ତିଲୈସ୍ତ୍ରିସ୍ଵାଦୁସଂଯୁକ୍ତୈର୍ଜୁହୁଯାଦ୍ଭକ୍ତିଭାଵତଃ । ନାରଦ ଉଵାଚ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଵଦ ମୁନେ ସମ୍ଯଗ୍ଯେନ ଦେଵୀ ପ୍ରସୀଦତି
ତିନି ପ୍ରକାର ମିଠା ସହିତ ତିଳ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଦେବା ଉଚିତ। ନାରଦ କହିଲେ, “ମୁନିବର, ଏମିତି କେଉଁ ସ୍ତୋତ୍ର ଅଛି ଯାହା ପାଠ କଲେ ଦେବୀ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, ମୋତେ ସଠିକ୍ ଭାବେ କହନ୍ତୁ।”
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ନମସ୍ତେ ପରମେଶାନି ରାସମଣ୍ଡଲଵାସିନି । ରାସେଶ୍ଵରି ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିକପ୍ରିଯେ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ, “ମହାନୀୟେଶ୍ୱରୀ, ରାସମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ରାସର ରାଣୀ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।”
ନମସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଜନନି ପ୍ରସୀଦ କରୁଣାର୍ଣଵେ । ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣ୍ଵାଦିଭିର୍ଦେଵୈର୍ଵନ୍ଦ୍ଯମାନପଦାମ୍ବୁଜେ
ତିନି ଭୁବନର ଜନନୀ, କରୁଣାର ସାଗର ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ଚରଣକମଳକୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେଇ ମା, ଦୟା କରନ୍ତୁ।
ନମଃ ସରସ୍ଵତୀରୂପେ ନମଃ ସାଵିତ୍ରି ଶଙ୍କରି । ଗଙ୍ଗାପଦ୍ମାଵତୀରୂପେ ଷଷ୍ଠି ମଙ୍ଗଲଚଣ୍ଡିକେ
ସରସ୍ୱତୀ ରୂପରେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସାବିତ୍ରୀ ଓ ଶଙ୍କରୀ ଭାବେ ନମନ। ଗଙ୍ଗା, ପଦ୍ମାବତୀ, ଷଷ୍ଠୀ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଚଣ୍ଡିକା ରୂପରେ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।
ନମସ୍ତେ ତୁଲସୀରୂପେ ନମୋ ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ଵରୂପିଣି । ନମୋ ଦୁର୍ଗେ ଭଗଵତି ନମସ୍ତେ ସର୍ଵରୂପିଣି
ତୁଳସୀ ରୂପରେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭାବେ ନମନ। ଦୁର୍ଗା ଭଗବତୀ ମା, ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ମୂଲପ୍ରକୃତିରୂପାଂ ତ୍ଵାଂ ଭଜାମଃ କରୁଣାର୍ଣଵାମ୍ । ସଂସାରସାଗରାଦସ୍ମାନୁଦ୍ଧରାମ୍ବ ଦଯାଂ କୁରୁ
ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଭାବେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ, କରୁଣାର ସାଗର ମା। ସଂସାର ଦୁଃଖରୁ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ, ମା, ଦୟା କରନ୍ତୁ।
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯଂ ଯଃ ପଠେଦ୍ରାଧାଂ ସ୍ମରନ୍ନରଃ । ନ ତସ୍ଯ ଦୁର୍ଲଭଂ କିଞ୍ଚିତ୍କଦାଚିଚ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଦିନର ତିନି ସମୟରେ ରାଧାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ପଢ଼ନ୍ତି, ସେଉଁଠାରେ କେବେ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ରହିବ ନାହିଁ।
