ତ୍ରିଜନ୍ମନି ଭଵେଚ୍ଛାଗଃ କୃଷ୍ଣଵର୍ଣସ୍ତ୍ରିଜନ୍ମନି । ତତଃ ସ ତାଲଵୃକ୍ଷଶ୍ଚ ତତଃ ଶୁଦ୍ଧୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ତିନି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛାଗ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବ, ତିନି ଜନ୍ମ କଳା ଚର୍ମର ହେବ। ତାପରେ ତାଳଗଛ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବ, ଏବଂ ତାପରେ ସେ ପୁରୁଷ ଶୁଦ୍ଧ ହେବ।
ଧାନ୍ଯାଦିସସ୍ଯଂ ତାମ୍ବୂଲଂ ଯୋ ହରେତ୍ସୁରଵିପ୍ରଯୋଃ । ଆସନଂ ଚ ତଥା ତଲ୍ପଂ ଚୂର୍ଣକୁଣ୍ଡେ ପ୍ରଯାତି ସଃ
ଯେଉଁଠି କେହି ଦେବତା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଧାନ, ଅନ୍ୟ ଶସ୍ୟ, ପାନ, ଆସନ କିମ୍ବା ଶୋଇବା ଛାଡ଼ି ନେଇଥାଏ, ସେ ଚୂର୍ଣ୍ଣକୁଣ୍ଡକୁ ଯିବ।
ଶତାବ୍ଦଂ ତତ୍ର ନିଵସେଦ୍ଯମଦୂତେନ ତାଡିତଃ । ତତୋ ଭଵେନ୍ମେଷଜାତିଃ କୁକ୍କୁଟଶ୍ଚ ତ୍ରିଜନ୍ମନି
ସେଠାରେ ଯମଦୂତମାନେ ତାକୁ ପିଟିବେ, ସେ ଶତବର୍ଷ ରହିବ। ତାପରେ ମେଷ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବ, ଏବଂ ତିନି ଜନ୍ମ କୁକୁଡ଼ି ଭାବେ ହେବ।
ତତୋ ଭଵେଦ୍ଵାନରଶ୍ଚ କାସଵ୍ଯାଧିଯୁତୋ ଭୁଵି । ଵଂଶହୀନୋ ଦରିଦ୍ରଶ୍ଚ ସ୍ଵଲ୍ପାଯୁଶ୍ଚ ତତଃ ଶୁଚିଃ
ତାପରେ ବାନର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବ, ପୃଥିବୀରେ କାଶ ଓ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହେବ। ତାପରେ ବଂଶହୀନ, ଦରିଦ୍ର ଓ ଅଳ୍ପଆୟୁ ହେବ, ଏବଂ ତାପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେବ।
କରୋତି ଚକ୍ରଂ ଵିପ୍ରାଣାଂ ହୃତ୍ଵା ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଚ ଯୋ ଜନଃ । ସ ଵସେଚ୍ଚକ୍ରକୁଣ୍ଡେ ଚ ଶତାବ୍ଦଂ ଦଣ୍ଡତାଡିତଃ
ଯେଉଁଠି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରି କରି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଃଖର ଚକ୍ର ତିଆରି କରେ, ସେ ଶତବର୍ଷ ଚକ୍ରକୁଣ୍ଡରେ ଦଣ୍ଡରେ ପିଟାଯାଇ ବାସ କରିବ।
ତତୋ ଭଵେନ୍ମାନଵଶ୍ଚ ତୈଲକାରସ୍ତ୍ରିଜନ୍ମନି । ଵ୍ଯାଧିଯୁକ୍ତୋ ଭଵେଦ୍ରୋଗୀ ଵଂଶହୀନସ୍ତତଃ ଶୁଚିଃ
ତାପରେ ସେ ମଣିଷ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବ, ତିନି ଜନ୍ମ ତେଲ ନିଷ୍ପାଦକ ଭାବେ ହେବ। ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ, ବଂଶହୀନ ହେବ, ଏବଂ ତାପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେବ।
ଗୋଧନେଷୁ ଚ ଵିପ୍ରେଷୁ କରୋତି ଵକ୍ରତାଂ ପୁମାନ୍ । ପ୍ରଯାତି ଵକ୍ରକୁଣ୍ଡଂ ସ ତିଷ୍ଠେଦ୍ଯୁଗଶତଂ ସତି
ଯଦି କେହି ଗାଈ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସହ ଧୋଖା କରେ, ସେ ବକ୍ରକୁଣ୍ଡକୁ ଯିବ ଏବଂ ଶତଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ରହିବ।
ତତୋ ଭଵେତ୍ସ ଵକ୍ରାଙ୍ଗୋ ହୀନାଙ୍ଗଃ ସପ୍ତଜନ୍ମନି । ଦରିଦ୍ରୋ ଵଂଶହୀନଶ୍ଚ ଭାର୍ଯାହୀନସ୍ତତଃ ଶୁଚିଃ
ତାପରେ ସେ ବକ୍ର ଅଙ୍ଗ ଓ ଅପଙ୍ଗ ଭାବେ ସାତ ଜନ୍ମ ନେବ। ଦରିଦ୍ର, ବଂଶହୀନ ଓ ଭାର୍ଯ୍ୟାହୀନ ହେବ, ଏବଂ ତାପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେବ।
ତତୋ ଭଵେଦ୍ ଗୃଧ୍ରଜନ୍ମା ତ୍ରିଜନ୍ମନି ଚ ସୂକରଃ । ତ୍ରିଜନ୍ମନି ବିଡାଲଶ୍ଚ ମଯୂରଶ୍ଚ ତ୍ରିଜନ୍ମନି
ତାପରେ ସେ ଗୃଧ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବ, ତିନି ଜନ୍ମ ଶୂକର ଭାବେ, ତିନି ଜନ୍ମ ବିଲାଇ ଭାବେ ଏବଂ ତିନି ଜନ୍ମ ମୟୂର ଭାବେ ହେବ।
ନିଷିଦ୍ଧଂ କୂର୍ମମାଂସଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଯୋ ହି ଭକ୍ଷତି । କୂର୍ମକୁଣ୍ଡେ ଵସେତ୍ସୋଽପି ଶତାବ୍ଦଂ କୂର୍ମଭକ୍ଷିତଃ
ଯଦି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଷିଦ୍ଧ କୁମିର ମାଂସ ଖାଏ, ସେ କୂର୍ମକୁଣ୍ଡରେ ଶତବର୍ଷ ରହିବ ଏବଂ କୂର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଖାଇଯିବ।
ତତୋ ଭଵେତ୍କୂର୍ମଜନ୍ମା ତ୍ରିଜନ୍ମନି ଚ ସୂକରଃ । ତ୍ରିଜନ୍ମନି ବିଡାଲଶ୍ଚ ମଯୂରଶ୍ଚ ତତଃ ଶୁଚିଃ
ତାପରେ ସେ କୂର୍ମ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବ, ତିନି ଜନ୍ମ ଶୂକର ଭାବେ, ତିନି ଜନ୍ମ ବିଲାଇ ଭାବେ, ତାପରେ ମୟୂର ଭାବେ ଏବଂ ତାପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେବ।
ଘୃତଂ ତୈଲାଦିକଂ ଚୈଵ ଯୋ ହରେତ୍ସୁରଵିପ୍ରଯୋଃ । ସ ଯାତି ଜ୍ଵାଲାକୁଣ୍ଡଂ ଚ ଭସ୍ମକୁଣ୍ଡଂ ଚ ପାତକୀ
