ଯଂ ଯଂ ରୁଷ୍ଟୋ ହି ମଦ୍ଭକ୍ତୋ ମତ୍ପରୋ ହି ନିରଙ୍କୁଶଃ । ତଦ୍ଗୃହେଽହଂ ନ ତିଷ୍ଠାମି ପଦ୍ମଯା ସହ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ମୋ ଭକ୍ତ, ଯିଏ ମୋ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ରଖେ ଏବଂ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଅଛି, ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଦୁଃଖରେ ରୁଷ୍ଟ ହୁଏ, ମୁଁ ଏବଂ ପଦ୍ମା ତାଙ୍କ ଘରେ ରହୁନାହିଁ।
ଦୁର୍ଵାସାଃ ଶଙ୍କରାଂଶଶ୍ଚ ଵୈଷ୍ଣଵୋ ମତ୍ପରାଯଣଃ । ତଚ୍ଛାପାଦାଗତୋଽହଂ ଚ ସଲକ୍ଷ୍ମୀକୋ ହି ଵୋ ଗୃହାତ୍
ଦୁର୍ବାସା, ଯିଏ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଅଂଶ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ତାଙ୍କ ଶାପରେ, ମୁଁ ଏବଂ ଶ୍ରୀ ତୁମ ଘରୁ ଚାଲିଯାଇଛୁ।
ଯତ୍ର ଶଙ୍ଖଧ୍ଵନିର୍ନାସ୍ତି ତୁଲସୀ ନ ଶିଵାର୍ଚନମ୍ । ନ ଭୋଜନଂ ଚ ଵିପ୍ରାଣାଂ ନ ପଦ୍ମା ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତି
ଯେଉଁଠାରେ ଶଂଖର ଧ୍ୱନି ନାହିଁ, ତୁଳସୀ ନାହିଁ, ଶିବଙ୍କ ପୂଜା ହୁଏ ନାହିଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବସନ୍ତି ନାହିଁ।
ମଦ୍ଭକ୍ତାନାଂ ଚ ମେ ନିନ୍ଦା ଯତ୍ର ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଭଵେତ୍ସୁରାଃ । ମହାରୁଷ୍ଟା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତତୋ ଯାତି ପରାଭଵମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ମୋ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରାଯାଏ, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ବହୁତ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ହାରି ଯାନ୍ତି।
ମଦ୍ଭକ୍ତିହୀନୋ ଯୋ ମୂଢୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଯୋ ହରିଵାସରେ । ମମ ଜନ୍ମଦିନେ ଵାପି ଯାତି ଶ୍ରୀସ୍ତଦ୍ଗୃହାଦପି
ଯିଏ ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ନାହିଁ ଓ ମୂଢ଼, ହରିଙ୍କର ଦିନରେ କିମ୍ବା ମୋ ଜନ୍ମଦିନରେ ଭୋଜନ କରେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସେ ଲୋକଙ୍କ ଘରୁ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ମନ୍ନାମଵିକ୍ରଯୀ ଯଶ୍ଚ ଵିକ୍ରୀଣାତି ସ୍ଵକନ୍ଯକାମ୍ । ଯତ୍ରାତିଥିର୍ନ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଚ ମତ୍ପ୍ରିଯା ଯାତି ତଦ୍ଗୃହାତ୍
ଯିଏ ମୋର ନାମ ବିକ୍ରୟ କରେ କିମ୍ବା ନିଜ ଝିଅକୁ ବିକ୍ରି କରେ, ଏବଂ ଯେଉଁଘରେ ଅତିଥି ଭୋଜନ କରୁନାହାନ୍ତି, ସେଠାରୁ ମୋ ପ୍ରିୟା ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ଯୋ ଵିପ୍ରଃ ପୁଂଶ୍ଚଲୀପୁତ୍ରୋ ମହାପାପୀ ଚ ତତ୍ପତିଃ । ପାପିନୋ ଯୋ ଗୃହଂ ଯାତି ଶୂଦ୍ରଶ୍ରାଦ୍ଧାନ୍ନଭୋଜକଃ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜାରା ଝିଅର ପୁଅ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ପତି ମହାପାପୀ, ଏବଂ ଯିଏ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଭୋଜନ ଖାଏ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏମିତି ପାପୀଙ୍କ ଘରୁ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ମହାରୁଷ୍ଟା ତତୋ ଯାତି ମନ୍ଦିରାତ୍କମଲାଲଯା । ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଶଵଦାହୀ ଚ ଭାଗ୍ଯହୀନୋ ଦ୍ଵିଜାଧମଃ
ଏପରି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ କମଳା ମନ୍ଦିରରୁ ଚାଲିଯାନ୍ତି; ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଭାଗା ଓ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଶବ ଦାହ କରେ, ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ ହରାଏ।
ଯାତି ରୁଷ୍ଟା ତଦ୍ଗୃହାଚ୍ଚ ଦେଵାଃ କମଲଵାସିନୀ । ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ସୂପକାରୀ ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵୃଷଵାହକଃ
ଯେଉଁଘରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ରନ୍ଧେ କିମ୍ବା ବୃଷ ଚଳାଏ, ସେଠାରୁ କ୍ରୋଧିତ ଦେବତାମାନେ ଓ କମଳା ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ତତ୍ତୋଯପାନଭୀତା ଚ କମଲା ଯାତି ତଦ୍ଗୃହାତ୍ । ଅଶୁଦ୍ଧହୃଦଯଃ କ୍ରୂରୋ ହିଂସକୋ ନିନ୍ଦକୋ ଦ୍ଵିଜଃ
ଯେଉଁଘରର ପାଣି ପିବିବାକୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଡରନ୍ତି, ସେଠାରୁ ସେ ଚାଲିଯାନ୍ତି; ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟର, କ୍ରୁର, ହିଂସକ କିମ୍ବା ନିନ୍ଦା କରେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ଶୂଦ୍ରଯାଜୀ ଚ ଯାତି ଦେଵୀ ଚ ତଦ୍ଗୃହାତ୍ । ଅଵୀରାନ୍ନଂ ଚ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ତସ୍ମାଦ୍ଯାତି ଜଗତ୍ପ୍ରସୂଃ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପୂଜା କରେ, ଦେବୀ ସେଘରୁ ଚାଲିଯାନ୍ତି; ଯିଏ ଶକ୍ତିହୀନ ଭୋଜନ ଖାଏ, ସେଠାରୁ ଜଗତ୍ଜନନୀ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ତୃଣଂ ଛିନତ୍ତି ନଖରୈସ୍ତୈର୍ଵା ଯୋ ଵିଲିଖେନ୍ମହୀମ୍ । ନିରାଶୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଯତ୍ର ତଦ୍ଗୃହାଦ୍ଯାତି ମତ୍ପ୍ରିଯା
ଯିଏ ନଖରେ ଘାସ କାଟେ କିମ୍ବା ମାଟି ଖୋଚେ, ଏବଂ ଯେଉଁଘରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଶାହୀନ, ସେଠାରୁ ମୋ ପ୍ରିୟା ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ସୂର୍ଯୋଦଯେ ଦ୍ଵିଜୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଦିଵାସ୍ଵାପୀ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ । ଦିଵା ମୈଥୁନକାରୀ ଚ ଯସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଯାତି ମତ୍ପ୍ରିଯା
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟବେଳେ ଭୋଜନ କରେ, ଦିନେ ଶୋଏ କିମ୍ବା ଦିନେ ମିଳନ କରେ, ସେଘରୁ ମୋ ପ୍ରିୟା ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ଆଚାରହୀନୋ ଵିପ୍ରୋ ଯୋ ଯଶ୍ଚ ଶୂଦ୍ରପ୍ରତିଗ୍ରହୀ । ଅଦୀକ୍ଷିତୋ ହି ଯୋ ମୂଢସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଵୈ ଯାତି ମତ୍ପ୍ରିଯା
