ତତୋ ଭଵେତ୍କୂର୍ମଜନ୍ମା ତ୍ରିଜନ୍ମନି ଚ ସୂକରଃ । ତ୍ରିଜନ୍ମନି ବିଡାଲଶ୍ଚ ମଯୂରଶ୍ଚ ତତଃ ଶୁଚିଃ
ତାପରେ ସେ କୂର୍ମ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବ, ତିନି ଜନ୍ମ ଶୂକର ଭାବେ, ତିନି ଜନ୍ମ ବିଲାଇ ଭାବେ, ତାପରେ ମୟୂର ଭାବେ ଏବଂ ତାପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେବ।
ଘୃତଂ ତୈଲାଦିକଂ ଚୈଵ ଯୋ ହରେତ୍ସୁରଵିପ୍ରଯୋଃ । ସ ଯାତି ଜ୍ଵାଲାକୁଣ୍ଡଂ ଚ ଭସ୍ମକୁଣ୍ଡଂ ଚ ପାତକୀ
ଯେଉଁଠି କେହି ଦେବତା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘିଅ, ତେଲ କିମ୍ବା ଏପରି ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ ଚୋରି କରେ, ସେ ପାପୀ ଜ୍ୱାଳାକୁଣ୍ଡ ଓ ଭସ୍ମକୁଣ୍ଡକୁ ଯିବ।
ତତ୍ର ସ୍ଥିତ୍ଵା ଶତାବ୍ଦଂ ଚ ସ ଭଵେତ୍ତୈଲପାଚିତଃ । ସପ୍ତଜନ୍ମନି ମତ୍ସ୍ଯଶ୍ଚ ମୂଷକଶ୍ଚ ତତଃ ଶୁଚିଃ
ସେଠାରେ ଶତବର୍ଷ ରହି ତେଲରେ ରାନ୍ଧାଯିବ। ସାତ ଜନ୍ମ ମାଛ ଭାବେ ଏବଂ ପରେ ଉଠୁରା ଭାବେ ହେବ, ତାପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେବ।
ସୁଗନ୍ଧିତୈଲଂ ଧାତ୍ରୀଂ ଵା ଗନ୍ଧଦ୍ରଵ୍ଯାନ୍ଯଦେଵ ଵା । ଭାରତେ ପୁଣ୍ଯଵର୍ଷେ ଚ ଯୋ ହରେତ୍ସୁରଵିପ୍ରଯୋଃ
ଭାରତର ପୁଣ୍ୟ ଭୂମିରେ ଯେଉଁଠି କେହି ଦେବତା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦୁଗ୍ଧ ତେଲ, ଆମଳା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ଚୋରି କରେ—
ସ ଵସେଦ୍ଦଗ୍ଧକୁଣ୍ଡେ ଚ ଭଵେଦ୍ଦଗ୍ଧୋ ଦିଵାନିଶମ୍ । ସ୍ଵଲୋମମାନଵର୍ଷଂ ଚ ତତୋ ଦୁର୍ଗନ୍ଧିକୋ ଭଵେତ୍
ସେ ଦିନ ରାତି ଜଳିଥିବା ଅଗ୍ନିର ଗଡ଼ିରେ ବସିଥାଏ; ପରେ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ନିଜ ଚୁଲ ଝରି ଆସିଥାଏ, ତାପରେ ସେ ଦୁର୍ଗନ୍ଧରେ ଭରିଯାଏ।
ଦୁର୍ଗନ୍ଧିକଃ ସପ୍ତଜନ୍ମ ମୃଗନାଭିସ୍ତ୍ରିଜନ୍ମନି । ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ମନ୍ଥାନସ୍ତତୋ ହି ମାନଵୋ ଭଵେତ୍
ସେ ସାତଟି ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଗନ୍ଧରେ ରହିଥାଏ, ତିନିଟି ଜନ୍ମ ମୃଗନାଭି ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ସାତଟି ଜନ୍ମ ମଥନ କରିଥାଏ, ପରେ ମଣିଷ ହୋଇଯାଏ।
ବଲେନୈଵ ଛଲେନୈଵ ହିଂସାରୂପେଣ ଵା ସତି । ବଲିଷ୍ଠଶ୍ଚ ହରେଦ୍ଭୂମିଂ ଭାରତେ ପରପୈତୃକୀମ୍
ଯେଉଁଠି ଶକ୍ତି, ଚତୁର୍ୟା, କିମ୍ବା ହିଂସା ଦ୍ୱାରା ଭାରତରେ ଅନ୍ୟର ପୂର୍ବପୁରୁଷ ଜମି ଦଳି ନେଇଥାଏ,
ସ ଵସେତ୍ତପ୍ତସୂଚିଂ ଚ ଭଵେତ୍ତାପୀ ଦିଵାନିଶମ୍ । ତପ୍ତତୈଲେ ଯଥା ଜୀଵୋ ଦଗ୍ଧୋ ଭଵତି ସନ୍ତତମ୍
ସେ ତାପିଥିବା ସୁଇରେ ଦିନ ରାତି ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ବସିଥାଏ; ଯେପରି ଜୀବ ତାପିଥିବା ତେଲରେ ସଦା ଜଳିଥାଏ।
ଭସ୍ମସାନ୍ନ ଭଵତ୍ଯେଵ ଭୋଗେ ଦେହୀ ନ ନଶ୍ଯତି । ସପ୍ତମନ୍ଵନ୍ତରଂ ପାପୀ ସନ୍ତପ୍ତସ୍ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତି
ସେ ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଏନାହିଁ, ଦେହ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏନାହିଁ; ସେ ପାପୀ ସାତଟି ମନ୍ବନ୍ତର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଏଠାରେ ରହିଥାଏ।
ଶବ୍ଦଂ କରୋତ୍ଯନାହାରୋ ଯମଦୂତେନ ତାଡିତଃ । ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଵିଟ୍କୃମିଶ୍ଚ ଭଵେତ୍ତତଃ
ଖାଇବା ନଥିବା ଦେଖି ସେ ଚିତ୍କାର କରିଥାଏ, ଯମଦୂତ ତାକୁ ପିଟିଥାଏ; ପରେ ସଠି ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ସେ ମଳର କୀଟ ହୋଇଯାଏ।
ତତୋ ଭଵେଦ୍ଭୂମିହୀନୋ ଦରିଦ୍ରଶ୍ଚ ତତଃ ଶୁଚିଃ । ତତଃ ସ୍ଵଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଶୁଭଂ କର୍ମାଚରେତ୍ପୁନଃ
ପରେ ସେ ଜମି ନଥିବା, ଦରିଦ୍ର ହୋଇଯାଏ, ତାପରେ ଶୁଚି ହୋଇଯାଏ; ପରେ ନିଜ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଶୁଭ କାମ କରିଥାଏ।
ନାନାକର୍ମଵିପାକଫଲଵର୍ଣନମ୍ ଯମ ଉଵାଚ ଛିନତ୍ତି ଜୀଵଂ ଖଡ୍ଗେନ ଦଯାହୀନଃ ସୁଦାରୁଣଃ । ନରଘାତୀ ହନ୍ତି ନରମର୍ଥଲୋଭେନ ଭାରତେ
ଯମ କହିଲେ: ଯେଉଁଠି ଦୟା ନଥିବା, ନିର୍ଦୟ ଭାବରେ ଖଡ଼ଗ ଦ୍ୱାରା ଜୀବକୁ ମାରିଥାଏ, କିମ୍ବା ଭାରତରେ ଅର୍ଥ ଲୋଭରେ ମଣିଷକୁ ହତ୍ୟା କରିଥାଏ,
ଅସିପତ୍ରେ ଵସେତ୍ସୋଽପି ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ । ତେଷୁ ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ହନ୍ତି ଶତମନ୍ଵନ୍ତରଂ ଵସେତ୍
ସେ ଚଉଦ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଜ କରିଥିବା ଯାଏଁ ଖଡ଼ଗପତ୍ରରେ ବସିଥାଏ; ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥାଏ, ସେ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ଧରି ଏଠାରେ ବସିଥାଏ।
ଛିନ୍ନାଙ୍ଗଃ ସଂଵସେତ୍ ସୋଽପି ଖଡ୍ଗଧାରେଣ ସନ୍ତତମ୍ । ଅନାହାରଃ ଶବ୍ଦମୁଚ୍ଚୈର୍ଯମଦୂତେନ ତାଡିତଃ
ଅଙ୍ଗ କଟାଯାଇ ସେ ସଦା ଖଡ଼ଗଧାରରେ ବସିଥାଏ, ଖାଇବା ନଥିବା ଦେଖି ଉଚ୍ଚରେ ଚିତ୍କାର କରିଥାଏ, ଯମଦୂତ ତାକୁ ପିଟିଥାଏ।
ମନ୍ଥାନଃ ଶତଜନ୍ମାନି ଶତଜନ୍ମାନି ସୂକରଃ । କୁକ୍କୁଟଃ ସପ୍ତ ଜନ୍ମାନି ଶୃଗାଲଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ସେ ଶତ ଜନ୍ମ ମଥନ କରିଥାଏ, ଶତ ଜନ୍ମ ଶୁଅ ହୋଇଯାଏ; ସାତ ଜନ୍ମ କୁକୁଡ଼ି ହୋଇଯାଏ, ସାତ ଜନ୍ମ ଶ୍ରୁଗାଳ ହୋଇଯାଏ।
ଵ୍ଯାଘ୍ରଶ୍ଚ ସପ୍ତ ଜନ୍ମାନି ଵୃକଶ୍ଚୈଵ ତ୍ରିଜନ୍ମସୁ । ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ମଣ୍ଡୂକୋ ଯମଦୂତେନ ତାଡିତଃ
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ବାଘ ହୋଇଯାଏ, ତିନି ଜନ୍ମ ଭେଡ଼ିଆ ହୋଇଯାଏ; ସାତ ଜନ୍ମ ମଣ୍ଡୁଆ ହୋଇଯାଏ, ଯମଦୂତ ତାକୁ ପିଟିଥାଏ।
ସ ଭଵେଦ୍ଭାରତେ ଵର୍ଷେ ମହିଷଶ୍ଚ ତତଃ ଶୁଚିଃ । ଗ୍ରାମାଣାଂ ନଗରାଣାଂ ଵା ଦହନଂ ଯଃ କରୋତି ଚ
ପରେ ସେ ଭାରତ ଦେଶରେ ମହିଷ ହୋଇଯାଏ, ତାପରେ ଶୁଚି ହୋଇଯାଏ; ଯେଉଁଠି ଗ୍ରାମ କିମ୍ବା ସହରକୁ ଅଗ୍ନି ଲଗାଇଥାଏ,
କ୍ଷୁରଧାରେ ଵସେତ୍ସୋଽପି ଛିନ୍ନାଙ୍ଗସ୍ତ୍ରିଯୁଗଂ ସତି । ତତଃ ପ୍ରେତୋ ଭଵେତ୍ସଦ୍ଯୋ ଵହ୍ନିଵକ୍ତ୍ରୋ ଭ୍ରମନ୍ମହୀମ୍
ସେ କ୍ଷୁରଧାରରେ ଅଙ୍ଗ କଟାଯାଇ ତିନି ଯୁଗ ଧରି ବସିଥାଏ; ପରେ ସେ ସତ୍ୱରେ ପ୍ରେତ ହୋଇଯାଏ, ଅଗ୍ନିମୁଖ ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ଘୁଉଁଥାଏ।
ସପ୍ତଜନ୍ମାମେଧ୍ଯଭୋଜୀ କପୋତଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ । ତତୋ ଭଵେନ୍ମହାଶୂଲୀ ମାନଵଃ ସପ୍ତଜନ୍ମନି
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ଅପବିତ୍ର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥିବା ପରିବା ହୋଇଯାଏ; ପରେ ସାତ ଜନ୍ମ ମହା ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ମଣିଷ ହୋଇଯାଏ।
ସପ୍ତଜନ୍ମ ଗଲତ୍କୁଷ୍ଠୀ ତତଃ ଶୁଦ୍ଧୋ ଭଵେନ୍ନରଃ । ପରକର୍ଣେ ମୁଖଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପରନିନ୍ଦାଂ କରୋତି ଯଃ
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ଗଳାକୁଷ୍ଠରେ ଭୋଗିଥାଏ, ତାପରେ ଶୁଚି ମଣିଷ ହୋଇଯାଏ; ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟର କାନ ନିକଟରେ ମୁହଁ ଦେଇ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିଥାଏ,
ପରଦୋଷେ ମହାଶ୍ଲାଘୀ ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣନିନ୍ଦକଃ । ସୂଚୀମୁଖେ ଵସେତ୍ସୋଽପି ସୂଚୀଵିଦ୍ଧୋ ଯୁଗତ୍ରଯମ୍
ଅନ୍ୟଙ୍କର ଦୋଷରେ ବଡ଼ ଗର୍ବ କରିଥାଏ, ଦେବତା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିଥାଏ, ସେ ସୁଇର ମୁହଁରେ ବସିଥାଏ, ତିନି ଯୁଗ ଧରି ସୁଇ ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ଧ ହୋଇଯାଏ।
ତତୋ ଭଵେଦ୍ ଵୃଶ୍ଚିକଶ୍ଚ ସର୍ପଶ୍ଚ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ । ଵଜ୍ରକୀଟଃ ସପ୍ତଜନ୍ମ ଭସ୍ମକୀଟସ୍ତତଃ ପରମ୍
ପରେ ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ବିଛା ହୋଇଯାଏ, ସାପ ହୋଇଯାଏ; ସାତ ଜନ୍ମ ହୀରା କୀଟ ହୋଇଯାଏ, ପରେ ଭସ୍ମ ଖାଇଥିବା କୀଟ ହୋଇଯାଏ।
ତତୋ ଭଵେନ୍ମାନଵଶ୍ଚ ମହାଵ୍ଯାଧିସ୍ତତଃ ଶୁଚିଃ । ଗୃହିଣାଂ ହି ଗୃହଂ ଭିତ୍ତ୍ଵା ଵସ୍ତୁସ୍ତେଯଂ କରୋତି ଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ଘରକୁ ଭାଙ୍ଗି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରାଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ପରେ ଭୟଙ୍କର ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୋଇ ମଣିଷ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ତାପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି।
ଗାଶ୍ଚ ଛାଗାଂଶ୍ଚ ମେଷାଂଶ୍ଚ ଯାତି ଗୋକାମୁଖେ ଚ ସଃ । ତାଡିତୋ ଯମଦୂତେନ ଵସେତ୍ତତ୍ର ଯୁଗତ୍ରଯମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଗଓଁଶାଳାରୁ ଗାଈ, ଛାଗା ବା ମେଷ ଚୋରାଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଯମର ଦୂତମାନେ ଦ୍ୱାରା ପିଟାଯାଇ, ତିନି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠି ରହିଥାନ୍ତି।
ତତୋ ଭଵେତ୍ସପ୍ତଜନ୍ମ ଗୋଜାତିର୍ଵ୍ଯାଧିସଂଯୁତଃ । ତ୍ରିଜନ୍ମନି ମେଷଜାତିଶ୍ଛାଗଜାତିସ୍ତ୍ରିଜନ୍ମନି
ତାପରେ ସେମାନେ ସାତଟି ଜନ୍ମ ଯାଏଁ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ଗାଈ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି; ତିନି ଜନ୍ମ ମେଷ ଭାବେ ଏବଂ ତିନି ଜନ୍ମ ଛାଗା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ତତୋ ଭଵେନ୍ମାନଵଶ୍ଚ ନିତ୍ଯରୋଗୀ ଦରିଦ୍ରକଃ । ଭାର୍ଯାହୀନୋ ବନ୍ଧୁହୀନଃ ସନ୍ତାପୀ ଚ ତତଃ ଶୁଚିଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ମଣିଷ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇ ସଦା ରୋଗୀ ଓ ଦରିଦ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ବନ୍ଧୁ ବିହୀନ ଏବଂ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି; ତାପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି।
ସାମାନ୍ଯଦ୍ରଵ୍ଯଚୌରଶ୍ଚ ଯାତି ନକ୍ରମୁଖଂ ଚ ସଃ । ତାଡିତୋ ଯମଦୂତେନ ଵସେତ୍ତତ୍ରାବ୍ଦକତ୍ରଯମ୍
ସାଧାରଣ ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରା କରୁଥିବା ଲୋକ କୁମିର ମୁଖରେ ପହଞ୍ଚିଥାଏ, ଯମର ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ପିଟନ୍ତି ଏବଂ ସେ ତିନି ବର୍ଷ ସେଠି ରହିଥାଏ।
ତତୋ ଭଵେତ୍ସପ୍ତଜନ୍ମ ଗୋପତିର୍ଵ୍ଯାଧିସଂଯୁତଃ । ତତୋ ଭଵେନ୍ମାନଵଶ୍ଚ ମହାରୋଗୀ ତତଃ ଶୁଚିଃ
ତାପରେ ସେ ସାତଟି ଜନ୍ମ ଯାଏଁ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ଗୋପାଳ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି; ପରେ ମହାରୋଗୀ ମଣିଷ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ତାପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି।
ହନ୍ତି ଗାଶ୍ଚ ଗଜାଂଶ୍ଚୈଵ ତୁରଗାଂଶ୍ଚ ନଗାଂସ୍ତଥା । ସ ଯାତି ଗଜଦଂଶଂ ଚ ମହାପାପୀ ଯୁଗତ୍ରଯମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଗାଈ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା କିମ୍ବା ଗଛ ମାରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାପାପୀ ହୋଇ ତିନି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହାତୀର ମୁଖରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ତାଡିତୋ ଯମଦୂତେନ ନାଗଦନ୍ତେନ ସନ୍ତତମ୍ । ସ ଭଵେଦ୍ଗଜଜାତିଶ୍ଚ ତୁରଗଶ୍ଚ ତ୍ରିଜନ୍ମନି
ଯମର ଦୂତମାନେ ହାତୀର ଦାନ୍ତରେ ସେମାନେକୁ ସଦା ପିଟନ୍ତି; ସେମାନେ ତିନି ଜନ୍ମ ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।