ଯେଉଁଠି କେହି ଦେବତା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘିଅ, ତେଲ କିମ୍ବା ଏପରି ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ ଚୋରି କରେ, ସେ ପାପୀ ଜ୍ୱାଳାକୁଣ୍ଡ ଓ ଭସ୍ମକୁଣ୍ଡକୁ ଯିବ।
ତତ୍ର ସ୍ଥିତ୍ଵା ଶତାବ୍ଦଂ ଚ ସ ଭଵେତ୍ତୈଲପାଚିତଃ । ସପ୍ତଜନ୍ମନି ମତ୍ସ୍ଯଶ୍ଚ ମୂଷକଶ୍ଚ ତତଃ ଶୁଚିଃ
ସେଠାରେ ଶତବର୍ଷ ରହି ତେଲରେ ରାନ୍ଧାଯିବ। ସାତ ଜନ୍ମ ମାଛ ଭାବେ ଏବଂ ପରେ ଉଠୁରା ଭାବେ ହେବ, ତାପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେବ।
ସୁଗନ୍ଧିତୈଲଂ ଧାତ୍ରୀଂ ଵା ଗନ୍ଧଦ୍ରଵ୍ଯାନ୍ଯଦେଵ ଵା । ଭାରତେ ପୁଣ୍ଯଵର୍ଷେ ଚ ଯୋ ହରେତ୍ସୁରଵିପ୍ରଯୋଃ
ଭାରତର ପୁଣ୍ୟ ଭୂମିରେ ଯେଉଁଠି କେହି ଦେବତା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦୁଗ୍ଧ ତେଲ, ଆମଳା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ଚୋରି କରେ—
ସ ଵସେଦ୍ଦଗ୍ଧକୁଣ୍ଡେ ଚ ଭଵେଦ୍ଦଗ୍ଧୋ ଦିଵାନିଶମ୍ । ସ୍ଵଲୋମମାନଵର୍ଷଂ ଚ ତତୋ ଦୁର୍ଗନ୍ଧିକୋ ଭଵେତ୍
ସେ ଦିନ ରାତି ଜଳିଥିବା ଅଗ୍ନିର ଗଡ଼ିରେ ବସିଥାଏ; ପରେ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ନିଜ ଚୁଲ ଝରି ଆସିଥାଏ, ତାପରେ ସେ ଦୁର୍ଗନ୍ଧରେ ଭରିଯାଏ।
ଦୁର୍ଗନ୍ଧିକଃ ସପ୍ତଜନ୍ମ ମୃଗନାଭିସ୍ତ୍ରିଜନ୍ମନି । ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ମନ୍ଥାନସ୍ତତୋ ହି ମାନଵୋ ଭଵେତ୍
ସେ ସାତଟି ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଗନ୍ଧରେ ରହିଥାଏ, ତିନିଟି ଜନ୍ମ ମୃଗନାଭି ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ସାତଟି ଜନ୍ମ ମଥନ କରିଥାଏ, ପରେ ମଣିଷ ହୋଇଯାଏ।
ବଲେନୈଵ ଛଲେନୈଵ ହିଂସାରୂପେଣ ଵା ସତି । ବଲିଷ୍ଠଶ୍ଚ ହରେଦ୍ଭୂମିଂ ଭାରତେ ପରପୈତୃକୀମ୍
ଯେଉଁଠି ଶକ୍ତି, ଚତୁର୍ୟା, କିମ୍ବା ହିଂସା ଦ୍ୱାରା ଭାରତରେ ଅନ୍ୟର ପୂର୍ବପୁରୁଷ ଜମି ଦଳି ନେଇଥାଏ,
ସ ଵସେତ୍ତପ୍ତସୂଚିଂ ଚ ଭଵେତ୍ତାପୀ ଦିଵାନିଶମ୍ । ତପ୍ତତୈଲେ ଯଥା ଜୀଵୋ ଦଗ୍ଧୋ ଭଵତି ସନ୍ତତମ୍
ସେ ତାପିଥିବା ସୁଇରେ ଦିନ ରାତି ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ବସିଥାଏ; ଯେପରି ଜୀବ ତାପିଥିବା ତେଲରେ ସଦା ଜଳିଥାଏ।
