କତିକାଲଂ ପରିମିତଂ ସ୍ଥିତିର୍ମେ ତତ୍ର ଭାରତେ
ମୁଁ ଭାରତ ଦେଶରେ କେତେ ଦିନ, କିମ୍ବା କେତେ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିପାରିବି?
ମମାନ୍ଯଦ୍ଵାଛିତଂ ଯଦ୍ଯତ୍ସର୍ଵଂ ଜାନାସି ସର୍ଵଵିତ୍
ମୋର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆପଣ ସବୁ ଜାଣନ୍ତି, କାରଣ ଆପଣ ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ପତିସ୍ତେ ଦ୍ରଵରୂପାଯା ଲଵଣୋଦୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଭଗବାନ କହିଲେ, ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ଲୁଣ ପାଣିର ସମୁଦ୍ର, ସେ ତୁମର ହେବେ।
ସ ମମାଂଶ ସ୍ଵରୂପଶ୍ଚ ତ୍ଵଂ ଚ ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ଵରୂପିଣୀ
ସେ ସମୁଦ୍ର ମୋର ଅଂଶ ଓ ସ୍ୱରୂପ, ତୁମେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଅବତାର।
ଯାଵତ୍ଯଃ ସଂତି ନଦ୍ଯଶ୍ଚ ଭାରତ୍ଯାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ଭାରତେ
ଭାରତ ଦେଶରେ ଯେତେ ନଦୀ ଅଛି, ଭାରତୀ ଆଦି ଯେଉଁମାନେ—
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଦେଵେଶି କଲେଃ ପଂଚସହସ୍ରକମ୍
ଦେବୀ, ଆଜିଠାରୁ କଳିଯୁଗର ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—
ନିତ୍ଯଂ ତ୍ଵମବ୍ଧିନା ସାର୍ଥଂ କରିଷ୍ଯସି ରହୋ ରତିମ୍
ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ସହ ସଦା ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ମିଳନର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବ।
ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୋଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ଭଗୀରଥକୃତେନ ଚ
ଭାଗୀରଥ ଯେଉଁ ସ୍ତୋତ୍ର ରଚନା କରିଛନ୍ତି, ସେହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯିବ।
କଣ୍ଵଶାଖୋକ୍ତ ଧ୍ଯାନେନ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ତ୍ଵାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯତି
କଣ୍ବ ଶାଖାରେ ଯେଉଁ ଧ୍ୟାନ ଶିଖାଯାଇଛି, ସେହିପରି ଧ୍ୟାନ କରି ତୁମକୁ ପୂଜା କରାଯିବ।
ଗଂଗା ଗଂଗେତି ଯୋ ବ୍ରୂଯାଦ୍ଯୋଜନାନାଂ ଶତୈରପି 9.11.
ଯେଉଁଠି ଥିବା ଲୋକ 'ଗଙ୍ଗା, ଗଙ୍ଗା' ବୋଲି କହିବେ, ଯଦି ଶତ ଯୋଜନ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ—
ସହସ୍ରପାପିନାଂ ସ୍ନାନାଦ୍ଯତ୍ପାପଂ ତେ ଭଵିଷ୍ଯତି
—ସେ ଲୋକ ହଜାର ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଯେପରି ନହାଇଲେ ଯେମିତି ଫଳ ମିଳେ, ସେହି ଫଳ ପାଇବେ।
ପାପିନାଂ ତୁ ସହସ୍ରାଣାଂ ଶଵସ୍ପର୍ଶେନ ଯତ୍ତ୍ଵଯି
ହଜାର ହଜାର ପାପୀଙ୍କ ମୃତଦେହ ଛୁଇଁଲେ ଯେଉଁ ପାପ ତୁମେ ଉପରେ ଆସେ—
ତତ୍ରୈଵ ତ୍ଵମଧିଷ୍ଠାନଂ କରିଷ୍ଯସ୍ଯଘମୋଚନମ୍
ସେଠାରେ ତୁମେ ପାପ ମୁଚାଇବା ପାଇଁ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସୃଷ୍ଟି କରିବ।
ତତ୍ତୁ ତୀର୍ଥଂ ଭଵେତ୍ସଦ୍ଯୋ ଯତ୍ର ତଦ୍ଗୁଣକୀର୍ତନମ୍
ଯେଉଁଠି ତୁମର ଗୁଣ ଗାଯିଯାଏ, ସେଠି ସେ ସ୍ଥାନ ତୁରନ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ହେଇଯାଏ।
ରେଣୁପ୍ରମାଣଵର୍ଷଂ ଚ ଦେଵେଲୋକେ ଵସେଦ୍ ଧୁଵମ୍
ଏଠି ଧୁଳିକଣା ପଡିବା ଯେତେବେଳେ ସମୟ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ ଦେବଲୋକରେ ବାସ କରିବେ।
ସମୁତ୍ସୃଜଂତି ପ୍ରାଣାଂଶ୍ଚ ତେ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ହରେଃ ପଦମ୍
ଏଠି ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ଲଯଂ ପ୍ରାକୃତିକଂ ତେ ଚ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତି ଚାପ୍ଯ ସଂଖ୍ଯକମ୍
ସେମାନେ ପ୍ରକୃତିର ଲୟ ଦେଖିବେ, ଏବଂ ସଂଖ୍ୟାନୁସାରେ ଯେଉଁ ଲୟ ହୁଏ, ତାହା ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବ କରିବେ।
ପ୍ରଯାତି ସ ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଯାଵଦହ୍ନଃ ସ୍ଥିତିସ୍ତ୍ଵଯି
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିନ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର ବୈକୁଣ୍ଠରେ ରହିବେ।
ତସ୍ମୈ ଦଦାମି ସାରୂପ୍ଯଂ କରୋମି ତଂ ଚ ପାର୍ଷଦମ୍
ମୁଁ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ମୋ ପରି ଆକୃତି ଦେଉଛି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ମୋର ପାର୍ଷଦ କରିଦେଉଛି।
ତସ୍ମୈ ଦଦାମି ସାଲୋକ୍ଯଂ କରୋମି ତଂ ଚ ପାର୍ଷଦମ୍ 9.11.
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ମୋର ଲୋକରେ ବାସ ଦେଉଛି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ମୋର ପାର୍ଷଦ କରିଦେଉଛି।
ତସ୍ମୈ ଦଦାମି ସାଲୋକ୍ଯଂ ଯାଵଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଯଃ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆୟୁ ଯାଏଁ ମୋର ଲୋକରେ ବାସ ଦେଉଛି।
ତସ୍ମୈ ଦଦାମି ସାରୂପ୍ଯମସଂଖ୍ଯଂ ପ୍ରାକୃତଂ ଲଯମ୍
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ମୋ ପରି ଆକୃତି ଦେଉଛି ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକୃତି ଲୟ ଦେଉଛି।
ସଦ୍ଯଃ ପ୍ରଯାତି ଗୋଲୋକଂ ମମ ତୁଲ୍ଯୋ ଭଵେଦ୍ ଧୁଵମ୍
ସେ ସତ୍ୱରେ ଗୋଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ ଏବଂ ସଦା ସର୍ବଦା ମୋ ପରି ହେଇଯିବେ।
ମନ୍ମଂତ୍ରୋପାସକାନାଂ ତୁ ନିତ୍ଯଂ ନୈଵେଦ୍ଯଭୋଜିନାମ୍
ଯେମାନେ ମୋ ମନ୍ତ୍ରରେ ଉପାସନା କରନ୍ତି ଏବଂ ସଦା ମୋ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ ଭୋଗ ଖାନ୍ତି,
ରତ୍ନେଂଦ୍ରସାର ଯାନେନ ଗୋଲୋକଂ ସଂପ୍ରଯାଂତି ଚ
ସେମାନେ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଗୋଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ପ୍ରଯାଂତି ରତ୍ନଯାନେନ ଗୋଲୋକଂ ଚାତିଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଗୋଲୋକକୁ ରତ୍ନର ରଥରେ ଯାଆନ୍ତି।
ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତାଶ୍ଚ ତେ ପୂତା ମଦ୍ଭକ୍ତେ ସଂଵିଧାନତଃ
ସେମାନେ ଜୀବନ୍ତାବସ୍ଥାରେ ମୁକ୍ତ ଏବଂ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ମୋର ଭକ୍ତ ଭାବେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଥାନ୍ତି।
ସ୍ତୁହି ଗଂଗାମିମାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପୂଜାଂ ଚ କୁରୁ ସାଂପ୍ରତମ୍
ଏବେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର ଏବଂ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତାଙ୍କର ପୂଜା କର।
କୌଥୁମୋକ୍ତେନ ଧ୍ଯାନେନ ସ୍ତୋତ୍ରେଣାପି ପୁନଃ ପୁନଃ
କୌଥୁମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଧ୍ୟାନ ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୁନଃ ପୁନଃ ପୂଜା କର।
ଭଗୀରଥଶ୍ଚ ଗଂଗା ଚ ସୋଂଽତର୍ଧାନଂ ଚକାର ହ କେନ ଧ୍ଯାନେନ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ କେନ ପୂଜାକ୍ରମେଣ ଚ ।। 9.11.
ଭଗୀରଥ ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ଦୁହେଁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ—କେଉଁ ଧ୍ୟାନ, କେଉଁ ସ୍ତୋତ୍ର ଏବଂ କେଉଁ ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ ଦ୍ୱାରା?