ଯୋ ଦଦାତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଦିଵ୍ଯାଂ ଶଯ୍ଯାଂ ମନୋହରାମ୍ । ମହୀଯତେ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକେ ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରୌ
ଯେଉଁଠି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଶୋଇବା ଛାନା ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।
ଯୋ ଦଦାତି ପ୍ରଦୀପଂ ଚ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଚ । ଯାଵନ୍ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ସୋଽପି ଵହ୍ନିଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯେଉଁଠି କେହି ଦେବତା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦୀପ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଯେତେ ମନ୍ବନ୍ତର ଚାଲିଥାଏ, ସେତେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।
କରୋତି ଗଜଦାନଂ ଚ ଯଦି ଵିପ୍ରାଯ ଭାରତେ । ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରୋ ନରସ୍ତାଵଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯାର୍ଧାସନେ ଵସେତ୍
ଯଦି କେହି ଭାରତ ଭୂମିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ହାତୀ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଯେତେ ଦିନ ଇନ୍ଦ୍ର ରହନ୍ତି, ସେତେ ଦିନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆସନର ଅର୍ଦ୍ଧ ଭାଗରେ ବସନ୍ତି।
ଭାରତେ ଯୋଽଶ୍ଵଦାନଂ ଚ କରୋତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଚ । ମୋଦତେ ଵାରୁଣେ ଲୋକେ ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ
ଭାରତ ଭୂମିରେ କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଘୋଡ଼ା ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ଯାଏଁ ବରୁଣଙ୍କ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି।
ପ୍ରକୃଷ୍ଟାଂ ଶିବିକାଂ ଯୋ ହି ଦଦାତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଚ । ମୋଦତେ ଵାରୁଣେ ଲୋକେ ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ
ଯେଉଁଠି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶିବିକା ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ଯାଏଁ ବରୁଣଙ୍କ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି।
ପ୍ରକୃଷ୍ଟାଂ ଵାଟିକା ଯୋ ହି ଦଦାତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଚ । ମହୀଯତେ ଵାଯୁଲୋକେ ଯାଵନ୍ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ସତି
ଯେଉଁଠି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବାଗିଚା ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଯେତେ ମନ୍ବନ୍ତର ଚାଲିଥାଏ, ସେତେ ବାୟୁଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।
ଯୋ ଦଦାତି ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଵ୍ଯଜନଂ ଶ୍ଵେତଚାମରମ୍ । ମହୀଯତେ ଵାଯୁଲୋକେ ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧଳା ଚାମର ହସ୍ତପଂଖା ଦାନ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବାୟୁଦେବଙ୍କ ଲୋକରେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।
ଧାନ୍ଯଂ ରତ୍ନଂ ଯୋ ଦଦାତି ଚିରଞ୍ଜୀଵୀ ଭଵେତ୍ସୁଧୀଃ । ଦାତା ଗ୍ରହୀତା ତୌ ଦ୍ଵୌ ଚ ଧ୍ରୁଵଂ ଵୈକୁଣ୍ଠଗାମିନୌ
ଯିଏ ଧାନ କିମ୍ବା ମଣିମୁକ୍ତା ଦାନ କରେ, ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ହୁଏ; ଦାତା ଓ ଗ୍ରହୀତା ଦୁହେଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି।
ସତତଂ ଶ୍ରୀହରେର୍ନାମ ଭାରତେ ଯୋ ଜପେନ୍ନରଃ । ସ ଏଵ ଚିରଜୀଵୀ ଚ ତତୋ ମୃତ୍ଯୁଃ ପଲାଯତେ
ଯିଏ ଭାରତ ଭୂମିରେ ସଦା ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ନାମ ଜପ କରେ, ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ ଓ ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂରେଇଯାଏ।
ଯୋ ନରୋ ଭାରତେ ଵର୍ଷେ ଦୋଲନଂ କାରଯେତ୍ସୁଧୀଃ । ପୂର୍ଣିମାରଜନୀଶେଷେ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ଯେଉଁ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଭାରତ ଭୂମିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରାତ୍ରିରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଝୁଲା କରାଏ, ସେ ଏହି ଜୀବନରେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ଇହଲୋକେ ସୁଖଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଯାତ୍ଯନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ଦିରମ୍ । ନିଶ୍ଚିତଂ ନିଵସେତ୍ତତ୍ର ଶତମନ୍ଵନ୍ତରାଵଧି
ଏହି ଲୋକରେ ସୁଖ ଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଏ ଓ ଏଠାରେ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାଏ।
ଫଲମୁତ୍ତରଫଲ୍ଗୁନ୍ଯାଂ ତତୋଽପି ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍ । କଲ୍ପାନ୍ତଜୀଵୀ ସ ଭଵେଦିତ୍ଯାହ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ
ଉତ୍ତରାଫାଲ୍ଗୁନୀ ତିଥିରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନର ଫଳ ଦୁଇଗୁଣା ମିଳେ; ସେ କଳ୍ପାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚିଥାଏ—ଏହିପରି କହିଛନ୍ତି ପଦ୍ମଯୋନି।
ତିଲଦାନଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଯଃ କରୋତି ଚ ଭାରତେ । ତିଲପ୍ରମାଣଵର୍ଷଂ ଚ ମୋଦତେ ଶିଵମନ୍ଦିରେ
ଯିଏ ଭାରତ ଭୂମିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ତିଳ ଦାନ କରେ, ସେ ଯେତେ ତିଳ ଦେଇଛି, ସେତେ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିବଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରେ।
ତତଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଚିରଞ୍ଜୀଵୀ ଭଵେତ୍ସୁଖୀ । ତାମ୍ରପାତ୍ରସ୍ଯ ଦାନେନ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଚ ଫଲଂ ଲଭେତ୍
ତାପରେ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ପାଇଁ, ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସୁଖୀ ହୁଏ; ତାମ୍ବା ପାତ୍ର ଦାନ କଲେ ଦୁଇଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ।
ସାଲଂକୃତାଂ ଚ ଭୋଗ୍ଯାଂ ଚ ସଵସ୍ତ୍ରାଂ ସୁନ୍ଦରୀଂ ପ୍ରିଯାମ୍ । ଯୋ ଦଦାତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଭାରତେ ଚ ପତିଵ୍ରତାମ୍
ଯିଏ ଭାରତ ଭୂମିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶୁଭ୍ରବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଭଲ ଭାବରେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ, ସୁନ୍ଦର ଓ ପତିବ୍ରତା ସ୍ତ୍ରୀ ଦାନ କରେ, ସେ ଧନ୍ୟ ହୁଏ।
ମହୀଯତେ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକେ ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ । ତତ୍ର ସ୍ଵର୍ଵେଶ୍ଯଯା ସାର୍ଧଂ ମୋଦତେ ଚ ଦିଵାନିଶମ୍
ସେ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନ ପାଏ, ଏଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗର ରାଣୀ ସହିତ ଦିନ ରାତି ଆନନ୍ଦ କରେ।
ତତୋ ଗନ୍ଧର୍ଵଲୋକେ ଚ ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଦିଵାନିଶଂ କୌତୁକେନ ଚୋର୍ଵଶ୍ଯା ସହ ମୋଦତେ
ତାପରେ ଗନ୍ଧର୍ବଲୋକରେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଉର୍ବଶୀ ସହ ଦିନ ରାତି ଆନନ୍ଦ କରେ।
ତତୋ ଜନ୍ମସହସ୍ରଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ସୁନ୍ଦରୀଂ ପ୍ରିଯାମ୍ । ସତୀଂ ସୌଭାଗ୍ଯଯୁକ୍ତାଂ ଚ କୋମଲାଂ ପ୍ରିଯଵାଦିନୀମ୍
ତାପରେ ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଶୁଭ୍ର, ସୁନ୍ଦର, ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ମୃଦୁ ଓ ମିଠା କଥା କହୁଥିବା ପତିବ୍ରତା ସ୍ତ୍ରୀ ପାଏ।
ପ୍ରଦଦାତି ଫଲଂ ଚାରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଚ ଯୋ ନରଃ । ଫଲପ୍ରମାଣଵର୍ଷଂ ଚ ଶକ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶୁଭ୍ର ଫଳ ଦାନ କରେ, ଫଳର ଓଜନ ଯେତେ ବର୍ଷ, ସେତେ ବର୍ଷ ଶକ୍ରଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଲଭତେ ସୁତମୁତ୍ତମମ୍ । ସଫଲାନାଂ ଚ ଵୃକ୍ଷାଣାଂ ସହସ୍ରଂ ଚ ପ୍ରଶଂସିତମ୍
ପୁଣି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ଲାଗି, ସେ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଓ ହଜାର ଟିଏ ଫଳ ଦେଉଥିବା ଗଛ ପାଏ।
କେଵଲଂ ଫଲଦାନଂ ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଦଦାତି ଚ । ସୁଚିରଂ ସ୍ଵର୍ଗଵାସଂ ଚ କୃତ୍ଵା ଯାତି ଚ ଭାରତେ
ଯଦି କେବଳ ଏକ ଫଳ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଏ, ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହି, ପୁଣି ଭାରତରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ନାନାଦ୍ରଵ୍ଯସମାଯୁକ୍ତଂ ନାନାସସ୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍ । ଦଦାତି ଯଶ୍ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଭାରତେ ଵିପୁଲଂ ଗୃହମ୍
ଯିଏ ଭାରତ ଭୂମିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଧାନ୍ୟ ଭରିଥିବା ବଡ଼ ଘର ଦାନ କରେ,
ସୁରଲୋକେ ଵସେତ୍ସୋଽପି ଯାଵନ୍ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ଶତମ୍ । ତତଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ସ ମହାଧନଵାନ୍ଭଵେତ୍
ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଲୋକରେ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାଏ; ପରେ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ଲାଗି, ସେ ବହୁତ ଧନୀ ହୁଏ।
ଯୋ ନରଃ ସସ୍ଯସଂଯୁକ୍ତାଂ ଭୂମିଂ ଚ ରୁଚିରାଂ ସତି । ଦଦାତି ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିପ୍ରାଯ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ଭାରତେ
ଯିଏ ଭାରତର ପବିତ୍ର ତିର୍ଥରେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧାନ୍ୟ ଭରିଥିବା ଶୁଭ୍ର ଜମି ଦାନ କରେ,
ମହୀଯତେ ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ମନ୍ଵନ୍ତରଶତଂ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ମହାଂଶ୍ଚ ଭୂମିପୋ ଭଵେତ୍
ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି; ପୁଣି ଶୁଭ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି, ପୃଥିବୀରେ ବଡ଼ ରାଜା ହୁଅନ୍ତି।
ତଂ ନ ତ୍ଯଜତି ଭୂମିଶ୍ଚ ଜନ୍ମନାଂ ଶତକଂ ପରମ୍ । ଶ୍ରୀମାଂଶ୍ଚ ଧନଵାଂଶ୍ଚୈଵ ପୁତ୍ରଵାଂଶ୍ଚ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ
ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ବି ତ୍ୟାଗ କରେନାହିଁ; ସେ ଧନୀ, ଶ୍ରୀମାନ, ପୁଅ ଥିବା, ଏବଂ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ନାୟକ ହୁଅନ୍ତି।
ଯୋ ଵ୍ରଜଂ ଚ ପ୍ରକୃଷ୍ଟଂ ଚ ଗ୍ରାମଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଦ୍ଵିଜାଯ ଚ । ଲକ୍ଷମନ୍ଵନ୍ତରଂ ଚୈଵ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ସ ମହୀଯତେ
ଯିଏ ଏକ ଉତ୍ତମ ଗୋଚର ଅଥବା ଗ୍ରାମ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଲକ୍ଷ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ପୁନଃ ସୁଯୋନିଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଗ୍ରାମଲକ୍ଷସମନ୍ଵିତମ୍ । ନ ଜହାତି ଚ ତଂ ପୃଥ୍ଵୀ ଜନ୍ମନାଂ ଲକ୍ଷମେଵ ଚ
ପୁଣି ଶୁଭ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି, ଲକ୍ଷ ଗ୍ରାମର ମାଲିକ ହୁଅନ୍ତି; ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ବି ତ୍ୟାଗ କରେନାହିଁ।
ସୁପ୍ରଜଂ ଚ ପ୍ରକୃଷ୍ଟଂ ଚ ପକ୍ଵସସ୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍ । ନାନାପୁଷ୍କରିଣୀଵୃକ୍ଷଫଲଵଲ୍ଲୀସମନ୍ଵିତମ୍
ସେ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ, ପ୍ରଚୁର ପାକା ଧାନ, ବିଭିନ୍ନ ପଦ୍ମପୋଖରୀ, ଫଳ ଗଛ ଓ ଲତା ଦ୍ୱାରା ସମୃଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି।
ନଗରଂ ଯଶ୍ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଦଦାତି ଭାରତେ ଭୁଵି । ମହୀଯତେ ସ କୈଲାସେ ଦଶଲକ୍ଷେନ୍ଦ୍ରକାଲକମ୍
ଯିଏ ଭାରତ ଭୂମିରେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ନଗର ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ କୈଳାସରେ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ରର ଆୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।