ମୂଲମନ୍ତ୍ରଂ ନ୍ଯସେତ୍ପଶ୍ଚାତ୍ପୂର୍ଵଵତ୍କାରଯେତ୍ତଥା । ସଦ୍ଯୋଜାତାଦିଭିଃ ପ୍ରୋକ୍ଷ୍ଯ ଯାଵଦଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ଶତମ୍
ପରେ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ରଖି, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ତେପରି କରିବା। ସଦ୍ୟୋଜାତ ଓ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସିଞ୍ଚିବା।
ମୂଲମନ୍ତ୍ରଂ ସମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ଶୁଦ୍ଧଭୂମୌ ନିଧାଯ ଚ । ତସ୍ଯୋପରି ନ୍ଯସେତ୍ସାମ୍ବଂ ଶିଵଂ ପରମକାରଣମ୍
ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଭୂମିରେ ରଖିବା, ତାହାଉପରେ ଶିବ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ କାରଣକୁ ରଖିବା।
ପ୍ରତିଷ୍ଠିତା ଭଵେନ୍ମାଲା ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦା । ଯସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଯୋ ମନ୍ତ୍ରସ୍ତାଂ ତେନୈଵାଭିପୂଜଯେତ୍
ଏଭଳି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ମାଳା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଯେ ଦେବତା ପାଇଁ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର, ସେଇ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା।
ମୂର୍ଧ୍ନି କଣ୍ଠେଽଥଵା କର୍ଣେ ନ୍ଯସେଦ୍ଵା ଜପମାଲିକାମ୍ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମାଲଯା ଚୈଵଂ ଜପ୍ତଵ୍ଯଂ ନିଯତାତ୍ମନା
ମୁଣ୍ଡ, କଣ୍ଠ କିମ୍ବା କାନରେ ମାଳା ରଖିବା; ନିୟମିତ ମନ୍ତ୍ରଜପ ପାଇଁ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳା ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
କଣ୍ଠେ ମୂର୍ଧ୍ନି ହୃଦି ପ୍ରାନ୍ତେ କର୍ଣେ ବାହୁଯୁଗେଽଥଵା । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣଂ ନିତ୍ଯଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁତଃ
ଗଳା, ମୁଣ୍ଡ, ହୃଦୟ, ହାତର ଶେଷ, କାନ, କିମ୍ବା ଦୁଇଟି ବାହୁରେ ଯେଉଁଠି ହେଉ, ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧନ୍ତି—
କିମତ୍ର ବହୁନୋକ୍ତେନ ଵର୍ଣନେନ ପୁନଃ ପୁନଃ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣଂ ନିତ୍ଯଂ ତସ୍ମାଦେତତ୍ପ୍ରଶସ୍ଯତେ
ଏହା ବାରମ୍ବାର କହିବାକୁ କ’ଣ ଆବଶ୍ୟକ? ଏହିପରି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ସର୍ବଦା ପିନ୍ଧିବାକୁ ବଢ଼ିଆ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ।
ସ୍ନାନେ ଦାନେ ଜପେ ହୋମେ ଵୈଶ୍ଵଦେଵେ ସୁରାର୍ଚନେ । ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତେ ତଥା ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଦୀକ୍ଷାକାଲେ ଵିଶେଷତଃ
ସ୍ନାନ, ଦାନ, ଜପ, ହୋମ, ବୈଶ୍ୱଦେବ କ୍ରିୟା, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା, ପାପ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ, ପିତୃକର୍ମ ଏବଂ ବିଶେଷକରି ଦୀକ୍ଷା ସମୟରେ—
ଅରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧରୋ ଭୂତ୍ଵା ଯତ୍କିଞ୍ଚିତ୍କର୍ମ ଵୈଦିକମ୍ । କୁର୍ଵନ୍ଵିପ୍ରସ୍ତୁ ମୋହେନ ନରକେ ପତତି ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯଦି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୂଢ଼ତାରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିନାହାନ୍ତି ଏବଂ କୌଣସି ବେଦ ଆଚାର କରନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଧାରଯେନ୍ମୂର୍ଧ୍ନି କଣ୍ଠେ ସୂତ୍ରେ କରେଽଥଵା । ସୁଵର୍ଣମଣିସମ୍ଭିନ୍ନଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ନାନ୍ଯୈର୍ଧୃତଂ ଶିଵମ୍
ମୁଣ୍ଡ, ଗଳା, ସୂତ୍ରରେ କିମ୍ବା ହାତରେ ଶୁଦ୍ଧ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ, ଏହା ସୁନା କିମ୍ବା ମଣି ସହିତ ମିଶାଇ ନହେଉ, ଅନ୍ୟ କେହି ପିନ୍ଧିଥିବା ନହେଉ—ଏହା ଶୁଭ।
ନାଶୁଚିର୍ଧାରଯେଦକ୍ଷଂ ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯୈଵ ଧାରଯେତ୍ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷତରୁସମ୍ଭୂତଵାତୋଦ୍ଭୂତତୃଣାନ୍ଯପି
ଯେଉଁମାନେ ଅଶୁଚି, ସେମାନେ କଦାପି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ପିନ୍ଧିବା ଦରକାର। ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଗଛରୁ ବାୟୁରେ ଉଡ଼ିଥିବା ଘାସ ମଧ୍ୟ—
ପୁଣ୍ଯଲୋକଂ ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଧାରଯନ୍ପାପଂ କୁର୍ଵନ୍ନପି ଚ ମାନଵଃ
ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ଯଦିଓ ପାପ କରନ୍ତି, ତଥାପି ସେମାନେ ଏମିତି ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବା ଦୁର୍ଲଭ।
ସର୍ଵଂ ତରତି ପାପ୍ମାନଂ ଜାବାଲଶ୍ରୁତିରାହ ହି । ପଶଵୋ ହି ଚ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣାଦ୍ଯାନ୍ତି ରୁଦ୍ରତାମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାନ୍ତି—ଏହିପରି ଜାବାଳ ଶ୍ରୁତି କହିଛି; ଜନ୍ତୁମାନେ ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ ରୁଦ୍ର ଦଶାକୁ ପାଇଯାନ୍ତି।
କିମୁ ଯେ ଧାରଯନ୍ତି ସ୍ମ ନରା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମାଲିକାମ୍ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଃ ଶିରସା ହ୍ଯେକୋ ଧାର୍ଯୋ ରୁଦ୍ରପରୈଃ ସଦା
ତେବେ ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ମାଳା ପିନ୍ଧନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ କଥା କ’ଣ? ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ମୁଣ୍ଡରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ଧ୍ଵଂସନଂ ସର୍ଵଦୁଃଖାନାଂ ସର୍ଵପାପଵିମୋଚନମ୍ । ଵ୍ଯାହରନ୍ତି ଚ ନାମାନି ଯେ ଶମ୍ଭୋଃ ପରମାତ୍ମନଃ
ଯେଉଁମାନେ ଶମ୍ଭୁ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଏ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷାଲଙ୍କୃତା ଯେ ଚ ତେ ଵୈ ଭାଗଵତୋତ୍ତମାଃ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣଂ କାର୍ଯଂ ସର୍ଵଶ୍ରେଯୋଽର୍ଥିଭିର୍ନୃଭିଃ
ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରି ସୁଶୋଭିତ, ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତ; ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
କର୍ଣପାଶେ ଶିଖାଯାଂ ଚ କଣ୍ଠେ ହସ୍ତେ ତଥୋଦରେ । ମହାଦେଵଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମା ତେଷାଂ ଵିଭୂତଯଃ
କାନର ପାଶ, ଶିଖା, ଗଳା, ହାତ ଏବଂ ଉଦରରେ ଯେଉଁଠି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ରହିଛି, ସେଠି ମହାଦେବ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶକ୍ତି ବିଦ୍ୟମାନ।
ଦେଵାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ତଥା ଭକ୍ତ୍ଯା ଖଲୁ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରିଣଃ । ଗୋତ୍ରର୍ଷଯଶ୍ଚ ସର୍ଵେଷାଂ କୂଟସ୍ଥା ମୂଲରୂପିଣଃ
ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ନିଶ୍ଚିତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଗୋତ୍ରର ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଅବିଚଳ ମୂଳ ରୂପରେ ଏହି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧନ୍ତି।
ତେଷାଂ ଵଂଶପ୍ରସୂତାଶ୍ଚ ମୁନଯଃ ସକଲା ଅପି । ଶ୍ରୌତଧର୍ମପରାଃ ଶୁଦ୍ଧାଃ ଖଲୁ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରିଣଃ
ସେମାନଙ୍କ ବଂଶରେ ଜନ୍ମନେଇଥିବା ସମସ୍ତ ମୁନି, ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧନ୍ତି।
ଶ୍ରଦ୍ଧା ନ ଜାଯତେ ସାକ୍ଷାଦ୍ଵେଦସିଦ୍ଧେ ଵିମୁକ୍ତିଦେ । ବହୂନାଂ ଜନ୍ମନାମନ୍ତେ ମହାଦେଵପ୍ରସାଦତଃ
ବେଦରେ ମୁକ୍ତିଦାୟକ ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଠାରେ ସ୍ରଦ୍ଧା ସିଧାସଳଖ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ; ଏହି ସବୁ ମହାଦେବଙ୍କ କୃପାରେ ଅନେକ ଜନ୍ମ ପରେ ହିଁ ହୁଏ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣେ ଵାଞ୍ଛା ସ୍ଵଭାଵାଦେଵ ଜାଯତେ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ତୁ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଜାବାଲୈରାଦରେଣ ତୁ
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଇଚ୍ଛା ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ଉପଜେ; ଏବଂ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ମହିମାକୁ ଜାବାଳମାନେ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ସହିତ କହନ୍ତି।
ପଠ୍ଯତେ ମୁନିଭିଃ ସର୍ଵୈର୍ମଯା ପୁତ୍ର ତଥୈଵ ଚ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ଫଲଂ ଚୈଵ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ ଏହି କଥା ପଢ଼ନ୍ତି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କହୁଛି, ଓ ପୁତ୍ର; ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ଫଳ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଫଲସ୍ଯ ଦର୍ଶନେ ପୁଣ୍ଯଂ ସ୍ପର୍ଶାତ୍କୋଟିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍ । ଶତକୋଟିଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଧାରଣାଲ୍ଲଭତେ ନରଃ
ଏହାର ଫଳ ଦେଖିଲେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଛୁଇଁଲେ କୋଟିଗୁଣ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏହା ପିନ୍ଧିଲେ ଲୋକ ଶତ କୋଟି ଗୁଣ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ଲକ୍ଷକୋଟିସହସ୍ରାଣି ଲକ୍ଷକୋଟିଶତାନି ଚ । ଜପାଚ୍ଚ ଲଭତେ ନିତ୍ଯଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ଯେଉଁଠି ଲକ୍ଷ କୋଟି ସହସ୍ର ଏବଂ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଶତ ମିଳିଥାଏ, ସେଉଁଠି ନିତ୍ୟ ଜପ କଲେ ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳିଥାଏ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ କିମ୍ବା ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ।
ହସ୍ତେ ଚୋରସି କଣ୍ଠେ ଚ କର୍ଣଯୋର୍ମସ୍ତକେ ତଥା । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଧାରଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ସ ରୁଦ୍ରୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯିଏ ହାତ, ହୃଦୟ, କଣ୍ଠ, କାନ କିମ୍ବା ମୁଣ୍ଡରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଵଧ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ରୁଦ୍ରଵଦ୍ଧି ଚରେଦ୍ଭୁଵି । ସୁରାଣାମସୁରାଣାଂ ଚ ଵନ୍ଦନୀଯୋ ଯଥା ଶିଵଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଚରଣ କରେ; ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଯେପରି ଶିବଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେପରି ସେଠିକୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରୀ ସତତଂ ଵନ୍ଦନୀଯସ୍ତଥା ନରୈଃ । ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟୋ ଵା ଵିକର୍ମସ୍ଥୋ ଯୁକ୍ତୋ ଵା ସର୍ଵପାତକୈଃ
ଯିଏ ସଦା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧେ, ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ, ଯଦିଓ ସେ ଅପବିତ୍ର, ନିଷିଦ୍ଧ କାମରେ ଲିପ୍ତ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ପାପରେ ଦୁଃଖିତ ହେଉ।
ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ତୁ ଧାରଣାତ୍ । କଣ୍ଠେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମାବଧ୍ଯ ଶ୍ଵାପି ଵା ମ୍ରିଯତେ ଯଦି
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଯଦି କୌଣସି କୁକୁର ମଧ୍ୟ ଗଳାରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧି ମରିଯାଏ,
ସୋଽପି ମୁକ୍ତିମଵାପ୍ନୋତି କିଂ ପୁନର୍ମାନୁଷୋଽପି ସଃ । ଜପଧ୍ଯାନଵିହୀନୋଽପି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଯଦି ଧାରଯେତ୍
ସେଠିପାଇଁ ମୁକ୍ତିକୁ ପାଇଁଥାଏ—ତେବେ ମଣିଷ ହେଲେ କଣ କହିବି? ଯଦି କେହି ଜପ କିମ୍ବା ଧ୍ୟାନ ନ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧେ, ସେଉଁଠି ମୁକ୍ତିକୁ ପାଇଁଥାଏ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍ । ଏକଂ ଵାପି ହି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ କୃତ୍ଵା ଯତ୍ନେନ ଧାରଯେତ୍
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚେ। ଏକଟି ମାତ୍ର ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଆଦରରେ ପିନ୍ଧାଯାଏ, ତେବେ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ଏକଵିଂଶତିମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ । ଅତଃ ପରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ପୁନର୍ଵିଧିମ୍
ଏକୋଇଶଟି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମିଳିଲେ, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏବେ ମୁଁ ଆଉ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ନିୟମ କହିବି।