ସୁଵେଷଂ ଚକ୍ରତୁସ୍ତତ୍ର ଯଦ୍ଯନ୍ମନସି ଵାଞ୍ଛିତମ୍ । ଚନ୍ଦନୈଃ କୁଙ୍କୁମାରକ୍ତୈଃ ସା ତସ୍ଯ ତିଲକଂ ଦଦୌ
ସେଠାରେ, ମନରେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କଲେ, ସେହିପରି ସୁସଜ୍ଜିତ ହେଲେ । ଚନ୍ଦନ ଓ କୁଙ୍କୁମରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ତିଳକ ଲଗାଇଲେ ।
ସର୍ଵାଙ୍ଗେ ସୁନ୍ଦରେ ରମ୍ଯେ ଚକାର ଚାନୁଲେପନମ୍ । ସୁଵାସଂ ଚୈଵ ତାମ୍ବୂଲଂ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧେ ଚ ଵାସସୀ
ତାଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ଓ ଆକର୍ଷକ ଶରୀରରେ ସେ ଅନୁଲେପନ କଲେ । ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ର, ତାମ୍ବୁଳ ଓ ଅଗ୍ନିଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ଦେଲେ ।
ପାରିଜାତସ୍ଯ କୁସୁମଂ ଜରାରୋଗହରଂ ପରମ୍ । ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣମଙ୍ଗୁଲୀଯକମୁତ୍ତମମ୍
ପାରିଜାତ ଫୁଲ, ଯାହା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ରୋଗ ଦୂର କରେ; ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଉତ୍ତମ ଅଙ୍ଗୁଠି ।
ସୁନ୍ଦରଂ ଚ ମଣିଵରଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଦୁର୍ଲଭମ୍ । ଦାସୀ ତଵାହମିତ୍ଯେଵଂ ସମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସୁନ୍ଦର ମଣି, ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ; 'ମୁଁ ତୁମର ଦାସୀ' ବୋଲି ପୁନିପୁନି କହିଲେ ।
ନନାମ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଵାମିନଂ ଗୁଣଶାଲିନମ୍ । ସସ୍ମିତା ତନ୍ମୁଖାମ୍ଭୋଜଂ ଲୋଚନାଭ୍ଯାଂ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ଅତିଶୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗୁଣମୟ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ । ହସି, ତାଙ୍କର ମୁଖକମଳକୁ ଚକ୍ଷୁଦ୍ୱୟରେ ପୁନିପୁନି ଦେଖିଲେ ।
ନିମେଷରହିତାଭ୍ଯାଂ ଚାପ୍ଯପଶ୍ଯତ୍କାମସୁନ୍ଦରମ୍ । ସ ଚ ତାଂ ଚ ସମାକୃଷ୍ଯ ଚକାର ଵକ୍ଷସି ପ୍ରିଯାମ୍
ନିମିଷ ନ ହୋଇ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା କାମସୁନ୍ଦରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ । ସେ ତାଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରି, ପ୍ରିୟାକୁ ଛାତିରେ ରଖିଲେ ।
ସସ୍ମିତଂ ଵାସସାଚ୍ଛନ୍ନଂ ଦଦର୍ଶ ମୁଖପଙ୍କଜମ୍ । ଚୁଚୁମ୍ବ କଠିନେ ଗଣ୍ଡେ ବିମ୍ବୋଷ୍ଠୌ ପୁନରେଵ ଚ
ସେ ହସୁଥିବା, ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକା ମୁହଁକୁ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କର ଗାଲରେ ଦୃଢ଼ଭାବରେ ଚୁମ୍ବନ କଲେ, ପୁଣି ତାଙ୍କର ବିମ୍ବାଫଳ ଭଳି ଠୋଠକୁ ମଧୁର ଭାବେ ଚୁମିଲେ।