ଦେହାନ୍ତେ ଚ ଵସେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଗୋଲୋକେ ରାସମଣ୍ଡଲେ । ଇଦଂ ରହସ୍ଯଂ ପରମଂ ନ ଚାଖ୍ଯେଯଂ ତୁ କସ୍ଯଚିତ୍
ଦେହ ଛାଡିବାବେଳେ ସେ ସଦା ଗୋଲୋକ ରାସମଣ୍ଡଳରେ ବସିବେ। ଏହା ସବୁଠାରୁ ଗୁପ୍ତ ତଥ୍ୟ, ଏହା କାହାକୁ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଧୁନା ଶୃଣୁ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଦୁର୍ଗାଦେଵ୍ଯା ଵିଧାନକମ୍ । ଯସ୍ଯାଃ ସ୍ମରଣମାତ୍ରେଣ ପଲାଯନ୍ତେ ମହାପଦଃ
ଏବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୁର୍ଗାଦେବୀଙ୍କ ପୂଜା ବିଧି ଶୁଣ, ଯାହାଙ୍କୁ କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଦୁଃଖ ଦୂରେଇଯାଏ।
ଏନାଂ ନ ଭଜତେ ଯୋ ହି ତାଦୃଙ୍ନାସ୍ତ୍ଯେଵ କୁତ୍ରଚିତ୍ । ସର୍ଵୋପାସ୍ଯା ସର୍ଵମାତା ଶୈଵୀ ଶକ୍ତିର୍ମହାଦ୍ଭୁତା
ଏଭଳି ଭାବେ ଯିଏ ମାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେନାହିଁ, ସେଉଁଠି କେହି ମିଳେନାହିଁ। ସମସ୍ତେ ଯାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମା, ଶିବଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ମା।
ସର୍ଵବୁଦ୍ଧ୍ଯାଧିଦେଵୀଯମନ୍ତର୍ଯାମିସ୍ଵରୂପିଣୀ । ଦୁର୍ଗସଙ୍କଟହନ୍ତ୍ରୀତି ଦୁର୍ଗେତି ପ୍ରଥିତା ଭୁଵି
ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧିର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ଅନ୍ତର୍ଯାମୀ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି। ସେଇ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥିବା ଦୁର୍ଗା ଭାବେ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ଚ ଶୈଵାନାମୁପାସ୍ଯେଯଂ ଚ ନିତ୍ଯଶଃ । ମୂଲପ୍ରକୃତିରୂପା ସା ସୃଷ୍ଟିସ୍ଥିତ୍ଯନ୍ତକାରିଣୀ
ବୈଷ୍ଣବ ଓ ଶୈବମାନେ ସେଉଁଠି ସଦା ପୂଜା କରନ୍ତି। ସେ ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ରୂପ, ସୃଷ୍ଟି, ରକ୍ଷା ଓ ସଂହାର କରିଥିବା ମା।
ତସ୍ଯା ନଵାକ୍ଷରଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ମନ୍ତ୍ରୋତ୍ତମୋତ୍ତମମ୍ । ଵାଗ୍ଭଵଂ ଶମ୍ଭୁଵନିତା କାମବୀଜଂ ତତଃ ପରମ୍
ଏବେ ମୁଁ ତାଙ୍କର ନଅ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର କହିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ବାଣୀ ବୀଜ, ଶିବପତ୍ନୀ ଓ କାମବୀଜ ଅଛି।
ଚାମୁଣ୍ଡାଯୈ ପଦଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଵିଚ୍ଚେ ଇତ୍ଯକ୍ଷରଦ୍ଵଯମ୍ । ନଵାକ୍ଷରୋ ମନୁଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଭଜତାଂ କଲ୍ପପାଦପଃ
ତାପରେ 'ଚାମୁଣ୍ଡାୟ' ଶବ୍ଦ ଓ 'ବିଚ୍ଚେ' ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ଯୋଗ ହୁଏ। ଏହି ନଅ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ସମାନ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶାନା ଋଷଯୋଽସ୍ଯ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ । ଛନ୍ଦାଂସ୍ଯୁକ୍ତାନି ସତତଂ ଗାଯତ୍ର୍ଯୁଷ୍ଣିଗନୁଷ୍ଟୁଭଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି। ଏହାର ଛନ୍ଦ ସଦା ଗାୟତ୍ରୀ, ଉଷ୍ଣିକ୍ ଓ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍।
ମହାକାଲୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସରସ୍ଵତ୍ଯପି ଦେଵତାଃ । ସ୍ଯାଦ୍ରକ୍ତଦନ୍ତିକାବୀଜଂ ଦୁର୍ଗା ଚ ଭ୍ରାମରୀ ତଥା
ମହାକାଳୀ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଦେବତା। ରକ୍ତଦନ୍ତିକା ବୀଜ, ଦୁର୍ଗା ଓ ଭ୍ରାମରୀ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ନନ୍ଦାଶାକମ୍ଭରୀଦେଵ୍ଯୌ ଭୀମା ଚ ଶକ୍ତଯଃ ସ୍ମୃତାଃ । ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷେଷୁ ଵିନିଯୋଗ ଉଦାହୃତଃ
ନନ୍ଦା, ଶାକମ୍ଭରୀ ଓ ଭୀମା ଏହି ଶକ୍ତି ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି। ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଏହାର ବ୍ୟବହାର କହାଯାଇଛି।
ଋଷିଚ୍ଛନ୍ଦୋ ଦୈଵତାନି ମୌଲୌ ଵକ୍ତ୍ରେ ହୃଦି ନ୍ଯସେତ୍ । ସ୍ତନଯୋଃ ଶକ୍ତିବୀଜାନି ନ୍ଯସେତ୍ସର୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ
ଋଷି, ଛନ୍ଦ ଓ ଦେବତାମାନେ ମୁଣ୍ଡ, ମୁଁହ ଓ ହୃଦୟରେ ବିଧିମତ ରଖିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ପାଇଁ ସ୍ତନରେ ଶକ୍ତି ବୀଜ ରଖିବା ଉଚିତ।
ବୀଜତ୍ରଯୈଶ୍ଚତୁର୍ଭିଶ୍ଚ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ସର୍ଵେଣ ଚୈଵ ହି । ଷଡଙ୍ଗାନି ମନୋଃ କୁର୍ଯାଜ୍ଜାତିଯୁକ୍ତାନି ଦେଶିକଃ
ଗୁରୁ ଜଣେ ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ରର ଛଅଟି ଅଂଶ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର, ଯେଉଁଠି ବଂଶାନୁସାରେ ତିନିଟି, ଚାରିଟି, ଦୁଇଟି କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ବୀଜ ଅକ୍ଷର ବ୍ୟବହାର କରାଯିବ।
ଶିଖାଯାଂ ଲୋଚନଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵେ ଶ୍ରୁତିନାସାନନେଷୁ ଚ । ଗୁଦେ ନ୍ଯସେନ୍ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଣାନ୍ସର୍ଵେଣ ଵ୍ଯାପକଂ ଚରେତ୍
ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ଶିର ଚୁଡ଼ା, ଦୁଇ ଆଖି, କାନ, ନାକ, ମୁହଁ ଏବଂ ଗୁଦ ଉପରେ ବ୍ୟବସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପକ ଉପାସନା କରିବା ଦରକାର।
ଖଡ୍ଗଚକ୍ରଗଦାବାଣଚାପାନି ପରିଘଂ ତଥା । ଶୂଲଂ ଭୁଶୁଣ୍ଡୀଂ ଚ ଶିରଃ ଶଙ୍ଖଂ ସନ୍ଦଧତୀଂ କରୈଃ
ତାଙ୍କର ହାତରେ ତଳୱାର, ଚକ୍ର, ଗଦା, ବାଣ, ଧନୁଷ, ଲୋହା ଦଣ୍ଡ, ତ୍ରିଶୂଳ, ଖପର, କଟା ମୁଣ୍ଡ ଏବଂ ଶଂଖ ଧରିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ମହାକାଲୀଂ ତ୍ରିନଯନାଂ ନାନାଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍ । ନୀଲାଞ୍ଜନସମପ୍ରଖ୍ଯାଂ ଦଶପାଦାନନାଂ ଭଜେ
ମୁଁ ତିନି ଆଖିଅଛି, ବିଭିନ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, କଳା ଅଞ୍ଜନ ଭଳି ଗାଢ଼ କଳା ରଙ୍ଗର, ଦଶଟି ହାତ ଓ ମୁହଁଥିବା ମହାକାଳୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରେ।
ମଧୁକୈଟଭନାଶାର୍ଥଂ ଯାଂ ତୁଷ୍ଟାଵାମ୍ବୁଜାସନଃ । ଏଵଂ ଧ୍ଯାଯେନ୍ମହାକାଲୀଂ କାମବୀଜସ୍ଵରୂପିଣୀମ୍
