ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଶିଵଭକ୍ତିଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଵିଦ୍ଯାଵାନ୍ପୁତ୍ରଵାଞ୍ଛ୍ରୀମାନ୍ ପ୍ରଜାଵାନ୍ଭୂମିମାନ୍ଭଵେତ୍
ପୁନି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ପାଇଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଲଭନ୍ତି; ଶିକ୍ଷାରେ ପାଣ୍ଡିତ, ପୁଅ ପାଇଥିବା, ଧନ-ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ଜମି ଥିବା ଲୋକ ହେଇଥାନ୍ତି।
ଚୈତ୍ରମାସେଽଥଵା ମାଘେ ଶଙ୍କରଂ ଯୋଽର୍ଚଯେଦ୍ଵ୍ରତୀ । କରୋତି ନର୍ତନଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵେତ୍ରପାଣିର୍ଦିଵାନିଶମ୍
ଯେଉଁଠି ଚୈତ୍ର କିମ୍ବା ମାଘ ମାସରେ ବ୍ରତ ରଖି ଶଂକରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଦିନ ରାତି ଭକ୍ତି ସହିତ ହାତରେ ଦଣ୍ଡ ଧରି ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି—
ମାସଂ ଵାପ୍ଯର୍ଧମାସଂ ଵା ଦଶ ସପ୍ତ ଦିନାନି ଚ । ଦିନମାନଯୁଗଂ ସୋଽପି ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଏକ ମାସ, ଅର୍ଧ ମାସ, ଦଶ କିମ୍ବା ସାତ ଦିନ, କିମ୍ବା ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ପାଇଁ ଯେଉଁଠି କରନ୍ତି, ସେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଶ୍ରୀରାମନଵମୀଂ ଯୋ ହି କରୋତି ଭାରତେ ପୁମାନ୍ । ସପ୍ତମନ୍ଵନ୍ତରଂ ଯାଵନ୍ମୋଦତେ ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ଦିରେ
ଭାରତରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ଶ୍ରୀରାମ ଜନ୍ମ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେ ସପ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ରାମଭକ୍ତିଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଣାଂ ପ୍ରଵରୋ ମହାଂଶ୍ଚ ଧନଵାନ୍ଭଵେତ୍
ପୁନି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରାମଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଲଭନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବଡ଼ ଓ ଧନୀ ହେଇଯାନ୍ତି।
ଶାରଦୀଯାଂ ମହାପୂଜାଂ ପ୍ରକୃତେର୍ଯଃ କରୋତି ଚ । ମହିଷୈଶ୍ଛାଗଲୈର୍ମେଷୈଃ ଖଡ୍ଗୈର୍ଭେକାଦିଭିଃ ସତି
ଯେଉଁଠି ଶାରଦୀୟ ମହାପୂଜା ପ୍ରକୃତିରେ କରନ୍ତି, ମହିଷ, ଛାଗ, ମେଷ, ତଳୱାର, ବେଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା—
ନୈଵେଦ୍ଯୈରୁପହାରୈଶ୍ଚ ଧୂପଦୀପାଦିଭିସ୍ତଥା । ନୃତ୍ଯଗୀତାଦିଭିର୍ଵାଦ୍ଯୈର୍ନାନାକୌତୁକମଙ୍ଗଲମ୍
ନୈବେଦ୍ୟ, ଉପହାର, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଉତ୍ସବ ଓ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟରେ—
ଶିଵଲୋକେ ଵସେତ୍ସୋଽପି ସପ୍ତମନ୍ଵନ୍ତରାଵଧି । ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ନରୋ ବୁଦ୍ଧିଂ ଚ ନିର୍ମଲାମ୍
ସେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସପ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାନ୍ତି; ପୁନି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ହେଇ, ନିର୍ମଳ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଅତୁଲାଂ ଶ୍ରିଯମାପ୍ନୋତି ପୁତ୍ରପୌତ୍ରଵିଵର୍ଧନୀମ୍ । ମହାପ୍ରଭାଵଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ଗଜଵାଜିସମନ୍ଵିତଃ
ଅତୁଳ ଧନ ଲଭନ୍ତି, ପୁଅ ଓ ପୋତା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାନ୍ତି; ବଡ଼ ପ୍ରଭାବ ଥାଏ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡା ସହିତ ରହନ୍ତି।
ରାଜରାଜେଶ୍ଵରଃ ସୋଽପି ଭଵେଦେଵ ନ ସଂଶଯଃ । ତତଃ ଶୁକ୍ଲାଷ୍ଟମୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଚ ଯୋଽର୍ଚଯେତ୍
ସେ ରାଜାରାଜେଶ୍ୱର ହେଇଯାନ୍ତି—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତାପରେ, ଶୁକ୍ଳାଷ୍ଟମୀ ଆସିଲେ ଯେଉଁଠି ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ନିତ୍ଯଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପକ୍ଷମେକଂ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ଭାରତେ । ଦତ୍ତ୍ଵା ତସ୍ଯୈ ପ୍ରକୃଷ୍ଟାନି ଚୋପଚାରାଣି ଷୋଡଶ
ଭାରତର ପୁଣ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଦିନେ ଦିନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏକପକ୍ଷ ପାଇଁ, ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଷୋଳ ଉପଚାର ଦେଇ—
ଗୋଲୋକେ ଚ ଵସେତ୍ସୋଽପି ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ । ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜରାଜେଶ୍ଵରୋ ଭଵେତ୍
ସେ ଗୋଲୋକରେ ଚଉଦ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଜ କରିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାନ୍ତି; ପୁନି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ହେଇ, ରାଜାରାଜେଶ୍ୱର ହେଇଯାନ୍ତି।
କାର୍ତିକୀପୂର୍ଣିମାଯାଂ ଚ କୃତ୍ଵା ତୁ ରାସମଣ୍ଡଲମ୍ । ଗୋପାନାଂ ଶତକଂ କୃତ୍ଵା ଗୋପୀନାଂ ଶତକଂ ତଥା
କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ରାସ ମଣ୍ଡଳ କରି, ଶତ ଗୋପ ଓ ଶତ ଗୋପୀ ତିଆରି କରି—
ଶିଲାଯାଂ ପ୍ରତିମାଯାଂ ଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ରାଧଯା ସହ । ଭାରତେ ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଚୋପଚାରାଣି ଷୋଡଶ
ପଥରର ପ୍ରତିମାରେ ଭାରତରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଷୋଳ ଉପଚାର ଦେଇ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ରାଧା ସହିତ ପୂଜା କରି—
ଗୋଲୋକେ ଵସତେ ସୋଽପି ଯାଵଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଯଃ । ଭାରତଂ ପୁନରାଗତ୍ଯ କୃଷ୍ଣେ ଭକ୍ତିଂ ଲଭେଦ୍ଦୃଢାମ୍
ସେ ଗୋଲୋକରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାନ୍ତି; ପୁନି ଭାରତକୁ ଆସି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଲଭନ୍ତି।
କ୍ରମେଣ ସୁଦୃଢାଂ ଭକ୍ତିଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ମନ୍ତ୍ରଂ ହରେରହୋ । ଦେହଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଚ ଗୋଲୋକଂ ପୁନରେଵ ପ୍ରଯାତି ସଃ
କ୍ରମେ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଲଭି, ହରିଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ପାଇ, ଶରୀର ଛାଡି ପୁନି ଗୋଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତତଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ସାରୂପ୍ଯଂ ପାର୍ଷଦପ୍ରଵରୋ ଭଵେତ୍ । ପୁନସ୍ତତ୍ପତନଂ ନାସ୍ତି ଜରାମୃତ୍ଯୁହରୋ ଭଵେତ୍
ତାପରେ ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହ ସଦୃଶ ହେଇ, ପାର୍ଷଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଇଯାନ୍ତି; ପୁନି ପତନ ନାହିଁ, ବୃଦ୍ଧା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର ହେଇଯାନ୍ତି।
ଶୁକ୍ଲାଂ ଵାପ୍ଯଥଵା କୃଷ୍ଣାଂ କରୋତ୍ଯେକାଦଶୀଂ ଚ ଯଃ । ଵୈକୁଣ୍ଠେ ମୋଦତେ ସୋଽପି ଯାଵଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଯଃ
ଯେଉଁଠି ଶୁକ୍ଳ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣ ଏକାଦଶୀ କରନ୍ତି, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଭାରତେ ପୁନରାଗତ୍ଯ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । କ୍ରମେଣ ଭକ୍ତିଂ ସୁଦୃଢାଂ କରୋତ୍ଯେକାଂ ହରେରହୋ
ଭାରତ ଭୂମିକୁ ପୁଣି ଫେରିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭକ୍ତି ମିଳେ; ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ଏକମାତ୍ର ହରିଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ହେବ।
ଦେହଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଚ ଗୋଲୋକଂ ପୁନରେଵ ପ୍ରଯାତି ସଃ । ତତଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ସାରୂପ୍ଯଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ପାର୍ଷଦୋ ଭଵେତ୍
ଦେହ ଛାଡ଼ିଲେ ସେ ପୁଣି ଗୋଲୋକକୁ ଯାଉଛନ୍ତି; ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସଦୃଶ ରୂପ ପାଇଁ, ସେ ପରିଚାରକ ହେବେ।
