ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ସୁରୈଃ ସାର୍ଧଂ ଜଗାମ ଶଙ୍କରାଲଯମ୍ । ସର୍ଵେଶଂ କଥଯାମାସ ଵିଧାତା ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେ ସହ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଗୃହକୁ ଗଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସମସ୍ତ କଥା ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ଶିଵଶ୍ଚ ତୈଃ ସାର୍ଧଂ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଚ ଜଗାମ ହ । ଦୁର୍ଲଭଂ ପରମଂ ଧାମ ଜରାମୃତ୍ଯୁହରଂ ପରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଶିବ, ସେମାନେ ସହିତ, ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୂମି, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରୁଥିବା ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଗଲେ।
ସମ୍ପ୍ରାପ ଚ ଵରଂ ଦ୍ଵାରମାଶ୍ରମାଣାଂ ହରେରହୋ । ଦଦର୍ଶ ଦ୍ଵାରପାଲାଂଶ୍ଚ ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥିତାନ୍
ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଆଶ୍ରମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ କୁ ଦେଖିଲେ।
ଶୋଭିତାନ୍ପୀତଵସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାନ୍ । ଵନମାଲାନ୍ଵିତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ ଶ୍ଯାମସୁନ୍ଦରଵିଗ୍ରହାନ୍
ସେମାନେ ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ରତ୍ନ ଭୂଷଣ ଲଗାଇଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଦାବ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ଶ୍ୟାମ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାପଦ୍ମଧରାଂଶ୍ଚୈଵ ଚତୁର୍ଭୁଜାନ୍ । ସସ୍ମିତାନ୍ସ୍ମେରଵକ୍ତ୍ରାସ୍ଯାନ୍ପଦ୍ମନେତ୍ରାନ୍ମନୋହରାନ୍
ସେମାନେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଚାରିଟି ହାତ ଥିଲା। ସେମାନେ ହସୁଥିଲେ, ମୁହଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ପଦ୍ମ ପରି ଆକର୍ଷକ ଚକ୍ଷୁ ଥିଲା।
ବ୍ରହ୍ମା ତାନ୍କଥଯାମାସ ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ଗମନାର୍ଥକମ୍ । ତେଽନୁଜ୍ଞାଂ ଚ ଦଦୁସ୍ତସ୍ମୈ ପ୍ରଵିଵେଶ ତଦାଜ୍ଞଯା
ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନେ କୁ ଆସିବାର କାରଣ କହିଲେ। ସେମାନେ ଅନୁମତି ଦେଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଏଵଂ ଷୋଡଶ ଦ୍ଵାରାଣି ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ । ଦେଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ତାନତୀତ୍ଯ ପ୍ରଵିଵେଶ ହରେଃ ସଭାମ୍
ଏଭଳି, କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଷୋଳ ଟି ଦ୍ୱାର ଦେଖି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅଟି, ହରିଙ୍କ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଦେଵର୍ଷିଭିଃ ପରିଵୃତାଂ ପାର୍ଷଦୈଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜୈଃ । ନାରାଯଣସ୍ଵରୂପୈଶ୍ଚ ସର୍ଵୈଃ କୌସ୍ତୁଭଭୂଷିତୈଃ
ଦେବୃଷିମାନେ ଓ ଚାରିହାତି ପାର୍ଷଦମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ନାରାୟଣ ରୂପ ଧାରଣ କରି, କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ନଵେନ୍ଦୁମଣ୍ଡଲାକାରାଂ ଚତୁରସ୍ରାଂ ମନୋହରାମ୍ । ମଣୀନ୍ଦ୍ରହାରନିର୍ମାଣାଂ ହୀରାସାରସୁଶୋଭିତାମ୍
ସଭାଟି ନୂଆ ଚନ୍ଦ୍ରର ମଣ୍ଡଳ ପରି ଆକୃତିର, ଚାରିକୋଣା ଓ ଆକର୍ଷକ ଥିଲା। ମୁଖ୍ୟ ମଣିମାଳା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ହୀରା ଝରଣା ଦ୍ୱାରା ଅତି ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନଖଚିତାଂ ରଚିତାଂ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ହରେଃ । ମାଣିକ୍ଯମାଲାଜାଲାଭାଂ ମୁକ୍ତାପଙ୍କ୍ତିଵିଭୂଷିତାମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ ଲଗାଇ ହରିଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ତିଆରି, ମାଣିକ ମାଳା ଝାଲା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ମୁକ୍ତା ଶାରି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ମଣ୍ଡିତାଂ ମଣ୍ଡଲାକାରୈ ରତ୍ନଦର୍ପଣକୋଟିଭିଃ । ଵିଚିତ୍ରୈଶ୍ଚିତ୍ରରେଖାଭିର୍ନାନାଚିତ୍ରଵିଚିତ୍ରିତାମ୍