ଭସ୍ମସାନ୍ନ ଭଵତ୍ଯେଵ ଭୋଗେ ଦେହୀ ନ ନଶ୍ଯତି । ସପ୍ତମନ୍ଵନ୍ତରଂ ପାପୀ ସନ୍ତପ୍ତସ୍ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତି
ସେ ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଏନାହିଁ, ଦେହ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏନାହିଁ; ସେ ପାପୀ ସାତଟି ମନ୍ବନ୍ତର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଏଠାରେ ରହିଥାଏ।
ଶବ୍ଦଂ କରୋତ୍ଯନାହାରୋ ଯମଦୂତେନ ତାଡିତଃ । ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଵିଟ୍କୃମିଶ୍ଚ ଭଵେତ୍ତତଃ
ଖାଇବା ନଥିବା ଦେଖି ସେ ଚିତ୍କାର କରିଥାଏ, ଯମଦୂତ ତାକୁ ପିଟିଥାଏ; ପରେ ସଠି ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ସେ ମଳର କୀଟ ହୋଇଯାଏ।
ତତୋ ଭଵେଦ୍ଭୂମିହୀନୋ ଦରିଦ୍ରଶ୍ଚ ତତଃ ଶୁଚିଃ । ତତଃ ସ୍ଵଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଶୁଭଂ କର୍ମାଚରେତ୍ପୁନଃ
ପରେ ସେ ଜମି ନଥିବା, ଦରିଦ୍ର ହୋଇଯାଏ, ତାପରେ ଶୁଚି ହୋଇଯାଏ; ପରେ ନିଜ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଶୁଭ କାମ କରିଥାଏ।
ନାନାକର୍ମଵିପାକଫଲଵର୍ଣନମ୍ ଯମ ଉଵାଚ ଛିନତ୍ତି ଜୀଵଂ ଖଡ୍ଗେନ ଦଯାହୀନଃ ସୁଦାରୁଣଃ । ନରଘାତୀ ହନ୍ତି ନରମର୍ଥଲୋଭେନ ଭାରତେ
ଯମ କହିଲେ: ଯେଉଁଠି ଦୟା ନଥିବା, ନିର୍ଦୟ ଭାବରେ ଖଡ଼ଗ ଦ୍ୱାରା ଜୀବକୁ ମାରିଥାଏ, କିମ୍ବା ଭାରତରେ ଅର୍ଥ ଲୋଭରେ ମଣିଷକୁ ହତ୍ୟା କରିଥାଏ,
ଅସିପତ୍ରେ ଵସେତ୍ସୋଽପି ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ । ତେଷୁ ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ହନ୍ତି ଶତମନ୍ଵନ୍ତରଂ ଵସେତ୍
ସେ ଚଉଦ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଜ କରିଥିବା ଯାଏଁ ଖଡ଼ଗପତ୍ରରେ ବସିଥାଏ; ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥାଏ, ସେ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ଧରି ଏଠାରେ ବସିଥାଏ।
ଛିନ୍ନାଙ୍ଗଃ ସଂଵସେତ୍ ସୋଽପି ଖଡ୍ଗଧାରେଣ ସନ୍ତତମ୍ । ଅନାହାରଃ ଶବ୍ଦମୁଚ୍ଚୈର୍ଯମଦୂତେନ ତାଡିତଃ
ଅଙ୍ଗ କଟାଯାଇ ସେ ସଦା ଖଡ଼ଗଧାରରେ ବସିଥାଏ, ଖାଇବା ନଥିବା ଦେଖି ଉଚ୍ଚରେ ଚିତ୍କାର କରିଥାଏ, ଯମଦୂତ ତାକୁ ପିଟିଥାଏ।