ପୁନସ୍ତତ୍ପତନଂ ନାସ୍ତି ଜରାମୃତ୍ଯୁହରୋ ଭଵେତ୍ । ଭାଦ୍ରେ ଚ ଶୁକ୍ଲଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଯଃ ଶକ୍ରଂ ପୂଜଯେନ୍ନରଃ
ପୁଣି ସେଠାରୁ କେବେ ତଳକୁ ପଡ଼ିବା ନାହିଁ; ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ତାଙ୍କୁ ଛୁଇଁପାରିବ ନାହିଁ। ଏବଂ, ଭାଦ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ—
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଶକ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ । ରଵିଵାରେ ଚ ସଂକ୍ରାନ୍ତ୍ଯାଂ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷକେ
ସେ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି । ଏବଂ ରବିବାର ଦିନ, ସଂକ୍ରାନ୍ତି ସମୟରେ, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ—
ସମ୍ପୂଜ୍ଯାର୍କଂ ହଵିଷ୍ଯାନ୍ନଂ ଯଃ କରୋତି ଚ ଭାରତେ । ମହୀଯତେ ସୋଽର୍କଲୋକେ ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ
ଯେଉଁଠି ଭାରତରେ କେହି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ହବିଷ୍ୟାନ୍ନ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକରେ ଚଉଦ ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି ।
ଭାରତଂ ପୁନରାଗତ୍ଯ ଚାରୋଗୀ ଶ୍ରୀଯୁତୋ ଭଵେତ୍ । ଜ୍ଯେଷ୍ଠକୃଷ୍ଣଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ସାଵିତ୍ରୀଂ ଯୋ ହି ପୂଜଯେତ୍
ପୁଣି ଭାରତକୁ ଫେରି ଆସି, ସେ ନିରୋଗ ଓ ଧନ-ସମ୍ପଦରେ ଭରପୂର ହୁଅନ୍ତି । ଯେଉଁଠି ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ କେହି ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ମହୀଯତେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ସପ୍ତମନ୍ଵନ୍ତରାଵଧି । ପୁନର୍ମହୀଂ ସମାଗତ୍ଯ ଶ୍ରୀମାନତୁଲଵିକ୍ରମଃ
ସେ ସାତଟି ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି । ପରେ ପୁଣି ମାଟିକୁ ଫେରି ଆସି, ସେ ଅପୂର୍ବ ଶ୍ରୀ ଓ ଅତୁଳ୍ୟ ପ୍ରତାପର ମାଲିକ ହୁଅନ୍ତି ।
ଚିରଜୀଵୀ ଭଵେତ୍ସୋଽପି ଜ୍ଞାନଵାନ୍ସମ୍ପଦା ଯୁତଃ । ମାଘସ୍ଯ ଶୁକ୍ଲପଞ୍ଚମ୍ଯାଂ ପୂଜଯେଦ୍ଯଃ ସରସ୍ଵତୀମ୍
ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଯିଏ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଦୀର୍ଘଆୟୁ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଧନ-ସମ୍ପଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ସଂଯତୋ ଭକ୍ତିତୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ଚୋପଚାରାଣି ଷୋଡଶ । ମହୀଯତେ ମଣିଦ୍ଵୀପେ ଯାଵଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ଦିଵାନିଶମ୍
ଯିଏ ନିୟମ ଓ ଭକ୍ତିସହିତ ଷୋଳ ଧରଣର ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜା କରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଦିନ ଓ ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଣିଦ୍ୱୀପରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଚ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ସ ଭଵେତ୍କଵିପଣ୍ଡିତଃ । ଗାଂ ସୁଵର୍ଣାଦିକଂ ଯୋ ହି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଦଦାତି ଚ
ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପାଇ ପରେ, ସେ କବି ଓ ପଣ୍ଡିତ ହେବାକୁ ପାରେ। ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଗାଈ, ସୁନା ଓ ଏହାଦି ଦାନ କରେ—
ନିତ୍ଯଂ ଜୀଵନପର୍ଯନ୍ତଂ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ଭାରତେ । ଗଵାଂ ଲୋମପ୍ରମାଣାବ୍ଦଂ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ଦିରେ
ଭାରତଭୂମିରେ ସେ ଜୀବନର ସମସ୍ତ ଦିନ ଭକ୍ତିରେ ଲିନ ରହିଥାଏ। ଗାଈର ଲୋମ ଗଣନା ଯେତେ ବର୍ଷ, ତାହାର ଦୁଇଗୁଣା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିରରେ ତାଙ୍କର ମହିମା ରହିଥାଏ।
ମୋଦତେ ହରିଣା ସାର୍ଧଂ କ୍ରୀଡାକୌତୁକମଙ୍ଗଲୈଃ । ତଦନ୍ତେ ପୁନରାଗତ୍ଯ ରାଜରାଜେଶ୍ଵରୋ ଭଵେତ୍
ସେ ହରିଙ୍କ ସହ ଖେଳ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି । ଏହା ପରେ, ପୁନିଥରେ ଫେରି ଆସି, ସେ ରାଜାମାନଙ୍କ ରାଜା ହୁଅନ୍ତି ।