ମଣିର ଦର୍ପଣ ମଣ୍ଡଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଅନେକ ଲାଗି ରୂପରେ ଅଲଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା।
ପଦ୍ମରାଗେନ୍ଦ୍ରରଚିତାଂ ରୁଚିରାଂ ମଣିପଙ୍କଜୈଃ । ସୋପାନଶତକୈର୍ଯୁକ୍ତାଂ ସ୍ଯମନ୍ତକଵିନିର୍ମିତୈଃ
ପଦ୍ମରାଗର ରାଜା ଦ୍ୱାରା ମଣିପଦ୍ମ ଦେଇ ତିଆରି, ସୁନ୍ଦର ଏହି ସଭା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ରୋତା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଓ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହେଉଥିବା ଶତାଧିକ ସିଢ଼ି ଥିଲା।
ପଟ୍ଟସୂତ୍ରଗ୍ରନ୍ଥିଯୁକ୍ତୈଶ୍ଚାରୁଚନ୍ଦନପଲ୍ଲଵୈଃ । ଇନ୍ଦ୍ରନୀଲସ୍ତମ୍ଭଵର୍ଯୈର୍ଵେଷ୍ଟିତାଂ ସୁମନୋହରାମ୍
ସୁନ୍ଦର ପଟ୍ଟ ସୂତ୍ର ଓ ଗଠି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ମଧୁର ଚନ୍ଦନ ଗଛର ପତ୍ର ଓ ନୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ରତ୍ନର ଭୂମିକା ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ଘେରାଯାଇଥିବା, ବହୁତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସଦ୍ରତ୍ନପୂର୍ଣକୁମ୍ଭାନାଂ ସମୂହୈଶ୍ଚ ସମନ୍ଵିତାମ୍ । ପାରିଜାତପ୍ରସୂନାନାଂ ମାଲାଜାଲୈର୍ଵିରାଜିତାମ୍
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନା ଘଡ଼ାର ଦଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଓ ପାରିଜାତ ଫୁଲର ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିଲା।
କସ୍ତୂରୀକୁଙ୍କୁମାରକ୍ତୈଃ ସୁଗନ୍ଧିଚନ୍ଦନଦ୍ରୁମୈଃ । ସୁସଂସ୍କୃତାଂ ତୁ ସର୍ଵତ୍ର ଵାସିତାଂ ଗନ୍ଧଵାଯୁନା
କସ୍ତୂରୀ ଓ କୁଙ୍କୁମରେ ରଙ୍ଗିତ ସୁଗନ୍ଧିତ ଚନ୍ଦନ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶୁଭ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ସଜାଯାଇଥିଲା, ମଧୁର ସୁଗନ୍ଧି ବାତାସ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ମହକୁଥିଲା।
ଵିଦ୍ଯାଧରୀସମୂହାନାଂ ନୃତ୍ଯଜାଲୈର୍ଵିରାଜିତାମ୍ । ସହସ୍ରଯୋଜନାଯାମାଂ ପରିପୂର୍ଣାଂ ଚ କିଙ୍କରୈଃ
ବିଦ୍ୟାଧରୀମାନଙ୍କର ନୃତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ହଜାର ଯୋଜନା ଲମ୍ବା ଏହି ସ୍ଥାନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସେବକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଥିଲା।
ଦଦର୍ଶ ଶ୍ରୀହରିଂ ବ୍ରହ୍ମା ଶଙ୍କରଶ୍ଚ ସୁରୈଃ ସହ । ଵସନ୍ତଂ ତନ୍ମଧ୍ଯଦେଶେ ଯଥେନ୍ଦୁଂ ତାରକାଵୃତମ୍
ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଶ୍ରୀହରି, ଶଙ୍କର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯେପରି ଚନ୍ଦ୍ରମା ତାରାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥାଏ।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଚିତ୍ରସିଂହାସନେ ସ୍ଥିତମ୍ । କିରୀଟିନଂ କୁଣ୍ଡଲିନଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଅଦ୍ଭୁତ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା, ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ, କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଚନ୍ଦନୋକ୍ଷିତସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ବିଭ୍ରତଂ କେଲିପଙ୍କଜମ୍ । ପୁରତୋ ନୃତ୍ଯଗୀତଂ ଚ ପଶ୍ଯନ୍ତଂ ସସ୍ମିତଂ ମୁଦା
ସମସ୍ତ ଦେହରେ ଚନ୍ଦନ ଲେପିଥିବା, ହାତରେ ଖେଳା ପଦ୍ମ ଧରିଥିବା, ସାମ୍ନାରେ ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତ ଦେଖୁଥିବା, ଆନନ୍ଦରେ ହସୁଥିବା।
ଶାନ୍ତଂ ସରସ୍ଵତୀକାନ୍ତଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଧୃତପଦାମ୍ବୁଜମ୍ । ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ପ୍ରଦତ୍ତଂ ତାମ୍ବୂଲଂ ଭୁକ୍ତଵନ୍ତଂ ସୁଵାସିତମ୍
ଶାନ୍ତ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ବସିଛନ୍ତି, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସୁଗନ୍ଧିତ ତାମ୍ବୁଳ ଭୋଜନ କରିଛନ୍ତି।
ଗଙ୍ଗଯା ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ସେଵିତଂ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ । ସର୍ଵୈଶ୍ଚ ସ୍ତୂଯମାନଂ ଚ ଭକ୍ତିନମ୍ରାତ୍ମକନ୍ଧରୈଃ
ଗଙ୍ଗା ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶ୍ୱେତ ଚାମର ଦ୍ୱାରା ସେବା କରୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶିର ନମାଇ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି।
ଏଵଂ ଵିଶିଷ୍ଟଂ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରିପୂର୍ଣତମଂ ପ୍ରଭୁମ୍ । ବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୁଵୁସ୍ତଦା
ଏପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଶିର ନମାଇ ସେତିବେଳେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ପୁଲକାଞ୍ଚିତସର୍ଵାଙ୍ଗାଃ ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରାଶ୍ଚ ଗଦ୍ଗଦାଃ । ଭକ୍ତାଶ୍ଚ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଭୀତା ନମ୍ରାତ୍ମକନ୍ଧରାଃ
ସମସ୍ତ ଦେହ କୁଞ୍ଚିତ, ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ, କଣ୍ଠ ଭାବେ ଭରିଆ, ଭକ୍ତମାନେ ଗଭୀର ଭକ୍ତିରେ ଭୟଭିତ ହୋଇ ଶିର ନମାଇଥିଲେ।
କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ଭୂତ୍ଵା ଵିଧାତା ଜଗତାମପି । ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ କଥଯାମାସ ଵିନଯେନ ହରେଃ ପୁରଃ
ହାତ ଜୋଡି ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବିନୟ ସହିତ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କଥା କହିଲେ।
ହରିସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଭାଵଵିତ୍ । ପ୍ରହସ୍ଯୋଵାଚ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ରହସ୍ଯଂ ଚ ମନୋହରମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତଙ୍କ ମନ ଜାଣିଥିବା ଏବଂ ସବୁଜଣା ହରି ହସି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏକ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଶଙ୍ଖଚୂଡସ୍ଯ ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ଜାନାମି ପଦ୍ମଜ । ମଦ୍ଭକ୍ତସ୍ଯ ଚ ଗୋପସ୍ଯ ମହାତେଜସ୍ଵିନଃ ପୁରା
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ହେ ପଦ୍ମଜ, ମୁଁ ଶଂଖଚୂଡ଼ଙ୍କ ସମସ୍ତ କାହାଣୀ ଓ ମୋର ଭକ୍ତ ମହାତେଜସ୍ବୀ ଗୋପଙ୍କ ପୂର୍ବ ଘଟଣା ସବୁ ଜାଣେ।
ଶୃଣୁ ତତ୍ସର୍ଵଵୃତ୍ତାନ୍ତମିତିହାସଂ ପୁରାତନମ୍ । ଗୋଲୋକସ୍ଯୈଵ ଚରିତଂ ପାପଘ୍ନଂ ପୁଣ୍ଯକାରକମ୍
ଏବେ ସେଇ ପୁରାତନ ଗଳ୍ପ, ଗୋଲୋକର ଏହି ଇତିହାସ ଶୁଣ, ଯାହା ପାପ ନଶ୍ୟ କରେ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ସୁଦାମା ନାମ ଗୋପଶ୍ଚ ପାର୍ଷଦପ୍ରଵରୋ ମମ । ସ ପ୍ରାପ ଦାନଵୀଂ ଯୋନିଂ ରାଧାଶାପାତ୍ସୁଦାରୁଣାତ୍
ସୁଦାମା ନାମକ ଗୋପ, ମୋର ପ୍ରଧାନ ପାର୍ଷଦ, ରାଧାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଶାପରେ ଦାନବୀ ଜନ୍ମ ପାଇଥିଲେ।
ତତ୍ରୈକଦାହମଗମଂ ସ୍ଵାଲଯାଦ୍ରାସମଣ୍ଡଲମ୍ । ଵିରଜାମପି ନୀତ୍ଵା ଚ ମମ ପ୍ରାଣାଧିକା ପରା
ସେଠି ଏକଦିନ ମୁଁ ମୋର ନିଜ ଗୃହରୁ ରାସମଣ୍ଡଳକୁ ଗଲିଲି, ମୋ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ବିରଜାଙ୍କୁ ସହ ନେଇ।
ସା ମାଂ ଵିରଜଯା ସାର୍ଧଂ ଵିଜ୍ଞାଯ କିଙ୍କରୀମୁଖାତ୍ । ପଶ୍ଚାତ୍କ୍ରୁଦ୍ଧା ସାଜଗାମ ନ ଦଦର୍ଶ ଚ ତତ୍ର ମାମ୍
ଏହି କଥା ଏକ ଦାସୀଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣି, ସେ କ୍ରୋଧରେ ବିରଜା ସହ ଆସିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ମୋତେ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ।