ପଠ୍ଯତେ ମୁନିଭିଃ ସର୍ଵୈର୍ମଯା ପୁତ୍ର ତଥୈଵ ଚ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ଫଲଂ ଚୈଵ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ ଏହି କଥା ପଢ଼ନ୍ତି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କହୁଛି, ଓ ପୁତ୍ର; ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ଫଳ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଫଲସ୍ଯ ଦର୍ଶନେ ପୁଣ୍ଯଂ ସ୍ପର୍ଶାତ୍କୋଟିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍ । ଶତକୋଟିଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଧାରଣାଲ୍ଲଭତେ ନରଃ
ଏହାର ଫଳ ଦେଖିଲେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଛୁଇଁଲେ କୋଟିଗୁଣ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏହା ପିନ୍ଧିଲେ ଲୋକ ଶତ କୋଟି ଗୁଣ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ଲକ୍ଷକୋଟିସହସ୍ରାଣି ଲକ୍ଷକୋଟିଶତାନି ଚ । ଜପାଚ୍ଚ ଲଭତେ ନିତ୍ଯଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ଯେଉଁଠି ଲକ୍ଷ କୋଟି ସହସ୍ର ଏବଂ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଶତ ମିଳିଥାଏ, ସେଉଁଠି ନିତ୍ୟ ଜପ କଲେ ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳିଥାଏ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ କିମ୍ବା ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ।
ହସ୍ତେ ଚୋରସି କଣ୍ଠେ ଚ କର୍ଣଯୋର୍ମସ୍ତକେ ତଥା । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଧାରଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ସ ରୁଦ୍ରୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯିଏ ହାତ, ହୃଦୟ, କଣ୍ଠ, କାନ କିମ୍ବା ମୁଣ୍ଡରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଵଧ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ରୁଦ୍ରଵଦ୍ଧି ଚରେଦ୍ଭୁଵି । ସୁରାଣାମସୁରାଣାଂ ଚ ଵନ୍ଦନୀଯୋ ଯଥା ଶିଵଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଚରଣ କରେ; ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଯେପରି ଶିବଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେପରି ସେଠିକୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରୀ ସତତଂ ଵନ୍ଦନୀଯସ୍ତଥା ନରୈଃ । ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟୋ ଵା ଵିକର୍ମସ୍ଥୋ ଯୁକ୍ତୋ ଵା ସର୍ଵପାତକୈଃ
ଯିଏ ସଦା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧେ, ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ, ଯଦିଓ ସେ ଅପବିତ୍ର, ନିଷିଦ୍ଧ କାମରେ ଲିପ୍ତ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ପାପରେ ଦୁଃଖିତ ହେଉ।
ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ତୁ ଧାରଣାତ୍ । କଣ୍ଠେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମାବଧ୍ଯ ଶ୍ଵାପି ଵା ମ୍ରିଯତେ ଯଦି
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଯଦି କୌଣସି କୁକୁର ମଧ୍ୟ ଗଳାରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧି ମରିଯାଏ,
ସୋଽପି ମୁକ୍ତିମଵାପ୍ନୋତି କିଂ ପୁନର୍ମାନୁଷୋଽପି ସଃ । ଜପଧ୍ଯାନଵିହୀନୋଽପି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଯଦି ଧାରଯେତ୍
ସେଠିପାଇଁ ମୁକ୍ତିକୁ ପାଇଁଥାଏ—ତେବେ ମଣିଷ ହେଲେ କଣ କହିବି? ଯଦି କେହି ଜପ କିମ୍ବା ଧ୍ୟାନ ନ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧେ, ସେଉଁଠି ମୁକ୍ତିକୁ ପାଇଁଥାଏ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍ । ଏକଂ ଵାପି ହି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ କୃତ୍ଵା ଯତ୍ନେନ ଧାରଯେତ୍
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚେ। ଏକଟି ମାତ୍ର ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଆଦରରେ ପିନ୍ଧାଯାଏ, ତେବେ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ଏକଵିଂଶତିମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ । ଅତଃ ପରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ପୁନର୍ଵିଧିମ୍
ଏକୋଇଶଟି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମିଳିଲେ, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏବେ ମୁଁ ଆଉ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ନିୟମ କହିବି।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଗୁଣନିଧିମୋକ୍ଷଵର୍ଣନମ୍ ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ମହାସେନ କୁଶଗ୍ରନ୍ଥିପୁତ୍ରାଜୀଵାଦଯଃ ପରେ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ତୁ ନୈକୋଽପି କଲାମର୍ହତି ଷୋଡଶୀମ୍
