ଇହଲୋକେ ସୁଖଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଯାତ୍ଯନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ଦିରମ୍ । ନିଶ୍ଚିତଂ ନିଵସେତ୍ତତ୍ର ଶତମନ୍ଵନ୍ତରାଵଧି
ଏହି ଲୋକରେ ସୁଖ ଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଏ ଓ ଏଠାରେ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାଏ।
ଫଲମୁତ୍ତରଫଲ୍ଗୁନ୍ଯାଂ ତତୋଽପି ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍ । କଲ୍ପାନ୍ତଜୀଵୀ ସ ଭଵେଦିତ୍ଯାହ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ
ଉତ୍ତରାଫାଲ୍ଗୁନୀ ତିଥିରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନର ଫଳ ଦୁଇଗୁଣା ମିଳେ; ସେ କଳ୍ପାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚିଥାଏ—ଏହିପରି କହିଛନ୍ତି ପଦ୍ମଯୋନି।
ତିଲଦାନଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଯଃ କରୋତି ଚ ଭାରତେ । ତିଲପ୍ରମାଣଵର୍ଷଂ ଚ ମୋଦତେ ଶିଵମନ୍ଦିରେ
ଯିଏ ଭାରତ ଭୂମିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ତିଳ ଦାନ କରେ, ସେ ଯେତେ ତିଳ ଦେଇଛି, ସେତେ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିବଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରେ।
ତତଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଚିରଞ୍ଜୀଵୀ ଭଵେତ୍ସୁଖୀ । ତାମ୍ରପାତ୍ରସ୍ଯ ଦାନେନ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଚ ଫଲଂ ଲଭେତ୍
ତାପରେ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ପାଇଁ, ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସୁଖୀ ହୁଏ; ତାମ୍ବା ପାତ୍ର ଦାନ କଲେ ଦୁଇଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ।
ସାଲଂକୃତାଂ ଚ ଭୋଗ୍ଯାଂ ଚ ସଵସ୍ତ୍ରାଂ ସୁନ୍ଦରୀଂ ପ୍ରିଯାମ୍ । ଯୋ ଦଦାତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଭାରତେ ଚ ପତିଵ୍ରତାମ୍
ଯିଏ ଭାରତ ଭୂମିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶୁଭ୍ରବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଭଲ ଭାବରେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ, ସୁନ୍ଦର ଓ ପତିବ୍ରତା ସ୍ତ୍ରୀ ଦାନ କରେ, ସେ ଧନ୍ୟ ହୁଏ।
ମହୀଯତେ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକେ ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ । ତତ୍ର ସ୍ଵର୍ଵେଶ୍ଯଯା ସାର୍ଧଂ ମୋଦତେ ଚ ଦିଵାନିଶମ୍
ସେ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନ ପାଏ, ଏଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗର ରାଣୀ ସହିତ ଦିନ ରାତି ଆନନ୍ଦ କରେ।
ତତୋ ଗନ୍ଧର୍ଵଲୋକେ ଚ ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଦିଵାନିଶଂ କୌତୁକେନ ଚୋର୍ଵଶ୍ଯା ସହ ମୋଦତେ
ତାପରେ ଗନ୍ଧର୍ବଲୋକରେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଉର୍ବଶୀ ସହ ଦିନ ରାତି ଆନନ୍ଦ କରେ।
ତତୋ ଜନ୍ମସହସ୍ରଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ସୁନ୍ଦରୀଂ ପ୍ରିଯାମ୍ । ସତୀଂ ସୌଭାଗ୍ଯଯୁକ୍ତାଂ ଚ କୋମଲାଂ ପ୍ରିଯଵାଦିନୀମ୍
ତାପରେ ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଶୁଭ୍ର, ସୁନ୍ଦର, ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ମୃଦୁ ଓ ମିଠା କଥା କହୁଥିବା ପତିବ୍ରତା ସ୍ତ୍ରୀ ପାଏ।
ପ୍ରଦଦାତି ଫଲଂ ଚାରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଚ ଯୋ ନରଃ । ଫଲପ୍ରମାଣଵର୍ଷଂ ଚ ଶକ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶୁଭ୍ର ଫଳ ଦାନ କରେ, ଫଳର ଓଜନ ଯେତେ ବର୍ଷ, ସେତେ ବର୍ଷ ଶକ୍ରଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଲଭତେ ସୁତମୁତ୍ତମମ୍ । ସଫଲାନାଂ ଚ ଵୃକ୍ଷାଣାଂ ସହସ୍ରଂ ଚ ପ୍ରଶଂସିତମ୍
ପୁଣି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ଲାଗି, ସେ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଓ ହଜାର ଟିଏ ଫଳ ଦେଉଥିବା ଗଛ ପାଏ।