ମନ୍ଥାନଃ ଶତଜନ୍ମାନି ଶତଜନ୍ମାନି ସୂକରଃ । କୁକ୍କୁଟଃ ସପ୍ତ ଜନ୍ମାନି ଶୃଗାଲଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ସେ ଶତ ଜନ୍ମ ମଥନ କରିଥାଏ, ଶତ ଜନ୍ମ ଶୁଅ ହୋଇଯାଏ; ସାତ ଜନ୍ମ କୁକୁଡ଼ି ହୋଇଯାଏ, ସାତ ଜନ୍ମ ଶ୍ରୁଗାଳ ହୋଇଯାଏ।
ଵ୍ଯାଘ୍ରଶ୍ଚ ସପ୍ତ ଜନ୍ମାନି ଵୃକଶ୍ଚୈଵ ତ୍ରିଜନ୍ମସୁ । ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ମଣ୍ଡୂକୋ ଯମଦୂତେନ ତାଡିତଃ
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ବାଘ ହୋଇଯାଏ, ତିନି ଜନ୍ମ ଭେଡ଼ିଆ ହୋଇଯାଏ; ସାତ ଜନ୍ମ ମଣ୍ଡୁଆ ହୋଇଯାଏ, ଯମଦୂତ ତାକୁ ପିଟିଥାଏ।
ସ ଭଵେଦ୍ଭାରତେ ଵର୍ଷେ ମହିଷଶ୍ଚ ତତଃ ଶୁଚିଃ । ଗ୍ରାମାଣାଂ ନଗରାଣାଂ ଵା ଦହନଂ ଯଃ କରୋତି ଚ
ପରେ ସେ ଭାରତ ଦେଶରେ ମହିଷ ହୋଇଯାଏ, ତାପରେ ଶୁଚି ହୋଇଯାଏ; ଯେଉଁଠି ଗ୍ରାମ କିମ୍ବା ସହରକୁ ଅଗ୍ନି ଲଗାଇଥାଏ,
କ୍ଷୁରଧାରେ ଵସେତ୍ସୋଽପି ଛିନ୍ନାଙ୍ଗସ୍ତ୍ରିଯୁଗଂ ସତି । ତତଃ ପ୍ରେତୋ ଭଵେତ୍ସଦ୍ଯୋ ଵହ୍ନିଵକ୍ତ୍ରୋ ଭ୍ରମନ୍ମହୀମ୍
ସେ କ୍ଷୁରଧାରରେ ଅଙ୍ଗ କଟାଯାଇ ତିନି ଯୁଗ ଧରି ବସିଥାଏ; ପରେ ସେ ସତ୍ୱରେ ପ୍ରେତ ହୋଇଯାଏ, ଅଗ୍ନିମୁଖ ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ଘୁଉଁଥାଏ।
ସପ୍ତଜନ୍ମାମେଧ୍ଯଭୋଜୀ କପୋତଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ । ତତୋ ଭଵେନ୍ମହାଶୂଲୀ ମାନଵଃ ସପ୍ତଜନ୍ମନି
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ଅପବିତ୍ର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥିବା ପରିବା ହୋଇଯାଏ; ପରେ ସାତ ଜନ୍ମ ମହା ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ମଣିଷ ହୋଇଯାଏ।
ସପ୍ତଜନ୍ମ ଗଲତ୍କୁଷ୍ଠୀ ତତଃ ଶୁଦ୍ଧୋ ଭଵେନ୍ନରଃ । ପରକର୍ଣେ ମୁଖଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପରନିନ୍ଦାଂ କରୋତି ଯଃ
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ଗଳାକୁଷ୍ଠରେ ଭୋଗିଥାଏ, ତାପରେ ଶୁଚି ମଣିଷ ହୋଇଯାଏ; ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟର କାନ ନିକଟରେ ମୁହଁ ଦେଇ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିଥାଏ,