ପୂଜାଂ ଚକାର ନୃପତିର୍ଵଦ ଵେଦଵିଦାଂ ଵର ସ୍ନାତ୍ଵା ନିତ୍ଯକ୍ରିଯାଂ କୃତ୍ଵା ଧୃତ୍ଵା ଧୌତେ ଚ ଵାସସୀ
ହେ ବେଦଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରାଜା କିପରି ସ୍ନାନ କରି, ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଏବଂ ପରିଷ୍କୃତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ପୂଜା କଲେ, ତାହା କହ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ଦେଵଷଟ୍କଂ ଚ ସଂଯତୋ ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ସେ ନିଜକୁ ସଂଯମ କରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ଛଅ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ଦେଵଷଟ୍କଂ ଚ ସୋଽଧିକାରୀ ଚ ପୂଜନେ
ସେ ଛଅ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପୂଜାର ଅଧିକାରୀ ହେଲେ।
ଵହ୍ନିଂ ଶୌଚାଯ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯର୍ଥଂ ପୂଜଯେନ୍ନରଃ
ଶୌଚ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସଂପୂଜ୍ଯୈତାଁଲ୍ଲଭେତ୍ପ୍ରାଜ୍ଞୋ ଵିପରୀତମତୋଽନ୍ଯଥା
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ଏହାମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ପୂଜନ କରିଲେ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଥାଏ; ନହେଲେ ତାହାର ବିପରୀତ ହୁଏ।
ଗଙ୍ଗୋପାଖ୍ଯାନଵର୍ଣନମ୍ ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଶ୍ଵେତପଂକଜଵର୍ଣାଭାଂ ଗଂଗାଂ ପାପପ୍ରଣାଶିନୀମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ— ମୁଁ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେଉଛି, ଯାହାଙ୍କ ରୂପ ଧଳା ପଦ୍ମ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରନ୍ତି।
କୃଷ୍ଣଵିଗ୍ରହସମ୍ଭୂତାଂ କୃଷ୍ଣତୁଲ୍ଯାଂ ପରାଂ ସତୀମ୍
ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ରୂପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଧର୍ମମୟୀ।
ଶରତ୍ପୂର୍ଣେଂଦୁଶତକମୃଷ୍ଟଶୋଭାକରାଂ ପରାମ୍
ସେ ଶରତ୍କାଳର ଶତ ଶଶୀର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମହିମାର ଅଧିକାରିଣୀ।
ନାରାଯଣପ୍ରିଯାଂ ଶାଂତାଂ ତତ୍ସୌଭାଗ୍ଯସମନ୍ଵିତାମ୍
ସେ ନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟରେ ଭାଗିନୀ।
ସିଂଦୂରବିଂଦୁଲଲିତଂ ସାର୍ଧଂ ଚନ୍ଦନବିଂଦୁଭିଃ
ସେ ସିନ୍ଦୂର ଓ ଚନ୍ଦନ ତିଳକରେ ଶୋଭିତ, ମାଥାରେ ଲାଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ରେଖା ଅଲଙ୍କୃତ।
ପକ୍ଵବିଂବଵିନିଂଦ୍ଯାଚ୍ଛ ଚାର୍ଵୋଷ୍ଠପୁଟମୁତ୍ତମମ୍
ତାଙ୍କର ଠୋଠ ପକ୍କା ବିମ୍ବା ଫଳ ପରି ଲାଲ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର।
ସୁଚାରୁଵକ୍ତ୍ରନଯନଂ ସକଟାକ୍ଷଂ ମନୋହରମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଓ ଆଖି ବହୁତ ଆକର୍ଷଣୀୟ, କ୍ଷୁଦ୍ର ଚାହାଣିରେ ମନମୋହନ।
ବୃହଚ୍ଛ୍ରୋଣିଂ ସୁକଠିନାଂ ରଂଭାସ୍ତଂଭଵିନିଂଦିତାମ୍
ତାଙ୍କର କମର ଚଉଡ଼ା ଏବଂ ଦୃଢ଼, କଦଳୀ ଗଛର ତଣ୍ଡ ପରି ଶୋଭା ପାଉଛି।
ରତ୍ନପାଦୁକ ସଂଯୁକ୍ତଂ କୁଂକୁମାକ୍ତଂ ସଯାଵକମ୍
ସେ ରତ୍ନ ଖଡ଼ାଉ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, କୁଙ୍କୁମ ଓ ଲାଲ ଲାକରେ ରଙ୍ଗାଉଥିବା ଅନ୍ୟ ଅଲଙ୍କାର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।
ସୁରସିଦ୍ଧମୁନୀଂଦ୍ରୈଶ୍ଚ ଦତ୍ତାର୍ଘସଂଯୁତଂ ସଦା 9.12.
ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ ଓ ମହାମୁନିମାନେ ସଦା ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ମୁକ୍ତିପ୍ରଦଂ ମୁମୁକ୍ଷୂଣାଂ କାମିନାଂ ସର୍ଵଭୋଗଦମ୍
ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବାଙ୍କୁ ସେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଭୋଗ ଚାହୁଁଥିବାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୋଃ ପଦଦାତ୍ରୀଂ ଚ ଭଜେ ଵିଷ୍ଣୁପଦୀଂ ସତୀମ୍
ମୁଁ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦପ୍ରଦାତ୍ରୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଏବଂ ସତୀ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରେଉଛି।
ଦତ୍ତ୍ଵା ସଂପୂଜଯେଦ୍ବ୍ରହ୍ମନ୍ନୁପଚାରାଣି ଷୋଡଶ
ଏହି ଦାନ ଦେଇ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଷୋଡ଼ଶ ଉପଚାରରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଧୂପଦୀପଂ ଚ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ତାଂବୂଲଂ ଶୀତଲଂ ଜଲମ୍
ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ତାମ୍ବୁଳ ଓ ଶୀତଳ ଜଳ ଦେବା ଉଚିତ।
ମନୋହରଂ ସୁତଲ୍ପଂ ଚ ଦେଯାନ୍ଯେତାନି ଷୋଡଶ
ମନୋହର ଓ କମଳିଆ ଶଯ୍ୟା ଦେବା ଉଚିତ; ଏହି ଷୋଡ଼ଶ ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସଂପୂଜ୍ଯୈଵଂ ପ୍ରକାରେଣ ସୋଽଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ଦେଵେଶ ଲକ୍ଷ୍ମୀକାଂତ ଜଗତ୍ପତେ
ଏଭଳି ପୂଜା କଲେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ହେ ଦେବତାଙ୍କର ମାନ୍ୟ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ମୁଁ ଏହା ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେଉଛି—
ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵିଷ୍ଣୁପଦୀସ୍ତୋତ୍ରଂ ପାପଘ୍ନଂ ପୁଣ୍ଯକାରକମ୍ ଶୃଣୁ ନାରଦ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପାପଘ୍ନଂ ପୁଣ୍ଯକାରକମ୍
ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କର ଯେଉଁ ସ୍ତୋତ୍ର ପାପ ନାଶ କରେ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଶୁଣ, ହେ ନାରଦ, ମୁଁ ଏହା କହିବି, ଯାହା ପାପ ନାଶ କରେ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଶିଵସଂଗୀତସଂମୁଗ୍ଧ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାଂଗସମୁଦ୍ଭଵାମ୍
ଶିବଙ୍କର ସଙ୍ଗୀତରେ ମୋହିତ ହୋଇ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହରୁ ସେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଯଜ୍ଜନ୍ମ ସୃଷ୍ଟେରାଦୌ ଚ ଗୋଲୋକେ ରାସମଂଡଲେ
ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ, ଗୋଲୋକର ରାସମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ହେଲା।
ଗୋପୈର୍ଗୋପୀଭିରାକୀର୍ଣେ ଶୁଭେ ରାଧାମହୋତ୍ସଵେ 9.12.
ସେଠାରେ, ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହି, ଶୁଭ ରାଧାମହୋତ୍ସବ ଉପଲକ୍ଷେ ଉତ୍ସବ ହେଉଥିଲା।
କୋଟିଯୋଜନ ଵିସ୍ତୀର୍ଣା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଲକ୍ଷଗୁଣା ତତଃ
ଏହାର ପ୍ରସ୍ତ ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ଯୋଜନା ଥିଲା, ଦৈର୍ଘ୍ୟ ତାହାର ଏକ ଶତ ଗୁଣ ଅଧିକ ଥିଲା।
ଷଷ୍ଟିଲକ୍ଷଯୋଜନା ଯା ତତୋ ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଚତୁର୍ଗୁଣା
ଏହାର ପ୍ରସ୍ତ ଷଷ୍ଟି ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଥିଲା, ଦৈର୍ଘ୍ୟ ତାହାର ଚାରି ଗୁଣ ଅଧିକ ଥିଲା।
ତ୍ରିଂଶଲ୍ଲକ୍ଷଯୋଜନା ଯା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ପଂଚଗୁଣା ତତଃ
ଏହାର ପ୍ରସ୍ତ ତିନି ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଥିଲା, ଦৈର୍ଘ୍ୟ ତାହାର ପାଞ୍ଚ ଗୁଣ ଅଧିକ ଥିଲା।
ତ୍ରିଂଶଲ୍ଲକ୍ଷଯୋଜନା ଯା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଚତୁର୍ଗୁଣା ତତଃ
ଏହାର ପ୍ରସ୍ତ ତିନି ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଥିଲା, ଦৈର୍ଘ୍ୟ ତାହାର ଚାରି ଗୁଣ ଅଧିକ ଥିଲା।
ଲକ୍ଷଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ସପ୍ତଗୁଣା ତତଃ
ଏହାର ପ୍ରସ୍ତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଥିଲା, ଦৈର୍ଘ୍ୟ ତାହାର ସାତ ଗୁଣ ଅଧିକ ଥିଲା।