ଵିଚିତ୍ରପଦ୍ମକଶ୍ରେଣୀଂ ଶଯ୍ଯାଂ ଚାପି ସୁଦୁର୍ଲଭାମ୍ । ଭୂଷଣାନି ଚ ଦତ୍ତ୍ଵା ସ ଭୂପୋ ହାସଂ ଚକାର ହ
ସେ ତାଙ୍କୁ ଅଦ୍ଭୁତ ପଦ୍ମ ମାଳାରେ ସଜିଥିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଶଯ୍ୟା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗହଣା ଦେଇ, ରହସ୍ୟମୟ ହସିଲେ।
ନିର୍ମମେ କବରୀଭାରେ ତସ୍ଯା ମାଙ୍ଗଲ୍ଯଭୂଷଣମ୍ । ସୁଚିତ୍ରଂ ପତ୍ରକଂ ଗଣ୍ଡମଣ୍ଡଲେଽସ୍ଯାଃ ସମଂ ତଥା
ସେ ତାଙ୍କର କେଶରେ ଶୁଭ ମାଙ୍ଗଳିକ ଗହଣା ତିଆରି କଲେ ଏବଂ ଗାଲରେ ଶୁଭ୍ର ଓ ରଙ୍ଗିନ ପତ୍ର ଆକୃତି ଲଗାଇଲେ।
ଚନ୍ଦ୍ରଲେଖାତ୍ରିଭିର୍ଯୁକ୍ତଂ ଚନ୍ଦନେନ ସୁଗନ୍ଧିନା । ପରୀତଂ ପରିତଶ୍ଚିତ୍ରୈଃ ସାର୍ଧଂ କୁଙ୍କୁମବିନ୍ଦୁଭିଃ
ଏହାରେ ତିନିଟି ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଥିଲା, ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧ ଥିଲା, ଚାରିପାଖରେ ରଙ୍ଗିନ ଆଲେଖ୍ୟ ଏବଂ କୁଙ୍କୁମ ତିଳକ ଲଗାଯାଇଥିଲା।
ଜ୍ଵଲତ୍ପ୍ରଦୀପାକାରଂ ଚ ସିନ୍ଦୂରତିଲକଂ ଦଦୌ । ତତ୍ପାଦପଦ୍ମଯୁଗଲେ ସ୍ଥଲପଦ୍ମଵିନିନ୍ଦିତେ
ସେ ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପଦ୍ମପଦରେ, ଯାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ୍ମକୁ ମଧ୍ୟ ଲଜ୍ଜାଇଦେଇଥାଏ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ସିନ୍ଧୂର ତିଳକ ଲଗାଇଲେ।
ଚିତ୍ରାଲକ୍ତକରାଗଂ ଚ ନଖରେଷୁ ଦଦୌ ମୁଦା । ସ୍ଵଵକ୍ଷସି ମୁହୁର୍ନ୍ଯସ୍ଯ ସରାଗଂ ଚରଣାମ୍ବୁଜମ୍
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ନଖରେ ରଙ୍ଗିନ ଆଲକ୍ତକ ଲଗାଇଲେ, ପୁଣିପୁଣି ତାଙ୍କର ରଙ୍ଗିନ ପଦ୍ମପଦକୁ ନିଜ ଛାତିରେ ରଖିଲେ।
ହେ ଦେଵି ତଵ ଦାସୋଽହମିତ୍ଯୁଚ୍ଚାର୍ଯ ପୁନଃ ପୁନଃ । ରତ୍ନଭୂଷିତହସ୍ତେନ ତାଂ ଚ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵଵକ୍ଷସି
ସେ ପୁଣିପୁଣି କହିଲେ, 'ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମର ଦାସ', ଏବଂ ମଣିମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ହାତରେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଛାତିକୁ ଆକୁଞ୍ଚିତ କଲେ।
ତପୋଵନଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ରାଜା ସ୍ଥାନାନ୍ତରଂ ଯଯୌ । ମଲଯେ ଦେଵନିଲଯେ ଶୈଲେ ଶୈଲେ ତପୋଵନେ
ସେ ରାଜା ତପୋବନ ଛାଡ଼ି, ମଲୟ ପର୍ବତର ଦେବୀଙ୍କ ନିବାସରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବତ ଏବଂ ତପୋବନରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ।
ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେଽତିରମ୍ଯେ ଚ ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନେ ଚ ନିର୍ଜନେ । କନ୍ଦରେ କନ୍ଦରେ ସିନ୍ଧୁତୀରେ ଚୈଵାତିସୁନ୍ଦରେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦମୟ ସ୍ଥାନରେ, ନିର୍ଜନ ପୁଷ୍ପବାଟିକାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୁହାରେ ଏବଂ ଅତି ସୁନ୍ଦର ନଦୀତଟରେ।
ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରାନଦୀତୀରେ ନୀରଵାତମନୋହରେ । ପୁଲିନେ ପୁଲିନେ ଦିଵ୍ଯେ ନଦ୍ଯାଂ ନଦ୍ଯାଂ ନଦେ ନଦେ
ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରା ନଦୀର ଶିତଳ ପବନରେ ମନୋହର ତଟରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିବ୍ୟ ବାଲୁକାତଟରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନଦୀ ଏବଂ ନାଳାରେ।
ମଧୌ ମଧୁକରାଣାଂ ଚ ମଧୁରଧ୍ଵନିନାଦିତେ । ଵିସ୍ପନ୍ଦନେ ସୁରସନେ ନନ୍ଦନେ ଗନ୍ଧମାଦନେ
ବସନ୍ତ ଋତୁରେ, ମଧୁମକ୍ଷିକାମାନଙ୍କର ମଧୁର ଗୁଞ୍ଜନରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଉଦ୍ୟାନ, ନନ୍ଦନ ଓ ଗନ୍ଧମାଦନ କାନନରେ।
ଦେଵୋଦ୍ଯାନେ ନନ୍ଦନେ ଚ ଚିତ୍ରଚନ୍ଦନକାନନେ । ଚମ୍ପକାନାଂ କେତକୀନାଂ ମାଧଵୀନାଂ ଚ ମାଧଵେ
ଦେବତାଙ୍କର ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନରେ, ରଙ୍ଗିନ ଚନ୍ଦନବନରେ, ଚମ୍ପକ, କେତକୀ ଓ ମାଧବୀ ଫୁଲରେ ଭରିଥିବା ବସନ୍ତ ଋତୁରେ।
କୁନ୍ଦାନାଂ ମାଲତୀନାଂ ଚ କୁମୁଦାମ୍ଭୋଜକାନନେ । କଲ୍ପଵୃକ୍ଷେ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷେ ପାରିଜାତଵନେ ଵନେ
କୁନ୍ଦ, ମଲତୀ ଓ କୁମୁଦ ଫୁଲର କାନନରେ, କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ତଳେ ଏବଂ ପାରିଜାତ ବନରେ।
ନିର୍ଜନେ କାଞ୍ଚନେ ସ୍ଥାନେ ଧନ୍ଯେ କାଞ୍ଚନପର୍ଵତେ । କାଞ୍ଚୀଵନେ କିଞ୍ଜଲକେ କଞ୍ଚୁକେ କାଞ୍ଚନାକରେ
ନିର୍ଜନ ସୁନାର ସ୍ଥାନରେ, ଧନ୍ୟ ସୁନା ପର୍ବତରେ, ସୁନା ଜଙ୍ଗଲ, ସୁନା ଝାଡ଼ି ଏବଂ ସୁନା ଖଣିରେ।
ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନତଲ୍ପେଷୁ ପୁଂସ୍କୋକିଲରୁତଶ୍ରୁତେ । ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନସଂଯୁକ୍ତଃ ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନଵାଯୁନା
ପୁଷ୍ପ ଓ ଚନ୍ଦନର ଶଯ୍ୟାରେ, ପୁରୁଷ କୋଇଲିର ମଧୁର ଡାକ ଶୁଣି, ପୁଷ୍ପ ଓ ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧରେ ଘେରାଇ, ପୁଷ୍ପ ଓ ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧିତ ପବନରେ।
କାମୁକ୍ଯା କାମୁକଃ କାମାତ୍ସ ରେମେ ରାମଯା ସହ । ନ ହି ତୃପ୍ତୋ ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରସ୍ତୃପ୍ତିଂ ନୈଵ ଜଗାମ ସା
ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣା ତାହା ଓ ତାଙ୍କର ସଙ୍ଗୀ ଦୁହେଁ ଆପଣଙ୍କର ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଏକାଠି ହୋଇ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଦାନବମାନ୍ୟ ଏବଂ ସେ ଦୁହେଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଲେ ନାହିଁ।
ହଵିଷା କୃଷ୍ଣଵର୍ତ୍ମେଵ ଵଵୃଧେ ମଦନସ୍ତଯୋଃ । ତଯା ସହ ସମାଗତ୍ଯ ସ୍ଵାଶ୍ରମଂ ଦାନଵସ୍ତତଃ
ଯେପରି ହବି ଦେଇଲେ ଅଗ୍ନି ବଢ଼େ, ସେପରି ତାଙ୍କ ଦୁହେଁ ମଧ୍ୟରେ ମୋହ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ିଗଲା। ସେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଏକାଠି ହୋଇ, ପୁନି ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ।
