ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟାଂ ତୁ ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୋପପ୍ରସ୍ଫୁରିତାଧରାମ୍ । ଉଵାଚ ଗଙ୍ଗା ତାଂ ଦେଵୀଂ ପଦ୍ମାଂ ଚାରକ୍ତଲୋଚନାମ୍
ତାଙ୍କୁ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଦେଖି, କ୍ରୋଧରେ ଠୋଡ଼ କମ୍ପିତ, ଗଙ୍ଗା ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ଦେବୀ ପଦ୍ମାକୁ କହିଲେ।
ଗଙ୍ଗୋଵାଚ ତ୍ଵମୁତ୍ସୃଜ ମହୋଗ୍ରାଂ ଚ ପଦ୍ମେ କିଂ ମେ କରିଷ୍ଯତି । ଦୁଃଶୀଲା ମୁଖରା ନଷ୍ଟା ନିତ୍ଯଂ ଵାଚାଲରୂପିଣୀ
ଗଙ୍ଗା କହିଲେ: 'ପଦ୍ମେ, ତୁମର ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ମୁକ୍ତ କର, ମୋ ପ୍ରତି କଣ କରିପାରିବ? ତୁମେ ଦୁଃଶୀଳ, ତୀବ୍ର ଭାଷା, ଭ୍ରମିତ, ସବୁବେଳେ ଅତିକଥା କରୁଥିବା।'
ଵାଗଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେଵୀଯଂ ସତତଂ କଲହପ୍ରିଯା । ଯାଵତୀ ଯୋଗ୍ଯତା ଚାସ୍ଯା ଯାଵତୀ ଶକ୍ତିରେଵ ଚ
'ଏହି ଦେବୀ, ଭାଷାର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ, ସବୁବେଳେ ବିବାଦକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଯେତେ ଯୋଗ୍ୟତା ଓ ଶକ୍ତି, ସେତେ ଅଛି।'
ତଥା କରୋତୁ ଵାଦଂ ଚ ମଯା ସାର୍ଧଂ ଚ ଦୁର୍ମୁଖୀ । ସ୍ଵବଲଂ ଯନ୍ମମ ବଲଂ ଵିଜ୍ଞାପଯିତୁମିଚ୍ଛତି
'ଏହି ଦୁଃସ୍ତ ମୁଖବାଳୀ ମୋ ସହିତ ଯେଉଁପରି ଚାହେ, ବିବାଦ କରୁ; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ମୋର ଶକ୍ତି ଦେଖାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛି।'
ଜାନନ୍ତୁ ସର୍ଵେ ହ୍ଯୁଭଯୋଃ ପ୍ରଭାଵଂ ଵିକ୍ରମଂ ସତି । ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସା ଦେଵୀ ଵାଣ୍ଯୈ ଶାପଂ ଦଦାଵିତି
ସମସ୍ତେ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପ ଜାଣିବେ। ଏଭଳି କହି ଦେବୀ ବାଣୀକୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ସରିକ୍ତ୍ଯରୂପା ଭଵତୁ ସା ଯା ତ୍ଵାଂ ଚ ଶଶାପ ହ । ଅଧୋମର୍ତ୍ଯଂ ସା ପ୍ରଯାତୁ ସନ୍ତି ଯତ୍ରୈଵ ପାପିନଃ
ଯିଏ ତୁମକୁ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ସାରା ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ହରାଇବେ। ସେ ନିମ୍ନ ମାନବ ଲୋକକୁ ଯିବେ, ଯେଉଁଠାରେ ପାପୀମାନେ ରହନ୍ତି।
କଲୌ ତେଷାଂ ଚ ପାପାନି ଗ୍ରହୀଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ । ଇତ୍ଯେଵଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତାଂ ଶଶାପ ସରସ୍ଵତୀ
କଳିଯୁଗରେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ସରସ୍ୱତୀ ତାକୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ତ୍ଵମେଵ ଯାସ୍ଯସି ମହୀଂ ପାପିପାପଂ ଲଭିଷ୍ଯସି । ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଭଗଵାନାଜଗାମ ହ
ତୁମେ ନିଜେ ପୃଥିବୀକୁ ଯିବା ଓ ପାପର ଫଳ ଭୋଗିବା। ଏହି ସମୟରେ, ଭଗବାନ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଚତୁର୍ଭୁଜଶ୍ଚତୁର୍ଭିଶ୍ଚ ପାର୍ଷଦୈଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜୈଃ । ସରସ୍ଵତୀଂ କରେ ଧୃତ୍ଵା ଵାସଯାମାସ ଵକ୍ଷସି
ଚାରିଟି ହାତ ଓ ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା ଚାରିଟି ସାଥୀ ସହିତ, ଭଗବାନ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ହାତ ଧରି ନିଜ ଛାତିରେ ବସାଇଲେ।
ବୋଧଯାମାସ ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଜ୍ଞାନଂ ପୁରାତନମ୍ । ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରହସ୍ଯଂ ତାସାଂ ଚ ଶାପସ୍ଯ କଲହସ୍ଯ ଚ
ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ଭଗବାନ ପୁରାତନ ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ। ଶାପ ଓ ବିବାଦର ଗୁପ୍ତ କଥା ଶୁଣିବା ପରେ।
ଉଵାଚ ଦୁଃଖିତାସ୍ତାଶ୍ଚ ଵାଚଂ ସାମଯିକୀଂ ଵିଭୁଃ । ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଲକ୍ଷ୍ମି ତ୍ଵଂ କଲଯା ଗଚ୍ଛ ଧର୍ମଧ୍ଵଜଗୃହଂ ଶୁଭେ
ଦୁଃଖିତ ମହିଳାମାନେ ପାଇଁ ଭଗବାନ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କଥା କହିଲେ। ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ତୁମ ଅଂଶରେ ଧର୍ମଧ୍ୱଜଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଉ, ଶୁଭେ।
ଅଯୋନିସମ୍ଭଵା ଭୂମୌ ତସ୍ଯ କନ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯସି । ତତ୍ରୈଵ ଦୈଵଦୋଷେଣ ଵୃକ୍ଷତ୍ଵଂ ଚ ଲଭିଷ୍ଯସି
ତୁମେ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇନଥିବା ଦୁହିତା ଭାବରେ ପୃଥିବୀରେ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବା। ସେଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଗଛର ରୂପ ନେବା।
ମଦଂଶସ୍ଯାସୁରସ୍ଯୈଵ ଶଙ୍ଖଚୂଡସ୍ଯ କାମିନୀ । ଭୂତ୍ଵା ପଶ୍ଚାଚ୍ଚ ମତ୍ପତ୍ନୀ ଭଵିଷ୍ଯସି ନ ସଂଶଯଃ
ମଦରେ ମତ୍ତ ଅସୁର ଶଂଖଚୂଡଙ୍କର ପ୍ରିୟା ହେବା। ପରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମୋର ପତ୍ନୀ ହେବା।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯପାଵନୀ ନାମ୍ନା ତୁଲସୀତି ଚ ଭାରତେ । କଲଯା ଚ ସରିଦ୍ଭାଵଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଗଚ୍ଛ ଵରାନନେ
ଭାରତରେ ତୁମେ ତୁଳସୀ ନାମରେ ତିନି ଲୋକର ପବିତ୍ର କରିବାର ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବା। ତୁମ ଅଂଶରେ, ଶୀଘ୍ର ଏକ ନଦୀ ହେବା, ଶୋଭାମୟୀ।
ଭାରତଂ ଭାରତୀଶାପାନ୍ନାମ୍ନା ପଦ୍ମାଵତୀ ଭଵ । ଗଙ୍ଗେ ଯାସ୍ଯସି ପଶ୍ଚାତ୍ତ୍ଵମଂଶେନ ଵିଶ୍ଵପାଵନୀ
ଭାରତୀଙ୍କ ଶାପରେ ତୁମେ ଭାରତରେ ପଦ୍ମାବତୀ ନାମରେ ଜଣାଶିବା। ପରେ ତୁମ ଅଂଶରେ ଗଙ୍ଗାକୁ ଯିବା, ବିଶ୍ୱକୁ ପବିତ୍ର କରିବା।
ଭାରତଂ ଭାରତୀଶାପାତ୍ପାପଦାହାଯ ପାପିନାମ୍ । ଭଗୀରଥସ୍ଯ ତପସା ତେନ ନୀତା ସୁକଲ୍ପିତେ
ଭାରତୀଙ୍କ ଶାପରେ ତୁମେ ଭାରତକୁ ଯିବା, ପାପୀମାନେର ପାପ ଦୂର କରିବା। ଭାଗୀରଥଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ତୁମେ ଭଲଭାବରେ ସେଠାକୁ ଆଣିବା।
ନାମ୍ନା ଭାଗୀରଥୀ ପୂତା ଭଵିଷ୍ଯସି ମହୀତଲେ । ମଦଂଶସ୍ଯ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ଜାଯା ଜାଯେର୍ମମାଜ୍ଞଯା
ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ଭାଗୀରଥୀ ନାମରେ ପବିତ୍ର ହେବା। ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ତୁମେ ସମୁଦ୍ରର ଅଂଶରେ ପତ୍ନୀ ହେବା, ସମୁଦ୍ରର ପତ୍ନୀ ହେବା।
ମତ୍କଲାଂଶସ୍ଯ ଭୂପସ୍ଯ ଶନ୍ତନୋଶ୍ଚ ସୁରେଶ୍ଵରି । ଗଙ୍ଗାଶାପେନ କଲଯା ଭାରତଂ ଗଚ୍ଛ ଭାରତି
ହେ ଦେବୀ, ମୋ ଶକ୍ତି ଓ ଶାନ୍ତନୁ ରାଜାଙ୍କ ଅଂଶରେ, ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ଶାପରେ, ତୁମ ଅଂଶରେ ଭାରତକୁ ଯାଉ, ଭାରତୀ।
କଲହସ୍ଯ ଫଲଂ ଭୁଂକ୍ଷ୍ଵ ସପତ୍ନୀଭ୍ଯାଂ ସହାଚ୍ଯୁତେ । ସ୍ଵଯଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମସଦନେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ କାମିନୀ ଭଵ
ସପତ୍ନୀମାନେ ଓ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ସହିତ ବିବାଦର ଫଳ ଭୋଗିବା। ପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୃହରେ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ହେବା।
ଗଙ୍ଗା ଯାତୁ ଶିଵସ୍ଥାନମତ୍ର ପଦ୍ମୈଵ ତିଷ୍ଠତୁ । ଶାନ୍ତା ଚ କ୍ରୋଧରହିତା ମଦ୍ଭକ୍ତା ସତ୍ତ୍ଵରୂପିଣୀ
ଗଙ୍ଗା ଶିବଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଉ, ଏଠାରେ ପଦ୍ମା ରହୁ। ଶାନ୍ତ ଓ କ୍ରୋଧ ହୀନ ହେଉ, ମୋର ଭକ୍ତା ଓ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣର ହେଉ।
ମହାସାଧ୍ଵୀ ମହାଭାଗା ସୁଶୀଲା ଧର୍ମଚାରିଣୀ । ଯଦଂଶକଲଯା ସର୍ଵା ଧର୍ମିଷ୍ଠାଶ୍ଚ ପତିଵ୍ରତାଃ
ମହାସାଧ୍ବୀ, ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ସୁଶୀଳା ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା; ତୁମ ଅଂଶରେ ସମସ୍ତେ ଧର୍ମିକ ଓ ପତିବ୍ରତା ହେବେ।
ଶାନ୍ତରୂପାଃ ସୁଶୀଲାଶ୍ଚ ପ୍ରତିଵିଶ୍ଵେଷୁ ପୂଜିତାଃ । ତିସ୍ରୋ ଭାର୍ଯାସ୍ତ୍ରିଶୀଲାଶ୍ଚ ତ୍ରଯୋ ଭୃତ୍ଯାଶ୍ଚ ବାନ୍ଧଵାଃ
ଶାନ୍ତ ରୂପରେ, ସୁଶୀଳ ଭାବରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପୂଜିତ; ତିନିଜଣ ପତ୍ନୀ, ତିନି ଗୁଣ, ତିନି ଦାସ ଓ ବନ୍ଧୁ।
ଧ୍ରୁଵଂ ଵେଦଵିରୁଦ୍ଧାଶ୍ଚ ନ ହ୍ଯେତେ ମଙ୍ଗଲପ୍ରଦାଃ । ସ୍ତ୍ରୀପୁଂଵଚ୍ଚ ଗୃହେ ଯେଷାଂ ଗୃହିଣାଂ ସ୍ତ୍ରୀଵଶଃ ପୁମାନ୍
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ଯେଉଁ ଗୃହସ୍ଥମାନେ ଗୃହରେ ଜନାନୀଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବେଦବିରୋଧୀ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇନାହିଁ ।
ନିଷ୍ଫଲଂ ଚ ଜନ୍ମ ତେଷାମଶୁଭଂ ଚ ପଦେ ପଦେ । ମୁଖେ ଦୁଷ୍ଟା ଯୋନିଦୁଷ୍ଟା ଯସ୍ଯ ସ୍ତ୍ରୀ କଲହପ୍ରିଯା
ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ଜନାନୀ କଥାରେ ଖରାପ, ଜନ୍ମରେ ଅଶୁଦ୍ଧ, ଏବଂ ଝଗଡାକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ଅନ୍ଫଳ ଏବଂ ପ୍ରତି ପଦେ ଅଶୁଭ ହୁଏ ।
ଅରଣ୍ଯଂ ତେନ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ମହାରଣ୍ଯଂ ଗୃହାଦ୍ଵରମ୍ । ଜଲାନାଂ ଚ ସ୍ଥଲାନାଂ ଚ ଫଲାନାଂ ପ୍ରାପ୍ତିରେଵ ଚ
ଏପରି ଲୋକ ପାଇଁ ଗୃହ ଠାରୁ ଜଙ୍ଗଲ ଭଲ, ବଡ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ; ତାହାଁରେ ପାଣି, ଜମି ଏବଂ ଫଳ ସହଜରେ ମିଳିଯାଏ ।
ସତତଂ ସୁଲଭା ତତ୍ର ନ ତେଷାଂ ଗୃହ ଏଵ ଚ । ଵରମଗ୍ନୌ ସ୍ଥିତିର୍ହିଂସ୍ରଜନ୍ତୂନାଂ ସନ୍ନିଧୌ ସୁଖମ୍
ସେଠାରେ ସବୁ ସମୟରେ ଏଗୁଡିକ ସହଜରେ ମିଳିଯାଏ, ଗୃହରେ ତେଣୁ ନୁହେଁ; ହିଂସ୍ର ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିରେ ରହିବା ଭଲ, ଏପରି ଜନାନୀଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ରହିବା ଠାରୁ ।
ତତୋଽପି ଦୁଃଖଂ ପୁଂସାଂ ଚ ଦୁଷ୍ଟସ୍ତ୍ରୀସନ୍ନିଧୌ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଵ୍ଯାଧିଜ୍ଵାଲା ଵିଷଜ୍ଵାଲା ଵରଂ ପୁଂସାଂ ଵରାନନେ
ପୁରୁଷମାନେ ପାଇଁ ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଦୁଃଖ ହେଉଛି ଦୁଷ୍ଟ ଜନାନୀଙ୍କ ସାଙ୍ଗ; ରୋଗ କିମ୍ବା ବିଷର ଆଗ୍ନି ପୁରୁଷମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ।
ଦୁଷ୍ଟସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ମୁଖଜ୍ଵାଲା ମରଣାଦତିରିଚ୍ଯତେ । ପୁଂସାଂ ଚ ସ୍ତ୍ରୀଜିତାଂ ଚୈଵ ଭସ୍ମାନ୍ତଂ ଶୌଚମଧ୍ରୁଵମ୍
ଦୁଷ୍ଟ ଜନାନୀଙ୍କ ମୁହଁର ଆଗ୍ନି ମୃତ୍ୟୁଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବେଶି; ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଜନାନୀଙ୍କ ଅଧୀନ, ସେମାନଙ୍କର ପବିତ୍ରତା ତାଙ୍କର ଶରୀର ଭସ୍ମ ହେଉଯାଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅସ୍ଥିର ।
ଯଦହ୍ନି କୁରୁତେ କର୍ମ ନ ତସ୍ଯ ଫଲଭାଗ୍ଭଵେତ୍ । ନିନ୍ଦିତୋଽତ୍ର ପରତ୍ରୈଵ ସର୍ଵତ୍ର ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସେ ଦିନେ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ତାହାର ଫଳ ପାଉନାହିଁ; ଏଠାରେ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ନିନ୍ଦିତ ହୁଏ, ସବୁଠାରେ ନରକକୁ ଯାଏ ।
ଯଶଃକୀର୍ତିଵିହୀନୋ ଯୋ ଜୀଵନ୍ନପି ମୃତୋ ହି ସଃ । ବହ୍ଵୀନାଂ ଚ ସପତ୍ନୀନାଂ ନୈକତ୍ର ଶ୍ରେଯସେ ସ୍ଥିତିଃ
ଯେଉଁ ଲୋକ କୀର୍ତି ଓ ଯଶ ହିନ, ସେ ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୃତ; ଅନେକ ସପତ୍ନୀମାନେ ଏକଠା ରହିଲେ କୌଣସି ଉପକାର ନାହିଁ ।