ଦଦୌ ତସ୍ଯୈ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ଵରୁଣାଦାହୃତଂ ଚ ଯତ୍ । ତଦାହୃତାଂ ରତ୍ନମାଲାଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଦୁର୍ଲଭାମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ବରୁଣ ଆଣିଥିବା ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ ମଣିମାଳା ଉପହାର ଦେଲେ।
ଦଦୌ ମଞ୍ଜୀରଯୁଗ୍ମଂ ଚ ସ୍ଵାହାଯା ଆହୃତଂ ଚ ଯତ୍ । କେଯୂରଯୁଗ୍ମଂ ଛାଯାଯା ରୋହିଣ୍ଯାଶ୍ଚୈଵ କୁଣ୍ଡଲମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା ଆଣିଥିବା ଦୁଇଟି ପାଉଜି, ଛାୟା ଆଣିଥିବା ଦୁଇଟି ବାହୁବନ୍ଧ ଏବଂ ରୋହିଣୀ ଆଣିଥିବା କଣ୍ ଶିଂ ଦେଲେ।
ଅଙ୍ଗୁଲୀଯକରତ୍ନାନି ରତ୍ଯାଶ୍ଚ କରଭୂଷଣମ୍ । ଶଙ୍ଖଂ ଚ ରୁଚିରଂ ଚିତ୍ରଂ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା
ସେ ତାଙ୍କୁ ରତି ଆଣିଥିବା ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ହାତର ଗହଣା ଦେଲେ, ଏବଂ ବିଶ୍ୱକର୍ମା କରିଥିବା ରଙ୍ଗିନ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଶଂଖ ଦେଲେ।
ଵିଚିତ୍ରପଦ୍ମକଶ୍ରେଣୀଂ ଶଯ୍ଯାଂ ଚାପି ସୁଦୁର୍ଲଭାମ୍ । ଭୂଷଣାନି ଚ ଦତ୍ତ୍ଵା ସ ଭୂପୋ ହାସଂ ଚକାର ହ
ସେ ତାଙ୍କୁ ଅଦ୍ଭୁତ ପଦ୍ମ ମାଳାରେ ସଜିଥିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଶଯ୍ୟା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗହଣା ଦେଇ, ରହସ୍ୟମୟ ହସିଲେ।
ନିର୍ମମେ କବରୀଭାରେ ତସ୍ଯା ମାଙ୍ଗଲ୍ଯଭୂଷଣମ୍ । ସୁଚିତ୍ରଂ ପତ୍ରକଂ ଗଣ୍ଡମଣ୍ଡଲେଽସ୍ଯାଃ ସମଂ ତଥା
ସେ ତାଙ୍କର କେଶରେ ଶୁଭ ମାଙ୍ଗଳିକ ଗହଣା ତିଆରି କଲେ ଏବଂ ଗାଲରେ ଶୁଭ୍ର ଓ ରଙ୍ଗିନ ପତ୍ର ଆକୃତି ଲଗାଇଲେ।
ଚନ୍ଦ୍ରଲେଖାତ୍ରିଭିର୍ଯୁକ୍ତଂ ଚନ୍ଦନେନ ସୁଗନ୍ଧିନା । ପରୀତଂ ପରିତଶ୍ଚିତ୍ରୈଃ ସାର୍ଧଂ କୁଙ୍କୁମବିନ୍ଦୁଭିଃ
ଏହାରେ ତିନିଟି ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଥିଲା, ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧ ଥିଲା, ଚାରିପାଖରେ ରଙ୍ଗିନ ଆଲେଖ୍ୟ ଏବଂ କୁଙ୍କୁମ ତିଳକ ଲଗାଯାଇଥିଲା।
ଜ୍ଵଲତ୍ପ୍ରଦୀପାକାରଂ ଚ ସିନ୍ଦୂରତିଲକଂ ଦଦୌ । ତତ୍ପାଦପଦ୍ମଯୁଗଲେ ସ୍ଥଲପଦ୍ମଵିନିନ୍ଦିତେ
ସେ ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପଦ୍ମପଦରେ, ଯାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ୍ମକୁ ମଧ୍ୟ ଲଜ୍ଜାଇଦେଇଥାଏ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ସିନ୍ଧୂର ତିଳକ ଲଗାଇଲେ।
ଚିତ୍ରାଲକ୍ତକରାଗଂ ଚ ନଖରେଷୁ ଦଦୌ ମୁଦା । ସ୍ଵଵକ୍ଷସି ମୁହୁର୍ନ୍ଯସ୍ଯ ସରାଗଂ ଚରଣାମ୍ବୁଜମ୍
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ନଖରେ ରଙ୍ଗିନ ଆଲକ୍ତକ ଲଗାଇଲେ, ପୁଣିପୁଣି ତାଙ୍କର ରଙ୍ଗିନ ପଦ୍ମପଦକୁ ନିଜ ଛାତିରେ ରଖିଲେ।
ହେ ଦେଵି ତଵ ଦାସୋଽହମିତ୍ଯୁଚ୍ଚାର୍ଯ ପୁନଃ ପୁନଃ । ରତ୍ନଭୂଷିତହସ୍ତେନ ତାଂ ଚ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵଵକ୍ଷସି
ସେ ପୁଣିପୁଣି କହିଲେ, 'ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମର ଦାସ', ଏବଂ ମଣିମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ହାତରେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଛାତିକୁ ଆକୁଞ୍ଚିତ କଲେ।
ତପୋଵନଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ରାଜା ସ୍ଥାନାନ୍ତରଂ ଯଯୌ । ମଲଯେ ଦେଵନିଲଯେ ଶୈଲେ ଶୈଲେ ତପୋଵନେ
ସେ ରାଜା ତପୋବନ ଛାଡ଼ି, ମଲୟ ପର୍ବତର ଦେବୀଙ୍କ ନିବାସରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବତ ଏବଂ ତପୋବନରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ।
ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେଽତିରମ୍ଯେ ଚ ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନେ ଚ ନିର୍ଜନେ । କନ୍ଦରେ କନ୍ଦରେ ସିନ୍ଧୁତୀରେ ଚୈଵାତିସୁନ୍ଦରେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦମୟ ସ୍ଥାନରେ, ନିର୍ଜନ ପୁଷ୍ପବାଟିକାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୁହାରେ ଏବଂ ଅତି ସୁନ୍ଦର ନଦୀତଟରେ।
ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରାନଦୀତୀରେ ନୀରଵାତମନୋହରେ । ପୁଲିନେ ପୁଲିନେ ଦିଵ୍ଯେ ନଦ୍ଯାଂ ନଦ୍ଯାଂ ନଦେ ନଦେ
ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରା ନଦୀର ଶିତଳ ପବନରେ ମନୋହର ତଟରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିବ୍ୟ ବାଲୁକାତଟରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନଦୀ ଏବଂ ନାଳାରେ।
ମଧୌ ମଧୁକରାଣାଂ ଚ ମଧୁରଧ୍ଵନିନାଦିତେ । ଵିସ୍ପନ୍ଦନେ ସୁରସନେ ନନ୍ଦନେ ଗନ୍ଧମାଦନେ
ବସନ୍ତ ଋତୁରେ, ମଧୁମକ୍ଷିକାମାନଙ୍କର ମଧୁର ଗୁଞ୍ଜନରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଉଦ୍ୟାନ, ନନ୍ଦନ ଓ ଗନ୍ଧମାଦନ କାନନରେ।
ଦେଵୋଦ୍ଯାନେ ନନ୍ଦନେ ଚ ଚିତ୍ରଚନ୍ଦନକାନନେ । ଚମ୍ପକାନାଂ କେତକୀନାଂ ମାଧଵୀନାଂ ଚ ମାଧଵେ
ଦେବତାଙ୍କର ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନରେ, ରଙ୍ଗିନ ଚନ୍ଦନବନରେ, ଚମ୍ପକ, କେତକୀ ଓ ମାଧବୀ ଫୁଲରେ ଭରିଥିବା ବସନ୍ତ ଋତୁରେ।
କୁନ୍ଦାନାଂ ମାଲତୀନାଂ ଚ କୁମୁଦାମ୍ଭୋଜକାନନେ । କଲ୍ପଵୃକ୍ଷେ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷେ ପାରିଜାତଵନେ ଵନେ
କୁନ୍ଦ, ମଲତୀ ଓ କୁମୁଦ ଫୁଲର କାନନରେ, କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ତଳେ ଏବଂ ପାରିଜାତ ବନରେ।
ନିର୍ଜନେ କାଞ୍ଚନେ ସ୍ଥାନେ ଧନ୍ଯେ କାଞ୍ଚନପର୍ଵତେ । କାଞ୍ଚୀଵନେ କିଞ୍ଜଲକେ କଞ୍ଚୁକେ କାଞ୍ଚନାକରେ
ନିର୍ଜନ ସୁନାର ସ୍ଥାନରେ, ଧନ୍ୟ ସୁନା ପର୍ବତରେ, ସୁନା ଜଙ୍ଗଲ, ସୁନା ଝାଡ଼ି ଏବଂ ସୁନା ଖଣିରେ।
ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନତଲ୍ପେଷୁ ପୁଂସ୍କୋକିଲରୁତଶ୍ରୁତେ । ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନସଂଯୁକ୍ତଃ ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନଵାଯୁନା
ପୁଷ୍ପ ଓ ଚନ୍ଦନର ଶଯ୍ୟାରେ, ପୁରୁଷ କୋଇଲିର ମଧୁର ଡାକ ଶୁଣି, ପୁଷ୍ପ ଓ ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧରେ ଘେରାଇ, ପୁଷ୍ପ ଓ ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧିତ ପବନରେ।
କାମୁକ୍ଯା କାମୁକଃ କାମାତ୍ସ ରେମେ ରାମଯା ସହ । ନ ହି ତୃପ୍ତୋ ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରସ୍ତୃପ୍ତିଂ ନୈଵ ଜଗାମ ସା
ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣା ତାହା ଓ ତାଙ୍କର ସଙ୍ଗୀ ଦୁହେଁ ଆପଣଙ୍କର ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଏକାଠି ହୋଇ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଦାନବମାନ୍ୟ ଏବଂ ସେ ଦୁହେଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଲେ ନାହିଁ।
ହଵିଷା କୃଷ୍ଣଵର୍ତ୍ମେଵ ଵଵୃଧେ ମଦନସ୍ତଯୋଃ । ତଯା ସହ ସମାଗତ୍ଯ ସ୍ଵାଶ୍ରମଂ ଦାନଵସ୍ତତଃ
ଯେପରି ହବି ଦେଇଲେ ଅଗ୍ନି ବଢ଼େ, ସେପରି ତାଙ୍କ ଦୁହେଁ ମଧ୍ୟରେ ମୋହ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ିଗଲା। ସେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଏକାଠି ହୋଇ, ପୁନି ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ।
ରମ୍ଯଂ କ୍ରୀଡାଲଯଂ ଗତ୍ଵା ଵିଜହାର ପୁନଃ ପୁନଃ । ଏଵଂ ସ ବୁଭୁଜେ ରାଜ୍ଯଂ ଶଙ୍ଖଚୂଡଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ସେ ଆନନ୍ଦ ଭରା କ୍ରୀଡ଼ା ଗୃହକୁ ଯାଇ, ପୁନିପୁନି ମଜା କଲେ। ଏଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶଂଖଚୂଡ଼ ନିଜ ରାଜ୍ୟର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଲେ।
ଏକମନ୍ଵନ୍ତରଂ ପୂର୍ଣଂ ରାଜରାଜେଶ୍ଵରୋ ମହାନ୍ । ଦେଵାନାମସୁରାଣାଂ ଚ ଦାନଵାନାଂ ଚ ସନ୍ତତମ୍
ମହାନ ରାଜା ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ଦାନବମାନେ ଉପରେ ଅବିରତ ଶାସନ କଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ କିନ୍ନରାଣାଂ ରାକ୍ଷସାନାଂ ଚ ଶାନ୍ତିଦଃ । ହୃତାଧିକାରା ଦେଵାଶ୍ଚ ଚରନ୍ତି ଭିକ୍ଷୁକା ଯଥା
ସେ ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ କୁ ଶାନ୍ତି ଦେଲେ। ଦେବତାମାନେ ଶକ୍ତି ହରାଇ, ଭିକ୍ଷୁକମାନେ ପରି ଘୁରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ତେ ସର୍ଵେଽତିଵିଷଣ୍ଣାଶ୍ଚ ପ୍ରଜଗ୍ମୁର୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସଭାମ୍ । ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ କଥଯାମାସୂ ରୁରୁଦୁଶ୍ଚ ଭୃଶଂ ମୁହୁଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସଭାକୁ ଗଲେ। ସେମାନେ ଘଟଣାବଳୀ କହିଲେ ଏବଂ ପୁନିପୁନି ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଲେ।