ଜଲପ୍ରଭା କଲୌ ଯା ଚ ନାଽନ୍ଯତ୍ର ପୃଥିଵୀତଲେ
କଳିଯୁଗରେ ଜଳର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଯାହା ପୃଥିବୀର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ମିଳେନାହିଁ,
ଯତ୍ତୋଯକଣିକାସ୍ପର୍ଶେ ପାପିନାଂ ଜ୍ଞାନସଂଭଵଃ
ସେ ଜଳର ଏକ ବିନ୍ଦୁ ଛୁଇଁଲେ ମଧ୍ୟ, ପାପୀମାନେ ଜ୍ଞାନ ପାଇଥାନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତା ବ୍ରହ୍ମନ୍ଗଂଗାପଦ୍ଯୈକଵିଶତିଃ
ଏଭଳି, ବ୍ରହ୍ମା, ମୁଁ ଗଙ୍ଗା ଚରଣର ଏକୋଇଶଟି ନାମ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି।
ନିତ୍ଯଂ ଯୋ ହି ପଠେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂପୂଜ୍ଯ ଚ ସୁରେଶ୍ଵରୀମ୍
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରତିଦିନ ଏହା ପଢିବେ, ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜିବେ,
ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଭାର୍ଯାହୀନୋ ଲଭେତ୍ସ୍ତ୍ରିଯମ୍ 9.12.
ଯାହାଙ୍କ ପୁଅ ନାହିଁ, ସେ ପୁଅ ପାଇଥାଏ; ଯାହାଙ୍କ ଜୀବନସଙ୍ଗୀନୀ ନାହିଁ, ସେ ସ୍ତ୍ରୀ ପାଇଥାଏ।
ଅସ୍ପଷ୍ଟକୀର୍ତିଃ ସୁଯଶା ମୂର୍ଖୋ ଭଵତି ପଂଡିତଃ
ଯାହାଙ୍କ ଖ୍ୟାତି ସ୍ପଷ୍ଟ ନୁହେଁ, ସେ ଭଲ ନାମ ପାଇଥାଏ; ମୂର୍ଖ ଜଣେ ପଣ୍ଡିତ ହୋଇଯାଏ।
ଶୁଭଂ ଭଵେଚ୍ଚ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନେ ଗଗାସ୍ନାନଫଲଂ ଲଭେତ୍ ସ୍ତୋତ୍ରେଣାନେନ ଗଂଗାଂ ଚ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଚୈଵ ଭଗୀରଥ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଅଶୁଭ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଥାଏ, ସେ ଶୁଭ ଫଳ ପାଇଥାଏ; ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଢି ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଭାଗୀରଥଙ୍କୁ,
ଜଗାମ ତାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚ ଯତ୍ର ନଷ୍ଟାଶ୍ଚ ସାଗରାଃ
ସେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ନେଇ, ସେଠାକୁ ଗଲେ ଯେଉଁଠି ସାଗରପୁତ୍ରମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ।
ଭଗୀରଥେନ ସା ନୀତା ତେନ ଭାଗୀରଥୀ ସ୍ମୃତା
ଭାଗୀରଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଆଯିବାରୁ, ତିନିଏ ଗଙ୍ଗାକୁ 'ଭାଗୀରଥୀ' ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ପୁଣ୍ଯଦଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ସାରଂ କିଂ ଭୂଯଃ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି କଥଂ ଗଂଗା ତ୍ରିପଥଗା ଜାତା ଭୁଵନପାଵନୀ
ଏହା ପବିତ୍ର, ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ଏହାର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ; ତୁମେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? କିପରି ଗଙ୍ଗା, ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରିଥିବା, ତିନି ମାର୍ଗରେ ବହିଲା?
କୁତ୍ର ଵା କେନ ଵିଧିନା ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵଦ ମେ ପ୍ରଭୋ
କେଉଁଠି, କେମିତି — ଏ ସବୁ ମୋତେ କହ, ପ୍ରଭୁ।
ଏତତ୍ସର୍ଵଂ ତୁ ଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ କୃତ୍ଵା ଵକ୍ତୁମିହାର୍ହସି କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ପୂର୍ଣିମାଯାଂ ତୁ ରାଧାଯାଃ ସୁମହୋତ୍ସଵଃ
ଏ ସବୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଉଚିତ; କାର୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ରାଧାଙ୍କର ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ହୁଏ।
କୃଷ୍ଣଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ତାଂ ରାଧାମୁଵାସ ରାସମଣ୍ଡଲେ
କୃଷ୍ଣ ରାଧାଙ୍କୁ ପୂଜି, ତାଙ୍କ ସହ ରାସ ମଣ୍ଡଳରେ ବସିଥିଲେ।
ଊଷୁର୍ବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସର୍ଵେ ଋଷଯଃ ଶୌନକାଦଯଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ, ଶୌନକ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ସେଠାରେ ରହିଥିଲେ।
ଜଗୌ ସୁନ୍ଦରତାଲେନ ଵୀଣଯା ଚ ମନୋହରମ୍ 9.12.