ରମ୍ଯଂ କ୍ରୀଡାଲଯଂ ଗତ୍ଵା ଵିଜହାର ପୁନଃ ପୁନଃ । ଏଵଂ ସ ବୁଭୁଜେ ରାଜ୍ଯଂ ଶଙ୍ଖଚୂଡଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ସେ ଆନନ୍ଦ ଭରା କ୍ରୀଡ଼ା ଗୃହକୁ ଯାଇ, ପୁନିପୁନି ମଜା କଲେ। ଏଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶଂଖଚୂଡ଼ ନିଜ ରାଜ୍ୟର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଲେ।
ଏକମନ୍ଵନ୍ତରଂ ପୂର୍ଣଂ ରାଜରାଜେଶ୍ଵରୋ ମହାନ୍ । ଦେଵାନାମସୁରାଣାଂ ଚ ଦାନଵାନାଂ ଚ ସନ୍ତତମ୍
ମହାନ ରାଜା ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ଦାନବମାନେ ଉପରେ ଅବିରତ ଶାସନ କଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ କିନ୍ନରାଣାଂ ରାକ୍ଷସାନାଂ ଚ ଶାନ୍ତିଦଃ । ହୃତାଧିକାରା ଦେଵାଶ୍ଚ ଚରନ୍ତି ଭିକ୍ଷୁକା ଯଥା
ସେ ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ କୁ ଶାନ୍ତି ଦେଲେ। ଦେବତାମାନେ ଶକ୍ତି ହରାଇ, ଭିକ୍ଷୁକମାନେ ପରି ଘୁରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ତେ ସର୍ଵେଽତିଵିଷଣ୍ଣାଶ୍ଚ ପ୍ରଜଗ୍ମୁର୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସଭାମ୍ । ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ କଥଯାମାସୂ ରୁରୁଦୁଶ୍ଚ ଭୃଶଂ ମୁହୁଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସଭାକୁ ଗଲେ। ସେମାନେ ଘଟଣାବଳୀ କହିଲେ ଏବଂ ପୁନିପୁନି ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଲେ।
ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ସୁରୈଃ ସାର୍ଧଂ ଜଗାମ ଶଙ୍କରାଲଯମ୍ । ସର୍ଵେଶଂ କଥଯାମାସ ଵିଧାତା ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେ ସହ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଗୃହକୁ ଗଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସମସ୍ତ କଥା ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ଶିଵଶ୍ଚ ତୈଃ ସାର୍ଧଂ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଚ ଜଗାମ ହ । ଦୁର୍ଲଭଂ ପରମଂ ଧାମ ଜରାମୃତ୍ଯୁହରଂ ପରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଶିବ, ସେମାନେ ସହିତ, ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୂମି, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରୁଥିବା ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଗଲେ।
ସମ୍ପ୍ରାପ ଚ ଵରଂ ଦ୍ଵାରମାଶ୍ରମାଣାଂ ହରେରହୋ । ଦଦର୍ଶ ଦ୍ଵାରପାଲାଂଶ୍ଚ ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥିତାନ୍
ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଆଶ୍ରମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ କୁ ଦେଖିଲେ।
ଶୋଭିତାନ୍ପୀତଵସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାନ୍ । ଵନମାଲାନ୍ଵିତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ ଶ୍ଯାମସୁନ୍ଦରଵିଗ୍ରହାନ୍
ସେମାନେ ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ରତ୍ନ ଭୂଷଣ ଲଗାଇଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଦାବ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ଶ୍ୟାମ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାପଦ୍ମଧରାଂଶ୍ଚୈଵ ଚତୁର୍ଭୁଜାନ୍ । ସସ୍ମିତାନ୍ସ୍ମେରଵକ୍ତ୍ରାସ୍ଯାନ୍ପଦ୍ମନେତ୍ରାନ୍ମନୋହରାନ୍
ସେମାନେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଚାରିଟି ହାତ ଥିଲା। ସେମାନେ ହସୁଥିଲେ, ମୁହଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ପଦ୍ମ ପରି ଆକର୍ଷକ ଚକ୍ଷୁ ଥିଲା।
ବ୍ରହ୍ମା ତାନ୍କଥଯାମାସ ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ଗମନାର୍ଥକମ୍ । ତେଽନୁଜ୍ଞାଂ ଚ ଦଦୁସ୍ତସ୍ମୈ ପ୍ରଵିଵେଶ ତଦାଜ୍ଞଯା
ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନେ କୁ ଆସିବାର କାରଣ କହିଲେ। ସେମାନେ ଅନୁମତି ଦେଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଏଵଂ ଷୋଡଶ ଦ୍ଵାରାଣି ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ । ଦେଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ତାନତୀତ୍ଯ ପ୍ରଵିଵେଶ ହରେଃ ସଭାମ୍
ଏଭଳି, କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଷୋଳ ଟି ଦ୍ୱାର ଦେଖି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅଟି, ହରିଙ୍କ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଦେଵର୍ଷିଭିଃ ପରିଵୃତାଂ ପାର୍ଷଦୈଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜୈଃ । ନାରାଯଣସ୍ଵରୂପୈଶ୍ଚ ସର୍ଵୈଃ କୌସ୍ତୁଭଭୂଷିତୈଃ
ଦେବୃଷିମାନେ ଓ ଚାରିହାତି ପାର୍ଷଦମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ନାରାୟଣ ରୂପ ଧାରଣ କରି, କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ନଵେନ୍ଦୁମଣ୍ଡଲାକାରାଂ ଚତୁରସ୍ରାଂ ମନୋହରାମ୍ । ମଣୀନ୍ଦ୍ରହାରନିର୍ମାଣାଂ ହୀରାସାରସୁଶୋଭିତାମ୍
ସଭାଟି ନୂଆ ଚନ୍ଦ୍ରର ମଣ୍ଡଳ ପରି ଆକୃତିର, ଚାରିକୋଣା ଓ ଆକର୍ଷକ ଥିଲା। ମୁଖ୍ୟ ମଣିମାଳା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ହୀରା ଝରଣା ଦ୍ୱାରା ଅତି ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନଖଚିତାଂ ରଚିତାଂ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ହରେଃ । ମାଣିକ୍ଯମାଲାଜାଲାଭାଂ ମୁକ୍ତାପଙ୍କ୍ତିଵିଭୂଷିତାମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ ଲଗାଇ ହରିଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ତିଆରି, ମାଣିକ ମାଳା ଝାଲା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ମୁକ୍ତା ଶାରି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।