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଚାରହୀନ, ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ ନେଇଥାଏ କିମ୍ବା ଅଦୀକ୍ଷିତ ଓ ମୂଢ଼, ସେଘରୁ ମୋ ପ୍ରିୟା ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ସ୍ନିଗ୍ଧପାଦଶ୍ଚ ନଗ୍ନୋ ହି ଯଃ ଶେତେ ଜ୍ଞାନଦୁର୍ବଲଃ । ଶଶ୍ଵଦ୍ଵଦତି ଵାଚାଲୋ ଯାତି ସା ତଦ୍ଗୃହାତ୍ସତୀ
ଯିଏ ପାଦ ତେଲା ରଖେ, ନଗ୍ନ ଶୋଏ, ଜ୍ଞାନରେ ଦୁର୍ବଳ, ସବୁବେଳେ ଅଧିକ କଥା କହେ, ସେଘରୁ ସତୀ ଦେବୀ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ଶିରସ୍ନାତସ୍ତୁ ତୈଲେନ ଯୋଽନ୍ଯାଙ୍ଗଂ ସମୁପସ୍ପୃଶେତ୍ । ସ୍ଵାଙ୍ଗଂ ଚ ଵାଦଯେଦ୍ଵାଦ୍ଯଂ ରୁଷ୍ଟା ସା ଯାତି ତଦ୍ଗୃହାତ୍
ଯିଏ ମୁଣ୍ଡରେ ତେଲ ଲଗାଇ ଅନ୍ୟ ଅଂଗକୁ ଛୁଏ, କିମ୍ବା ନିଜ ଶରୀରକୁ ବାଜାୟ, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସେଠାରୁ ସେ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ଵ୍ରତୋପଵାସହୀନୋ ଯଃ ସନ୍ଧ୍ଯାହୀନୋଽଶୁଚିର୍ଦ୍ଵିଜଃ । ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିଵିହୀନସ୍ତୁ ତସ୍ମାଦ୍ଯାତି ଚ ମତ୍ପ୍ରିଯା
ଯିଏ ବ୍ରତ ଓ ଉପବାସ ରଖେ ନାହିଁ, ସଂଧ୍ୟା ବନ୍ଦନା ଛାଡ଼ିଦିଏ, ଅଶୁଦ୍ଧ ଓ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ନାହିଁ, ସେଘରୁ ମୋ ପ୍ରିୟା ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ନିନ୍ଦଯେଦ୍ଯୋ ହି ତଂ ଚ ଯୋ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ସନ୍ତତମ୍ । ଜୀଵହିଂସ୍ରୋ ଦଯାହୀନୋ ଯାତି ସର୍ଵପ୍ରସୂସ୍ତତଃ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ କିମ୍ବା ସବୁବେଳେ ଘୃଣା କରେ, ଜୀବକୁ ହିଂସା କରେ ଓ ଦୟା ନାହିଁ, ସେଠାରୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଜନନୀ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ଯତ୍ର ଯତ୍ର ହରେରର୍ଚା ହରେରୁତ୍କୀର୍ତନଂ ତଥା । ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ସା ଦେଵୀ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲମଙ୍ଗଲା
ଯେଉଁଠାରେ ହରିଙ୍କ ପୂଜା ଓ ଗୁଣଗାନ ହୁଏ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ମୂଳ ଦେବୀ ବସନ୍ତି।
ଯତ୍ର ପ୍ରଶଂସା କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ତଦ୍ଭକ୍ତସ୍ଯ ପିତାମହ । ସା ଚ କୃଷ୍ଣପ୍ରିଯା ଦେଵୀ ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ସନ୍ତତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ କୃଷ୍ଣ ଓ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ହୁଏ, ହେ ପିତାମହ, ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଦେବୀ ସଦା ବସନ୍ତି।
ଯତ୍ର ଶଙ୍ଖଧ୍ଵନିଃ ଶଙ୍ଖଃ ଶିଲା ଚ ତୁଲସୀଦଲମ୍ । ତତ୍ସେଵା ଵନ୍ଦନଂ ଧ୍ଯାନଂ ତତ୍ର ସା ପରିତିଷ୍ଠତି
ଯେଉଁଠି ଶଂଖ ଧ୍ୱନି, ଶଂଖ, ପଥର କିମ୍ବା ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଅଛି, ଯେଉଁଠି ସେବା, ପୂଜା କିମ୍ବା ଧ୍ୟାନ ହୁଏ—ସେଠି ଦେବୀ ବସିଥାନ୍ତି।
ଶିଵଲିଙ୍ଗାର୍ଚନଂ ଯତ୍ର ତସ୍ଯ ଚୋତ୍କୀର୍ତନଂ ଶୁଭମ୍ । ଦୁର୍ଗାର୍ଚନଂ ତଦ୍ଗୁଣାଶ୍ଚ ତତ୍ର ପଦ୍ମନିଵାସିନୀ
ଯେଉଁଠି ଶିବଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ଓ ତାହାର ମଙ୍ଗଳମୟ ସ୍ତୁତି, ଦୁର୍ଗା ପୂଜା ଓ ତାଙ୍କର ଗୁଣଗାନ ହୁଏ—ସେଠି ପଦ୍ମରେ ବସୁଥିବା ଦେବୀ ଅଛନ୍ତି।
ଵିପ୍ରାଣାଂ ସେଵନଂ ଯତ୍ର ତେଷାଂ ଚ ଭୋଜନଂ ଶୁଭମ୍ । ଅର୍ଚନଂ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ତତ୍ର ପଦ୍ମମୁଖୀ ସତୀ
ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସେବା ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଭୋଜନ ଦିଆଯାଏ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ହୁଏ—ସେଠି ପଦ୍ମମୁଖୀ ଶୁଭ ଦେବୀ ବସିଥାନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ସୁରାନ୍ସର୍ଵାନ୍ ରମାମାହ ରମାପତିଃ । କ୍ଷୀରୋଦସାଗରେ ଜନ୍ମ କଲଯାକଲଯେତି ଚ
ଏପରି କହି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି କହିଲେ—'କ୍ଷୀରସାଗରରେ ଯେ ଜନ୍ମ ହେଉଛି, ସେ ଅଂଶରେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାଂ ଜଗନ୍ନାଥୋ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ପୁନରାହ ଚ । ମଥିତ୍ଵା ସାଗରଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଦେହି ପଦ୍ମଜ
ଏପରି କହି, ଜଗନ୍ନାଥ ପୁଣି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ—'ସାଗର ମଥିବା ପରେ, ହେ ପଦ୍ମଜ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଦିଅ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା କମଲାକାନ୍ତୋ ଜଗାମାନ୍ତଃପୁରଂ ମୁନେ । ଦେଵାଶ୍ଚିରେଣ କାଲେନ ଯଯୁଃ କ୍ଷୀରୋଦସାଗରମ୍
ଏପରି କହି, କମଳାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବିଷ୍ଣୁ ନିଜ ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ଚାଲିଗଲେ, ହେ ମୁନି, ଏବଂ ବହୁ ସମୟ ପରେ ଦେବତାମାନେ କ୍ଷୀରସାଗରକୁ ଗଲେ।
ମନ୍ଥାନଂ ମନ୍ଦରଂ କୃତ୍ଵା କୂର୍ମଂ କୃତ୍ଵା ଚ ଭାଜନମ୍ । କୃତ୍ଵା ଶେଷଂ ମନ୍ଥପାଶଂ ମମନ୍ଥୁରସୁରାଃ ସୁରାଃ
ମନ୍ଦରାଚଳକୁ ମଥାନା, କୂର୍ମକୁ ଆଧାର ଓ ଶେଷନାଗକୁ ରସ୍ସୀ କରି, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ସାଗର ମଥିଲେ।
ଧନ୍ଵନ୍ତରିଂ ଚ ପୀଯୂଷମୁଚ୍ଚୈଃଶ୍ରଵସମୀପ୍ସିତମ୍ । ନାନାରତ୍ନଂ ହସ୍ତିରତ୍ନଂ ପ୍ରାପୁର୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ସୁଦର୍ଶନମ୍
ସେମାନେ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ, ଅମୃତ, ଇଚ୍ଛିତ ଉଚ୍ଚୈଶ୍ରବା, ବିଭିନ୍ନ ମଣି, ହସ୍ତିମଣି, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସୁଦର୍ଶନ ଲାଭ କଲେ।
ଵନମାଲାଂ ଦଦୌ ସା ଚ କ୍ଷୀରୋଦଶାଯିନେ ମୁନେ । ସର୍ଵେଶ୍ଵରାଯ ରମ୍ଯାଯ ଵିଷ୍ଣଵେ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ସତୀ
ସେ ଦେବୀ ତାଙ୍କର ଭୂସୁଣ୍ଡୀ ମାଳା କ୍ଷୀରସାୟୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁନ୍ଦର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ବୈଷ୍ଣବୀ ଶୁଭ ଦେବୀ ଦାନ କଲେ।
ଦେଵୈଃ ସ୍ତୁତା ପୂଜିତା ଚ ବ୍ରହ୍ମଣା ଶଙ୍କରେଣ ଚ । ଦଦୌ ଦୃଷ୍ଟିଂ ସୁରଗୃହେ ବ୍ରହ୍ମଶାପଵିମୋଚନାତ୍
ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ପୂଜିତ ହୋଇ, ସେ ଦେବୀ ଦେବତାଙ୍କ ଘରକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରୁ ମୁକ୍ତ କଲେ।