ସେ ସୁନ୍ଦର ତାଳରେ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ, ମନୋହର ବୀଣା ଶବ୍ଦରେ।
ଶିଵୋ ମଣୀଂଦ୍ରସାରଂ ତୁ ସର୍ଵବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ଶିବ ଦେବ ମଣିର ମାଳା ଦେଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଦୁର୍ଲଭ।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଂ ହାରସାରଂ ଚ ରାଧିକା
ରାଧିକା ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନର ମାଳା ପାଇଥିଲେ।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ କନକକୁଂଡଲମ୍
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସୁନା କୁଣ୍ଡଳ ଦେଲେ।
ଦୁର୍ଗା ନାରାଯଣୀଶାନା ବ୍ରହ୍ମଭକ୍ତିଂ ସୁଦୁର୍ଲଭାମ୍
ଦୁର୍ଗା, ନାରାୟଣୀ ଓ ଈଶାନା ଏମିତି ଏକ ଦୁର୍ଲଭ ବ୍ରହ୍ମଭକ୍ତି ରଖିଛନ୍ତି, ଯାହା ପାଇବା ବହୁତ କଷ୍ଟକର।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକଂ ଵହ୍ନିର୍ଵାଯୁଶ୍ଚ ମଣିନୂପୁରାନ୍
ଅଗ୍ନି ଜମା ହୋଇ ଜମା ଶୁଦ୍ଧ କଲା, ଅଗ୍ନି ଓ ପବନ ଗହନା ନୂପୁରକୁ ଶୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଜଗୌ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସଂଗୀତଂ ସସୋଲ୍ଲାସସମନ୍ଵିତମ୍
ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୀତ ଉଲ୍ଲାସରେ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ହୋଇ ଗାଇଲେ।
କଷ୍ଟେନ ଚେତନାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଦଦୃଶୂ ରାସମଂଡଲେ
ବହୁତ କଷ୍ଟରେ ଚେତନା ଫେରି ଆସି, ସେମାନେ ରାସମଣ୍ଡଳ ଦେଖିଲେ।
ଅତ୍ଯୁଚ୍ଚୈ ରୁରୁଦୁଃ ସର୍ଵେ ଗୋପା ଗୋପ୍ଯଃ ସୁରା ଦ୍ଵିଜାଃ
ସମସ୍ତ ଗୋପ, ଗୋପୀ, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବହୁତ ଉଚ୍ଚରେ କାନ୍ଦି ଉଠିଲେ।
ଗତଶ୍ଚ ରାଧଯା ସାର୍ଧଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ଦ୍ରଵତାମିତି
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରାଧାଙ୍କ ସହିତ ହୃଦୟ ଗଳି ଯାଇ ଚାଲିଗଲେ।
ସ୍ଵମୂର୍ତିଂ ଦର୍ଶଯ ଵିଭୋ ଵାଂଛିତଂ ଵରମେଵ ନଃ 9.12.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର ନିଜ ରୂପ ଦେଖାନ୍ତୁ; ଆମେ ଯେଉଁ ଦାନ ଚାହୁଁଛୁ, ସେହି ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତାମେଵ ଶୁଶ୍ରୁଵୁଃ ସର୍ଵେ ସୁଵ୍ଯକ୍ତାଂ ମଧୁରାନ୍ଵିତାମ୍
ସମସ୍ତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ତାଙ୍କର ମଧୁର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ।
ମମାପ୍ଯସ୍ଯାଶ୍ଚ ଦେହେନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ଚ କିମାଵଯୋଃ
ମୋ ଓ ତାଙ୍କର ଦେହ ସହିତ ଆମେ କଣ କରିବା ଉଚିତ?
ମନ୍ମନ୍ତ୍ରପୂତା ମାଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମାଗମିଷ୍ଯଂତି ମତ୍ପଦମ୍
ମୋ ମନ୍ତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଲୋକେ ମୋତେ ଦେଖିବାକୁ ଆସିବେ ଓ ମୋ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚିବେ।
କରୋତୁ ଶଂଭୁସ୍ତତ୍ରୈଵଂ ମଦୀଯଂ ଵାକ୍ଯପାଲନମ୍
ଏଠାରେ ଶମ୍ଭୁ ମୋ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତୁ।
କର୍ତୁଂ ଶାସ୍ତ୍ରଵିଶେଷଂ ଚ ଵେଦାଂଗଂ ସୁମନୋହରମ୍
ସେ ଏକ ବିଶେଷ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ମନୋହର ବେଦାଙ୍ଗ ରଚନା କରିବେ।