କଵଚଂ ଶୃଣୁ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ପୁରା । ଵିଶ୍ଵସ୍ରଷ୍ଟା ଵିଶ୍ଵଜଯଂ ଭୃଗଵେ ଗନ୍ଧମାଦନେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଆଗରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଯିଏ ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଗନ୍ଧମାଦନ ପାହାଡରେ ଭୃଗୁଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ବିଶ୍ୱଜୟ କବଚ ଶୁଣ।
ଭୃଗୁରୁଵାଚ ବ୍ରହ୍ମନ୍ବ୍ରହ୍ମଵିଦାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନଵିଶାରଦ । ସର୍ଵଜ୍ଞ ସର୍ଵଜନକ ସର୍ଵେଶ ସର୍ଵପୂଜିତ
ଭୃଗୁ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନର ପାଣ୍ଡିତ, ସବୁକିଛି ଜଣା, ସବୁର ଉତ୍ପତ୍ତିକର୍ତ୍ତା, ସବୁର ନାୟକ, ସବୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
ସରସ୍ଵତ୍ଯାଶ୍ଚ କଵଚଂ ବ୍ରୂହି ଵିଶ୍ଵଜଯଂ ପ୍ରଭୋ । ଅଯାତଯାମଂ ମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ସମୂହସଂଯୁତଂ ପରମ୍
ପ୍ରଭୁ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ବିଶ୍ୱଜୟ କବଚ ମୋତେ କହ, ଯାହା ଅଭିନ୍ନ ଓ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରମାଳାରେ ଯୁକ୍ତ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ଶୃଣୁ ଵତ୍ସ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି କଵଚଂ ସର୍ଵକାମଦମ୍ । ଶ୍ରୁତିସାରଂ ଶ୍ରୁତିସୁଖଂ ଶ୍ରୁତ୍ଯୁକ୍ତଂ ଶ୍ରୁତିପୂଜିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଶୁଣ, ମୋ ପୁଅ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ବେଦର ସାର, ଶୁଣିବାକୁ ମଧୁର, ବେଦରେ କଥିତ ଓ ବେଦରେ ପୂଜିତ କବଚ କହିବି।
ଉକ୍ତଂ କୃଷ୍ଣେନ ଗୋଲୋକେ ମହ୍ଯଂ ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ । ରାସେଶ୍ଵରେଣ ଵିଭୁନା ରାସେ ଵୈ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ଗୋଲୋକରେ ବୃନ୍ଦାବନ ଜଙ୍ଗଲରେ, ରାସ ମଣ୍ଡଳରେ ରାସନାଥ କୃଷ୍ଣ ମୋତେ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ।
ଅତୀଵ ଗୋପନୀଯଂ ଚ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷସମଂ ପରମ୍ । ଅଶ୍ରୁତାଦ୍ଭୁତମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ସମୂହୈଶ୍ଚ ସମନ୍ଵିତମ୍
ଏହି କବଚ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ, କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ସମାନ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଅଶୁଣା ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରମାଳାରେ ଯୁକ୍ତ।
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ଭଗଵାଞ୍ଛୁକ୍ରଃ ସର୍ଵଦୈତ୍ଯେଷୁ ପୂଜିତଃ । ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ପଠନାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ବୁଦ୍ଧିମାଂଶ୍ଚ ବୃହସ୍ପତିଃ
ଏହି କବଚ ଧରି ଭଗବାନ ଶୁକ୍ର ସର୍ବଦା ଦୈତ୍ୟମାନେ ପୂଜନ କରନ୍ତି; ଏହି କବଚ ଧରି ଓ ପଠି ବୃହସ୍ପତି ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେଲେ।
ପଠନାଦ୍ଧାରଣାଦ୍ଵାଗ୍ମୀ କଵୀନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଲ୍ମିକୋ ମୁନିଃ । ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵୋ ମନୁଶ୍ଚୈଵ ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ସର୍ଵପୂଜିତଃ
ପଠିବା ଓ ଧରିବା ଦ୍ୱାରା ବାଲ୍ମୀକି ମୁନି କବିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ମଧୁର କଥା କହିବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ; ଏହିପରି, ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁ ମନୁ ଏହି କବଚ ଧରି ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଲେ।
କଣାଦୋ ଗୌତମଃ କଣ୍ଵଃ ପାଣିନିଃ ଶାକଟାଯନଃ । ଗ୍ରନ୍ଧଂ ଚକାର ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ଦକ୍ଷଃ କାତ୍ଯାଯନଃ ସ୍ଵଯମ୍
କଣାଦ, ଗୌତମ, କଣ୍ବ, ପାଣିନି, ଶାକଟାୟନ ଓ ଡକ୍ଷ କାତ୍ୟାୟନ ସ୍ୱୟଂ ଏହି କବଚ ଧରି ଗ୍ରନ୍ଥ ରଚନା କଲେ।
ଧୃତ୍ଵା ଵେଦଵିଭାଗଂ ଚ ପୁରାଣାନ୍ଯଖିଲାନି ଚ । ଚକାର ଲୀଲାମାତ୍ରେଣ କୃଷ୍ଣଦ୍ଵୈପାଯନଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି କବଚ ଧରି କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ସହଜରେ ବେଦ ଭାଗ କଲେ ଓ ସମସ୍ତ ପୁରାଣ ରଚନା କଲେ।
ଶାତାତପଶ୍ଚ ସଂଵର୍ତୋ ଵସିଷ୍ଠଶ୍ଚ ପରାଶରଃ । ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ପଠନାଦ୍ ଗ୍ରନ୍ଥଂ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯଶ୍ଚକାର ସଃ
ଶାତାତପ, ସଂବର୍ତ, ଵସିଷ୍ଠ ଓ ପରାଶର ଏହି କବଚ ଧରି ଓ ପଠିଲେ; ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ ଏହି କବଚ ଧରି ଗ୍ରନ୍ଥ ରଚନା କଲେ।
ଋଷ୍ଯଶୃଙ୍ଗୋ ଭରଦ୍ଵାଜଶ୍ଚାସ୍ତିକୋ ଦେଵଲସ୍ତଥା । ଜୈଗୀଷଵ୍ଯୋ ଯଯାତିଶ୍ଚ ଧୃତ୍ଵା ସର୍ଵତ୍ର ପୂଜିତାଃ
ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ, ଭାରଦ୍ୱାଜ, ଆସ୍ତିକ, ଦେବଳ, ଜୈଗୀଷବ୍ୟ ଓ ଯୟାତି ଏହି କବଚ ଧରି ସମସ୍ତଠାରେ ପୂଜିତ।
କଵଚସ୍ଯାସ୍ଯ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଋଷିରେଵ ପ୍ରଜାପତିଃ । ସ୍ଵଯଂ ଛନ୍ଦଶ୍ଚ ବୃହତୀ ଦେଵତା ଶାରଦାମ୍ବିକା
ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏହି କବଚର ଋଷି ପ୍ରଜାପତି ସ୍ୱୟଂ; ଏହାର ଛନ୍ଦ ବୃହତୀ, ଦେବୀ ଶାରଦା ଆମ୍ବିକା।
ସର୍ଵତତ୍ତ୍ଵପରିଜ୍ଞାନସର୍ଵାର୍ଥସାଧନେଷୁ ଚ । କଵିତାସୁ ଚ ସର୍ଵାସୁ ଵିନିଯୋଗଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନ, ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ଓ ସମସ୍ତ କବିତାରେ ଏହି କବଚର ବ୍ୟବହାର କଥା ହୋଇଛି।
ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ଶିରୋ ମେ ପାତୁ ସର୍ଵତଃ । ଶ୍ରୀଂ ଵାଗ୍ଦେଵତାଯୈ ସ୍ଵାହା ଭାଲଂ ମେ ସର୍ଵଦାଵତୁ
‘ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ ସରସ୍ବତ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର ମୁଣ୍ଡକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଶ୍ରୀଂ ବାଗ୍ଦେବତାୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର ଭାଳକୁ ଯେଉଁ ସମୟରେ ଭଲ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ସ୍ଵାହେତି ଶ୍ରୋତ୍ରେ ପାତୁ ନିରନ୍ତରମ୍ । ଓଂ ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ ଭଗଵତ୍ଯୈ ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ନେତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ସଦାଵତୁ
‘ଓଂ ହ୍ରୀଂ ସରସ୍ବତ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର କାନକୁ ନିରନ୍ତର ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଓଂ ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ ଭଗବତ୍ୟୈ ସରସ୍ବତ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର ଦୁଇ ଆଖିକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ।
ଐଂ ହ୍ରୀଂ ଵାଗ୍ଵାଦିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ନାସାଂ ମେ ସର୍ଵଦାଵତୁ । ହ୍ରୀଂ ଵିଦ୍ଯାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ଚୋଷ୍ଠଂ ସଦାଵତୁ
‘ଐଂ ହ୍ରୀଂ ବାଗ୍ବାଦିନ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର ନାକକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ହ୍ରୀଂ ବିଦ୍ୟାଧିଷ୍ଠାତୃଦେବ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର ଓଠକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ ବ୍ରାହ୍ମ୍ଯୈ ସ୍ଵାହେତି ଦନ୍ତପଂକ୍ତିଂ ସଦାଵତୁ । ଐମିତ୍ଯେକାକ୍ଷରୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ମମ କଣ୍ଠଂ ସଦାଵତୁ
‘ଓଂ ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ ବ୍ରାହ୍ମ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର ଦାନ୍ତ ଶାରିକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଐଂ’ ଏହି ଏକ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ମୋର କଣ୍ଠକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ ପାତୁ ମେ ଗ୍ରୀଵାଂ ସ୍କନ୍ଧୌ ମେ ଶ୍ରୀଂ ସଦାଵତୁ । ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଵିଦ୍ଯାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ଵକ୍ଷଃ ସଦାଵତୁ
‘ଓଂ ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର ଗଳାକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ, ଏବଂ ‘ଶ୍ରୀଂ’ ମୋର ଦୁଇ କନ୍ଧକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଓଂ ହ୍ରୀଂ ବିଦ୍ୟାଧିଷ୍ଠାତୃଦେବ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର ଛାତିକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଵିଦ୍ଯାଧିସ୍ଵରୂପାଯୈ ସ୍ଵାହା ମେ ପାତୁ ନାଭିକାମ୍ । ଓଁ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଵାଣ୍ଯୈ ସ୍ଵାହେତି ମମ ହସ୍ତୌ ସଦାଵତୁ
‘ଓଂ ହ୍ରୀଂ ବିଦ୍ୟାଧିସ୍ୱରୂପାୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର ନାଭିକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଓଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ବାଣ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର ଦୁଇ ହାତକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ସର୍ଵଵର୍ଣାତ୍ମିକାଯୈ ସ୍ଵାହା ପାଦଯୁଗ୍ମଂ ସଦାଵତୁ । ଓଁ ଵାଗଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ସର୍ଵଂ ସଦାଵତୁ
‘ଓଂ ସର୍ବବର୍ଣ୍ଣାତ୍ମିକାୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର ଦୁଇ ପାଉକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଓଂ ବାଗଧିଷ୍ଠାତୃଦେବ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର ସର୍ବ ଶରୀରକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ସର୍ଵକଣ୍ଠଵାସିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ସଦାଵତୁ । ଓଁ ସର୍ଵଜିହ୍ଵାଗ୍ରଵାସିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହାଗ୍ନିଦିଶି ରକ୍ଷତୁ
‘ଓଂ ସର୍ବକଣ୍ଠବାସିନ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋତେ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଓଂ ସର୍ବଜିହ୍ୱାଗ୍ରବାସିନ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଅଗ୍ନି ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ଐଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ବୁଧଜନନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା । ସତତଂ ମନ୍ତ୍ରରାଜୋଽଯଂ ଦକ୍ଷିଣେ ମାଂ ସଦାଵତୁ
‘ଓଂ ଐଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ସରସ୍ବତ୍ୟୈ ବୁଧଜନନ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ରରାଜ ସଦା ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଐଂ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ ତ୍ର୍ଯକ୍ଷରୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ନୈର୍ଋତ୍ଯାଂ ସର୍ଵଦାଵତୁ । ଓଁ ଐଂ ଜିହ୍ଵାଗ୍ରଵାସିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ମାଂ ଵାରୁଣେଽଵତୁ
‘ଐଂ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ’ ଏହି ତିନି ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଓଂ ଐଂ ଜିହ୍ୱାଗ୍ରବାସିନ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ସର୍ଵାମ୍ବିକାଯୈ ସ୍ଵାହା ଵାଯଵ୍ଯେ ମାଂ ସଦାଵତୁ । ଓଁ ଐଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଗଦ୍ଯଵାସିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ମାମୁତ୍ତରେଽଵତୁ
‘ଓଂ ସର୍ବାମ୍ବିକାୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ବାୟବ୍ୟ ଦିଗରେ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଓଂ ଐଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଗଦ୍ୟବାସିନ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ଐଂ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଵାସିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହୈଶାନ୍ଯାଂ ସଦାଵତୁ । ଓଁ ହ୍ରୀଂ ସର୍ଵପୂଜିତାଯୈ ସ୍ଵାହା ଚୋର୍ଧ୍ଵଂ ସଦାଵତୁ
‘ଓଂ ଐଂ ସର୍ବଶାସ୍ତ୍ରବାସିନ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଈଶାନ ଦିଗରେ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଓଂ ହ୍ରୀଂ ସର୍ବପୂଜିତାୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉପରେ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ପୁସ୍ତକଵାସିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହାଧୋ ମାଂ ସଦାଵତୁ । ଓଁ ଗ୍ରନ୍ଥବୀଜସ୍ଵରୂପାଯୈ ସ୍ଵାହା ମାଂ ସର୍ଵତୋଽଵତୁ
‘ଓଂ ହ୍ରୀଂ ପୁସ୍ତକବାସିନ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ତଳେ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଓଂ ଗ୍ରନ୍ଥବୀଜସ୍ୱରୂପାୟୈ ସ୍ୱାହା’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର ବ୍ରହ୍ମମନ୍ତ୍ରୌଘଵିଗ୍ରହମ୍ । ଇଦଂ ଵିଶ୍ଵଜଯଂ ନାମ କଵଚଂ ବ୍ରହ୍ମରୂପକମ୍
ଏହିପରି ମୁଁ ତୁମକୁ ବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ତ୍ରର ଏକାଗ୍ର ରୂପ ବିବରଣ କରିଛି। ଏହି ‘ବିଶ୍ୱଜୟ’ ନାମକ କବଚ ବ୍ରହ୍ମର ରୂପ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ପୁରା ଶ୍ରୁତଂ ଧର୍ମଵକ୍ତ୍ରାତ୍ପର୍ଵତେ ଗନ୍ଧମାଦନେ । ତଵ ସ୍ନେହାନ୍ମଯାଖ୍ଯାତଂ ପ୍ରଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ନ କସ୍ଯଚିତ୍
ପୂର୍ବେ ଗନ୍ଧମାଦନ ପାହାଡରେ ଧର୍ମଙ୍କ ମୁଖରୁ ଏହା ଶୁଣାଯାଇଥିଲା। ତୁମ ପ୍ରତି ସ୍ନେହରେ ମୁଁ ଏହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି; ଏହି କଥା ଅନ୍ୟ କାହାକୁ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଗୁରୁମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଵସ୍ତ୍ରାଲଙ୍କାରଚନ୍ଦନୈଃ । ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ଭୂମୌ କଵଚଂ ଧାରଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ବସ୍ତ୍ର, ଅଳଙ୍କାର ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରି, ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଏହି କବଚ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।