ଅଚ୍ଛିନ୍ନଶୁକ୍ଲଧାନ୍ଯସ୍ଯ ପୃଥୁକଂ ଶୁକ୍ଲମୋଦକମ୍ । ଘୃତସୈନ୍ଧଵସଂଯୁକ୍ତଂ ହଵିଷ୍ଯାନ୍ନଂ ଯଥୋଦିତମ୍
ଅଖଣ୍ଡ ଧଳା ଚାଉଳ, ଚିରା, ଧଳା ମିଠା ମୁଖ୍ୟା, ଘିଅ ଓ ସିନ୍ଧୁ ଲୁଣ ମିଶାଇ ଯଥାଯଥ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ହବିଷ୍ୟ ଅନ୍ନ।
ଯଵଗୋଧୂମଚୂର୍ଣାନାଂ ପିଷ୍ଟକଂ ଘୃତସଂଯୁତମ୍ । ପିଷ୍ଟକଂ ସ୍ଵସ୍ତିକସ୍ଯାପି ପକ୍ଵରମ୍ଭାଫଲସ୍ଯ ଚ
ଯବ ଓ ଗହମର ଚୂଣାରୁ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ଘିଅ ମିଶା ମୁଖ୍ୟା, ପବିତ୍ର ଚାଉଳର ମୁଖ୍ୟା ଓ ପକ୍କା ଆମ୍ବ ଫଳ ଦିଆଯାଉଥିବା ଉପହାର।
ପରମାନ୍ନଂ ଚ ସଘୃତଂ ମିଷ୍ଟାନ୍ନଂ ଚ ସୁଧୋପମମ୍ । ନାରିକେଲଂ ତଦୁଦକଂ କସେରୁଂ ମୂଲମାର୍ଦ୍ରକମ୍
ଘିଅ ମିଶା ପରମାନ୍ନ, ମିଠା ଚାଉଳ ଯେଉଁଠି ଅମୃତ ସମାନ, ନାଡ଼ିଆ ଓ ତାହାର ପାଣି, ନାଡ଼ିଆ ଗୁଡ଼ି, ଏବଂ ତାଜା ଆଦା ମୂଳ।
ପକ୍ଵରମ୍ଭାଫଲଂ ଚାରୁ ଶ୍ରୀଫଲଂ ବଦରୀଫଲମ୍ । କାଲଦେଶୋଦ୍ଭଵଂ ଚାରୁ ଫଲଂ ଶୁକ୍ଲଂ ଚ ସଂସ୍କତମ୍
ପକ୍କା ଆମ୍ବ ଫଳ, ସୁନ୍ଦର ବେଳ ଫଳ, ବଦରୀ ଫଳ, ଏବଂ ନିଜ ସମୟ ଓ ଦେଶରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ସୁନ୍ଦର ଧଳା ଫଳ ଏବଂ ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ଫଳ।
ସୁଗନ୍ଧଂ ଶୁକ୍ଲପୁଷ୍ପଂ ଚ ସୁଗନ୍ଧଂ ଶୁକ୍ଲଚନ୍ଦନମ୍ । ନଵୀନଂ ଶୁକ୍ଲଵସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଶଙ୍ଖଂ ଚ ସୁନ୍ଦରଂ ମୁନେ
ସୁଗନ୍ଧ ଧଳା ଫୁଲ, ସୁଗନ୍ଧ ଧଳା ଚନ୍ଦନ, ନବୀନ ଧଳା ପୋଷାକ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଶଂଖ, ମୁନି।
ମାଲ୍ଯଂ ଚ ଶୁକ୍ଲପୁଷ୍ପାଣାଂ ଶୁକ୍ଲହାରଂ ଚ ଭୂଷଣମ୍ । ଯାଦୃଶଂ ଚ ଶ୍ରୁତୌ ଧ୍ଯାନଂ ପ୍ରଶସ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତିସୁନ୍ଦରମ୍
ଧଳା ଫୁଲର ମାଳା, ଧଳା ହାର ଭୂଷଣ ଭାବରେ, ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେଉଁପରି ଧ୍ୟାନ ଗୁଣଗାନ କରାଯାଇଛି, ଶ୍ରବଣ କରିବାକୁ ସୁନ୍ଦର।
ତନ୍ନିବୋଧ ମହାଭାଗ ଭ୍ରମଭଞ୍ଜନକାରଣମ୍ । ସରସ୍ଵତୀଂ ଶୁକ୍ଲଵର୍ଣାଂ ସସ୍ମିତାଂ ସୁମନୋହରାମ୍
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ଯାହା ଭ୍ରମ ଦୂର କରେ, ସେଥିରେ ଶିକ୍ଷା ନିଅ; ଶୁଭ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ସାରସ୍ୱତୀ, ହସୁଥିବା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋହର।
କୋଟିଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭାମୁଷ୍ଟପୁଷ୍ଟଶ୍ରୀଯୁକ୍ତଵିଗ୍ରହାମ୍ । ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାନାଂ ଵୀଣାପୁସ୍ତକଧାରିଣୀମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ଚନ୍ଦ୍ରର ପ୍ରଭାରେ ଭରିଥିବା, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଶ୍ରୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ବୀଣା ଓ ପୁସ୍ତକ ଧରିଥିବା।
ରତ୍ନସାରେନ୍ଦ୍ରନିର୍ମାଣନଵଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍ । ସୁପୂଜିତାଂ ସୁରଗଣୈର୍ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦିଭିଃ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣି ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣର ନୂତନ ଭୂଷଣରେ ସଜିଥିବା, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଵନ୍ଦେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵନ୍ଦିତାଂ ଚ ମୁନୀନ୍ଦ୍ରମନୁମାନଵୈଃ । ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଚ ମୂଲେନ ସର୍ଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ମୁଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯେଉଁଥିରେ ମୁନିମାନେ ଓ ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରନ୍ତି; ଏପରି ମୂଳ ଧ୍ୟାନ କରି, ସବୁକିଛି ଦେଇ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି—
