ଜଗୌ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସଂଗୀତଂ ସସୋଲ୍ଲାସସମନ୍ଵିତମ୍
ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୀତ ଉଲ୍ଲାସରେ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ହୋଇ ଗାଇଲେ।
କଷ୍ଟେନ ଚେତନାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଦଦୃଶୂ ରାସମଂଡଲେ
ବହୁତ କଷ୍ଟରେ ଚେତନା ଫେରି ଆସି, ସେମାନେ ରାସମଣ୍ଡଳ ଦେଖିଲେ।
ଅତ୍ଯୁଚ୍ଚୈ ରୁରୁଦୁଃ ସର୍ଵେ ଗୋପା ଗୋପ୍ଯଃ ସୁରା ଦ୍ଵିଜାଃ
ସମସ୍ତ ଗୋପ, ଗୋପୀ, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବହୁତ ଉଚ୍ଚରେ କାନ୍ଦି ଉଠିଲେ।
ଗତଶ୍ଚ ରାଧଯା ସାର୍ଧଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ଦ୍ରଵତାମିତି
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରାଧାଙ୍କ ସହିତ ହୃଦୟ ଗଳି ଯାଇ ଚାଲିଗଲେ।
ସ୍ଵମୂର୍ତିଂ ଦର୍ଶଯ ଵିଭୋ ଵାଂଛିତଂ ଵରମେଵ ନଃ 9.12.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର ନିଜ ରୂପ ଦେଖାନ୍ତୁ; ଆମେ ଯେଉଁ ଦାନ ଚାହୁଁଛୁ, ସେହି ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତାମେଵ ଶୁଶ୍ରୁଵୁଃ ସର୍ଵେ ସୁଵ୍ଯକ୍ତାଂ ମଧୁରାନ୍ଵିତାମ୍
ସମସ୍ତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ତାଙ୍କର ମଧୁର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ।
ମମାପ୍ଯସ୍ଯାଶ୍ଚ ଦେହେନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ଚ କିମାଵଯୋଃ
ମୋ ଓ ତାଙ୍କର ଦେହ ସହିତ ଆମେ କଣ କରିବା ଉଚିତ?
ମନ୍ମନ୍ତ୍ରପୂତା ମାଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମାଗମିଷ୍ଯଂତି ମତ୍ପଦମ୍
ମୋ ମନ୍ତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଲୋକେ ମୋତେ ଦେଖିବାକୁ ଆସିବେ ଓ ମୋ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚିବେ।
କରୋତୁ ଶଂଭୁସ୍ତତ୍ରୈଵଂ ମଦୀଯଂ ଵାକ୍ଯପାଲନମ୍
ଏଠାରେ ଶମ୍ଭୁ ମୋ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତୁ।
କର୍ତୁଂ ଶାସ୍ତ୍ରଵିଶେଷଂ ଚ ଵେଦାଂଗଂ ସୁମନୋହରମ୍
ସେ ଏକ ବିଶେଷ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ମନୋହର ବେଦାଙ୍ଗ ରଚନା କରିବେ।
ସ୍ତୋତ୍ରୈଶ୍ଚ ଚ ନିକରୈର୍ଧ୍ଯାନୈର୍ଯୁତଂ ପୂଜାଵିଧିକ୍ରମୈଃ
ଅନେକ ସ୍ତୋତ୍ର, ଧ୍ୟାନ ଓ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ସହିତ।
ଭଵଂତି ଵିମୁଖା ଯେନ ଜନା ମାଂ ତତ୍କରିଷ୍ଯତି
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଲୋକେ ମୋପାଇଁ ବିମୁଖ ହେବେ, ସେ ଏହି କାମ କରିବେ।
ଜନା ମନ୍ମଂତ୍ରପୂତାଶ୍ଚ ଗମିଷ୍ଯଂତି ଚ ମତ୍ପଦମ୍
ମୋ ମନ୍ତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଲୋକେ ଆସିବେ ଓ ମୋ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚିବେ।
ନିଷ୍ଫଲଂ ଭଵିତା ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଂଡଂ ଚୈଵ ବ୍ରହ୍ମଣଃ
ସମସ୍ତ କାମ ଫଳହୀନ ହେଇଯିବ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ଫଳହୀନ ହେବ।
ପୃଥିଵୀଵାସିନଃ କଚିତ୍କେଚିତ୍ସ୍ଵର୍ଗନିଵାସିନଃ 9.12.
କେହି ପୃଥିବୀରେ ବସନ୍ତି, କେହି ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସନ୍ତି।
ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ସୁଦୃଢାଂ ସଦ୍ଯ ସ୍ତତୋ ମୂର୍ତିଂ ଚ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯତି
ଯିଏ ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ରଖିବେ, ସେ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୋ ରୂପକୁ ଦେଖିପାରିବ।
ତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ଜଗତାଂ ଧାତା ତମୁଵାଚ ଶିଵଂ ମୁଦା
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଆନନ୍ଦରେ ଶିବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗଂଗାତୋଯଂ କରେ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵୀକାରଂ ଚ ଚକାର ସଃ
ସେ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ହାତରେ ନେଇ, ନିଜ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଲେ।
ଵେଦସାରଂ କରିଷ୍ଯାମି ପ୍ରତିଜ୍ଞାପାଲନାଯ ଚ
ମୁଁ ବେଦର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ରକ୍ଷିବି ଏବଂ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବି।
ସ ଯାତି କାଲସୂତ୍ରଂ ଚ ଯାଵଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଯଃ
ସେ କାଳର ସୂତ୍ରକୁ ଅନୁସରି ଚାଲିଲେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆୟୁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଛି।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ରାଧଯା ସହିତସ୍ତତଃ
ତାପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରାଧାଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ପରମାନନ୍ଦପୂର୍ଣାଶ୍ଚ ଚକ୍ରୁଶ୍ଚ ପୁନରୁତ୍ସଵମ୍
ସେମାନେ ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ପୂଣି ଉତ୍ସବ କରିଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ସୁଗୋପ୍ଯଂ ଚ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଏହିପରି ସମସ୍ତ କଥା ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି—ଏହା ଅତି ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ରାଧାକୃଷ୍ଣାଂଗସଂଭୂତା ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଫଲପ୍ରଦା
ରାଧା ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଗଙ୍ଗୋପାଖ୍ଯାନଵର୍ଣନମ୍ ନାରଦ ଉଵାଚ କଲେଃ ପଞ୍ଚସହସ୍ରାବ୍ଦେ ସମତୀତେ ସୁରେଶ୍ଵର । କ୍ଵ ଗତା ସା ମହାଭାଗ ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ନାରଦ କହିଲେ: ମହାଦେବ, କଳିଯୁଗର ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ଉତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ସେ ଭାଗ୍ୟବତୀ କେଉଁଠି ଗଲେ? ଦୟାକରି ଏହା ମୋତେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଭାରତଂ ଭାରତୀଶାପାତ୍ସମାଗତ୍ଯେଶ୍ଵରେଚ୍ଛଯା । ଜଗାମ ତତ୍ର ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଶାପାନ୍ତେ ପୁନରେଵ ସା
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ଭାରତୀଙ୍କ ଶାପରେ, ଭାରତକୁ ଆସିଲେ, ଭଗବାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ; ଶାପ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ସେ ପୁଣି ଵୈକୁଣ୍ଠକୁ ଗଲେ।
ଭାରତୀ ଭାରତଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ତଜ୍ଜଗାମ ହରେଃ ପଦମ୍ । ପଦ୍ମାଵତୀ ଚ ଶାପାନ୍ତେ ଗଙ୍ଗା ସା ଚୈଵ ନାରଦ
ଭାରତୀ ଭାରତକୁ ଛାଡି, ହରିଙ୍କ ପଦକୁ ଗଲେ; ଶାପ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ପଦ୍ମାବତୀ ଓ ଗଙ୍ଗା ମଧ୍ୟ, ଏହିପରି ଗଲେ, ନାରଦ।
ଗଙ୍ଗା ସରସ୍ଵତୀ ଲକ୍ଷ୍ଯୀଶ୍ଚୈତାସ୍ତିସ୍ରଃ ପ୍ରିଯା ହରେଃ । ତୁଲସୀସହିତା ବ୍ରହ୍ମଂଶ୍ଚତସ୍ରଃ କୀର୍ତିତାଃ ଶ୍ରୁତୌ
ଗଙ୍ଗା, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀ—ଏହି ତିନି ଜଣୀ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା; ତୁଳସୀ ସହିତ, ବ୍ରହ୍ମନ୍, ଚାରିଜଣୀ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ନାରଦ ଉଵାଚ କେନୋପାଯେନ ସା ଦେଵୀ ଵିଷ୍ଣୁପାଦାବ୍ଜସମ୍ଭଵା । ବ୍ରହ୍ମକମଣ୍ଡଲୁସ୍ଥା ଚ ଶ୍ରୁତା ଶିଵପ୍ରିଯା ଚ ସା
ନାରଦ କହିଲେ: ଯେଉଁ ଦେବୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦକୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କମଣ୍ଡଳୁରେ ବସନ୍ତି ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସେ କିପରି ଆସିଲେ?
ବଭୂଵ ସା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଙ୍ଗା ନାରାଯଣପ୍ରିଯା । ଅହୋ କେନ ପ୍ରକାରେଣ ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗଙ୍ଗା ଯିଏ ନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସେ କିପରି ହେଲେ? ଏହା କିପରି ଘଟିଲା, ଦୟାକରି ମୋତେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।