ଯିଏଁକି ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ନାଶ ପାଇଁ ପଦ୍ମାସନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ, ସେଇ ମହାକାଳୀଙ୍କୁ କାମବୀଜ ରୂପରେ ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅକ୍ଷମାଲାଂ ଚ ପରଶୁଂ ଗଦେଷୁକୁଲିଶାନି ଚ । ପଦ୍ମଂ ଧନୁଷ୍କୁଣ୍ଡିକାଂ ଚ ଦଣ୍ଡଂ ଶକ୍ତିମସିଂ ତଥା
ତାଙ୍କର ହାତରେ ଅକ୍ଷମାଳା, କୁଠାର, ଗଦା, ବାଣ, ବଜ୍ର, ପଦ୍ମ, ଧନୁଷ, କୁଣ୍ଡିକା, ଦଣ୍ଡ, ଶକ୍ତି ଓ ତଳୱାର ଧରିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର।
ଚର୍ମାମ୍ବୁଜଂ ତଥା ଘଣ୍ଟାଂ ସୁରାପାତ୍ରଂ ଚ ଶୂଲକମ୍ । ପାଶଂ ସୁଦର୍ଶନଂ ଚୈଵ ଦଧତୀମରୁଣପ୍ରଭାମ୍
ତାଙ୍କର ହାତରେ ଢାଲ, ପଦ୍ମ, ଘଣ୍ଟି, ମଦ ପାତ୍ର, ତ୍ରିଶୂଳ, ପାଶ ଓ ଚକ୍ର ଧରିଥିବା, ଲାଲ ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର।
ରକ୍ତାମ୍ବୁଜାସନଗତାଂ ମାଯାବୀଜସ୍ଵରୂପିଣୀମ୍ । ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଭଜେଦେଵଂ ମହିଷାସୁରମର୍ଦିନୀମ୍
ଲାଲ ପଦ୍ମ ଉପରେ ବସିଥିବା, ମାୟାବୀଜ ରୂପିଣୀ, ମହିଷାସୁର ମର୍ଦ୍ଦିନୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଏଭଳି ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।
ଘଣ୍ଟାଶୂଲେ ହଲଂ ଶଙ୍ଖଂ ମୁସଲଂ ଚ ସୁଦର୍ଶନମ୍ । ଧନୁର୍ବାଣାନ୍ ହସ୍ତପଦ୍ମୈର୍ଦଧାନାଂ କୁନ୍ଦସନ୍ନିଭାମ୍
ଘଣ୍ଟି, ତ୍ରିଶୂଳ, ହଳ, ଶଂଖ, ମୁସଳ, ଚକ୍ର, ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ତାଙ୍କର ପଦ୍ମସଦୃଶ ହାତରେ ଧରିଥିବା, କୁନ୍ଦ ଫୁଲ ଭଳି ଧଳା ଦୀପ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର।
ଶୁମ୍ଭାଦିଦୈତ୍ଯସଂହର୍ତ୍ରୀଂ ଵାଣୀବୀଜସ୍ଵରୂପିଣୀମ୍ । ମହାସରସ୍ଵତୀଂ ଧ୍ଯାଯେତ୍ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦଵିଗ୍ରହାମ୍
ଶୁମ୍ଭ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନବ ନାଶକ, ବାଣୀବୀଜ ରୂପିଣୀ, ସତ୍-ଚିତ୍-ଆନନ୍ଦ ମୂର୍ତ୍ତି ମହାସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯନ୍ତ୍ରମସ୍ଯାଃ ଶୃଣୁ ପ୍ରାଜ୍ଞ ତ୍ର୍ଯସ୍ରଂ ଷଟ୍କୋଣସଂଯୁତମ୍ । ତତୋଽଷ୍ଟଦଲପଦ୍ମଂ ଚ ଚତୁର୍ଵିଂଶତିପତ୍ରକମ୍
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତାଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ର ଶୁଣ: ଏହା ଏକ ତ୍ରିଭୁଜ ଯାହା ଷଟ୍କୋଣ ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗିତ, ତାପରେ ଏକ ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମ ଓ ଚବିଶିଟି ପତ୍ର ଥିବା ଚକ୍ର।
ଭୂଗୃହେଣ ସମାଯୁକ୍ତଂ ଯନ୍ତ୍ରମେଵଂ ଵିଚିନ୍ତଯେତ୍ । ଶାଲଗ୍ରାମେ ଘଟେ ଵାପି ଯନ୍ତ୍ରେ ଵା ପ୍ରତିମାସୁ ଵା
ଏହି ଯନ୍ତ୍ରକୁ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଘେରା ଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ଶାଳଗ୍ରାମ, ଘଡ଼ା, ଯନ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ପ୍ରତିମା ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ହେଉ।