ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଵିପ୍ରପତ୍ନୀ ଚ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଶୂଦ୍ରକାମିନୀ । ଅତ୍ଯଗମ୍ଯା ଚ ନିନ୍ଦ୍ଯା ଚ ଲୋକେ ଵେଦେ ପତିଵ୍ରତେ
ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଶୂଦ୍ରା ସ୍ତ୍ରୀ ବିଶେଷ ଅନୁଚିତ ଓ ନିନ୍ଦିତ, ଏହା ଲୋକ, ବେଦ ଓ ପତିବ୍ରତାମାନେ ମଧ୍ୟ କହନ୍ତି।
ଶୂଦ୍ରଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଂ ଗତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଶତଂ ଲଭେତ୍ । ତତ୍ସମଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଚାପି କୁମ୍ଭୀପାକଂ ଲଭେଦ୍ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯଦି ଜଣେ ଶୂଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ଶତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ପାଏ। ଏହିପରି କାମ କଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଵିପ୍ରପତ୍ନୀ ଚ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଶୂଦ୍ରକାମିନୀ । ଯଦି ଶୂଦ୍ରା ଵ୍ରଜେଦ୍ଵିପ୍ରୋ ଵୃଷଲୀପତିରେଵ ସଃ
ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଶୂଦ୍ରା; ଯଦି ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୂଦ୍ରାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଚଣ୍ଡାଳ ସ୍ତ୍ରୀର ପତି ଭାବରେ ଗଣାଯାନ୍ତି।
ସ ଭ୍ରଷ୍ଟୋ ଵିପ୍ରଜାତେଶ୍ଚ ଚାଣ୍ଡାଲାତ୍ସୋଽଧମଃ ସ୍ମୃତଃ । ଵିଷ୍ଠାସମଶ୍ଚ ତତ୍ପିଣ୍ଡୋ ମୂତ୍ରଂ ତସ୍ଯ ଚ ତର୍ପଣମ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜାତିରୁ ଖସିଯାନ୍ତି, ଚଣ୍ଡାଳଠାରୁ ମଧ୍ୟ ନିମ୍ନ ମନାଯାନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ମଳ ସମାନ ଓ ତାଙ୍କର ପିଣ୍ଡ ଦାନ ମୁତ୍ର ସମାନ ମନାଯାଏ।
ନ ପିତୄଣାଂ ସୁରାଣାଂ ଚ ତଦ୍ଦତ୍ତମୁପତିଷ୍ଠତି । କୋଟିଜନ୍ମାର୍ଜିତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ତସ୍ଯାର୍ଚାତ୍ତପସାର୍ଜିତମ୍
ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଦିଆଯାଇଥିବା ପିଣ୍ଡ ଦାନ ପିତୃମାନେ କିମ୍ବା ଦେବତାମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତିନାହିଁ। ତାଙ୍କର କୋଟି ଜନ୍ମର ଧର୍ମ, ପୂଜା ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଜିତ ପୁଣ୍ୟ ସବୁ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଦ୍ଵିଜସ୍ଯ ଵୃଷଲୀଲୋଭାନ୍ନଶ୍ଯତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ । ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚ ସୁରାପୀତିର୍ଵିଡ୍ଭୋଜୀ ଵୃଷଲୀପତିଃ
ଯେ ଦ୍ୱିଜ ଜଣେ ଚଣ୍ଡାଳ ସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ରଖନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଦ୍ୟପାନ କରନ୍ତି, ମଳ ଭୋଜନ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଚଣ୍ଡାଳ ସ୍ତ୍ରୀର ପତି ହୁଅନ୍ତି—
ତପ୍ତମୁଦ୍ରାଦଗ୍ଧଦେହସ୍ତପ୍ତଶୂଲାଙ୍କିତସ୍ତଥା । ହରିଵାସରଭୋଜୀ ଚ କୁମ୍ଭୀପାକଂ ଵ୍ରଜେଦ୍ ଦ୍ଵିଜଃ
ଯାହାଙ୍କ ଦେହ ତାପ୍ତ ଚିହ୍ନରେ ଦଗ୍ଧ, ତାପ୍ତ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ, କିମ୍ବା ହରିବାସର ଦିନରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି—ଏମିତି ଦ୍ୱିଜ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଗୁରୁପତ୍ନୀଂ ରାଜପତ୍ନୀଂ ସପତ୍ନୀଂ ମାତରଂ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ସୁତାଂ ପୁତ୍ରଵଧୂଂ ଶ୍ଵଶ୍ରୂଂ ସଗର୍ଭାଂ ଭଗିନୀଂ ସତୀମ୍
ଗୁରୁଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ରାଜାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ସହପତ୍ନୀ, ନିଜ ମାଆ, ଝିଅ, ପୁଅର ବୋହୁ, ଶ୍ୱଶ୍ରୁ, ଗର୍ଭବତୀ ଓ ସତୀ ଭଉଣୀ—
ସହୋଦରଭ୍ରାତୃଜାଯାଂ ମାତୁଲାନୀଂ ପିତୁଃ ପ୍ରସୂମ୍ । ମାତୁଃ ପ୍ରସୂଂ ତତ୍ସ୍ଵସାରଂ ଭଗିନୀଂ ଭ୍ରାତୃକନ୍ଯକାମ୍
ସହୋଦର ଭାଇଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ମାମାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ବାପାଙ୍କ ଭଉଣୀ, ମାଆଙ୍କ ଭଉଣୀ, ତାଙ୍କର ଝିଅ, ନିଜ ଭଉଣୀ, ଭାଇଙ୍କ ଝିଅ—
ଶିଷ୍ଯାଂ ଶିଷ୍ଯସ୍ଯ ପତ୍ନୀଂ ଚ ଭାଗିନେଯସ୍ଯ କାମିନୀମ୍ । ଭ୍ରାତୁଃ ପୁତ୍ରପ୍ରିଯାଂ ଚୈଵାତ୍ଯଗମ୍ଯା ଆହ ପଦ୍ମଜଃ
ଶିଷ୍ୟା, ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ଭାଗିନାଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଭାଇଙ୍କ ପୁଅର ପ୍ରିୟା—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପଦ୍ମଜ ବିଶେଷ ଅଗମ୍ୟ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
ଏତାଃ କାମେନ କାନ୍ତା ଯୋ ଵ୍ରଜେଦ୍ଵୈ ମାନଵାଧମଃ । ସ ମାତୃଗାମୀ ଵେଦେଷୁ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଶତଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କୁ ଯେ କାମବଶତଃ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ବେଦ ଅନୁସାରେ ମାତୃଗାମୀ ଓ ଶତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପର ଭାଗୀ ହୁଅନ୍ତି।
ଅକର୍ମାର୍ହୋଽପ୍ଯସଂସ୍ପୃଶ୍ଯୋ ଲୋକେ ଵେଦେ ଚ ନିନ୍ଦିତଃ । ସ ଯାତି କୁମ୍ଭୀପାକେ ଚ ମହାପାପୀ ସୁଦୁଷ୍କରେ
ସେ କୌଣସି କର୍ମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି, ସମାଜ ଓ ବେଦରେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ଓ ନିନ୍ଦିତ। ଏହି ପ୍ରକାର ମହାପାପୀ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
କରୋତ୍ଯଶୁଦ୍ଧାଂ ସନ୍ଧ୍ଯାଂ ଵା ନ ସନ୍ଧ୍ଯାଂ ଵା କରୋତି ଚ । ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯଂ ଵର୍ଜଯେଦ୍ଯୋ ଵା ସନ୍ଧ୍ଯାହୀନଶ୍ଚ ସ ଦ୍ଵିଜଃ
ଯେ ଅଶୁଦ୍ଧ ଭାବେ ସନ୍ଧ୍ୟା କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା କରନ୍ତିନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ତିନୋଟି ସନ୍ଧ୍ୟା ଛାଡ଼ନ୍ତି—ଏମିତି ଦ୍ୱିଜ ସନ୍ଧ୍ୟା କ୍ରିୟାରୁ ବଞ୍ଚିତ।
ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଚ ତଥା ଶୈଵଂ ଶାକ୍ତଂ ସୌରଂ ଚ ଗାଣପମ୍ । ଯୋଽହଙ୍କାରାନ୍ନ ଗୃହ୍ଣାତି ମନ୍ତ୍ରଂ ସୋଽଦୀକ୍ଷିତଃ ସ୍ମୃତଃ
ଯେ ଅହଂକାରବଶତଃ ବୈଷ୍ଣବ, ଶୈବ, ଶାକ୍ତ, ସୌର କିମ୍ବା ଗଣେଶ ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତିନାହାନ୍ତି, ସେ ଅଦୀକ୍ଷିତ ମନାଯାନ୍ତି।
ପ୍ରଵାହମଵଧିଂ କୃତ୍ଵା ଯାଵଦ୍ଧସ୍ତଚତୁଷ୍ଟଯମ୍ । ତତ୍ର ନାରାଯଣଃ ସ୍ଵାମୀ ଗଙ୍ଗାଗର୍ଭାନ୍ତରେ ଵସେତ୍
ଗଙ୍ଗାର ଧାରାର ଲମ୍ବ ଚାରି ହାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧରି, ସେଠି ଗଙ୍ଗାର ଗର୍ଭଭିତରେ ସ୍ୱୟଂ ନାରାୟଣ ଥାନ ନେଇଥାନ୍ତି।
ତତ୍ର ନାରାଯଣକ୍ଷେତ୍ରେ ମୃତୋ ଯାତି ହରେଃ ପଦମ୍ । ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ବଦର୍ଯାଂ ଚ ଗଙ୍ଗାସାଗରସଙ୍ଗମେ
ସେଇ ନାରାୟଣ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେଉଁଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେ ହରିଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହିପରି ଭାବେ ବାରାଣସୀ, ବଦରୀ ଓ ଗଙ୍ଗା-ସାଗର ସଙ୍ଗମରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ପୁଷ୍କରେ ହରିହରକ୍ଷେତ୍ରେ ପ୍ରଭାସେ କାମରୂସ୍ଥଲେ । ହରିଦ୍ଵାରେ ଚ କେଦାରେ ତଥା ମାତୃପୁରେଽପି ଚ
ପୁଷ୍କର, ହରିହର କ୍ଷେତ୍ର, ପ୍ରଭାସ, କାମରୂପ, ହରିଦ୍ୱାର, କେଦାର ଓ ମାତୃପୁରରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ସରସ୍ଵତୀନଦୀତୀରେ ପୁଣ୍ଯେ ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ । ଗୋଦାଵର୍ଯାଂ ଚ କୌଶିକ୍ଯାଂ ତ୍ରିଵେଣ୍ଯାଂ ଚ ହିମାଚଲେ
ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀର ପବିତ୍ର କୂଳରେ, ବୃନ୍ଦାବନ ଜଙ୍ଗଲରେ, ଗୋଦାବରୀ ଓ କୌଶିକୀ ନଦୀରେ, ତ୍ରିବେଣୀ ସଙ୍ଗମ ଓ ହିମାଳୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ଏଷୁ ତୀର୍ଥେଷୁ ଯୋ ଦାନଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାତି କାମତଃ । ସ ଚ ତୀର୍ଥପ୍ରତିଗ୍ରାହୀ କୁମ୍ଭୀପାକେ ପ୍ରଯାତି ସଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ଯିଏ ଇଚ୍ଛାକ୍ରମେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ତୀର୍ଥରେ ଦାନ ନେଇଥିବା ଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯାଏ।
ଶୂଦ୍ରସେଵୀ ଶୂଦ୍ରଯାଜୀ ଗ୍ରାମଯାଜୀତି କୀର୍ତିତଃ । ତଥା ଦେଵୋପଜୀଵୀ ଚ ଦେଵଲଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଯିଏ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ସେବା କରେ, ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରେ, କିମ୍ବା ଗ୍ରାମ ପୁରୋହିତ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ, ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ଉପରେ ଜୀବିକା ଚଳାଏ, ସେ 'ଦେବଳ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଶୂଦ୍ରପାକୋପଜୀଵୀ ଯଃ ସୂପକାର ଇତି ସ୍ମୃତଃ । ସନ୍ଧ୍ଯାପୂଜନହୀନଶ୍ଚ ପ୍ରମତ୍ତଃ ପତିତଃ ସ୍ମୃତଃ
ଯିଏ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ରାନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ଜୀବନ ଚଳାଏ, ସେ 'ସୂପକାର' ବୋଲି ଜଣାଯାଏ। ଯିଏ ସନ୍ଧ୍ୟାପୂଜା ଛାଡ଼ି ଅବିଧାନ ରହେ, ସେ ପତିତ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ।
ଉକ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ମଯା ଭଦ୍ରେ ଲକ୍ଷଣଂ ଵୃଷଲୀପତେଃ । ଏତେ ମହାପାତକିନଃ କୁମ୍ଭୀପାକଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି ତେ । କୁଣ୍ଡାନ୍ଯନ୍ଯାନି ଯେ ଯାନ୍ତି ନିବୋଧ କଥଯାମି ତେ
ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ମୁଁ ତୁମକୁ ବୃଷଳୀପତିଙ୍କର ସମସ୍ତ ଚିହ୍ନ କହିଦେଲି। ଏହି ସମସ୍ତ ମହାପାପୀ କୁମ୍ଭୀପାକକୁ ଯାନ୍ତି। ଏବେ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କୁଣ୍ଡକୁ ଯାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି, ଶୁଣ।
ନାନାକର୍ମଵିପାକଫଲକଥନମ୍ ଧର୍ମରାଜ ଉଵାଚ ଦେଵସେଵାଂ ଵିନା ସାଧ୍ଵି ନ ଭଵେତ୍କର୍ମକୃନ୍ତନମ୍ । ଶୁଦ୍ଧକର୍ମ ଶୁଦ୍ଧବୀଜଂ ନରକଶ୍ଚ କୁକର୍ମଣା
ଧର୍ମରାଜ କହିଲେ: ହେ ସାଧ୍ବୀ, ଦେବତାଙ୍କ ସେବା ବିନା କର୍ମର ବନ୍ଧନ କଟିଯିବ ନାହିଁ। ଶୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଶୁଦ୍ଧ ମିଳେ, ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ହେଉଛି ନରକ।
ପୁଂଶ୍ଚଲ୍ଯନ୍ନଂ ଚ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଯୋଽସ୍ଯାଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ପତିଵ୍ରତେ । ସ ଦ୍ଵିଜଃ କାଲସୂତ୍ରଂ ଚ ମୃତୋ ଯାତି ସୁଦୁର୍ଗମମ୍
ଯେ ଦ୍ୱିଜ ଏକ ଚରିତ୍ରହୀନା ଜନାନୀଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ସହ ଯାଏ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କଠିନ କାଳସୂତ୍ର ନରକକୁ ଯାଏ।
ଶତଵର୍ଷଂ କାଲସୂତ୍ରେ ସ୍ଥିରୀଭୂତୋ ଭଵେଦ୍ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ତତ୍ର ଜନ୍ମନି ରୋଗୀ ଚ ତତଃ ଶୁଦ୍ଧୋ ଭଵେଦ୍ ଦ୍ଵିଜଃ
ସେ କଳସୂତ୍ରରେ ଶତବର୍ଷ ଅଟୁଟ ରହେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ ରୋଗୀ ହୁଏ, ତାପରେ ସେ ଦ୍ୱିଜ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ପତିଵ୍ରତା ଚୈକପତୌ ଦ୍ଵିତୀଯେ କୁଲଟା ସ୍ମୃତା । ତୃତୀଯେ ଧର୍ଷିଣୀ ଜ୍ଞେଯା ଚତୁର୍ଥେ ପୁଂଶ୍ଚଲୀତ୍ଯପି
ଏକ ପତିରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ନାରୀକୁ 'ପତିବ୍ରତା' କୁହାଯାଏ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁରୁଷ ସହ ଯୋଗ ଥିଲେ 'କୁଳଟା', ତୃତୀୟ ସହ ହେଲେ 'ଧର୍ଷିଣୀ', ଚତୁର୍ଥ ସହ ହେଲେ 'ପୁଂଶ୍ଚଳୀ' କୁହାଯାଏ।
ଵେଶ୍ଯା ଚ ପଞ୍ଚମେ ଷଷ୍ଠେ ପୁଙ୍ଗୀ ଚ ସପ୍ତମେଽଷ୍ଟମେ । ତତ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ମହାଵେଶ୍ଯା ସାସ୍ପୃଶ୍ଯା ସର୍ଵଜାତିଷୁ
ପଞ୍ଚମ ପୁରୁଷ ସହ ହେଲେ 'ବେଶ୍ୟା', ଷଷ୍ଠ ସହ 'ପୁଙ୍ଗୀ', ସପ୍ତମ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମ ସହ ହେଲେ 'ମହାବେଶ୍ୟା', ସେ ସମସ୍ତ ଜାତିରେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟା ହୁଏ।
ଯୋ ଦ୍ଵିଜଃ କୁଲଟାଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଧର୍ଷିଣୀଂ ପୁଂଶ୍ଚଲୀମପି । ପୁଙ୍ଗୀଂ ଵେଶ୍ଯାଂ ମହାଵେଶ୍ଯାଂ ମତ୍ସ୍ଯୋଦେ ଯାତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଯେ ଦ୍ୱିଜ କୁଳଟା, ଧର୍ଷିଣୀ, ପୁଂଶ୍ଚଳୀ, ପୁଙ୍ଗୀ, ବେଶ୍ୟା କିମ୍ବା ମହାବେଶ୍ୟାଙ୍କ ସହ ଯାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମତ୍ସ୍ୟୋଦ ନରକକୁ ଯାଏ।
ଶତାବ୍ଦଂ କୁଲଟାଗାମୀ ଧୃଷ୍ଟାଗାମୀ ଚତୁର୍ଗୁଣମ୍ । ଷଡ୍ଗୁଣଂ ପୁଂଶ୍ଚଲୀଗାମୀ ଵେଶ୍ଯାଗାମୀ ଗୁଣାଷ୍ଟକମ୍
ଯିଏ କୁଳଟାଙ୍କ ସହ ଯାଏ, ସେ ଶତବର୍ଷ ରହେ; ଧର୍ଷିଣୀଙ୍କ ସହ ଯାଏ, ସେ ତାହାର ଚାରିଗୁଣା ସମୟ ରହେ; ପୁଂଶ୍ଚଳୀଙ୍କ ସହ ଯାଏ, ସେ ଛଅଗୁଣା ସମୟ ରହେ; ବେଶ୍ୟାଙ୍କ ସହ ଯାଏ, ସେ ଆଠଗୁଣା ସମୟ ରହେ।
ପୁଙ୍ଗୀଗାମୀ ଦଶଗୁଣଂ ଵସେତ୍ତତ୍ର ନ ସଂଶଯଃ । ମହାଵେଶ୍ଯାକାମୁକଶ୍ଚ ତତୋ ଦଶଗୁଣଂ ଵସେତ୍
ପୁଙ୍ଗୀଙ୍କ ସହ ଯାଏ, ସେ ଦଶଗୁଣା ସମୟ ରହେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମହାବେଶ୍ୟାଙ୍କ ପ୍ରେମିକ ହେଲେ, ସେ ତାହାର ଦଶଗୁଣା ସମୟ ରହେ।