ଦେଵସେନା ଚ ପଶ୍ଯନ୍ତଂ ନୃପମାପୃଚ୍ଛ୍ଯ ସା ତଦା । ଗୃହୀତ୍ଵା ବାଲକଂ ଦେଵୀ ଗଗନଂ ଗନ୍ତୁମୁଦ୍ଯତା
ଦେବୀ ଦେବସେନା ସହ ଦେଖୁଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ବାଳକୁ ଧରି, ଆକାଶକୁ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ପୁନସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ତାଂ ରାଜା ଶୁଷ୍କକଣ୍ଠୋଷ୍ଠତାଲୁକଃ । ନୃପସ୍ତୋତ୍ରେଣ ସା ଦେଵୀ ପରିତୁଷ୍ଟା ବଭୂଵ ହ
ପୁନି ରାଜା ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ ଓ ଠୋଉଁଟି ଶୁଖିଗଲା; ରାଜାଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ଦେବୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ଉଵାଚ ତଂ ନୃପଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଵେଦୋକ୍ତଂ କର୍ମନିର୍ମିତମ୍ । ଦେଵ୍ଯୁଵାଚ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ତ୍ଵଂ ରାଜା ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵମନୋଃ ସୁତଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଦେବୀ କହିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବେଦରେ ଯାହା କହାଯାଇଛି, ସେ ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିର୍ମିତ। ଦେବୀ କହିଲେ: ତିନି ଲୋକରେ ତୁମେ ରାଜା, ସ୍ୱାୟଂଭୁବ ମନୁଙ୍କର ପୁଅ।
ମମ ପୂଜାଂ ଚ ସର୍ଵତ୍ର କାରଯିତ୍ଵା ସ୍ଵଯଂ କୁରୁ । ତଦା ଦାସ୍ଯାମି ପୁତ୍ରଂ ତେ କୁଲପଦ୍ମଂ ମନୋହରମ୍
ମୋର ପୂଜା ସମସ୍ତଠାରେ କରାଅ ଏବଂ ନିଜେ କର; ତାପରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ମନୋହର, କୁଳର ଗର୍ବ ହେବା ପୁଅ ଦେବି।
ସୁଵ୍ରତଂ ନାମ ଵିଖ୍ଯାତଂ ଗୁଣଵନ୍ତଂ ସୁପଣ୍ଡିତମ୍ । ଜାତିସ୍ମରଂ ଚ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରଂ ନାରାଯଣକଲାତ୍ମକମ୍
ତାଙ୍କର ନାମ ସୁବ୍ରତ ହେବ, ଗୁଣବାନ୍, ବହୁ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ, ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରିପାରିବା, ଯୋଗୀଶ୍ୱର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଅଂଶ।
ଶତକ୍ରତୁକରଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ଚ ଵନ୍ଦିତମ୍ । ମତ୍ତମାତଙ୍ଗଲକ୍ଷାଣାଂ ଧୃତଵନ୍ତଂ ବଲଂ ଶୁଭମ୍
ସେ ଶତଯଜ୍ଞ କରିଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପ୍ରଣାମ କରିବେ; ଶତମଦାନ୍ତୀର ବଳ ଥିବା, ଶୁଭ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଥିବା।
ଧନିନଂ ଗୁଣିନଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ଵିଦୁଷାଂ ପ୍ରିଯମେଵ ଚ । ଯୋଗିନାଂ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଚୈଵ ସିଦ୍ଧିରୂପଂ ତପସ୍ଵିନାମ୍
ସେ ଧନୀ, ଗୁଣବାନ୍, ପବିତ୍ର, ପଣ୍ଡିତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟ; ଯୋଗୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ତପସ୍ବୀମାନେ ସିଦ୍ଧିର ରୂପ ଭାବେ ଦେଖିବେ।
ଯଶସ୍ଵିନଂ ଚ ଲୋକେଷୁ ଦାତାରଂ ସର୍ଵସମ୍ପଦାମ୍ । ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସା ଦେଵୀ ତସ୍ମୈ ତଦ୍ବାଲକଂ ଦଦୌ
ସେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦର ଦାତା; ଏପରି କହି, ଦେବୀ ସେ ବାଳକୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ରାଜା ଚକାର ସ୍ଵୀକାରଂ ପୂଜାର୍ଥଂ ଚ ପ୍ରିଯଵ୍ରତଃ । ଜଗାମ ଦେଵୀ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚ ଦତ୍ତ୍ଵା ତସ୍ମୈ ଶୁଭଂ ଵରମ୍
ପୂଜା ପାଇଁ ରାଜା ପ୍ରେମରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ; ଦେବୀ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ।
ଆଜଗାମ ସହାମାତ୍ଯଃ ସ୍ଵଗୃହଂ ହୃଷ୍ଟମାନସଃ । ଆଗତ୍ଯ କଥଯାମାସ ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ପୁତ୍ରହେତୁକମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ଘରକୁ ଫେରିଲେ; ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ପୁଅ ପାଇଁ ଘଟିଥିବା ଘଟଣା କହିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବଭୂଵୁଃ ସନ୍ତୁଷ୍ଟା ନରା ନାର୍ଯଶ୍ଚ ନାରଦ । ମଙ୍ଗଲଂ କାରଯାମାସ ସର୍ଵତ୍ର ପୁତ୍ରହେତୁକମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ନାରଦ; ସମସ୍ତଠାରେ ପୁଅ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଲା।
ଦେଵୀଂ ଚ ପୂଜଯାମାସ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଧନଂ ଦଦୌ । ରାଜା ଚ ପ୍ରତିମାସେଷୁ ଶୁକ୍ଲଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ମହୋତ୍ସଵମ୍
ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଧନ ଦେଲେ; ରାଜା ପ୍ରତି ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଷଷ୍ଠୀ ତାରିଖରେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ କଲେ।
ଷଷ୍ଟ୍ଯା ଦେଵ୍ଯାଶ୍ଚ ଯତ୍ନେନ କାରଯାମାସ ସର୍ଵତଃ । ବାଲାନାଂ ସୂତିକାଗାରେ ଷଷ୍ଠାହେ ଯତ୍ନପୂର୍ଵକମ୍
ସେ ଦେବୀଙ୍କ ଷଷ୍ଠୀ ଉତ୍ସବ ସମସ୍ତଠାରେ ଉତ୍ସାହରେ କରାଇଲେ; ଶିଶୁମାନେର ଜନ୍ମଘରରେ ଷଷ୍ଠ ଦିନରେ ବିଶେଷ ଯତ୍ନ କଲେ।
ତତ୍ପୂଜାଂ କାରଯାମାସ ଚୈକଵିଂଶତିଵାସରେ । ବାଲାନାଂ ଶୁଭକାର୍ଯେ ଚ ଶୁଭାନ୍ନପ୍ରାଶନେ ତଥା
ଏକୋଇଶିଁ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜା କରାଇଲେ; ଶିଶୁମାନେର ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଅନ୍ନପ୍ରାଶନରେ ମଧ୍ୟ।
ସର୍ଵତ୍ର ଵର୍ଧଯାମାସ ସ୍ଵଯମେଵ ଚକାର ହ । ଧ୍ଯାନଂ ପୂଜାଵିଧାନଂ ଚ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମତ୍ତୋ ନିଶାମଯ
ସେ ନିଜେ ସମସ୍ତଠାରେ ଏହି ପ୍ରଥାକୁ ବିକାଶ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । ଏବେ ମୋ ପାଖରୁ ତୁମେ ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ଶୁଣ ।
ଯଚ୍ଛ୍ରୁତଂ ଧର୍ମଵକ୍ତ୍ରେଣ କୌଥୁମୋକ୍ତଂ ଚ ସୁଵ୍ରତ । ଶାଲଗ୍ରାମେ ଘଟେ ଵାଥ ଵଟମୂଲେଽଥଵା ମୁନେ
ହେ ସୁଶୀଳ, ଧର୍ମର ମୁଖରୁ ଯାହା ଶୁଣାଯାଇଛି କିମ୍ବା କୌଥୁମ ଯେଉଁଥିରେ କହିଛନ୍ତି, ଶାଳଗ୍ରାମରେ, ଘଟରେ କିମ୍ବା ବଟବୃକ୍ଷର ତଳେ, ହେ ମୁନି—
ଭିତ୍ତ୍ଯାଂ ପୁତ୍ତଲିକାଂ କୃତ୍ଵା ପୂଜଯେଦ୍ଵା ଵିଚକ୍ଷଣଃ । ଷଷ୍ଠାଂଶାଂ ପ୍ରକୃତେଃ ଶୁଦ୍ଧାଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ଚ ସୁପ୍ରଭାମ୍
ଏକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଦେଵଳିରେ ମାଟିର ପୁତୁଳି ବନେଇ ପୂଜା କରିପାରିବେ, କିମ୍ବା ପ୍ରକୃତିର ଶୁଭ୍ର, ଦୀପ୍ତିମାନ ଛଅଂଶ ଉପସ୍ଥାପନ କରିପାରିବେ ।
ସୁପୁତ୍ରଦାଂ ଚ ଶୁଭଦା ଦଯାରୂପାଂ ଜଗତ୍ପ୍ରସୂମ୍ । ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭାଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍
ସେ ଭଲ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥିବା, ଶୁଭ ଦେଇଥିବା, ଦୟାର ମୂର୍ତ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମା, ଧଳା ଚମ୍ପା ଫୁଲ ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ମଣିର ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିବା—
ପଵିତ୍ରରୂପାଂ ପରମାଂ ଦେଵସେନାଂ ପରାଂ ଭଜେ । ଇତି ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସ୍ଵଶିରସି ପୁଷ୍ପଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ପବିତ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀ, ଦେବସେନାଙ୍କୁ ମୁଁ ପୂଜା କରେ । ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ଫୁଲ ରଖିବା ଉଚିତ ।
ପୁନର୍ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଚ ମୂଲେନ ପୂଜଯେତ୍ସୁଵ୍ରତାଂ ସତୀମ୍ । ପାଦ୍ଯାର୍ଘ୍ଯାଚମନୀଯୈଶ୍ଚ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପପ୍ରଦୀପକୈଃ
ପୁଣି ମୂଳ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେ ଶୁଭ୍ର ଓ ପତିବ୍ରତା ଦେବୀଙ୍କୁ ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ଆଚମନୀୟ ଜଳ, ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ।
ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଵିଵିଧୈଶ୍ଚାପି ଫଲେନ ଶୋଭନେନ ଚ । ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଷଷ୍ଠୀଦେଵ୍ଯୈ ସ୍ଵାହେତି ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭୋଗ ଓ ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇ, 'ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଷଷ୍ଠୀଦେବୀଏ ସ୍ୱାହା' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ।
ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରଂ ମହାମନ୍ତ୍ରଂ ଯଥାଶକ୍ତି ଜପେନ୍ନରଃ । ତତଃ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଚ ପ୍ରଣମେଦ୍ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଃ ସମାହିତଃ
ଏହି ଅଷ୍ଟାକ୍ଷର ମହାମନ୍ତ୍ରକୁ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ଜପ କରିବା ଉଚିତ । ତାପରେ, ସ୍ତୁତି କରି, ଭକ୍ତି ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ ।
ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଚ ସାମଵେଦୋକ୍ତଂ ଵରଂ ପୁତ୍ରଫଲପ୍ରଦମ୍ । ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରଂ ମହାମନ୍ତ୍ରଂ ଲକ୍ଷଧା ଯୋ ଜପେତ୍ତତଃ
ସାମବେଦରେ କହାଯାଇଥିବା ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥାଏ । ଯେଉଁଠି ଅଷ୍ଟାକ୍ଷର ମହାମନ୍ତ୍ରକୁ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିଥାଏ—
ସୁପୁତ୍ରଂ ସ ଲଭେନ୍ନୂନମିତ୍ଯାହ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ । ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଶୃଣୁ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ସର୍ଵକାମଶୁଭାଵହମ୍
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଭଲ ସନ୍ତାନ ପାଇଥାଏ—ଏହିପରି କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମା କହିଛନ୍ତି । ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଓ ଶୁଭ ଦେଇଥିବା ସ୍ତୋତ୍ର ଶୁଣ ।
ଵାଞ୍ଛାପ୍ରଦଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଗୂଢଂ ଵେଦେଷୁ ନାରଦ । ନମୋ ଦେଵ୍ଯୈ ମହାଦେଵ୍ଯୈ ସିଦ୍ଧ୍ଯୈ ଶାନ୍ତ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ହେ ନାରଦ, ଏହା ବେଦରେ ଗୁପ୍ତ ଅଛି । ଦେବୀଙ୍କୁ, ମହାଦେବୀଙ୍କୁ, ସିଦ୍ଧିକୁ, ଶାନ୍ତିକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର ।
ଶୁଭାଯୈ ଦେଵସେନାଯୈ ଷଷ୍ଠ୍ଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ । ଵରଦାଯୈ ପୁତ୍ରଦାଯୈ ଧନଦାଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଶୁଭା, ଦେବସେନା, ଷଷ୍ଠୀଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ବରଦା, ପୁତ୍ରଦା, ଧନଦାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ସୁଖଦାଯୈ ମୋକ୍ଷଦାଯୈ ଷଷ୍ଠ୍ଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ । ସୃଷ୍ଟ୍ଯୈ ଷଷ୍ଠାଂଶରୂପାଯୈ ସିଦ୍ଧାଯୈ ଚ ନମୋ ନମଃ
ସୁଖଦା, ମୋକ୍ଷଦା, ଷଷ୍ଠୀଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ସୃଷ୍ଟି, ଷଷ୍ଠଂଶ ରୂପା, ସିଦ୍ଧିଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର ।
ମାଯାଯୈ ସିଦ୍ଧଯୋଗିନ୍ଯୈ ଷଷ୍ଠୀଦେଵ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ । ସାରାଯୈ ଶାରଦାଯୈ ଚ ପରାଦେଵ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ମାୟା, ସିଦ୍ଧଯୋଗିନୀ, ଷଷ୍ଠୀଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ସାର, ଶାରଦା, ପରାଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ବାଲାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵ୍ଯୈ ଚ ଷଷ୍ଠୀଦେଵ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ । କଲ୍ଯାଣଦାଯୈ କଲ୍ଯାଣ୍ଯୈ ଫଲଦାଯୈ ଚ କର୍ମଣାମ୍
ଶିଶୁମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ଦେବୀ, ଷଷ୍ଠୀଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । କଳ୍ୟାଣଦା, କଳ୍ୟାଣୀ, କର୍ମର ଫଳଦାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷାଯୈ ସ୍ଵଭକ୍ତାନାଂ ଷଷ୍ଠ୍ଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ । ପୂଜ୍ଯାଯୈ ସ୍କନ୍ଦକାନ୍ତାଯୈ ସର୍ଵେଷାଂ ସର୍ଵକର୍ମସୁ
ନିଜ ଭକ୍ତମାନେ ଯିଏଁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ସେଉଁଠି, ଷଷ୍ଠୀଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ସମସ୍ତଙ୍କ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପୂଜ୍ୟା, ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।