏବଂ କଟି ଗୁରୁର ଶୟନ ଦୋଷର ସହିତ ଅନ୍ୱିତ।
ତତ୍ସଂସର୍ଗିପଦଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵମୁପପାତକମସ୍ତକମ୍ । ଖଡ୍ଗଚର୍ମଧରଂ କୃଷ୍ଣମଧୋଵକ୍ତ୍ରଂ ସୁଦୁଃସହମ୍
ଏହାର ପାଦ ସଂସର୍ଗ ଦୋଷରେ ଯୁକ୍ତ, ମୁଣ୍ଡ ଉପପାତକ ଦୋଷରେ ଯୁକ୍ତ, ଏହା କଳା, ତଳକୁ ମୁଁହ, ହାତରେ ତଳୱାର ଓ ଢାଲ ଧରିଛି, ଏବଂ ଅତି ଭୟଙ୍କର।
ଵାଯୁବୀଜଂ ସ୍ମରନ୍ଵାଯୁଂ ସମ୍ପୂର୍ଯୈନଂ ଵିଶୋଷଯେତ୍ । ସ୍ଵଶରୀରଯୁତଂ ମନ୍ତ୍ରୋ ଵହ୍ନିବୀଜେନ ନିର୍ଦହେତ୍
ବାୟୁ ବୀଜାକ୍ଷରକୁ ଚିନ୍ତନ କରି, ବାୟୁରେ ଏହାକୁ ପୂରି ଶୁଷ୍କ କରିବା ଉଚିତ; ପରେ ନିଜ ଶରୀର ସହିତ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି ବୀଜାକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଦହନ କରିବା ଉଚିତ।
କୁମ୍ଭକେ ପରିଜପ୍ତେନ ତତଃ ପାପନରୋଦ୍ଭଵମ୍ । ବହିର୍ଭସ୍ମ ସମୁତ୍ସାର୍ଯ ଵାଯୁବୀଜେନ ରେଚଯେତ୍
କୁମ୍ଭକରେ ଜପ କରି, ପରେ ବାୟୁ ବୀଜାକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ପାପ ଦହନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭସ୍ମକୁ ବାହାରକୁ ଫେଙ୍ଗିବା ଉଚିତ।
ସୁଧାବୀଜେନ ଦେହୋତ୍ଥଂ ଭସ୍ମ ସଂପ୍ଲାଵଯେତ୍ସୁଧୀଃ । ଭୂବୀଜେନ ଘନୀକୃତ୍ଯ ଭସ୍ମ ତତ୍କନକାଣ୍ଡଵତ୍
ଅମୃତ ବୀଜାକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଶରୀରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭସ୍ମକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ପ୍ରବାହିତ କରିବା ଉଚିତ; ଭୂ ବୀଜାକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଭସ୍ମକୁ ସୁନାର ଦଣ୍ଡ ପରି ଦୃଢ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଶୁଦ୍ଧମୁକୁରାକାରଂ ଜପନ୍ବୀଜଂ ଵିହାଯସଃ । ମୂର୍ଧାଦିପାଦପର୍ଯନ୍ତାନ୍ଯଙ୍ଗାନି ରଚଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ଶୁଦ୍ଧ ଦର୍ପଣ ପରି ଆକାରକୁ ଚିନ୍ତନ କରି, ଆକାଶ ବୀଜାକ୍ଷର ଜପ କରି, ମୁଣ୍ଡରୁ ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ।
ଆକାଶାଦୀନି ଭୂତାନି ପୁନରୁତ୍ପାଦଯେଚ୍ଚିତଃ । ସୋଽହଂ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଚାତ୍ମାନମାନଯେଦ୍ଧୃଦଯାମ୍ବୁଜେ
ପରେ ଆକାଶ ଆଦି ଭୂତଗୁଡିକୁ ମନରେ ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟି କରି, 'ସୋହଂ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାକୁ ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ଆଣିବା ଉଚିତ।
କୁଣ୍ଡଲୀଜୀଵମାଦାଯ ପରସଙ୍ଗାତ୍ସୁଧାମଯମ୍ । ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ହୃଦଯାମ୍ଭୋଜେ ମୂଲାଧାରଗତାଂ ସ୍ମରେତ୍
କୁଣ୍ଡଳିନୀ ଜୀବକୁ, ଅମୃତରେ ଗଠିତ, ପରମ ସଂସର୍ଗରୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ହୃଦୟ ପଦ୍ମରେ ସ୍ଥାପନ କରି ମୂଳାଧାରରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।
ରକ୍ତାମ୍ଭୋଧିସ୍ଥପୋତୋଲ୍ଲସଦରୁଣ- ସରୋଜାଧିରୂଢା କରାବ୍ଜୈଃ ଶୂଲଂ କୋଦଣ୍ଡମିକ୍ଷୂଦ୍ଭଵମଣିଗୁଣ- ମପ୍ଯଙ୍କୁଶଂ ପଞ୍ଚବାଣାନ୍ । ବିଭ୍ରାଣାସୃକ୍କପାଲଂ ତ୍ରିନଯନ- ଲସିତା ପୀନଵକ୍ଷୋରୁହାଢ୍ଯା ଦେଵୀ ବାଲାର୍କଵର୍ଣା ଭଵତୁ ସୁଖକରୀ ପ୍ରାଣଶକ୍ତିଃ ପରା ନଃ
ରକ୍ତ ସାଗରରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲାଲ ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା, ଅଂଗୁଳି ପଦ୍ମରେ ତ୍ରିଶୂଳ, କୋଦଣ୍ଡ, ଇକ୍ଷୁ, ମଣିମାଳା, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ପଞ୍ଚବାଣ ଧରିଥିବା, ରକ୍ତ ଭରା କପାଳ ଧରିଥିବା, ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ଉତ୍ତଳ ଉରୁ, ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେବୀ ପ୍ରାଣଶକ୍ତି, ଆମକୁ ସୁଖ ଦେଉ।
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ପ୍ରାଣଶକ୍ତିଂ ପରମାତ୍ମସ୍ଵରୂପିଣୀମ୍ । ଵିଭୂତିଧାରଣଂ କାର୍ଯଂ ସର୍ଵାଧିକୃତିସିଦ୍ଧଯେ
ଏପରି ଭାବରେ ପ୍ରାଣଶକ୍ତିକୁ ପରମାତ୍ମାର ସ୍ୱରୂପ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ସମସ୍ତ ଅଧିକାର ଓ ସଫଳତା ପାଇଁ ଭସ୍ମ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଭୂତେର୍ଵିସ୍ତରଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଧାରଣେ ଚ ମହାଫଲମ୍ । ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତିପ୍ରମାଣୋକ୍ତଂ ଭସ୍ମଧାରଣମୁତ୍ତମମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଭସ୍ମର ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ ଓ ଏହା ଧାରଣର ମହାଫଳ କହିବି; ଶ୍ରୁତି ଓ ସ୍ମୃତିରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଭସ୍ମ ଧାରଣ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ସଶିରୋଵ୍ରତଂ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡଧାରଣଵର୍ଣନମ୍ ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଇଦଂ ଶିରୋଵ୍ରତଂ ଚୀର୍ଣଂ ଵିଧିଵଦ୍ଯୈର୍ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ । ତେଷାମେଵ ପରାଂ ଵିଦ୍ଯାଂ ଵଦେଦଜ୍ଞାନବାଧିକାମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ଏହି ଶିରୋବ୍ରତ ଯଦି ଦ୍ୱିଜମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ଅଜ୍ଞାନକୁ ଦୂର କରିବା ଉଚ୍ଚତମ ଜ୍ଞାନ ପାଇଥାନ୍ତି।
ଵିଧିଵଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯା ସାର୍ଧଂ ନ ଚୀର୍ଣଂ ଯୈଃ ଶିରୋଵ୍ରତମ୍ । ଶ୍ରୌତସ୍ମାର୍ତସମାଚାରସ୍ତେଷାମନୁପକାରକଃ
ଯେମାନେ ନିୟମ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶିରୋବ୍ରତ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରୁତି ଓ ସ୍ମୃତିର ଆଚରଣ କିଛି ଉପକାର କରେନାହିଁ।
ଶିରୋଵ୍ରତସମାଚାରାଦେଵ ବ୍ରହ୍ମାଦିଦେଵତାଃ । ଦେଵତା ଅଭଵନ୍ଵିଦ୍ଵନ୍ ଖଲୁ ନାନ୍ଯେନ ହେତୁନା
ମୁଦ୍ରା ଶିରୋବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଦେବତା ହୋଇଥିଲେ, ମୁଦ୍ରା ଏହା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ନୁହେଁ, ମୁଦ୍ରା ଏହି ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ ।
ଶିରୋଵ୍ରତସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ପୂର୍ଵୈଃ ପୂର୍ଵତରଂ କୃତମ୍ । ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚ ଦେଵତାଃ ସକଲା ଅପି
ଶିରୋବ୍ରତର ମହତ୍ତ୍ୱ ପୂର୍ବଜମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ; ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହିଥିରେ ଅନୁସୃତ ।
ସର୍ଵପାତକଯୁକ୍ତୋଽପି ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ । ଶିରୋଵ୍ରତମିଦଂ ଯେନ ଚରିତଂ ଵିଧିଵଦ୍ବୁଧୈଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସେ ଏହି ଶିରୋବ୍ରତକୁ ନୀତିମତିକ ଭାବେ ପାଳନ କରିଥାଏ, ତେବେ ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ।
ଶିରୋଵ୍ରତମିଦଂ ନାମ ଶିରସ୍ଯାଥର୍ଵଣଶ୍ରୁତେଃ । ଯଦୁକ୍ତଂ ତଦ୍ଧି ନୈଵାନ୍ଯତ୍ତତ୍ତୁ ପୁଣ୍ଯେନ ଲଭ୍ଯତେ
ଏହି ଶିରୋବ୍ରତ ନାମକ ବ୍ରତ ଯାହା ଅଥର୍ବଣ ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ଏହା ଅନ୍ୟ କୌଣସିଠି ମିଳେ ନାହିଁ; ଏହି ବ୍ରତ କେବଳ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ ହୁଏ ।
ଶାଖାଭେଦେଷୁ ନାମାନି ଵ୍ରତସ୍ଯାସ୍ଯ ଵିଭେଦତଃ । ପଠ୍ଯନ୍ତେ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲ ଶାଖାସ୍ଵେକଵ୍ରତଂ ହି ତତ୍
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଭିନ୍ନ ବେଦଶାଖା ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ବ୍ରତର ନାମ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ଶାଖାରେ ଏହି ବ୍ରତ ଏକଟି ହିଁ ।
ସର୍ଵଶାଖାସୁ ଵସ୍ତ୍ଵେକଂ ଶିଵାଖ୍ଯଂ ସତ୍ଯଚିଦ୍ଘନମ୍ । ତଥା ତଦ୍ଵିଷଯଂ ଜ୍ଞାନଂ ତଥୈଵ ଚ ଶିରୋତଵ୍ରତମ୍
ସମସ୍ତ ବେଦଶାଖାରେ ଏକଟି ମାନ୍ୟତା ଅଛି—ଏହାକୁ 'ଶିବ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସତ୍ୟ ଓ ଚେତନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଏହିପରି ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶିରୋବ୍ରତ ମଧ୍ୟ ଏକଟି ହିଁ ।
ଶିରୋଵ୍ରତଵିହୀନସ୍ତୁ ସର୍ଵଧର୍ମଵିଵର୍ଜିତଃ । ଅପି ସର୍ଵାସୁ ଵିଦ୍ଯାସୁ ସୋଽଧିକାରୀ ନ ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି ଶିରୋବ୍ରତ ନାହିଁ, ସେଠି ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଅନୁପସ୍ଥିତ; ଯଦିଓ ସେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଜାଣିଛନ୍ତି, ତଥାପି ସେ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଶିରୋଵ୍ରତମିଦଂ କାର୍ଯଂ ପାପକାନ୍ତାରଦାହକମ୍ । ସାଧନଂ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାନାଂ ଯତସ୍ତତ୍ସମ୍ଯଗାଚରେତ୍
ଏହି ଶିରୋବ୍ରତ ଅବଶ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ପାପର ମୂଳକୁ ଦହିଦିଏ; ଏହା ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଉପାୟ, ତେଣୁ ଏହାକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ପାଳନ କରିବା ଦରକାର ।
ଶ୍ରୁତିରାଥର୍ଵଣୀ ସୂକ୍ଷ୍ମା ସୂକ୍ଷ୍ମାର୍ଥସ୍ଯ ପ୍ରକାଶିନୀ । ଯଦୁଵାଚ ଵ୍ରତଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା ତନ୍ନିତ୍ଯଂ ସମ୍ଯଗାଚରେତ୍
ଅଥର୍ବଣ ବେଦର ଶ୍ରୁତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଏହା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅର୍ଥକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ; ଯେ ବ୍ରତକୁ ସେ ଆଦର ସହ କହିଛନ୍ତି, ତାହାକୁ ସଦା ସଠିକ୍ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ ।
ଅଗ୍ନିରିତ୍ଯାଦିଭିର୍ମନ୍ତ୍ରୈଃ ଷଡ୍ଭିଃ ଶୁଦ୍ଧେନ ଭସ୍ମନା । ସର୍ଵାଙ୍ଗୋଦ୍ଧୂଲନଂ କୁର୍ଯାଚ୍ଛିରୋଵ୍ରତସମାହ୍ଵଯମ୍
ଅଗ୍ନି ଇତ୍ୟାଦି ଛଅଟି ମନ୍ତ୍ର ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ପବିତ୍ର କରିବା ଉଚିତ—ଏହାକୁ ଶିରୋବ୍ରତ ବୋଲାଯାଏ ।
ଏତଚ୍ଛିରୋଵ୍ରତଂ କୁର୍ଯାତ୍ସନ୍ଧ୍ଯାକାଲେଷୁ ସାଦରମ୍ । ଯାଵଦ୍ଵିଦ୍ଯୋଦଯସ୍ତାଵତ୍ତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯା ଖଲୂତ୍ତମା
ଏହି ଶିରୋବ୍ରତକୁ ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ଆଦର ସହ କରିବା ଉଚିତ; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଉଦୟ ହୁଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ସର୍ବୋତ୍ତମ ହେବ ।
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦମଥାବ୍ଦଂ ଵା ତଦର୍ଧଂ ଚ ତଦର୍ଧକମ୍ । ପ୍ରକୁର୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵାଦଶାହଂ ଵା ସଙ୍କଲ୍ପେନ ଶିରୋଵ୍ରତମ୍
ଏହି ଶିରୋବ୍ରତକୁ ବାରୋ ବର୍ଷ, କିମ୍ବା ଏକ ବର୍ଷ, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଅଂଶ, କିମ୍ବା ବାରୋ ଦିନ ନିଶ୍ଚୟ ସହ କରିବା ଉଚିତ ।