ପୁଣ୍ଯଲୋକଂ ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଧାରଯନ୍ପାପଂ କୁର୍ଵନ୍ନପି ଚ ମାନଵଃ
ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ଯଦିଓ ପାପ କରନ୍ତି, ତଥାପି ସେମାନେ ଏମିତି ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବା ଦୁର୍ଲଭ।
ସର୍ଵଂ ତରତି ପାପ୍ମାନଂ ଜାବାଲଶ୍ରୁତିରାହ ହି । ପଶଵୋ ହି ଚ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣାଦ୍ଯାନ୍ତି ରୁଦ୍ରତାମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାନ୍ତି—ଏହିପରି ଜାବାଳ ଶ୍ରୁତି କହିଛି; ଜନ୍ତୁମାନେ ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ ରୁଦ୍ର ଦଶାକୁ ପାଇଯାନ୍ତି।
କିମୁ ଯେ ଧାରଯନ୍ତି ସ୍ମ ନରା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମାଲିକାମ୍ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଃ ଶିରସା ହ୍ଯେକୋ ଧାର୍ଯୋ ରୁଦ୍ରପରୈଃ ସଦା
ତେବେ ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ମାଳା ପିନ୍ଧନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ କଥା କ’ଣ? ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ମୁଣ୍ଡରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ଧ୍ଵଂସନଂ ସର୍ଵଦୁଃଖାନାଂ ସର୍ଵପାପଵିମୋଚନମ୍ । ଵ୍ଯାହରନ୍ତି ଚ ନାମାନି ଯେ ଶମ୍ଭୋଃ ପରମାତ୍ମନଃ
ଯେଉଁମାନେ ଶମ୍ଭୁ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଏ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷାଲଙ୍କୃତା ଯେ ଚ ତେ ଵୈ ଭାଗଵତୋତ୍ତମାଃ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣଂ କାର୍ଯଂ ସର୍ଵଶ୍ରେଯୋଽର୍ଥିଭିର୍ନୃଭିଃ
ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରି ସୁଶୋଭିତ, ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତ; ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
କର୍ଣପାଶେ ଶିଖାଯାଂ ଚ କଣ୍ଠେ ହସ୍ତେ ତଥୋଦରେ । ମହାଦେଵଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମା ତେଷାଂ ଵିଭୂତଯଃ
କାନର ପାଶ, ଶିଖା, ଗଳା, ହାତ ଏବଂ ଉଦରରେ ଯେଉଁଠି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ରହିଛି, ସେଠି ମହାଦେବ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶକ୍ତି ବିଦ୍ୟମାନ।
ଦେଵାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ତଥା ଭକ୍ତ୍ଯା ଖଲୁ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରିଣଃ । ଗୋତ୍ରର୍ଷଯଶ୍ଚ ସର୍ଵେଷାଂ କୂଟସ୍ଥା ମୂଲରୂପିଣଃ
ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ନିଶ୍ଚିତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଗୋତ୍ରର ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଅବିଚଳ ମୂଳ ରୂପରେ ଏହି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧନ୍ତି।
ତେଷାଂ ଵଂଶପ୍ରସୂତାଶ୍ଚ ମୁନଯଃ ସକଲା ଅପି । ଶ୍ରୌତଧର୍ମପରାଃ ଶୁଦ୍ଧାଃ ଖଲୁ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରିଣଃ
ସେମାନଙ୍କ ବଂଶରେ ଜନ୍ମନେଇଥିବା ସମସ୍ତ ମୁନି, ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧନ୍ତି।
ଶ୍ରଦ୍ଧା ନ ଜାଯତେ ସାକ୍ଷାଦ୍ଵେଦସିଦ୍ଧେ ଵିମୁକ୍ତିଦେ । ବହୂନାଂ ଜନ୍ମନାମନ୍ତେ ମହାଦେଵପ୍ରସାଦତଃ
ବେଦରେ ମୁକ୍ତିଦାୟକ ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଠାରେ ସ୍ରଦ୍ଧା ସିଧାସଳଖ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ; ଏହି ସବୁ ମହାଦେବଙ୍କ କୃପାରେ ଅନେକ ଜନ୍ମ ପରେ ହିଁ ହୁଏ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣେ ଵାଞ୍ଛା ସ୍ଵଭାଵାଦେଵ ଜାଯତେ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ତୁ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଜାବାଲୈରାଦରେଣ ତୁ
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଇଚ୍ଛା ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ଉପଜେ; ଏବଂ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ମହିମାକୁ ଜାବାଳମାନେ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ସହିତ କହନ୍ତି।
ପଠ୍ଯତେ ମୁନିଭିଃ ସର୍ଵୈର୍ମଯା ପୁତ୍ର ତଥୈଵ ଚ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ଫଲଂ ଚୈଵ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ ଏହି କଥା ପଢ଼ନ୍ତି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କହୁଛି, ଓ ପୁତ୍ର; ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ଫଳ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଫଲସ୍ଯ ଦର୍ଶନେ ପୁଣ୍ଯଂ ସ୍ପର୍ଶାତ୍କୋଟିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍ । ଶତକୋଟିଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଧାରଣାଲ୍ଲଭତେ ନରଃ
ଏହାର ଫଳ ଦେଖିଲେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଛୁଇଁଲେ କୋଟିଗୁଣ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏହା ପିନ୍ଧିଲେ ଲୋକ ଶତ କୋଟି ଗୁଣ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ଲକ୍ଷକୋଟିସହସ୍ରାଣି ଲକ୍ଷକୋଟିଶତାନି ଚ । ଜପାଚ୍ଚ ଲଭତେ ନିତ୍ଯଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ଯେଉଁଠି ଲକ୍ଷ କୋଟି ସହସ୍ର ଏବଂ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଶତ ମିଳିଥାଏ, ସେଉଁଠି ନିତ୍ୟ ଜପ କଲେ ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳିଥାଏ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ କିମ୍ବା ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ।
ହସ୍ତେ ଚୋରସି କଣ୍ଠେ ଚ କର୍ଣଯୋର୍ମସ୍ତକେ ତଥା । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଧାରଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ସ ରୁଦ୍ରୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯିଏ ହାତ, ହୃଦୟ, କଣ୍ଠ, କାନ କିମ୍ବା ମୁଣ୍ଡରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଵଧ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ରୁଦ୍ରଵଦ୍ଧି ଚରେଦ୍ଭୁଵି । ସୁରାଣାମସୁରାଣାଂ ଚ ଵନ୍ଦନୀଯୋ ଯଥା ଶିଵଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଚରଣ କରେ; ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଯେପରି ଶିବଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେପରି ସେଠିକୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରୀ ସତତଂ ଵନ୍ଦନୀଯସ୍ତଥା ନରୈଃ । ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟୋ ଵା ଵିକର୍ମସ୍ଥୋ ଯୁକ୍ତୋ ଵା ସର୍ଵପାତକୈଃ
ଯିଏ ସଦା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧେ, ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ, ଯଦିଓ ସେ ଅପବିତ୍ର, ନିଷିଦ୍ଧ କାମରେ ଲିପ୍ତ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ପାପରେ ଦୁଃଖିତ ହେଉ।
ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ତୁ ଧାରଣାତ୍ । କଣ୍ଠେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମାବଧ୍ଯ ଶ୍ଵାପି ଵା ମ୍ରିଯତେ ଯଦି
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଯଦି କୌଣସି କୁକୁର ମଧ୍ୟ ଗଳାରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧି ମରିଯାଏ,
ସୋଽପି ମୁକ୍ତିମଵାପ୍ନୋତି କିଂ ପୁନର୍ମାନୁଷୋଽପି ସଃ । ଜପଧ୍ଯାନଵିହୀନୋଽପି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଯଦି ଧାରଯେତ୍
ସେଠିପାଇଁ ମୁକ୍ତିକୁ ପାଇଁଥାଏ—ତେବେ ମଣିଷ ହେଲେ କଣ କହିବି? ଯଦି କେହି ଜପ କିମ୍ବା ଧ୍ୟାନ ନ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧେ, ସେଉଁଠି ମୁକ୍ତିକୁ ପାଇଁଥାଏ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍ । ଏକଂ ଵାପି ହି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ କୃତ୍ଵା ଯତ୍ନେନ ଧାରଯେତ୍
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚେ। ଏକଟି ମାତ୍ର ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଆଦରରେ ପିନ୍ଧାଯାଏ, ତେବେ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ଏକଵିଂଶତିମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ । ଅତଃ ପରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ପୁନର୍ଵିଧିମ୍
ଏକୋଇଶଟି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମିଳିଲେ, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏବେ ମୁଁ ଆଉ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ନିୟମ କହିବି।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଗୁଣନିଧିମୋକ୍ଷଵର୍ଣନମ୍ ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ମହାସେନ କୁଶଗ୍ରନ୍ଥିପୁତ୍ରାଜୀଵାଦଯଃ ପରେ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ତୁ ନୈକୋଽପି କଲାମର୍ହତି ଷୋଡଶୀମ୍
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ମହିମା, ଗୁଣ ଓ ମୁକ୍ତିର ବର୍ଣ୍ଣନା। ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: ମହାସେନ, କୁଶଗ୍ରନ୍ଥି, ପୁତ୍ର, ଆଜୀବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ଏକ ଷୋଳଂଶ ଅଂଶକୁ ମଧ୍ୟ ସମାନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ପୁରୁଷାଣାଂ ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଗ୍ରହାଣାଂ ଚ ଯଥା ରଵିଃ । ନଦୀନାଂ ତୁ ଯଥା ଗଙ୍ଗା ମୁନୀନାଂ କଶ୍ଯପୋ ଯଥା
ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଵିଷ୍ଣୁ, ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଗଙ୍ଗା, ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି କଶ୍ୟପ,
ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରଵା ଯଥାଶ୍ଵାନାଂ ଦେଵାନାମୀଶ୍ଵରୋ ଯଥା । ଦେଵୀନାଂ ତୁ ଯଥା ଗୌରୀ ତଦ୍ଵଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠମିଦଂ ଭଵେତ୍
ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଈଶ୍ୱର, ଦେବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୌରୀ ଯେପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେପରି ଏହି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନାତଃ ପରତରଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ନାତଃ ପରତରଂ ଵ୍ରତମ୍ । ଅକ୍ଷଯ୍ଯେଷୁ ଚ ଦାନେଷୁ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ତୁ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଏହାଠାରୁ ଉପରେ କୌଣସି ସ୍ତୋତ୍ର ନାହିଁ, ଏହାଠାରୁ ଉପରେ କୌଣସି ବ୍ରତ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ଅକ୍ଷୟ ଦାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶିଵଭକ୍ତାଯ ଶାନ୍ତାଯ ଦଦ୍ଯାଦ୍ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମୁତ୍ତମମ୍ । ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଫଲସ୍ଯାନ୍ତଂ ନ ଚାହଂ ଵକ୍ତୁମୁତ୍ସହେ
ଶିବଭକ୍ତ ଶାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଯଦି କେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟ ଫଳ କେତେ ହେବ, ମୁଁ କହିପାରିବି ନାହିଁ।
ଧୃତରୁଦ୍ରାକ୍ଷକଣ୍ଠାଯ ଯସ୍ତ୍ଵନ୍ନଂ ସମ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛତି । ତ୍ରିସପ୍ତକୁଲମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଯିଏ ଗଳାରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକକୁ ଭୋଜନ ଦେଉଛି, ସେ ତିନି ସପ୍ତ କୁଳକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ଯସ୍ଯ ଭାଲେ ଵିଭୂତିର୍ନ ନାଙ୍ଗେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣମ୍ । ନ ଶମ୍ଭୋର୍ଭଵନେ ପୂଜା ସ ଵିପ୍ରଃ ଶ୍ଵପଚାଧମଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭାଲରେ ଭସ୍ମ ନାହିଁ, ଶରୀରରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ନାହିଁ, ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଗୃହରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ସବୁଠୁ ନିମ୍ନ ଚଣ୍ଡାଳ ସମାନ।
ଖାଦନ୍ମାଂସଂ ପିବନ୍ମଦ୍ଯଂ ସଙ୍ଗଚ୍ଛନ୍ନନ୍ତ୍ଯଜାନପି । ପାତକେଭ୍ଯୋ ଵିମୁଚ୍ଯେତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଶିରସି ସ୍ଥିତେ
ଯଦିଓ କେହି ମାଂସ ଖାଏ, ମଦ୍ୟ ପିଏ, କିମ୍ବା ଅନ୍ତ୍ୟଜଙ୍କ ସହିତ ମିଶେ, ଯଦି ମୁଣ୍ଡରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ରହିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲଭେ।
ସର୍ଵଯଜ୍ଞତପୋଦାନଵେଦାଭ୍ଯାସୈଶ୍ଚ ଯତ୍ଫଲମ୍ । ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ସଦ୍ଯୋ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ତୁ ଧାରଣାତ୍
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ତପ, ଦାନ ଓ ବେଦାଧ୍ୟୟନର ଯେଉଁ ଫଳ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ ସେଇ ଫଳ ସହଜରେ ମିଳେ।
ଵେଦୈଶ୍ଚତୁର୍ଭିର୍ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ପୁରାଣପଠନେନ ଚ । ଯତ୍ତୀର୍ଥସେଵନେନୈଵ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାଦିଭିସ୍ତଥା
ଚାରି ବେଦ, ପୁରାଣ ପଢିବା, ତୀର୍ଥ ଦର୍ଶନ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ଶିକ୍ଷା ଓ ଏହାଦିରୁ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ,