ସ ଯାତି ତସ୍ଯ ଲୋକଂ ଚ ରେଣୁମାନାବ୍ଦମେଵ ଚ । ସୌଧେ ଚତୁର୍ଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଦେଶେ ଶତଗୁଣଂ ଫଲମ୍
ସେ ଏହି ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଧୂଳି କଣା ଗଣନା ଯେତେ ବର୍ଷ ଅଛି, ସେତିକି ବର୍ଷ ରହିଥାଏ; ରାଜପ୍ରାସାଦରେ ଚାରିଗୁଣା ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ ଶତଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ।
ପ୍ରକୃଷ୍ଟେ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ତସ୍ମାଦିତ୍ଯାହ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ । ଯୋ ଦଦାତି ତଡାଗଂ ଚ ସର୍ଵପାପାପନୁତ୍ତଯେ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ ଏହାର ଦୁଇଗୁଣା ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏହି କଥା କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମା କହିଛନ୍ତି; ଯେ କେହି ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଝିଅ ଦେଇଥାଏ—
ସ ଯାତି ଜନଲୋକଂ ଚ ରେଣୁମାନାବ୍ଦମେଵ ଚ । ଵାପ୍ଯାଂ ଫଲଂ ଦଶଗୁଣଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ ସଦା
ସେ ଜନଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଧୂଳି କଣା ଗଣନା ଯେତେ ବର୍ଷ ଅଛି, ସେତିକି ବର୍ଷ ରହିଥାଏ; ଏକ ଜଳାଶୟ ଦେଇ, ମଣିଷ ସଦା ଦଶଗୁଣା ଫଳ ପାଏ।
ସ ତୁ ଵାପୀପ୍ରଦାନେନ ତଡାଗସ୍ଯ ଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଧନୁଶ୍ଚତୁଃସହସ୍ରେଣ ଦର୍ଶ୍ଯମାନେନ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଏକ ଜଳାଶୟ ଦେଇ, ଝିଅର ଫଳ ମିଳେ; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ, ଯଦି ଏହା ଚାରି ହଜାର ଧନୁର ଲମ୍ବ ଅଟୁଟ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଅଛି।
ନ୍ଯୂନା ଵା ତାଵତୀ ପ୍ରସ୍ଥେ ସା ଵାପୀ ପରିକୀର୍ତିତା । ଦଶଵାପୀସମା କନ୍ଯା ଯଦି ପାତ୍ରେ ପ୍ରଦୀଯତେ
ଯଦି ଏହା ଏତିକି କମ୍ ଥାଏ, ତଥାପି ଏହାକୁ ଜଳାଶୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଯଦି ଏକ କନ୍ୟା ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦିଆଯାଏ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟ ଦଶଟି ଜଳାଶୟର ସମାନ।
ଫଲଂ ଦଦାତି ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଯଦି ସାଲଙ୍କୃତା ଭଵେତ୍ । ଯତ୍ଫଲଂ ଚ ତଡାଗେ ଚ ତଦୁଦ୍ଧାରେ ଚ ତତ୍କଲମ୍
ଯଦି ସେ କନ୍ୟା ଶୋଭିତ ହୋଇଥାଏ, ଫଳ ଦୁଇଗୁଣା ହୋଇଯାଏ; ଯେତେ ଫଳ ଏକ ଝିଅରେ ମିଳେ, ତେତେ ତାହା ପୁନଃ ଉଦ୍ଧାର କଲେ ମିଳେ।
ଵାପ୍ଯାଶ୍ଚ ପଙ୍କୋଦ୍ଧରଣେ ଵାପୀତୁଲ୍ଯଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଅଶ୍ଵତ୍ଥଵୃକ୍ଷମାରୋପ୍ଯ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ଯଃ କରୋତି ଚ
ଏକ ଜଳାଶୟର ମାଟି ଉଠାଇ ଦିଲେ, ଜଳାଶୟ ଦେଇଥିବା ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ; ଯେ କେହି ଏକ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ ଲାଗେଇ ତାହାକୁ ସ୍ଥିର କରେ—
ସ ପ୍ରଯାତି ତପୋଲୋକଂ ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ସତି । ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନଂ ଯୋ ଦଦାତି ସାଵିତ୍ରି ସର୍ଵଭୂତଯେ
ସେ ତପସ୍ବୀ ଲୋକକୁ ଯାଇ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ରହିଥାଏ; ମା ସାବିତ୍ରୀ, ଯେ କେହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଫୁଲ ଉଦ୍ୟାନ ଦେଇଥାଏ—
ସ ଵସେଦ୍ ଧ୍ରୁଵଲୋକେ ଚ ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ଧୁଵମ୍ । ଯୋ ଦଦାତି ଵିମାନଂ ଚ ଵିଷ୍ଣଵେ ଭାରତେ ସତି
ସେ ଧ୍ରୁବ ଲୋକରେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ବସିଥାଏ; ଯେ କେହି ଭାରତରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏକ ବିମାନ ଦେଇଥାଏ—
ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଵସେତ୍ସୋଽପି ଯାଵନ୍ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ପରମ୍ । ଚିତ୍ରଯୁକ୍ତେ ଚ ଵିପୁଲେ ଫଲଂ ତସ୍ଯ ଚତୁର୍ଗୁଣମ୍
ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ଯେତେ ଦୀର୍ଘ ଅଛି, ସେତିକି ଦିନ ରହିଥାଏ; ଯଦି ଏହା ଶୋଭା ଓ ଶୃଙ୍ଗାରରେ ଭରିତ, ତାହାର ଫଳ ଚାରିଗୁଣା ହୋଇଯାଏ।
ତସ୍ଯାର୍ଧଂ ଶିବିକାଦାନେ ଫଲମେଵ ଲଭେଦ୍ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଯୋ ଦଦାତି ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତୋ ହରଯେ ଦୋଲମନ୍ଦିରମ୍
ଏକ ଶିବିକା ଦେଇଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଫଳ ମିଳେ; ଯେ କେହି ଭକ୍ତି ସହିତ ହରିଙ୍କୁ ଡୋଲା ମନ୍ଦିର ଦେଇଥାଏ—
ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଵସେତ୍ସୋଽପି ଯାଵନ୍ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ଶତମ୍ । ରାଜମାର୍ଗଂ ସୌଧଯୁକ୍ତଂ ଯଃ କରୋତି ପତିଵ୍ରତେ
ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ଯେତେ ଦୀର୍ଘ ଅଛି, ସେତିକି ଦିନ ରହିଥାଏ; ଯେ କେହି ରାଜପଥ ଓ ପ୍ରାସାଦ ତିଆରି କରେ, ମା ପତିବ୍ରତା—
ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ସୋଽପି ଶକ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ । ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋଽଥ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଦାନେ ସମଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଶକ୍ର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଇଲେ, ସମାନ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଯଦ୍ଧି ଦତ୍ତଂ ଚ ତଦ୍ଭୁଙ୍କ୍ତେ ନ ଦତ୍ତଂ ନୋପତିଷ୍ଠତେ । ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗାଦିଜଂ ସୌଖ୍ଯଂ ପୁଣ୍ଯଵାଞ୍ଜନ୍ମ ଭାରତେ
ଯାହା ଦିଆଯାଏ, ସେହି ଉପଭୋଗ କରାଯାଏ; ଯାହା ଦିଆଯାଏନି, ସେ ରହିନଥାଏ; ସ୍ୱର୍ଗର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ଭାରତରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଲଭେଦ୍ଵିପ୍ରକୁଲେଷ୍ଵେଵ କ୍ରମେଣୈଵୋତ୍ତମାଦିଷୁ । ଭାରତେ ପୁଣ୍ଯଵାନ୍ଵିପ୍ରୋ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗାଦିକଂ ଫଲମ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁଳରେ ଉତ୍ତମ ପରିବାରରେ କ୍ରମେ କ୍ରମେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ଭାରତରେ ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ଉପଭୋଗ କରି—
ପୁନଃ ସୋଽପି ଭଵେଦ୍ଵିପ୍ରଶ୍ଚୈଵଂ ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯାଦଯଃ । କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵାଥ ଵୈଶ୍ଯୋ ଵା କଲ୍ପକୋଟିଶତେନ ଚ
ପୁନଃ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ, ଏହିପରି କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ; କ୍ଷତ୍ରିୟ କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୟ, କୋଟି କୋଟି କଳ୍ପ ଯାଏ ମଧ୍ୟ—
ତପସା ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ଵଂ ଚ ନ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତମ୍ । ନାଭୁକ୍ତଂ କ୍ଷୀଯତେ କର୍ମ କଲ୍ପକୋଟିଶତୈରପି
ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେବା ଯାଏନି, ଏହି କଥା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶୁଣାଯାଏ; ଉପଭୋଗ ନ କରାଯାଇଥିବା କର୍ମ କୋଟି କୋଟି କଳ୍ପ ଯାଏ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏନି।
ଅଵଶ୍ଯମେଵ ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ କୃତଂ କର୍ମ ଶୁଭାଶୁଭମ୍ । ଦେଵତୀର୍ଥସହାଯେନ କାଯଵ୍ଯୂହେନ ଶୁଧ୍ଯତି । ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ କିଞ୍ଚିତ୍ କିଂ ଭୂଯଃ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ କରାଯାଇଥିବା କର୍ମ, ଭଲ କିମ୍ବା ମନ୍ଦ, ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡିବ; ଦେବତା ଓ ତୀର୍ଥର ସହଯୋଗରେ ଶରୀର ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଏହି କଥା କିଛି କହିଲି—ଏଠାରେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ଯମେନ କର୍ମଵିପାକକଥନମ୍ ସାଵିତ୍ର୍ଯୁଵାଚ ପ୍ରଯାନ୍ତି ସ୍ଵର୍ଗମନ୍ଯଂ ଚ ଯେନୈଵ କର୍ମଣା ଯମ । ମାନଵାଃ ପୁଣ୍ଯଵନ୍ତଶ୍ଚ ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ସାବିତ୍ରୀ କହିଲେ: ହେ ମହାନ, କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷମାନେ ଯମଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି? ନିଜେ ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟବାନ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋତେ ଭଲଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ଧର୍ମରାଜ ଉଵାଚ ଅନ୍ନଦାନଂ ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଯଃ କରୋତି ଚ ଭାରତେ । ଅନ୍ନପ୍ରମାଣଵର୍ଷଂ ଚ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଧର୍ମରାଜ କହିଲେ: ଯେଉଁଠି ଭାରତ ଭୂମିରେ କେହି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ଯେତେ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେତେ ବର୍ଷ ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।
ଅନ୍ନଦାନଂ ମହାଦାନମନ୍ଯେଭ୍ଯୋଽପି କରୋତି ଯଃ । ଅନ୍ନଦାନପ୍ରମାଣଂ ଚ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯେଉଁଠି କେହି ଅନ୍ୟ ଦାନ ଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବରେ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ଯେତେ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେତେ ବର୍ଷ ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।
ଅନ୍ନଦାନାତ୍ପରଂ ଦାନଂ ନ ଭୂତଂ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି । ନାତ୍ର ପାତ୍ରପରୀକ୍ଷା ସ୍ଯାନ୍ନ କାଲନିଯମଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଖାଦ୍ୟ ଦାନ ଠାରୁ ବଡ଼ ଦାନ କେବେ ହୋଇନାହିଁ, ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ। ଏଠାରେ ପାତ୍ର ଚିନ୍ତା କିମ୍ବା ସମୟର କୌଣସି ବିଧି ନାହିଁ।
ଦେଵେଭ୍ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଵା ଦଦାତି ଚାସନଂ ଯଦି । ମହୀଯତେ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ସତି
ଯଦି କେହି ଦେବତା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆସନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।
ଯୋ ଦଦାତି ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଦିଵ୍ଯାଂ ଧେନୁଂ ପଯସ୍ଵିନୀମ୍ । ତଲ୍ଲୋମମାନଵର୍ଷଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯେଉଁଠି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଗାଈର ଲୋମ ଗଣନା ଯେତେ, ସେତେ ବର୍ଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।
ଚତୁର୍ଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଦିନେ ତୀର୍ଥେ ଶତଗୁଣଂ ଫଲମ୍ । ଦାନଂ ନାରାଯଣକ୍ଷେତ୍ରଂ ଫଲଂ କୋଟିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍
ଶୁଭ ଦିନରେ ଦାନ କଲେ ଚାରିଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ, ତୀର୍ଥରେ ଶତଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ, ନାରାୟଣଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଦାନ କଲେ କୋଟିଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ।
ଗାଂ ଯୋ ଦଦାତି ଵିପ୍ରାଯ ଭାରତେ ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍ । ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ଚୈଵ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଭାରତ ଭୂମିରେ କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗାଈ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।
ଯଶ୍ଚୋଭଯମୁଖୀଦାନଂ କରୋତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଚ । ତଲ୍ଲୋମମାନଵର୍ଷଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯେଉଁଠି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦୁଇ ଦିଗରୁ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଗାଈର ଲୋମ ଗଣନା ଯେତେ, ସେତେ ବର୍ଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।
ଯୋ ଦଦାତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଶ୍ଵେତଚ୍ଛତ୍ରଂ ମନୋହରମ୍ । ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ସୋଽପି ମୋଦତେ ଵରୁଣାଲଯେ
ଯେଉଁଠି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶୁଭ୍ର ଛତା ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବରୁଣଙ୍କ ଗୃହରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି।
ଵିପ୍ରାଯ ପୀଡିତାଙ୍ଗାଯ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ଦଦାତି ଚ । ମହୀଯତେ ଵାଯୁଲୋକେ ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ସତି
ଯେଉଁଠି କେହି ଦୁଃଖିତ ଦେହ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଜୋଡ଼ା କପଡ଼ା ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାୟୁଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।
ଯୋ ଦଦାତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଶାଲଗ୍ରାମଂ ସଵସ୍ତ୍ରକମ୍ । ମହୀଯତେ ସ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରୌ
ଯେଉଁଠି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ସହିତ ଶାଳଗ୍ରାମ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।