ସ୍ଵଧର୍ମନିରତା ଵିପ୍ରାଃ ସୂର୍ଯଭକ୍ତାଶ୍ଚ ଭାରତେ । ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ ସୂର୍ଯଲୋକଂ ପୁନରାଯାନ୍ତି ଭାରତେ
ନିଜ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭକ୍ତମାନେ ଭାରତରେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପୁଣି ଭାରତକୁ ଫେରନ୍ତି।
ମୂଲପ୍ରକୃତିଭକ୍ତା ଯେ ନିଷ୍କାମା ଧର୍ମଚାରିଣଃ । ମଣିଦ୍ଵୀପଂ ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯେଵ ପୁନରାଵୃତ୍ତିଵର୍ଜିତମ୍
ଯେଉଁମାନେ ମୂଳ ପ୍ରକୃତିର ଭକ୍ତ ଏବଂ ନିର୍ଇଚ୍ଛା ଓ ଧର୍ମରେ ଚାଲନ୍ତି, ସେମାନେ ମଣିଦ୍ୱୀପକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠାରୁ ପୁଣି ଫେରିଆସିବା ନାହିଁ।
ସ୍ଵଧର୍ମେ ନିରତା ଭକ୍ତାଃ ଶୈଵାଃ ଶାକ୍ତାଶ୍ଚ ଗାଣପାଃ । ତେ ଯାନ୍ତି ଶିଵଲୋକଂ ଚ ପୁନରାଯାନ୍ତି ଭାରତେ
ନିଜ କର୍ମରେ ଲଗିଥିବା, ଶିବ, ଶକ୍ତି କିମ୍ବା ଗଣେଶଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ପୁଣି ଭାରତରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଆସନ୍ତି।
ଯେ ଵିପ୍ରା ଅନ୍ଯଦେଵେଜ୍ଯାଃ ସ୍ଵଧର୍ମନିରତାଃ ସତି । ତେ ଯାନ୍ତି ସର୍ଵଲୋକଂ ଚ ପୁନରାଯାନ୍ତି ଭାରତେ
ଯେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ନିଜ କର୍ମରେ ଲଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି ଏବଂ ପୁଣି ଭାରତକୁ ଫେରନ୍ତି।
ହରିଭକ୍ତାଶ୍ଚ ନିଷ୍କାମାଃ ସ୍ଵଧର୍ମନିରତା ଦ୍ଵିଜାଃ । ତେ ଚ ଯାନ୍ତି ହରେର୍ଲୋକଂ କ୍ରମାଦ୍ଭକ୍ତିବଲାଦହୋ
ଯେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଇଛ୍ଛାହୀନ ହୋଇ ନିଜ କର୍ମରେ ଲଗି ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭକ୍ତିର ଶକ୍ତିରେ ଦେଖାଦେଖି ହରିଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ସ୍ଵଧର୍ମରହିତା ଵିପ୍ରା ଦେଵାନ୍ଯସେଵନାଃ ସଦା । ଭ୍ରଷ୍ଟାଚାରାଶ୍ଚ କାମାଶ୍ଚ ତେ ଯାନ୍ତି ନରକଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଜ କର୍ମକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣ ଓ ଇଛ୍ଛାରେ ଲିପ୍ତ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତା ଏଵ ଵର୍ଣାଶ୍ଚତ୍ଵାର ଏଵ ଚ । ଭଵନ୍ତ୍ଯେଵ ଶୁଭସ୍ଯୈଵ କର୍ମଣଃ ଫଲଭୋଗିନଃ
ଚାରିଟି ବର୍ଣ୍ଣର ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ନିଜ କର୍ମରେ ଲଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୁଭ କର୍ମର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ସ୍ଵକର୍ମରହିତା ଯେ ଚ ନରକଂ ଯାନ୍ତି ତେ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଭାରତେ ନ ଭଵନ୍ତ୍ଯେଵ କର୍ମଣଃ ଫଲଭୋଗିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ନିଜ କର୍ମ ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି; ଭାରତରେ ସେମାନେ କର୍ମର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତା ଏଵ ଵର୍ଣାଶ୍ଚତ୍ଵାର ଏଵ ଚ । ସ୍ଵଧର୍ମନିରତା ଵିପ୍ରାଃ ସ୍ଵଧର୍ମନିରତାଯ ଚ
ଚାରିଟି ବର୍ଣ୍ଣର ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ନିଜ କର୍ମରେ ଲଗିଥାନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଜ କର୍ମରେ ଲଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହିପରି।
କନ୍ଯାଂ ଦଦତି ଵିପ୍ରାଯ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି ତେ । ଵସନ୍ତି ତତ୍ର ତେ ସାଧ୍ଵି ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କନ୍ୟା ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ସେଠାରେ ସେମାନେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହନ୍ତି, ହେ ସାଧ୍ବୀ।
ସାଲଙ୍କୃତାଯା ଦାନେନ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଫଲମୁଚ୍ଯତେ । ସକାମା ଯାନ୍ତି ତଲ୍ଲୋକଂ ନ ନିଷ୍କାମାଶ୍ଚ ସାଧଵଃ
ସଜ୍ଜିତ କନ୍ୟା ଦାନ କଲେ ଦୁଇଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ; ଇଛାସହ କରିଥିବାମାନେ ସେ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ନିଷ୍କାମ ଓ ସାଧୁମାନେ ନୁହଁନ୍ତି।
ତେ ପ୍ରଯାନ୍ତି ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଫଲସଙ୍ଘାତଵର୍ଜିତାଃ । ଗଵ୍ଯଂ ଚ ରଜତଂ ସ୍ଵର୍ଣଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ସର୍ପିଃ ଫଲଂ ଜଲମ୍
ସେମାନେ ଫଳର ଜମା ଛାଡ଼ି ଵିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ଗାଁ, ରୂପା, ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର, ଘିଅ, ଫଳ ଓ ପାଣି ଦାନ କରିଲେ।
ଯେ ଦଦତ୍ଯେଵ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି ତେ । ଵସନ୍ତି ତେ ଚ ତଲ୍ଲୋକେ ଯାଵନ୍ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ସତି
ଯେଉଁମାନେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ଏବଂ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ରହନ୍ତି।
ସୁଚିରାତ୍ସୁଚିରଂ ଵାସଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ତେନ ତେ ଜନାଃ । ଯେ ଦଦତି ସୁଵର୍ଣାଂଶ୍ଚ ଗାଶ୍ଚ ତାମ୍ରାଦିକଂ ସତି
ସେମାନେ ବହୁଦିନ କିମ୍ବା ଅତି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ରହନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ସୁନା, ଗାଁ, ତାମ୍ବା ଓ ଏପରି ଦାନ କରନ୍ତି।
ତେ ଯାନ୍ତି ସୂର୍ଯଲୋକଂ ଚ ଶୁଚଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଚ । ଵସନ୍ତି ତେ ତତ୍ର ଲୋକେ ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ସତି
ସେମାନେ ପବିତ୍ରତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ସେଠାରେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହନ୍ତି।
ଵିପୁଲେ ସୁଚିରଂ ଵାସଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ଚ ନିରାମଯାଃ । ଦଦାତି ଭୂମିଂ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଧନାନି ଵିପୁଲାନି ଚ
ସେମାନେ ବହୁଦିନ ରୋଗ ଛାଡ଼ି ସେଠାରେ ରହନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଜମି ଓ ବହୁତ ଧନ ଦାନ କରନ୍ତି।
ସ ଯାତି ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଚ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପଂ ମନୋହରମ୍ । ତତ୍ରୈଵ ନିଵସତ୍ଯେଵ ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରୌ
ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପ ମନୋହର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ସେଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବସ୍ଥାନ କରନ୍ତି।
ଵିପୁଲେ ଵିପୁଲଂ ଵାସଂ କରୋତି ପୁଣ୍ଯଵାନ୍ମୁନେ । ଗୃହଂ ଦଦତି ଵିପ୍ରାଯ ଯେ ଜନା ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ବହୁଦିନ ଆରାମରେ ରହନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଘର ଦାନ କରନ୍ତି।
ତେ ଯାନ୍ତି ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଚ ସୁଚିରଂ ସୁଖଦାଯକମ୍ । ଗୃହରେଣୁପ୍ରମାଣଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହତ୍ତମେ
ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ଘରର ଧୂଳି ପରିମାଣ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକରେ ବଡ଼ ମାନାଯାଏ।
ଵିପୁଲେ ଵିପୁଲଂ ଵାସଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ମାନଵାଃ ସତି । ଯସ୍ମୈ ଯସ୍ମୈ ଚ ଦେଵାଯ ଯୋ ଦଦାତି ଗୃହଂ ନରଃ
ମଣିଷମାନେ ବହୁଦିନ ଆରାମରେ ରହନ୍ତି; ଯିଏ ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଘର ଦାନ କରନ୍ତି।
ସ ଯାତି ତସ୍ଯ ଲୋକଂ ଚ ରେଣୁମାନାବ୍ଦମେଵ ଚ । ସୌଧେ ଚତୁର୍ଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଦେଶେ ଶତଗୁଣଂ ଫଲମ୍
ସେ ଏହି ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଧୂଳି କଣା ଗଣନା ଯେତେ ବର୍ଷ ଅଛି, ସେତିକି ବର୍ଷ ରହିଥାଏ; ରାଜପ୍ରାସାଦରେ ଚାରିଗୁଣା ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ ଶତଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ।
ପ୍ରକୃଷ୍ଟେ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ତସ୍ମାଦିତ୍ଯାହ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ । ଯୋ ଦଦାତି ତଡାଗଂ ଚ ସର୍ଵପାପାପନୁତ୍ତଯେ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ ଏହାର ଦୁଇଗୁଣା ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏହି କଥା କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମା କହିଛନ୍ତି; ଯେ କେହି ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଝିଅ ଦେଇଥାଏ—
ସ ଯାତି ଜନଲୋକଂ ଚ ରେଣୁମାନାବ୍ଦମେଵ ଚ । ଵାପ୍ଯାଂ ଫଲଂ ଦଶଗୁଣଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ ସଦା
ସେ ଜନଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଧୂଳି କଣା ଗଣନା ଯେତେ ବର୍ଷ ଅଛି, ସେତିକି ବର୍ଷ ରହିଥାଏ; ଏକ ଜଳାଶୟ ଦେଇ, ମଣିଷ ସଦା ଦଶଗୁଣା ଫଳ ପାଏ।
ସ ତୁ ଵାପୀପ୍ରଦାନେନ ତଡାଗସ୍ଯ ଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଧନୁଶ୍ଚତୁଃସହସ୍ରେଣ ଦର୍ଶ୍ଯମାନେନ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଏକ ଜଳାଶୟ ଦେଇ, ଝିଅର ଫଳ ମିଳେ; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ, ଯଦି ଏହା ଚାରି ହଜାର ଧନୁର ଲମ୍ବ ଅଟୁଟ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଅଛି।
ନ୍ଯୂନା ଵା ତାଵତୀ ପ୍ରସ୍ଥେ ସା ଵାପୀ ପରିକୀର୍ତିତା । ଦଶଵାପୀସମା କନ୍ଯା ଯଦି ପାତ୍ରେ ପ୍ରଦୀଯତେ
ଯଦି ଏହା ଏତିକି କମ୍ ଥାଏ, ତଥାପି ଏହାକୁ ଜଳାଶୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଯଦି ଏକ କନ୍ୟା ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦିଆଯାଏ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟ ଦଶଟି ଜଳାଶୟର ସମାନ।
ଫଲଂ ଦଦାତି ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଯଦି ସାଲଙ୍କୃତା ଭଵେତ୍ । ଯତ୍ଫଲଂ ଚ ତଡାଗେ ଚ ତଦୁଦ୍ଧାରେ ଚ ତତ୍କଲମ୍
ଯଦି ସେ କନ୍ୟା ଶୋଭିତ ହୋଇଥାଏ, ଫଳ ଦୁଇଗୁଣା ହୋଇଯାଏ; ଯେତେ ଫଳ ଏକ ଝିଅରେ ମିଳେ, ତେତେ ତାହା ପୁନଃ ଉଦ୍ଧାର କଲେ ମିଳେ।
ଵାପ୍ଯାଶ୍ଚ ପଙ୍କୋଦ୍ଧରଣେ ଵାପୀତୁଲ୍ଯଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଅଶ୍ଵତ୍ଥଵୃକ୍ଷମାରୋପ୍ଯ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ଯଃ କରୋତି ଚ
ଏକ ଜଳାଶୟର ମାଟି ଉଠାଇ ଦିଲେ, ଜଳାଶୟ ଦେଇଥିବା ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ; ଯେ କେହି ଏକ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ ଲାଗେଇ ତାହାକୁ ସ୍ଥିର କରେ—
ସ ପ୍ରଯାତି ତପୋଲୋକଂ ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ସତି । ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନଂ ଯୋ ଦଦାତି ସାଵିତ୍ରି ସର୍ଵଭୂତଯେ
ସେ ତପସ୍ବୀ ଲୋକକୁ ଯାଇ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ରହିଥାଏ; ମା ସାବିତ୍ରୀ, ଯେ କେହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଫୁଲ ଉଦ୍ୟାନ ଦେଇଥାଏ—
ସ ଵସେଦ୍ ଧ୍ରୁଵଲୋକେ ଚ ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ଧୁଵମ୍ । ଯୋ ଦଦାତି ଵିମାନଂ ଚ ଵିଷ୍ଣଵେ ଭାରତେ ସତି
ସେ ଧ୍ରୁବ ଲୋକରେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ବସିଥାଏ; ଯେ କେହି ଭାରତରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏକ ବିମାନ ଦେଇଥାଏ—
ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଵସେତ୍ସୋଽପି ଯାଵନ୍ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ପରମ୍ । ଚିତ୍ରଯୁକ୍ତେ ଚ ଵିପୁଲେ ଫଲଂ ତସ୍ଯ ଚତୁର୍ଗୁଣମ୍
ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ଯେତେ ଦୀର୍ଘ ଅଛି, ସେତିକି ଦିନ ରହିଥାଏ; ଯଦି ଏହା ଶୋଭା ଓ ଶୃଙ୍ଗାରରେ ଭରିତ, ତାହାର ଫଳ ଚାରିଗୁଣା ହୋଇଯାଏ।