କେଵଲଂ ଫଲଦାନଂ ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଦଦାତି ଚ । ସୁଚିରଂ ସ୍ଵର୍ଗଵାସଂ ଚ କୃତ୍ଵା ଯାତି ଚ ଭାରତେ
ଯଦି କେବଳ ଏକ ଫଳ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଏ, ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହି, ପୁଣି ଭାରତରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ନାନାଦ୍ରଵ୍ଯସମାଯୁକ୍ତଂ ନାନାସସ୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍ । ଦଦାତି ଯଶ୍ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଭାରତେ ଵିପୁଲଂ ଗୃହମ୍
ଯିଏ ଭାରତ ଭୂମିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଧାନ୍ୟ ଭରିଥିବା ବଡ଼ ଘର ଦାନ କରେ,
ସୁରଲୋକେ ଵସେତ୍ସୋଽପି ଯାଵନ୍ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ଶତମ୍ । ତତଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ସ ମହାଧନଵାନ୍ଭଵେତ୍
ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଲୋକରେ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାଏ; ପରେ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ଲାଗି, ସେ ବହୁତ ଧନୀ ହୁଏ।
ଯୋ ନରଃ ସସ୍ଯସଂଯୁକ୍ତାଂ ଭୂମିଂ ଚ ରୁଚିରାଂ ସତି । ଦଦାତି ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିପ୍ରାଯ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ଭାରତେ
ଯିଏ ଭାରତର ପବିତ୍ର ତିର୍ଥରେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧାନ୍ୟ ଭରିଥିବା ଶୁଭ୍ର ଜମି ଦାନ କରେ,
ମହୀଯତେ ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ମନ୍ଵନ୍ତରଶତଂ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ମହାଂଶ୍ଚ ଭୂମିପୋ ଭଵେତ୍
ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି; ପୁଣି ଶୁଭ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି, ପୃଥିବୀରେ ବଡ଼ ରାଜା ହୁଅନ୍ତି।
ତଂ ନ ତ୍ଯଜତି ଭୂମିଶ୍ଚ ଜନ୍ମନାଂ ଶତକଂ ପରମ୍ । ଶ୍ରୀମାଂଶ୍ଚ ଧନଵାଂଶ୍ଚୈଵ ପୁତ୍ରଵାଂଶ୍ଚ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ
ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ବି ତ୍ୟାଗ କରେନାହିଁ; ସେ ଧନୀ, ଶ୍ରୀମାନ, ପୁଅ ଥିବା, ଏବଂ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ନାୟକ ହୁଅନ୍ତି।
ଯୋ ଵ୍ରଜଂ ଚ ପ୍ରକୃଷ୍ଟଂ ଚ ଗ୍ରାମଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଦ୍ଵିଜାଯ ଚ । ଲକ୍ଷମନ୍ଵନ୍ତରଂ ଚୈଵ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ସ ମହୀଯତେ
ଯିଏ ଏକ ଉତ୍ତମ ଗୋଚର ଅଥବା ଗ୍ରାମ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଲକ୍ଷ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଗ୍ରାମଲକ୍ଷସମନ୍ଵିତମ୍ । ନ ଜହାତି ଚ ତଂ ପୃଥ୍ଵୀ ଜନ୍ମନାଂ ଲକ୍ଷମେଵ ଚ
ପୁଣି ଶୁଭ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି, ଲକ୍ଷ ଗ୍ରାମର ମାଲିକ ହୁଅନ୍ତି; ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ବି ତ୍ୟାଗ କରେନାହିଁ।
ସୁପ୍ରଜଂ ଚ ପ୍ରକୃଷ୍ଟଂ ଚ ପକ୍ଵସସ୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍ । ନାନାପୁଷ୍କରିଣୀଵୃକ୍ଷଫଲଵଲ୍ଲୀସମନ୍ଵିତମ୍
ସେ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ, ପ୍ରଚୁର ପାକା ଧାନ, ବିଭିନ୍ନ ପଦ୍ମପୋଖରୀ, ଫଳ ଗଛ ଓ ଲତା ଦ୍ୱାରା ସମୃଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି।
ନଗରଂ ଯଶ୍ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଦଦାତି ଭାରତେ ଭୁଵି । ମହୀଯତେ ସ କୈଲାସେ ଦଶଲକ୍ଷେନ୍ଦ୍ରକାଲକମ୍
ଯିଏ ଭାରତ ଭୂମିରେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ନଗର ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ କୈଳାସରେ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ରର ଆୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ଭାରତେ ଭଵେତ୍ । ନଗରାଣାଂ ଚ ନିଯୁତଂ ସ ଲଭେନ୍ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ପୁଣି ଶୁଭ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି, ସେ ଭାରତରେ ରାଜା ହୁଅନ୍ତି; ନିଶ୍ଚୟ ତିନି ନଗର ଲକ୍ଷ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଧରା ତଂ ନ ଜହାତ୍ଯେଵ ଜନ୍ମନାମଯୁତଂ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯନିଯୁତୋ ଭଵେଦେଵ ମହୀତଲେ
ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଅୟୁତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ବି ତ୍ୟାଗ କରେନାହିଁ; ସେ ପୃଥିବୀରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର ମାଲିକ ହୁଅନ୍ତି।
ନଗରାଣାଂ ଚ ଶତକଂ ଦେଶଂ ଯୋ ହି ଦ୍ଵିଜାତଯେ । ସୁପ୍ରକୃଷ୍ଟଂ ମଧ୍ଯକୃଷ୍ଟଂ ପ୍ରଜାଯୁକ୍ତଂ ଦଦାତି ଚ
ଯିଏ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶତ ନଗର କିମ୍ବା ଏକ ଦେଶ, ଉତ୍ତମ କିମ୍ବା ମଧ୍ୟମ, ପ୍ରଜାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିବା, ଦାନ କରନ୍ତି,
ଵାପୀତଡାଗସଂଯୁକ୍ତଂ ନାନାଵୃକ୍ଷସମନ୍ଵିତମ୍ । ମହୀଯତେ ସ ଵୈକୁଣ୍ଠେ କୋଟିମନ୍ଵନ୍ତରାଵଧି
ପୋଖରୀ ଓ ତାଳାବ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ, ସେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ କୋଟି ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଜମ୍ବୁଦ୍ଵୀପପତିର୍ଭଵେତ୍ । ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯସଂଯୁକ୍ତୋ ଯଥା ଶକ୍ରସ୍ତଥା ଭୁଵି
ପୁଣି ଶୁଭ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି, ସେ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ପତି ହୁଅନ୍ତି; ପୃଥିବୀରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ମହୀ ତଂ ନ ଜହାତ୍ଯେଵ ଜନ୍ମନାଂ କୋଟିମେଵ ଚ । କଲ୍ପାନ୍ତଜୀଵୀ ସ ଭଵେଦ୍ରାଜରାଜେଶ୍ଵରୋ ମହାନ୍
ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ କୋଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ବି ତ୍ୟାଗ କରେନାହିଁ; ସେ କଳ୍ପାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଡ଼ ରାଜା ଓ ରାଜାମାନଙ୍କର ମହାନ ନାୟକ ହୁଅନ୍ତି।
ସ୍ଵାଧିକାରଂ ସମଗ୍ରଂ ଚ ଯୋ ଦଦାତି ଦ୍ଵିଜାତଯେ । ଚତୁର୍ଗୁଣଂ ଫଲଂ ଚାନ୍ତେ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ନ ସଂଶଯଃ
ଯିଏ ନିଜ ସମସ୍ତ ଅଧିକାର ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଶେଷରେ ଚାରିଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଜମ୍ବୁଦ୍ଵୀପଂ ଯୋ ଦଦାତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ତପସ୍ଵିନେ । ଫଲଂ ଶତଗୁଣଂ ଚାନ୍ତେ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ନ ସଂଶଯଃ
ଯିଏ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ଜଣେ ତପସ୍ୱୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଶେଷରେ ଶତଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଜମ୍ବୁଦ୍ଵୀପମହୀଦାତୁଃ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ସେଵିତୁଃ । ସର୍ଵେଷାଂ ତପସାଂ କର୍ତୁଃ ସର୍ଵେଷାଂ ଵାସକାରିଣଃ
ଯିଏ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ଭୂମି ଦାନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ସେବା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବାସ ଦେଇଥାନ୍ତି,
ସର୍ଵଦାନପ୍ରଦାତୁଶ୍ଚ ସର୍ଵସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଚ । ଅସ୍ତ୍ଯେଵ ପୁନରାଵୃତ୍ତିର୍ନ ଭକ୍ତସ୍ଯ ମହେଶିତୁଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଦାନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ନାୟକ ଥାନ୍ତି, ଏମିତି ମହାଦେବଙ୍କର ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନାହିଁ।