ନ ତାରଯନ୍ତ୍ଯୁଭୌ ପକ୍ଷୌ ପିତୄନେକୋତ୍ତରଂ ଶତମ୍ । ସଗର୍ଭୋ ଜପସଂଯୁକ୍ତସ୍ତ୍ଵଗର୍ଭୋ ଧ୍ଯାନମାତ୍ରକଃ
ଦୁଇଟି ପକ୍ଷ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ ଏକ ଶତ ପିଢି ପାର କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ମନ୍ତ୍ର ଜପ ବୀଜ ସହିତ ହେଲେ ଫଳଦାୟକ, ବୀଜ ବିନା ହେଲେ କେବଳ ଧ୍ୟାନ ମାତ୍ର।
ସ୍ନାନାଙ୍ଗତର୍ପଣଂ କୃତ୍ଵା ଦେଵର୍ଷିପିତୃତୋଷକମ୍ । ଶୁଦ୍ଧେ ଵସ୍ତ୍ରେ ପରୀଧାଯ ଜଲାଦ୍ବହିରୁପାଗତଃ
ସ୍ନାନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦେବ, ଋଷି ଓ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ ତୃପ୍ତି ଦେଇ, ଶୁଧ ଜମା କପଡ଼ ପିନ୍ଧି ଜଳରୁ ବାହାରିବା ଉଚିତ।
ଵିଭୂତିଧାରଣଂ କାର୍ଯଂ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷାଣାଂ ଚ ଧାରଣମ୍ । କ୍ରମଯୋଗେନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵଦା ଜପସାଧକୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ଜପ ଓ ସାଧନାରେ ଲଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ନିୟମିତ ଭାବେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ଏହି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମିକ ଶକ୍ତିର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷାନ୍କଣ୍ଠଦେଶେ ଦଶନପରିମିତା- ନ୍ମସ୍ତକେ ଵିଂଶତୀ ଦ୍ଵେ ଷଟ୍ ଷଟ୍ କର୍ଣପ୍ରଦେଶେ କରଯୁଗଲକୃତେ ଦ୍ଵାଦଶ ଦ୍ଵାଦଶୈଵ । ବାହ୍ଵୋରିନ୍ଦୋଃ କଲାଭିର୍ନଯନଯୁଗକୃତେ ତ୍ଵେକମେକଂ ଶିଖାଯାଂ ଵକ୍ଷସ୍ଯଷ୍ଟାଧିକଂ ଯଃ କଲଯତି ଶତକଂ ସ ସ୍ଵଯଂ ନୀଲକଣ୍ଠଃ
ଗଳାରେ ଦଶଟି, ମୁଣ୍ଡରେ କୁଡିଟି, ଦୁଇ କାନରେ ଛଅଟି କରି, ଦୁଇ ହାତରେ ଦ୍ୱାଦଶଟି କରି, ଦୁଇ ଆଖି ଓ ଚୂଡ଼ାରେ ଏକଟି କରି, ଛାତିରେ ଏକଶଏ ଆଠଟି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ, ସେ ନିଜେ ନୀଳକଣ୍ଠଙ୍କ ପରି ହେଉଛନ୍ତି।
ବଦ୍ଧ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଣେନ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ରଜତେନାଥଵା ମୁନେ । ଶିଖାଯାଂ ଧାରଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ କର୍ଣଯୋର୍ଵା ସମାହିତଃ
ମୁନି, ସୁନା କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦିର ସୂତାରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଗୁଠି ଚୂଡ଼ା କିମ୍ବା କାନରେ ଭଲ ଭାବେ ଧ୍ୟାନ ସହିତ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ଯଜ୍ଞୋପଵୀତେ ହସ୍ତେ ଵା କଣ୍ଠେ ତୁନ୍ଦେଽଥଵା ନରଃ । ଶ୍ରୀମତ୍ପଞ୍ଚାକ୍ଷରେଣୈଵ ପ୍ରଣଵେନ ତଥାପି ଵା
ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞୋପବୀତ, ହାତ, ଗଳା କିମ୍ବା ଛାତିରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ପ୍ରଣବ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ନିର୍ଵ୍ଯାଜଭକ୍ତ୍ଯା ମେଧାଵୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଧାରଯେନ୍ମୁଦା । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣଂ ସାକ୍ଷାଚ୍ଛିଵଜ୍ଞାନସ୍ଯ ସାଧନମ୍
ଯିଏ ନିଷ୍କପଟ ଭକ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧେ, ସେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ହୁଏ। ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ନିଜେ ଶିବତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନର ଉପାୟ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଯଚ୍ଛିଖାଯାଂ ତତ୍ତାରତତ୍ତ୍ଵମିତି ସ୍ମରେତ୍ । କର୍ଣଯୋରୁଭଯୋର୍ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଦେଵଂ ଦେଵୀଂ ଚ ଭାଵଯେତ୍
ଚୂଡ଼ାରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ମନେ କରିବା ଉଚିତ। ଦୁଇ କାନରେ ପିନ୍ଧିଲେ ଦେବ ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ଭାବିବା ଉଚିତ।
ଯଜ୍ଞୋପଵୀତେ ଵେଦାଂଶ୍ଚ ତଥା ହସ୍ତେ ଦିଶଃ ସ୍ମରେତ୍ । କଣ୍ଠେ ସରସ୍ଵତୀଂ ଦେଵୀଂ ପାଵକଂ ଚାପି ଭାଵଯେତ୍
ଯଜ୍ଞୋପବୀତରେ ପିନ୍ଧିଲେ ବେଦମାନେ ମନେ କରିବା ଉଚିତ। ହାତରେ ପିନ୍ଧିଲେ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ମନେ କରିବା ଉଚିତ। ଗଳାରେ ପିନ୍ଧିଲେ ସରସ୍ୱତୀ ଦେବୀ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଭାବିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵାଶ୍ରମାଣାଂ ଵର୍ଣାନାଂ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷାଣାଂ ଚ ଧାରଣମ୍ । କର୍ତଵ୍ଯଂ ମନ୍ତ୍ରତଃ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜାନାଂ ନାନ୍ଯଵର୍ଣିନାମ୍
ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମ ଓ ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକମାନେ ମନ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହା କେବଳ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଅନ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣରେ ନୁହେଁ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣାଦ୍ରୁଦ୍ରୋ ଭଵତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ । ପଶ୍ଯନ୍ନପି ନିଷିଦ୍ଧାଂଶ୍ଚ ତଥା ଶୃଣ୍ଵନ୍ନପି ସ୍ମରନ୍
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲୋକ ରୁଦ୍ର ହୁଏ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ନିଷିଦ୍ଧ କଥା ଦେଖିଲେ, ଶୁଣିଲେ କିମ୍ବା ମନେ କଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ଜିଘ୍ରନ୍ନପି ତଥା ଚାଶ୍ନନ୍ ପ୍ରଲପନ୍ନପି ସନ୍ତତମ୍ । କୁର୍ଵନ୍ନପି ସଦା ଗଚ୍ଛନ୍ଵିସୃଜନ୍ନପି ମାନଵଃ
ଘ୍ରାଣ କଲେ, ଖାଇଲେ, କଥା କହିଲେ, କିଛି କାମ କଲେ, ଚାଲିଲେ କିମ୍ବା ତ୍ୟାଗ କଲେ ମଧ୍ୟ—
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣାଦେଵ ସର୍ଵପାପୈର୍ନ ଲିପ୍ଯତେ । ଅନେନ ଭୁକ୍ତଂ ଦେଵେନ ଭୁକ୍ତଂ ଯତ୍ତୁ ତଥା ଭଵେତ୍
କେବଳ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଲାଗେ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ଖାଇଯାଏ, ତାହା ଦେବତା ଖାଇଥିବା ପରି ହୁଏ।
ପୀତଂ ରୁଦ୍ରେଣ ତତ୍ପୀତଂ ଘ୍ରାତଂ ଘ୍ରାତଂ ଶିଵେନ ତତ୍ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣେ ଲଜ୍ଜା ଯେଷାମସ୍ତି ମହାମୁନେ
ଯାହା ପିଆଯାଏ, ତାହା ରୁଦ୍ର ପିଇଥିବା ପରି; ଯାହା ଘ୍ରାଣ କରାଯାଏ, ତାହା ଶିବ ଘ୍ରାଣ କରିଥିବା ପରି। ମହାମୁନି, ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବାରେ ଲଜ୍ଜା ପାଆନ୍ତି—
ତେଷାଂ ନାସ୍ତି ଵିନିର୍ମୋକ୍ଷଃ ସଂସାରାଜ୍ଜନ୍ମକୋଟିଭିଃ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରିଣଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରିଵାଦଂ କରୋତି ଯଃ
ସେମାନଙ୍କୁ କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସଂସାର ଠାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଥିବାକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି—
ଉତ୍ପତ୍ତୌ ତସ୍ଯ ସାଙ୍କର୍ଯମସ୍ତ୍ଵେଵେତି ଵିନିଶ୍ଚଯଃ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣାଦେଵ ରୁଦ୍ରୋ ରୁଦ୍ରତ୍ଵମାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିକୃତି ହୁଏ। ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ ରୁଦ୍ର ନିଜ ରୁଦ୍ରତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ମୁନଯଃ ସତ୍ଯସଙ୍କଲ୍ପା ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵମାଗତଃ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣାଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠଂ ନ କିଞ୍ଚିଦପି ଵିଦ୍ଯତେ
ଯେଉଁ ମୁନିମାନେ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ, ଓ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ କହନ୍ତି ଯେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବାଠାରୁ ଉତ୍ତମ କିଛି ନାହିଁ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରିଣେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵସ୍ତ୍ରଂ ଧାନ୍ଯଂ ଦଦାତି ଯଃ । ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ଶିଵଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଥିବାକୁ କପଡ଼ା କିମ୍ବା ଧାନ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଶିବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରିଣଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଭୋଜଯେତ ଵିମୋଦତଃ । ପିତୃଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଥିବାକୁ ଭୋଜନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ପିତୃଲୋକ ପାଇଥାନ୍ତି—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରିଣଃ ପାଦୌ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯାଦ୍ଭିଃ ପିବେନ୍ନରଃ । ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଥିବାଙ୍କ ପାଦ ଧୋଇ ତାହାର ପାଣି ପିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ହାରଂ ଵା କଟକଂ ଵାପି ସୁଵର୍ଣଂ ଵା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସହିତଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଧାରଯନ୍ ରୁଦ୍ରତାମିଯାତ୍
ଯଦି କୌଣସି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ସହିତ ହାର, କଟକ, କିମ୍ବା ସୁନା ଗହଣା ଭକ୍ତି ସହିତ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାନ୍ତି।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ କେଵଲଂ ଵାପି ଯତ୍ର କୁତ୍ର ମହାମତେ । ସମନ୍ତ୍ରକଂ ଵା ମନ୍ତ୍ରେଣ ରହିତଂ ଭାଵଵର୍ଜିତମ୍
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଯଦି କେବଳ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ, ମନ୍ତ୍ର ସହିତ କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ର ଛଡା, କିମ୍ବା କୌଣସି ଭାବ ନଥିବା ବେଳେ ପିନ୍ଧାଯାଏ,
ଯୋ ଵା କୋ ଵା ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଧାରଯେଲ୍ଲଜ୍ଜଯାପି ଵା । ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସମ୍ଯଗ୍ଜ୍ଞାନମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ଭକ୍ତି କିମ୍ବା ଲଜ୍ଜା ସହିତ ଏହା ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସଠିକ୍ ଜ୍ଞାନ ପାଇଥାନ୍ତି।
ଅହୋ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ମଯା ଵକ୍ତୁଂ ନ ଶକ୍ଯତେ । ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ କୁର୍ଯାଦ୍ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣମ୍
ଆହା! ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ମହିମାକୁ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ନନା କରିପାରିବି ନାହିଁ; ତେଣୁ ସମସ୍ତେ ଉଦ୍ୟମ କରି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନମ୍ ନାରଦ ଉଵାଚ ଏଵଂଭୂତାନୁଭାଵୋଽଯଂ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷୋ ଭଵତାନଘ । ଵର୍ଣିତୋ ମହତାଂ ପୂଜ୍ଯଃ କାରଣଂ ତତ୍ର କିଂ ଵଦ
ନାରଦ କହିଲେ: ଏଭଳି ଶକ୍ତି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ଅଛି, ଯେପରିକି ଆପଣ ବର୍ଣ୍ନନା କରିଛନ୍ତି, ହେ ପାପହୀନ; ଏହାକୁ ମହାନ ଲୋକମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଏହାର କାରଣ କଣ, କୃପା କରି କହନ୍ତୁ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଏଵମେଵ ପୁରା ପୃଷ୍ଟୋ ଭଗଵାନ୍ ଗିରିଶଃ ପ୍ରଭୁଃ । ଷଣ୍ମୁଖେନ ଚ ରୁଦ୍ରସ୍ତଂ ଯଦୁଵାଚ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତତ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ଏହିପରି, ପୂର୍ବରୁ ଭଗବାନ ଗିରିଶ, ମହାପ୍ରଭୁ ରୁଦ୍ର, ଷଣ୍ମୁଖଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ; ଏହାକୁ ଶୁଣ।
ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଶୃଣୁ ଷଣ୍ମୁଖ ତତ୍ତ୍ଵେନ କଥଯାମି ସମାସତଃ । ତ୍ରିପୁରୋ ନାମ ଦୈତ୍ଯସ୍ତୁ ପୁରାଽଽସୀତ୍ସର୍ଵଦୁର୍ଜଯଃ
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: ଷଣ୍ମୁଖ, ମୁଁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ ସତ୍ୟ କଥା କହିବି; ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଦାନବ ଥିଲା, ତାହାର ନାମ ଥିଲା ତ୍ରିପୁର, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜୟ।
ଜିତାସ୍ତେନ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ବହ୍ମଵିଷ୍ଣ୍ଵାଦିଦେଵତାଃ । ସର୍ଵୈସ୍ତୁ କଥିତେ ତସ୍ମିଂସ୍ତଦାହଂ ତ୍ରିପୁରଂ ପ୍ରତି
ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେକୁ ଜିତିଥିଲା। ସମସ୍ତେ ତାହା ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ, ତାପରେ ମୁଁ ତ୍ରିପୁରଙ୍କୁ କହିଲି।
ଅଚିନ୍ତଯଂ ମହାଶସ୍ତ୍ରମଘୋରାଖ୍ଯଂ ମନୋହରମ୍ । ସର୍ଵଦେଵମଯଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଜ୍ଵଲନ୍ତଂ ଘୋରରୂପି ଯତ୍
ମୁଁ ଏକ ବଡ଼ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବନା କରିଥିଲି, ଯାହାର ନାମ ଅଘୋର, ଏହା ଅତି ଆକର୍ଷଣୀୟ ଓ ଦିବ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ମିଶିଥିଲେ, ଏହା ଦେହାଳି ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ ଜ୍ୱଳିଥିଲା।
ତ୍ରିପୁରସ୍ଯ ଵଧାର୍ଥାଯ ଦେଵାନାଂ ତାରଣାଯ ଚ । ସର୍ଵଵିଘ୍ନୋପଶମନମଘୋରାସ୍ତ୍ରମଚିନ୍ତଯମ୍
ତ୍ରିପୁରଙ୍କ ନାଶ ଓ ଦେବମାନେର ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ, ମୁଁ ଅଘୋର ଅସ୍ତ୍ର ଭାବନା କରିଥିଲି, ଯାହା ସମସ୍ତ ବାଧା ଦୂର କରେ।