ତସ୍ଯୈଵ ପାଦରଜସା ସଦ୍ଯଃପୂତା ଵସୁନ୍ଧରା । ମୋଦତେ ସ ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରୌ
ତାଙ୍କର ପାଦ ଧୂଳିରେ ଭୂମି ତୁରନ୍ତ ପବିତ୍ର ହୁଏ; ଏବଂ ସେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ଉପଭୋଗ କରେ।
ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ହରିଭକ୍ତିଂ ଲଭେଦ୍ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୋଽତିତେଜସ୍ଵୀ ତପସ୍ଵିପ୍ରଵରୋ ଭଵେତ୍
ପୁଣି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ପାଇ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ହରିଙ୍କର ଭକ୍ତି ଲାଭ କରେ; ସେ ଜୀବନ ରେ ମୁକ୍ତ, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ତପସ୍ୱୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ହୁଅନ୍ତି।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତଃ ଶୁଦ୍ଧୋ ଵିଦ୍ଵାଂଶ୍ଚ ସ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ । ମୀନକର୍କଟଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ଗାଢଂ ତପତି ଭାସ୍କରଃ
ସ୍ୱଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ, ପବିତ୍ର, ବିଦ୍ୱାନ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଥିବା ସେ, ମୀନ ଓ କର୍କଟ ରାଶି ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିବା ସମୟରେ ଗଭୀର ତପ କରେ।
ଭାରତେ ଯୋ ଦଦାତ୍ଯେଵ ଜଲମେଵ ସୁଵାସିତମ୍ । ସ ମୋଦତେ ଚ କୈଲାସେ ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ
ଭାରତରେ ଯେ କେହି ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ଦାନ କରେ, ସେ କୈଳାସରେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ଉପଭୋଗ କରେ।
ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ରୂପଵାଂଶ୍ଚ ସୁଖୀ ଭଵେତ୍ । ଶିଵଭକ୍ତଶ୍ଚ ତେଜସ୍ଵୀ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗଃ
ପୁଣି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ପାଇ ସେ ସୁନ୍ଦର ଓ ସୁଖୀ ହୁଅନ୍ତି, ଶିବଙ୍କର ଭକ୍ତ, ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ହୁଅନ୍ତି।
ଵୈଶାଖେ ସକ୍ତୁଦାନଂ ଚ ଯଃ କରୋତି ଦ୍ଵିଜାତଯେ । ସକ୍ତୁରେଣୁପ୍ରମାଣାବ୍ଦଂ ମୋଦତେ ଶିଵମନ୍ଦିରେ
ବୈଶାଖ ମାସରେ ଯେ କେହି ଦ୍ୱିଜାତିକୁ ସକ୍ତୁ ଦାନ କରେ, ସକ୍ତୁ ରେଣୁ ଗଣନା ଅନୁଯାୟୀ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିବଙ୍କର ଘରେ ଶୁଭ ଉପଭୋଗ କରେ।
କରୋତି ଭାରତେ ଯୋ ହି କୃଷ୍ଣଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀଵ୍ରତମ୍ । ଶତଜନ୍ମକୃତଂ ପାପଂ ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଭାରତରେ ଯେ କେହି କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ଉପବାସ କରେ, ସେ ଶତ ଜନ୍ମର ତାଳି ହୋଇଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଵୈକୁଣ୍ଠେ ମୋଦତେ ସୋଽପି ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ । ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ କୃଷ୍ଣେ ଭକ୍ତିଂଲଭେଦ୍ ଧ୍ରୁଵମ୍
ସେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ଉପଭୋଗ କରେ; ପୁଣି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ପାଇ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଭକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ଇହୈଵ ଭାରତେ ଵର୍ଷେ ଶିଵରାତ୍ରିଂ କରୋତି ଯଃ । ମୋଦତେ ଶିଵଲୋକେ ସ ସପ୍ତମନ୍ଵନ୍ତରାଵଧି
ଏଠି ଭାରତ ଭୂମିରେ ଯେ କେହି ଶିବରାତ୍ରି ଉପବାସ କରେ, ସେ ଶିବ ଲୋକରେ ସାତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ଉପଭୋଗ କରେ।
ଶିଵାଯ ଶିଵରାତ୍ରୌ ଚ ବିଲ୍ଵପତ୍ରଂ ଦଦାତି ଯଃ । ପତ୍ରମାନଯୁଗଂ ତତ୍ର ମୋଦତେ ଶିଵମନ୍ଦିରେ
ଶିବରାତ୍ରି ଦିନେ ଯେ କେହି ଶିବଙ୍କୁ ବିଲ୍ବ ପତ୍ର ଦେଇଥାଏ, ପତ୍ରର ଶିରା ଗଣନା ଅନୁଯାୟୀ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିବଙ୍କର ଘରେ ଶୁଭ ଉପଭୋଗ କରେ।
ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଶିଵଭକ୍ତିଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଵିଦ୍ଯାଵାନ୍ପୁତ୍ରଵାଞ୍ଛ୍ରୀମାନ୍ ପ୍ରଜାଵାନ୍ଭୂମିମାନ୍ଭଵେତ୍
ପୁନି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ପାଇଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଲଭନ୍ତି; ଶିକ୍ଷାରେ ପାଣ୍ଡିତ, ପୁଅ ପାଇଥିବା, ଧନ-ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ଜମି ଥିବା ଲୋକ ହେଇଥାନ୍ତି।
ଚୈତ୍ରମାସେଽଥଵା ମାଘେ ଶଙ୍କରଂ ଯୋଽର୍ଚଯେଦ୍ଵ୍ରତୀ । କରୋତି ନର୍ତନଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵେତ୍ରପାଣିର୍ଦିଵାନିଶମ୍
ଯେଉଁଠି ଚୈତ୍ର କିମ୍ବା ମାଘ ମାସରେ ବ୍ରତ ରଖି ଶଂକରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଦିନ ରାତି ଭକ୍ତି ସହିତ ହାତରେ ଦଣ୍ଡ ଧରି ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି—
ମାସଂ ଵାପ୍ଯର୍ଧମାସଂ ଵା ଦଶ ସପ୍ତ ଦିନାନି ଚ । ଦିନମାନଯୁଗଂ ସୋଽପି ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଏକ ମାସ, ଅର୍ଧ ମାସ, ଦଶ କିମ୍ବା ସାତ ଦିନ, କିମ୍ବା ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ପାଇଁ ଯେଉଁଠି କରନ୍ତି, ସେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଶ୍ରୀରାମନଵମୀଂ ଯୋ ହି କରୋତି ଭାରତେ ପୁମାନ୍ । ସପ୍ତମନ୍ଵନ୍ତରଂ ଯାଵନ୍ମୋଦତେ ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ଦିରେ
ଭାରତରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ଶ୍ରୀରାମ ଜନ୍ମ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେ ସପ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ରାମଭକ୍ତିଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଣାଂ ପ୍ରଵରୋ ମହାଂଶ୍ଚ ଧନଵାନ୍ଭଵେତ୍
ପୁନି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରାମଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଲଭନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବଡ଼ ଓ ଧନୀ ହେଇଯାନ୍ତି।
ଶାରଦୀଯାଂ ମହାପୂଜାଂ ପ୍ରକୃତେର୍ଯଃ କରୋତି ଚ । ମହିଷୈଶ୍ଛାଗଲୈର୍ମେଷୈଃ ଖଡ୍ଗୈର୍ଭେକାଦିଭିଃ ସତି
ଯେଉଁଠି ଶାରଦୀୟ ମହାପୂଜା ପ୍ରକୃତିରେ କରନ୍ତି, ମହିଷ, ଛାଗ, ମେଷ, ତଳୱାର, ବେଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା—
ନୈଵେଦ୍ଯୈରୁପହାରୈଶ୍ଚ ଧୂପଦୀପାଦିଭିସ୍ତଥା । ନୃତ୍ଯଗୀତାଦିଭିର୍ଵାଦ୍ଯୈର୍ନାନାକୌତୁକମଙ୍ଗଲମ୍
ନୈବେଦ୍ୟ, ଉପହାର, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଉତ୍ସବ ଓ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟରେ—
ଶିଵଲୋକେ ଵସେତ୍ସୋଽପି ସପ୍ତମନ୍ଵନ୍ତରାଵଧି । ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ନରୋ ବୁଦ୍ଧିଂ ଚ ନିର୍ମଲାମ୍
ସେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସପ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାନ୍ତି; ପୁନି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ହେଇ, ନିର୍ମଳ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଅତୁଲାଂ ଶ୍ରିଯମାପ୍ନୋତି ପୁତ୍ରପୌତ୍ରଵିଵର୍ଧନୀମ୍ । ମହାପ୍ରଭାଵଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ଗଜଵାଜିସମନ୍ଵିତଃ
ଅତୁଳ ଧନ ଲଭନ୍ତି, ପୁଅ ଓ ପୋତା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାନ୍ତି; ବଡ଼ ପ୍ରଭାବ ଥାଏ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡା ସହିତ ରହନ୍ତି।
ରାଜରାଜେଶ୍ଵରଃ ସୋଽପି ଭଵେଦେଵ ନ ସଂଶଯଃ । ତତଃ ଶୁକ୍ଲାଷ୍ଟମୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଚ ଯୋଽର୍ଚଯେତ୍
ସେ ରାଜାରାଜେଶ୍ୱର ହେଇଯାନ୍ତି—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତାପରେ, ଶୁକ୍ଳାଷ୍ଟମୀ ଆସିଲେ ଯେଉଁଠି ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ନିତ୍ଯଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପକ୍ଷମେକଂ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ଭାରତେ । ଦତ୍ତ୍ଵା ତସ୍ଯୈ ପ୍ରକୃଷ୍ଟାନି ଚୋପଚାରାଣି ଷୋଡଶ
ଭାରତର ପୁଣ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଦିନେ ଦିନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏକପକ୍ଷ ପାଇଁ, ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଷୋଳ ଉପଚାର ଦେଇ—
ଗୋଲୋକେ ଚ ଵସେତ୍ସୋଽପି ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ । ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜରାଜେଶ୍ଵରୋ ଭଵେତ୍
ସେ ଗୋଲୋକରେ ଚଉଦ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଜ କରିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାନ୍ତି; ପୁନି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ହେଇ, ରାଜାରାଜେଶ୍ୱର ହେଇଯାନ୍ତି।
କାର୍ତିକୀପୂର୍ଣିମାଯାଂ ଚ କୃତ୍ଵା ତୁ ରାସମଣ୍ଡଲମ୍ । ଗୋପାନାଂ ଶତକଂ କୃତ୍ଵା ଗୋପୀନାଂ ଶତକଂ ତଥା
କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ରାସ ମଣ୍ଡଳ କରି, ଶତ ଗୋପ ଓ ଶତ ଗୋପୀ ତିଆରି କରି—
ଶିଲାଯାଂ ପ୍ରତିମାଯାଂ ଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ରାଧଯା ସହ । ଭାରତେ ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଚୋପଚାରାଣି ଷୋଡଶ
ପଥରର ପ୍ରତିମାରେ ଭାରତରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଷୋଳ ଉପଚାର ଦେଇ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ରାଧା ସହିତ ପୂଜା କରି—
ଗୋଲୋକେ ଵସତେ ସୋଽପି ଯାଵଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଯଃ । ଭାରତଂ ପୁନରାଗତ୍ଯ କୃଷ୍ଣେ ଭକ୍ତିଂ ଲଭେଦ୍ଦୃଢାମ୍
ସେ ଗୋଲୋକରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାନ୍ତି; ପୁନି ଭାରତକୁ ଆସି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଲଭନ୍ତି।
କ୍ରମେଣ ସୁଦୃଢାଂ ଭକ୍ତିଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ମନ୍ତ୍ରଂ ହରେରହୋ । ଦେହଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଚ ଗୋଲୋକଂ ପୁନରେଵ ପ୍ରଯାତି ସଃ
କ୍ରମେ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଲଭି, ହରିଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ପାଇ, ଶରୀର ଛାଡି ପୁନି ଗୋଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତତଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ସାରୂପ୍ଯଂ ପାର୍ଷଦପ୍ରଵରୋ ଭଵେତ୍ । ପୁନସ୍ତତ୍ପତନଂ ନାସ୍ତି ଜରାମୃତ୍ଯୁହରୋ ଭଵେତ୍
ତାପରେ ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହ ସଦୃଶ ହେଇ, ପାର୍ଷଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଇଯାନ୍ତି; ପୁନି ପତନ ନାହିଁ, ବୃଦ୍ଧା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର ହେଇଯାନ୍ତି।
ଶୁକ୍ଲାଂ ଵାପ୍ଯଥଵା କୃଷ୍ଣାଂ କରୋତ୍ଯେକାଦଶୀଂ ଚ ଯଃ । ଵୈକୁଣ୍ଠେ ମୋଦତେ ସୋଽପି ଯାଵଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଯଃ
ଯେଉଁଠି ଶୁକ୍ଳ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣ ଏକାଦଶୀ କରନ୍ତି, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଭାରତେ ପୁନରାଗତ୍ଯ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । କ୍ରମେଣ ଭକ୍ତିଂ ସୁଦୃଢାଂ କରୋତ୍ଯେକାଂ ହରେରହୋ
ଭାରତ ଭୂମିକୁ ପୁଣି ଫେରିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭକ୍ତି ମିଳେ; ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ଏକମାତ୍ର ହରିଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ହେବ।
ଦେହଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଚ ଗୋଲୋକଂ ପୁନରେଵ ପ୍ରଯାତି ସଃ । ତତଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ସାରୂପ୍ଯଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ପାର୍ଷଦୋ ଭଵେତ୍
ଦେହ ଛାଡ଼ିଲେ ସେ ପୁଣି ଗୋଲୋକକୁ ଯାଉଛନ୍ତି; ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସଦୃଶ ରୂପ ପାଇଁ, ସେ ପରିଚାରକ ହେବେ।