ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷାଢ୍ଯଂ ସୁତଲ୍ପଂ ଦେଵି ଗୃହ୍ଯତାମ୍ । ଯଦ୍ଯଦ୍ ଦ୍ରଵ୍ଯମପୂର୍ଵଂ ଚ ପୃଥିଵ୍ଯାମପି ଦୁର୍ଲଭମ୍
ହେ ଦେବୀ, ରତ୍ନ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଏହି ଉତ୍ତମ ଶୟ୍ୟା ଓ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ଦୁର୍ଲଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଦେଵଭୂଷାର୍ହଭୋଗ୍ଯଂ ଚ ତଦ୍ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଦେଵି ଗୃହ୍ଯତାମ୍ । ଦ୍ରଵ୍ଯାଣ୍ଯେତାନି ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ମୂଲେନ ଦେଵପୁଙ୍ଗଵଃ
ହେ ଦେବୀ, ଦେବତାଙ୍କ ଅଳଙ୍କାର ଓ ଭୋଗ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଏହି ସବୁ ମୂଳ ସହିତ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବେଦନ କଲେ।
ମୂଲଂ ଜଜାପ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଦଶଲକ୍ଷଂ ଵିଧାନତଃ । ଜପେନ ଦଶଲକ୍ଷେଣ ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧିର୍ବଭୂଵ ହ
ମୂଳମନ୍ତ୍ରକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦଶ ଲକ୍ଷ ବେଳେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଜପ କଲେ; ଏହି ଦଶ ଲକ୍ଷ ଜପ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ରର ସିଦ୍ଧି ହେଲା।
ମନ୍ତ୍ରଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଣା ଦତ୍ତଃ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷଶ୍ଚ ସର୍ଵତଃ । ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ମାଯା କାମଵାଣୀ ଙେଽନ୍ତା କମଲଵାସିନୀ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଭଳି; ଏହାର ଶେଷ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ମାୟା, କାମଦେବୀ ଓ କମଳବାସିନୀ।
ଵୈଦିକୋ ମନ୍ତ୍ରରାଜୋଽଯଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧଃ ସ୍ଵାହଯାନ୍ଵିତଃ । କୁବେରୋଽନେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯମାପ୍ତଵାନ୍
ଏହି ବେଦମୟ ମନ୍ତ୍ରରାଜ, ଯାହା 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କୁବେର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମ୍ପଦ ଓ ଶାସନ ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ରାଜରାଜେଶ୍ଵରୋ ଦକ୍ଷଃ ସାଵର୍ଣିର୍ମନୁରେଵ ଚ । ମଙ୍ଗଲୋଽନେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଽଵନୀପତିଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ରାଜାରାଜେଶ୍ୱର, ଦକ୍ଷ, ସାବର୍ଣ୍ଣି ମନୁ ଓ ମଙ୍ଗଳ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ଭିତରେ ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି ହୋଇଥିଲେ।
ପ୍ରିଯଵ୍ରତୋତ୍ତାନପାଦୌ କେଦାରୋ ନୃପ ଏଵ ଚ । ଏତେ ସିଦ୍ଧାଶ୍ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ରା ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ନାରଦ
ପ୍ରିୟବ୍ରତ, ଉତ୍ତାନପାଦ, କେଦାର ଓ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ, ହେ ନାରଦ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଫଳତା ପାଇଥିଲେ।
ସିଦ୍ଧେ ମନ୍ତ୍ରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ଶକ୍ରାଯ ଦର୍ଶନଂ ଦଦୌ । ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରନିର୍ମାଣଵିମାନସ୍ଥା ଵରପ୍ରଦା
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧ ହେବା ପରେ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ରତ୍ନମୟ ବିମାନ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାଇ ଅନୁଗ୍ରହ କରିଥିଲେ।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପଵତୀଂ ପୃଥ୍ଵୀଂ ଛାଦଯନ୍ତୀ ତ୍ଵିଷା ଚ ସା । ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭା ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତା
ସେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ତେଜସ୍ୱିତା ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ସହିତ ପୃଥିବୀକୁ ଢାକି ଦେଇଥିଲା, ସେ ଶ୍ୱେତ ଚମ୍ପକ ଫୁଲ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ରତ୍ନ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯା ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରା । ବିଭ୍ରତୀ ରତ୍ନମାଲାଂ ଚ କୋଟିଚନ୍ଦ୍ରସମପ୍ରଭାମ୍
ତାଙ୍କ ମୁହଁରେ ହଳକା ହସ ଓ କୃପାମୟ ଭାବ ଥିଲା, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଦୟାଶୀଳ, ଏବଂ ସେ କୋଟି କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଭା ସମାନ ରତ୍ନମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଗତ୍ପ୍ରସୂଂ ଶାନ୍ତାଂ ତୁଷ୍ଟାଵୈତାଂ ପୁରନ୍ଦରଃ । ପୁଲକାଞ୍ଚିତସର୍ଵାଙ୍ଗଃ ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରଃ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ବିଶ୍ୱର ମାଆଁଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ; ସେ ଅନନ୍ଦରେ ଶରୀର କମ୍ପିଥିଲା, ଚକ୍ଷୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୁହା, ହାତ ଜୋଡି ନମସ୍କାର କରୁଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ଚ ପ୍ରଦତ୍ତେନ ସ୍ତୋତ୍ରରାଜେନ ସଂଯୁତଃ । ସର୍ଵାଭୀଷ୍ଟପ୍ରଦେନୈଵ ଵୈଦିକେନୈଵ ତତ୍ର ଚ
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ବେଦମୟ ସ୍ତୁତିରାଜ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ପୁରନ୍ଦର ଉଵାଚ ନମଃ କମଲଵାସିନ୍ଯୈ ନାରାଯଣ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ । କୃଷ୍ଣପ୍ରିଯାଯୈ ସତତଂ ମହାଲକ୍ଷ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ପୁରନ୍ଦର କହିଲେ: ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ତୁମକୁ, ନାରାୟଣୀ ତୁମକୁ, ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର; କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଏବଂ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ତୁମକୁ ସଦା ନମସ୍କାର।
ପଦ୍ମପତ୍ରେକ୍ଷଣାଯୈ ଚ ପଦ୍ମାସ୍ଯାଯୈ ନମୋ ନମଃ । ପଦ୍ମାସନାଯୈ ପଦ୍ମିନ୍ଯୈ ଵୈଷ୍ଣଵ୍ଯୈ ଚ ନମୋ ନମଃ
ପଦ୍ମପତ୍ର ସଦୃଶ ନୟନ ଯାଙ୍କର, ପଦ୍ମମୁଖୀ, ପଦ୍ମାସନା, ପଦ୍ମିନୀ ଓ ବୈଷ୍ଣବୀ ତୁମକୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ସର୍ଵସମ୍ପତ୍ସ୍ଵରୂପିଣ୍ଯୈ ସର୍ଵାରାଧ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ । ହରିଭକ୍ତିପ୍ରଦାତ୍ର୍ଯୈ ଚ ହର୍ଷଦାତ୍ର୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦର ମୂର୍ତ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କର ପୂଜିତା, ହରିଭକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ତୁମକୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।
କୃଷ୍ଣଵକ୍ଷଃସ୍ଥିତାଯୈ ଚ କୃଷ୍ଣେଶାଯୈ ନମୋ ନମଃ । ଚନ୍ଦ୍ରଶୋଭାସ୍ଵରୂପାଯୈ ରତ୍ନପଦ୍ମେ ଚ ଶୋଭନେ
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ବସିଥିବା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଇଶ୍ୱରୀ, ଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଭା ସଦୃଶ ଦେହ ଓ ରତ୍ନପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଶୋଭା ପାଉଥିବା ତୁମକୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ସମ୍ପତ୍ତ୍ଯଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵ୍ଯୈ ମହାଦେଵ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ । ନମୋ ଵୃଦ୍ଧିସ୍ଵରୂପାଯୈ ଵୃଦ୍ଧିଦାଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମ୍ପଦର ଅଧିପତି ଦେବୀ, ମହାଦେବୀ, ବୃଦ୍ଧିର ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ବୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଯା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ କ୍ଷୀରସାଗରେ । ସ୍ଵର୍ଗଲକ୍ଷ୍ମୀରିନ୍ଦ୍ରଗେହେ ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ନୃପାଲଯେ
ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଯିଏ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, କ୍ଷୀରସାଗରରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହର ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ରାଜମହଳରେ ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀ ସେଇ ତୁମେ।
ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଗୃହିଣାଂ ଗେହେ ଚ ଗୃହଦେଵତା । ସୁରଭିଃ ସାଗରେ ଜାତା ଦକ୍ଷିଣା ଯଜ୍ଞକାମିନୀ
ଗୃହସ୍ଥମାନଙ୍କ ଘରର ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଘରର ଦେବତା, ସାଗରରେ ଜନ୍ମିଥିବା ସୁରଭି ଓ ଯଜ୍ଞରେ ଆବଶ୍ୟକ ଦକ୍ଷିଣା ମଧ୍ୟ ତୁମେ।
ଅଦିତିର୍ଦେଵମାତା ତ୍ଵଂ କମଲା କମଲାଲଯା । ସ୍ଵାହା ତ୍ଵଂ ଚ ହଵିର୍ଦାନେ କଵ୍ଯଦାନେ ସ୍ଵଧା ସ୍ମୃତା
ତୁମେ ଦେବମାତା ଅଦିତି, ପଦ୍ମା, ପଦ୍ମାଳୟା; ହବିର ଦାନରେ 'ସ୍ୱାହା', ପିତୃପୂଜାରେ 'ସ୍ୱଧା' ଭାବେ ସ୍ମୃତ।
ତ୍ଵଂ ହି ଵିଷ୍ଣୁସ୍ଵରୂପା ଚ ସର୍ଵାଧାରା ଵସୁନ୍ଧରା । ଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵସ୍ଵରୂପା ତ୍ଵଂ ନାରାଯଣପରାଯଣା
ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ରୂପ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଧାର, ଏହି ଭୂମି ମଧ୍ୟ ତୁମେ; ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତ୍ୱର ମୂର୍ତ୍ତି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଶରଣ।
କ୍ରୋଧହିଂସାଵର୍ଜିତା ଚ ଵରଦା ଶାରଦା ଶୁଭା । ପରମାର୍ଥପ୍ରଦା ତ୍ଵଂ ଚ ହରିଦାସ୍ଯପ୍ରଦା ପରା
କ୍ରୋଧ ଓ ହିଂସା ରହିତ, ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଇଥିବା, ଶୁଭା ଶାରଦା, ଉତ୍ତମ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ଦେଇଥିବା ତୁମେ।
ଯଯା ଵିନା ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଭସ୍ମୀଭୂତମସାରକମ୍ । ଜୀଵନ୍ମୃତଂ ଚ ଵିଶ୍ଵଂ ଚ ଶଶ୍ଵତ୍ସର୍ଵଂ ଯଯା ଵିନା
ତୁମେ ନଥିଲେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଅର୍ଥହୀନ ହୋଇ ଭସ୍ମରେ ପରିଣତ ହୁଏ; ତୁମେ ନଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଜୀବନ ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୃତ ଭଳି ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ସବୁ କିଛି ସଦା ସ୍ୱରୂପରେ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାଏ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ପରା ମାତା ସର୍ଵବାନ୍ଧଵରୂପିଣୀ । ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷାଣାଂ ତ୍ଵଂ ଚ କାରଣରୂପିଣୀ
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମା, ସମସ୍ତ ବାନ୍ଧବ ଭାବରେ ପ୍ରକଟ; ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷର ମୂଳ କାରଣ ମଧ୍ୟ ତୁମେ।
ଯଥା ମାତା ସ୍ତନାନ୍ଧାନାଂ ଶିଶୂନାଂ ଶୈଶଵେ ସଦା । ତଥା ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଦା ମାତା ସର୍ଵେଷାଂ ସର୍ଵରୂପତଃ
ଯେପରି ଏକ ମା ନିତ୍ୟ ତାଙ୍କ ଶିଶୁଙ୍କୁ ଅନ୍ନପାନ ଦେଇ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେହିପରି ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କର ମା, ସମସ୍ତ ରୂପରେ ସଦା ପାଳନ କରୁଛ।
ମାତୃହୀନଃ ସ୍ତନାନ୍ଧସ୍ତୁ ସ ଚ ଜୀଵତି ଦୈଵତଃ । ତ୍ଵଯା ହୀନୋ ଜନଃ କୋଽପି ନ ଜୀଵତ୍ଯେଵ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ମା ଓ ଅନ୍ନ ନଥିଲେ ଶିଶୁ ଦୈବବଶରେ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରେ; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ନଥିଲେ କେହି ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
ସୁପ୍ରସନ୍ନସ୍ଵରୂପା ତ୍ଵଂ ମାଂ ପ୍ରସନ୍ନା ଭଵାମ୍ବିକେ । ଵୈରିଗ୍ରସ୍ତଂ ଚ ଵିଷଯଂ ଦେହି ମହ୍ଯଂ ସନାତନି
ଓ ଅମ୍ବିକେ, ତୁମର ମୂଳ ସ୍ୱରୂପ ଅତି ଦୟାମୟ; ମୋପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହେଉ, ଓ ସନାତନୀ, ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ଜୟ ଓ ବିଶ୍ୱ ଉପରେ ଶାସନ ଦିଅ।
ଅହଂ ଯାଵତ୍ତ୍ଵଯା ହୀନୋ ବନ୍ଧୁହୀନଶ୍ଚ ଭିକ୍ଷୁକଃ । ସର୍ଵସମ୍ପଦ୍ଵିହୀନଶ୍ଚ ତାଵଦେଵ ହରିପ୍ରିଯେ
ହରିଙ୍କର ପ୍ରିୟେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ତୁମେ ନଥିଲି, ମୁଁ ବାନ୍ଧବହୀନ, ଭିକ୍ଷାରେ ରହୁଥିବା ଏକ ଭିକ୍ଷୁ, ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦରୁ ବଞ୍ଚିତ।
ଜ୍ଞାନଂ ଦେହି ଚ ଧର୍ମଂ ଚ ସର୍ଵସୌଭାଗ୍ଯମୀପ୍ସିତମ୍ । ପ୍ରଭାଵଞ୍ଚ ପ୍ରତାପଂ ଚ ସର୍ଵାଧିକାରମେଵ ଚ
ମୋତେ ଜ୍ଞାନ, ଧର୍ମ, ଆକାଂକ୍ଷିତ ସମସ୍ତ ଭାଗ୍ୟ, ଶକ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧିକାର ଦିଅ।
ଜଯଂ ପରାକ୍ରମଂ ଯୁଦ୍ଧେ ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯମେଵ ଚ । ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ସର୍ଵୈଃ ସୁରଗଣୈଃ ସହ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ ଓ ପ୍ରତାପ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାସନ ଦିଅ; ଏପରି କହି ମହେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ସହିତ—