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ମହିମା, ଗୁଣ ଓ ମୁକ୍ତିର ବର୍ଣ୍ଣନା। ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: ମହାସେନ, କୁଶଗ୍ରନ୍ଥି, ପୁତ୍ର, ଆଜୀବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ଏକ ଷୋଳଂଶ ଅଂଶକୁ ମଧ୍ୟ ସମାନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ପୁରୁଷାଣାଂ ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଗ୍ରହାଣାଂ ଚ ଯଥା ରଵିଃ । ନଦୀନାଂ ତୁ ଯଥା ଗଙ୍ଗା ମୁନୀନାଂ କଶ୍ଯପୋ ଯଥା
ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଵିଷ୍ଣୁ, ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଗଙ୍ଗା, ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି କଶ୍ୟପ,
ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରଵା ଯଥାଶ୍ଵାନାଂ ଦେଵାନାମୀଶ୍ଵରୋ ଯଥା । ଦେଵୀନାଂ ତୁ ଯଥା ଗୌରୀ ତଦ୍ଵଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠମିଦଂ ଭଵେତ୍
ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଈଶ୍ୱର, ଦେବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୌରୀ ଯେପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେପରି ଏହି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନାତଃ ପରତରଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ନାତଃ ପରତରଂ ଵ୍ରତମ୍ । ଅକ୍ଷଯ୍ଯେଷୁ ଚ ଦାନେଷୁ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ତୁ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଏହାଠାରୁ ଉପରେ କୌଣସି ସ୍ତୋତ୍ର ନାହିଁ, ଏହାଠାରୁ ଉପରେ କୌଣସି ବ୍ରତ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ଅକ୍ଷୟ ଦାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶିଵଭକ୍ତାଯ ଶାନ୍ତାଯ ଦଦ୍ଯାଦ୍ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମୁତ୍ତମମ୍ । ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଫଲସ୍ଯାନ୍ତଂ ନ ଚାହଂ ଵକ୍ତୁମୁତ୍ସହେ
ଶିବଭକ୍ତ ଶାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଯଦି କେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟ ଫଳ କେତେ ହେବ, ମୁଁ କହିପାରିବି ନାହିଁ।
ଧୃତରୁଦ୍ରାକ୍ଷକଣ୍ଠାଯ ଯସ୍ତ୍ଵନ୍ନଂ ସମ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛତି । ତ୍ରିସପ୍ତକୁଲମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଯିଏ ଗଳାରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକକୁ ଭୋଜନ ଦେଉଛି, ସେ ତିନି ସପ୍ତ କୁଳକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ଯସ୍ଯ ଭାଲେ ଵିଭୂତିର୍ନ ନାଙ୍ଗେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣମ୍ । ନ ଶମ୍ଭୋର୍ଭଵନେ ପୂଜା ସ ଵିପ୍ରଃ ଶ୍ଵପଚାଧମଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭାଲରେ ଭସ୍ମ ନାହିଁ, ଶରୀରରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ନାହିଁ, ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଗୃହରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ସବୁଠୁ ନିମ୍ନ ଚଣ୍ଡାଳ ସମାନ।
ଖାଦନ୍ମାଂସଂ ପିବନ୍ମଦ୍ଯଂ ସଙ୍ଗଚ୍ଛନ୍ନନ୍ତ୍ଯଜାନପି । ପାତକେଭ୍ଯୋ ଵିମୁଚ୍ଯେତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଶିରସି ସ୍ଥିତେ
ଯଦିଓ କେହି ମାଂସ ଖାଏ, ମଦ୍ୟ ପିଏ, କିମ୍ବା ଅନ୍ତ୍ୟଜଙ୍କ ସହିତ ମିଶେ, ଯଦି ମୁଣ୍ଡରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ରହିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲଭେ।
ସର୍ଵଯଜ୍ଞତପୋଦାନଵେଦାଭ୍ଯାସୈଶ୍ଚ ଯତ୍ଫଲମ୍ । ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ସଦ୍ଯୋ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ତୁ ଧାରଣାତ୍
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ତପ, ଦାନ ଓ ବେଦାଧ୍ୟୟନର ଯେଉଁ ଫଳ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ ସେଇ ଫଳ ସହଜରେ ମିଳେ।
ଵେଦୈଶ୍ଚତୁର୍ଭିର୍ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ପୁରାଣପଠନେନ ଚ । ଯତ୍ତୀର୍ଥସେଵନେନୈଵ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାଦିଭିସ୍ତଥା
ଚାରି ବେଦ, ପୁରାଣ ପଢିବା, ତୀର୍ଥ ଦର୍ଶନ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ଶିକ୍ଷା ଓ ଏହାଦିରୁ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ,
ତତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଲଭତେ ସଦ୍ଯୋ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ତୁ ଧାରଣାତ୍ । ପ୍ରଯାଣକାଲେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ବନ୍ଧଯିତ୍ଵା ମ୍ରିଯେଦ୍ଯଦି
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେମାନେ ସେହି ପୁଣ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ପାଇଯାନ୍ତି। ଯଦି କେହି ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଦେହରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ବାନ୍ଧିଥାଏ, ତେବେ—
ସ ରୁଦ୍ରତ୍ଵମଵାପ୍ନୋତି ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନ ଵିଦ୍ଯତେ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଧାରଯେତ୍କଣ୍ଠେ ବାହ୍ଵୋର୍ଵା ମ୍ରିଯତେ ଯଦି
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନାହିଁ। ଯଦି କେହି ଗଳା କିମ୍ବା ବାହୁରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ—
କୁଲୈକଵିଂଶମୁତ୍ତାର୍ଯ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ଵସେନ୍ନରଃ । ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵାପି ଚାଣ୍ଡାଲୋ ନିର୍ଗୁଣଃ ସଗୁଣୋଽପି ଚ
ସେ ନିଜ କୁଳର ଏକୋଇଶ ପିଢିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ବାସ କରେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଉ କି ଚଣ୍ଡାଳ, ଗୁଣବାନ୍ କି ନିର୍ଗୁଣ—
ଭସ୍ମରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରୀ ଯଃ ସ ଦେଵତ୍ଵଂ ଶିଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ଶୁଚିର୍ଵାପ୍ଯଶୁଚିର୍ଵାପି ତଥାଭକ୍ଷ୍ଯସ୍ଯ ଭକ୍ଷକଃ
ଯିଏ ଭସ୍ମ ଓ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧେ, ସେ ଦେବତ୍ୱ ପାଇଁ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ସେ ପବିତ୍ର କି ଅପବିତ୍ର, ଅନୁଚିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ କି ନାଖାଏ—
ମ୍ଲେଚ୍ଛୋ ଵାପ୍ଯଥ ଚାଣ୍ଡାଲୋ ଯୁତୋ ଵା ସର୍ଵପାତକୈଃ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣାଦେଵ ସ ରୁଦ୍ରୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି ମ୍ଲେଛ କି ଚଣ୍ଡାଳ, କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କେବଳ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ରୁଦ୍ର ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଶିରସା ଧାରିତେ କୋଟିଃ କର୍ଣଯୋର୍ଦଶକୋଟଯଃ । ଶତକୋଟିର୍ଗଲେ ବଦ୍ଧୋ ମୂର୍ଧ୍ନି କୋଟିସହସ୍ରକମ୍
ମୁଣ୍ଡରେ ପିନ୍ଧିଲେ ଦଶ ଲକ୍ଷ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, କାନରେ ପିନ୍ଧିଲେ ଦଶ କୋଟି, ଗଳାରେ ବାନ୍ଧିଲେ ଶତ କୋଟି, ମୁଣ୍ଡ ଶିର ଉପରେ ରଖିଲେ ହଜାର କୋଟି ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଅଯୁତଂ ଚୋପଵୀତେ ତୁ ଲକ୍ଷକୋଟିର୍ଭୁଜେ ସ୍ଥିତେ । ମଣିବନ୍ଧେ ତୁ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷୋ ମୋକ୍ଷସାଧନକଃ ପରଃ
ଉପବୀତ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଲେ ଦଶ ହଜାର, ବାହୁରେ ପିନ୍ଧିଲେ ଲକ୍ଷ କୋଟି, ମଣିବନ୍ଧରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ରହିଲେ ସେ ମୁକ୍ତିର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପାୟ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରକୋ ଭୂତ୍ଵା ଯତ୍କିଞ୍ଚିତ୍କର୍ମ ଵୈଦିକମ୍ । କୁର୍ଵନ୍ଵିପ୍ରଃ ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ମହଦାପ୍ନୋତି ତତ୍ଫଲମ୍
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧି ଭକ୍ତି ସହିତ ଯେକୌଣସି ବେଦ ନିୟମ କାମ କରେ, ସେ ସେହି କାମର ମହାଫଳ ନିଶ୍ଚୟ ପାଇଯାଏ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମାଲିକାଂ କଣ୍ଠେ ଧାରଯେଦ୍ଭକ୍ତିଵର୍ଜିତଃ । ପାପକର୍ମା ତୁ ଯୋ ନିତ୍ଯଂ ସ ମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵବନ୍ଧନାତ୍
ଯେ କେହି ଭକ୍ତି ବିନା ମଧ୍ୟ ଗଳାରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳା ପିନ୍ଧେ, ଏବଂ ସବୁବେଳେ ପାପ କାମ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷାର୍ପିତଚେତା ଯୋ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ତୁ ନ ଵୈ ଧୃତଃ । ଅସୌ ମାହେଶ୍ଵରୋ ଲୋକେ ନମସ୍ଯଃ ସ ତୁ ଲିଙ୍ଗଵତ୍
ଯାହାର ମନ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷରେ ନିବେଶିତ, ଯଦିଓ ଶରୀରରେ ପିନ୍ଧିନାହାନ୍ତି, ସେ ଏହି ଜଗତରେ ମହେଶ୍ୱର ଭାବେ ପୂଜ୍ୟ, ଶିବଲିଙ୍ଗ ପରି ସମ୍ମାନିତ।