ମ୍ଲେଚ୍ଛାଚାରା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଵର୍ଣାଶ୍ଚତ୍ଵାର ଏଵ ଚ । ମ୍ଲେଚ୍ଛଶାସ୍ତ୍ରଂ ପଠିଷ୍ଯନ୍ତି ସ୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଵିହାଯ ଚ
ସମସ୍ତ ଚାରି ଜାତି ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନଙ୍କ ଆଚାର ଅନୁସରିବେ, ନିଜ ଶାସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବେ।
ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷତ୍ରଵିଶାଂ ଵଂଶାଃ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ସେଵକାଃ କଲୌ । ସୂପକାରା ଧାଵକାଶ୍ଚ ଵୃଷଵାହାଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନଙ୍କ ବଂଶ କଳିଯୁଗରେ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ସେବକ ହେବେ; ସମସ୍ତେ ରନ୍ଧନ କରିବେ, ଦୌଡ଼ିବେ ଓ ବଳଦ ଚଳାଇବେ।
ସତ୍ଯହୀନା ଜନାଃ ସର୍ଵେ ସସ୍ଯହୀନା ଚ ମେଦିନୀ । ଫଲହୀନାଶ୍ଚ ତରଵୋଽପତ୍ଯହୀନାଶ୍ଚ ଯୋଷିତଃ
ସମସ୍ତ ଲୋକ ଠିକ୍ ସତ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବେ, ଭୂମିରେ ଚାଷ ହେବ ନାହିଁ, ଗଛ ଫଳ ଦେବେ ନାହିଁ, ଓ ମହିଳାମାନେ ସନ୍ତାନହୀନ ହେଇଯିବେ।
କ୍ଷୀରହୀନାସ୍ତଥା ଗାଵଃ କ୍ଷୀରଂ ସର୍ପିର୍ଵିଵର୍ଜିତମ୍ । ଦମ୍ପତୀ ପ୍ରୀତିହୀନୌ ଚ ଗୃହିଣଃ ସତ୍ଯଵର୍ଜିତାଃ
ଗାଈମାନେ ଦୁଧ ଦେବେ ନାହିଁ, ଦୁଧରେ ଘୃତ ରହିବ ନାହିଁ; ସ୍ୱାମୀ-ସ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରେମ ରହିବ ନାହିଁ, ଘରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ସତ୍ୟ ଛାଡିଦେବେ।
ପ୍ରତାପହୀନା ଭୂପାଶ୍ଚ ପ୍ରଜାଶ୍ଚ କରପୀଡିତାଃ । ଜଲହୀନା ମହାନଦ୍ଯୋ ଦୀର୍ଘିକାକନ୍ଦରାଦଯଃ
ରାଜାମାନେ ଶକ୍ତିହୀନ ହେବେ, ପ୍ରଜାମାନେ କରରେ ପୀଡିତ ହେବେ; ବଡ଼ ନଦୀ, ଝିଲିକା ଓ ଖାଳମାନେ ଜଳହୀନ ହେଇଯିବେ।
ଧର୍ମହୀନା ପୁଣ୍ଯହୀନା ଵର୍ଣାଶ୍ଚତ୍ଵାର ଏଵ ଚ । ଲକ୍ଷେଷୁ ପୁଣ୍ଯଵାନ୍କୋଽପି ନ ତିଷ୍ଠତି ତତଃ ପରମ୍
ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଧର୍ମ ଓ ପୁଣ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବେ; ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷେ ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭଲ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ରହିବେ ନାହିଁ।
କୁତ୍ସିତା ଵିକୃତାକାରା ନରା ନାର୍ଯଶ୍ଚ ବାଲକାଃ । କୁଵାର୍ତା କୁତ୍ସିତଃ ଶବ୍ଦୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ତତଃ ପରମ୍
ପୁରୁଷ, ନାରୀ ଓ ଶିଶୁମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଅପରୂପ ଓ ବିକୃତ ହେବେ; ସେମାନଙ୍କର କାମ କୁଖ୍ୟାତ ହେବ ଓ କଥା ଅପବ୍ୟବହାର ହେଇଯିବ।
କେଚିଦ୍ଗ୍ରାମାଶ୍ଚ ନଗରା ନରଶୂନ୍ଯା ଭଯାନକାଃ । କେଚିତ୍ସ୍ଵଲ୍ପକୁଟୀରେଣ ନରେଣ ଚ ସମନ୍ଵିତାଃ
କିଛି ଗ୍ରାମ ଓ ସହର ଲୋକଶୂନ୍ୟ ଓ ଭୟଙ୍କର ହେବ; କିଛିଠାରେ କେବଳ କିଛି ଲୋକ ଛୋଟ ଝୋପଡ଼ିରେ ରହିବେ।
ଅରଣ୍ଯାନି ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଗ୍ରାମେଷୁ ନଗରେଷୁ ଚ । ଅରଣ୍ଯଵାସିନଃ ସର୍ଵେ ଜନାଶ୍ଚ କରପୀଡିତାଃ
ଗ୍ରାମ ଓ ସହର ମଧ୍ୟରେ ଜଙ୍ଗଲ ହେଇଯିବ, ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକ କରରେ ପୀଡିତ ହେବେ।
ସସ୍ଯାନି ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ତଡାଗେଷୁ ନଦୀଷୁ ଚ । ପ୍ରକୃଷ୍ଟଵଂଶଜା ହୀନା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି କଲୌ ଯୁଗେ
ପୋକରୀ ଓ ନଦୀରେ ଧାନ ହେବ, କିନ୍ତୁ ଉତ୍ତମ ବଂଶର ଲୋକମାନେ କଳିଯୁଗରେ କମିଯିବେ।
ଅଲୀକଵାଦିନୋ ଧୂର୍ତାଃ ଶଠାଶ୍ଚାସତ୍ଯଵାଦିନଃ । ପ୍ରକୃଷ୍ଟାନି ଚ କ୍ଷେତ୍ରାଣି ସସ୍ଯହୀନାନି ନାରଦ
ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିବା, ଚତୁର ଓ ଧୂର୍ତ୍ତ ଲୋକ ବଢ଼ିଯିବେ; ହେ ନାରଦ, ଉତ୍ତମ ଜମି ମଧ୍ୟ ଚାଷହୀନ ହେଇଯିବ।
ହୀନାଃ ପ୍ରକୃଷ୍ଟା ଧନିନୋ ଦେଵଭକ୍ତାଶ୍ଚ ନାସ୍ତିକାଃ । ହିଂସକାଶ୍ଚ ଦଯାହୀନା ପୌରାଶ୍ଚ ନରଘାତିନଃ
ଧନୀ ଓ ଉତ୍ତମ ଲୋକ କମିଯିବେ; ଦେବଭକ୍ତ ଲୋକ ନାସ୍ତିକ ହେଇଯିବେ; ନିର୍ଦୟ ଓ ହିଂସାପ୍ରବୃତ୍ତି ନାଗରିକ ଲୋକ ମଣିଷ ହତ୍ୟା କରିବେ।
ଵାମନା ଵ୍ଯାଧିଯୁକ୍ତାଶ୍ଚ ନରା ନାର୍ଯଶ୍ଚ ସର୍ଵତଃ । ସ୍ଵଲ୍ପାଯୁଷୋ ଗଦାଯୁକ୍ତା ଯୌଵନୈ ରହିତାଃ କଲୌ
ସମସ୍ତ ଠାରେ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ଛୋଟ ଦେହ ଓ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେବେ; ସେମାନଙ୍କର ଆୟୁ ଅତି କମ ଓ ଯୁବାବସ୍ଥା ନ ଥିବା, ଦୁଃଖରେ ରହିବେ।
ପଲିତାଃ ଷୋଡଶେ ଵର୍ଷେ ମହାଵୃଦ୍ଧାଶ୍ଚ ଵିଂଶତୌ । ଅଷ୍ଟଵର୍ଷା ଚ ଯୁଵତୀ ରଜୋଯୁକ୍ତା ଚ ଗର୍ଭିଣୀ
ଷୋଳ ବର୍ଷରେ କେଶ ପକାଯିବ, କୁଡି ବର୍ଷରେ ବହୁତ ବୃଦ୍ଧ ହେଇଯିବେ; ଅଷ୍ଟ ବର୍ଷରେ ଝିଅ ରଜସ୍ୱଳା ଓ ଗର୍ଭବତୀ ହେବେ।
ଵତ୍ସରାନ୍ତପ୍ରସୂତା ସ୍ତ୍ରୀ ଷୋଡଶେ ଚ ଜରାନ୍ଵିତା । ପତିପୁତ୍ରଵତୀ କାଚିତ୍ସର୍ଵା ଵନ୍ଧ୍ଯାଃ କଲୌ ଯୁଗେ
ଏକ ବର୍ଷରେ ମହିଳା ସନ୍ତାନ ଦେବେ, ଷୋଳ ବର୍ଷରେ ବୃଦ୍ଧ ହେଇଯିବେ; କେହି କେହି ପତି ଓ ପୁଅ ଥିବେ, କିନ୍ତୁ କଳିଯୁଗରେ ସମସ୍ତେ ବନ୍ଧ୍ୟା ହେବେ।
କନ୍ଯାଵିକ୍ରଯିଣଃ ସର୍ଵେ ଵର୍ଣାଶ୍ଚତ୍ଵାର ଏଵ ଚ । ମାତୃଜାଯାଵଧୂନାଂ ଚ ଜାରୋପେତାନ୍ନଭକ୍ଷକାଃ
ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ଲୋକ ଝିଅମାନେକୁ ବେଚିଦେବେ; ମା, ଝିଅ, ବହୁରୁ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ସହ ମିଶିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବେ।
କନ୍ଯାନାଂ ଭଗିନୀନାଂ ଵା ଜାରୋପାତ୍ତାନଜୀଵିନଃ । ହରେର୍ନାମ୍ନାଂ ଵିକ୍ରଯିଣୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି କଲୌ ଯୁଗେ
ଝିଅ ବା ଭଉଣୀ ସହ ଅନ୍ୟାୟ କରିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ଜୀବନ ଚାଲିବ; କଳିଯୁଗରେ ହରିଙ୍କ ନାମ ମଧ୍ୟ ବେଚିଦେବେ।
ସ୍ଵଯମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଦାନଂ ଚ କୀର୍ତିଵର୍ଧନହେତଵେ । ତତଃ ପଶ୍ଚାତ୍ସ୍ଵଦାନଂ ଚ ସ୍ଵଯମୁଲ୍ଲଙ୍ଘଯିଷ୍ଯତି
ମହିମା ପାଇଁ ଦାନ ଛାଡିଦେବେ, ପରେ ନିଜ ଦିଆ ଦାନକୁ ନିଜେ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିବେ।
ଦେଵଵୃତ୍ତିଂ ବ୍ରହ୍ମଵତ୍ତିଂ ଵୃତ୍ତିଂ ଗୁରୁକୁଲସ୍ଯ ଚ । ସ୍ଵଦତ୍ତାଂ ପରଦତ୍ତାଂ ଵା ସର୍ଵମୁଲ୍ଲଙ୍ଘଯିଷ୍ଯତି
ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୁରୁ ଓ ଗୁରୁକୁଳ ପାଇଁ ଦିଆ ଦାନ, ନିଜ ଦିଆ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଦିଆ ସମସ୍ତ ଦାନକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିଦେବେ।
କନ୍ଯକାଗାମିନଃ କେଚିତ୍କେଚିଚ୍ଚ ଶ୍ଵଶ୍ରୁଗାମିନଃ । କେଚିଦ୍ଵଧୂଗାମିନଶ୍ଚ କେଚିଦ୍ଵୈ ସର୍ଵଗାମିନଃ
କେହି କେହି କନ୍ୟାଙ୍କୁ, କେହି କୁକୁରଙ୍କୁ, କେହି ପତ୍ନୀଙ୍କୁ, ଆଉ କେହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବେ।
ଭଗିନୀଗାମିନଃ କେଚିତ୍ସପତ୍ନୀମାତୃଗାମିନଃ । ଭ୍ରାତୃଜାଯାଗାମିନଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି କଲୌ ଯୁଗେ
କଳିଯୁଗରେ କେହି ନିଜ ଭଉଣୀଙ୍କୁ, କେହି ସ୍ଵାମୀଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଝିଅର ମାଆଙ୍କୁ, ଆଉ କେହି ଭାଇଙ୍କର ଝିଅକୁ ଅପବିତ୍ର ଭାବେ ସମ୍ପର୍କ କରିବେ।
ଅଗମ୍ଯାଗମନଂ ଚୈଵ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ଗୃହେ ଗୃହେ । ମାତୃଯୋନିଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଵିହରିଷ୍ଯନ୍ତି ସର୍ଵତଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଅନୁଚିତ ସମ୍ପର୍କ ହେବ; ମାଆର ଗର୍ଭକୁ ଛାଡି ସମସ୍ତେ ଯେଉଁଠି ଇଛା ହେବ ଚାଲିଫିରିବେ।
ପତ୍ନୀନାଂ ନିର୍ଣଯୋ ନାସ୍ତି ଭର୍ତୄଣାଂ ଚ କଲୌ ଯୁଗେ । ପ୍ରଜାନାଂ ଚୈଵ ଗ୍ରାମାଣାଂ ଵସ୍ତୁନାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
କଳିଯୁଗରେ ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁରୁଷ, ସନ୍ତାନ, ଗାଁ ଓ ସମ୍ପତି ବିଷୟରେ କୌଣସି ନିଶ୍ଚିତତା ରହିବ ନାହିଁ।
ଅଲୀକଵାଦିନଃ ସର୍ଵେ ସର୍ଵେ ଚୌରାଶ୍ଚ ଲମ୍ପଟାଃ । ପରସ୍ପରଂ ହିଂସକାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଚ ନରଘାତିନଃ
ସମସ୍ତେ ମିଥ୍ୟା କହିବେ, ସମସ୍ତେ ଚୋର ଓ ଲୋଭୀ ହେବେ; ସମସ୍ତେ ପରସ୍ପରକୁ ଅପକାର କରିବେ ଓ ମଣିଷ ହତ୍ୟା କରିବେ।
ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷତ୍ରଵିଶାଂ ଵଂଶା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ପାପିନଃ । ଲାକ୍ଷା ଲୋହରସାନାଂ ଚ ଵ୍ଯାପାରଂ ଲଵଣସ୍ଯ ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ବଂଶ ଅପବିତ୍ର ହେବ; ସେମାନେ ଲାଖ, ଲୋହା ଓ ଲୁଣ ବ୍ୟବସାୟ କରିବେ।
ଵୃଷଵାହା ଵିପ୍ରଵଂଶାଃ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଶଵଦାହିନଃ । ଶୂଦ୍ରାନ୍ନଭୋଜିନଃ ସର୍ଵେ ସର୍ଵେ ଚ ଵୃଷଲୀରତାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବଳଦ ଚଲାଇବେ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ଲାଶ ଉଠାଇବେ; ସମସ୍ତେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବେ ଓ ଅପବିତ୍ର ମହିଳାମାନଙ୍କ ସହିତ ରହିବେ।
ପଞ୍ଚଯଜ୍ଞଵିହୀନାଶ୍ଚ କୁହୂରାତ୍ରୌ ଚ ଭୋଜିନଃ । ଯଜ୍ଞସୂତ୍ରଵିହୀନାଶ୍ଚ ସଂଧ୍ଯାଶୌଚଵିହୀନକାଃ
ପଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞ ଛାଡିଦେବେ, ଅଶୁଭ ରାତିରେ ଖାଇବେ; ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର ନଥିବେ, ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ଶୌଚ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ ନାହିଁ।
ପୁଂଶ୍ଚଲୀ ଵାର୍ଧୁଷାଜୀଵା କୁଟ୍ଟନୀ ଚ ରଜସ୍ଵଲା । ଵିପ୍ରାଣାଂ ରନ୍ଧନାଗାରେ ଭଵିଷ୍ଯତି ଚ ପାଚିକା
ଚଞ୍ଚଳ ମହିଳା, ନାଇଁଙ୍କ ଝିଅ, ଦୁଷ୍ଟ ମହିଳା ଓ ରଜସ୍ୱଳା ମହିଳା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ରସୋଇଘରେ ରନ୍ଧିବେ।
ଅନ୍ନାନାଂ ନିଯମୋ ନାସ୍ତି ଯୋନୀନାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ । ଆଶ୍ରମାଣାଂ ଜନାନାଂ ଚ ସର୍ଵେ ମ୍ଲେଚ୍ଛାଃ କଲୌ ଯୁଗେ
ଖାଦ୍ୟ ଓ ତାହାର ଉତ୍ସ ବିଷୟରେ କୌଣସି ନିୟମ ରହିବ ନାହିଁ; ଆଶ୍ରମର ସମସ୍ତେ ଲୋକ କଳିଯୁଗରେ ମ୍ଲେଛ ହେଇଯିବେ।
ଏଵଂ କଲୌ ସମ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତେ ସର୍ଵଂ ମ୍ଲେଚ୍ଛମଯଂ ଭଵେତ୍ । ହସ୍ତପ୍ରମାଣେ ଵୃକ୍ଷେ ଚ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠେ ଚୈଵ ମାନଵେ
ଏଭଳି କଳିଯୁଗ ଆସିଲେ ସମସ୍ତ କିଛି ମ୍ଲେଛ ହେଇଯିବ; ଗଛକୁ ହାତରେ ଓ ମଣିଷକୁ ଅଙ୍ଗୁଠିରେ ମାପିବେ।