ସଂସ୍ତୂଯ କଵଚଂ ଧୃତ୍ଵା ପ୍ରଣମେଦ୍ଦଣ୍ଡଵଦ୍ଭୁଵି । ଯେଷାଂ ଚେଯମିଷ୍ଟଦେଵୀ ତେଷାଂ ନିତ୍ଯକ୍ରିଯା ମୁନେ
ସ୍ତୁତି କରି, କବଚ ଧରି, ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଦେବୀକୁ ଇଷ୍ଟ ଦେବୀ ଭାବରେ ପୂଜନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଦୈନିକ କ୍ରିୟା ଏହି।
ଵିଦ୍ଯାରମ୍ଭେ ଚ ଵର୍ଷାନ୍ତେ ସର୍ଵେଷାଂ ପଞ୍ଚମୀଦିନେ । ସର୍ଵୋପଯୁକ୍ତଂ ମୂଲଂ ଚ ଵୈଦିକାଷ୍ଟାକ୍ଷରଃ ପରଃ
ବିଦ୍ୟା ଆରମ୍ଭରେ, ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଞ୍ଚମୀ ଦିନରେ, ସବୁବେଳେ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର ହୁଏ, ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବେଦୀୟ ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର।
ଯେଷାଂ ଯେନୋପଦେଶୋ ଵା ତେଷାଂ ସ ମୂଲ ଏଵ ଚ । ସରସ୍ଵତୀ ଚତୁର୍ଥ୍ଯନ୍ତଂ ଵହ୍ନିଜାଯାନ୍ତମେଵ ଚ
ଯେଉଁମାନେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଉପଦେଶ ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଏହି; ସାରସ୍ୱତୀ ମନ୍ତ୍ର 'ଚତୁର୍ଥୀ' ଏବଂ 'ଅଗ୍ନିଜାୟା' ଶେଷ ଥିବା।
ଲକ୍ଷ୍ମୀମାଯାଦିକଂ ଚୈଵ ମନ୍ତ୍ରୋଽଯଂ କଲ୍ପପାଦପଃ । ପୁରା ନାରାଯଣଶ୍ଚେମଂ ଵାଲ୍ମୀକାଯ କୃପାନିଧିଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ମାୟା ଆଦି ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଏକ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ; ପୂର୍ବରୁ କୃପାମୟ ନାରାୟଣ ଏହା ଭାଲ୍ମୀକିଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ପ୍ରଦଦୌ ଜାହ୍ନଵୀତୀରେ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ଭାରତେ । ଭୃଗୁର୍ଦଦୌ ଚ ଶୁକ୍ରାଯ ପୁଷ୍କରେ ସୂର୍ଯପର୍ଵଣି
ଜାହ୍ନବୀ ତୀରେ, ପବିତ୍ର ଭାରତ ଭୂମିରେ ଏହା ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଭୃଗୁ ପୁଷ୍କରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପର୍ବ ଦିନରେ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଚନ୍ଦ୍ରପର୍ଵଣି ମାରୀଚୋ ଦଦୌ ଵାକ୍ପତଯେ ମୁଦା । ଭୃଗୋଶ୍ଚୈଵ ଦଦୌ ତୁଷ୍ଟୋ ବ୍ରହ୍ମା ବଦରିକାଶ୍ରମେ
ଚନ୍ଦ୍ର ପର୍ବ ଦିନରେ ମାରୀଚି ଆନନ୍ଦ ସହିତ ବାକ୍ପତିଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ; ଭୃଗୁ ଉପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମା ବଦରିକା ଆଶ୍ରମରେ ଦେଇଥିଲେ।
ଆସ୍ତିକସ୍ଯ ଜରତ୍କାରୁର୍ଦଦୌ କ୍ଷୀରୋଦସନ୍ନିଧୌ । ଵିଭାଣ୍ଡକୋ ଦଦୌ ମେରୌ ଋଷ୍ଯଶୃଙ୍ଗାଯ ଧୀମତେ
ଆସ୍ତିକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜରତ୍କାରୁ କ୍ଷୀରସାଗର କୂଳରେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ; ବିଭାଣ୍ଡକ ମେରୁ ପାହାଡରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଶିଵଃ କଣାଦମୁନଯେ ଗୌତମାଯ ଦଦୌ ମୁଦା । ସୂର୍ଯଶ୍ଚ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯାଯ ତଥା କାତ୍ଯାଯନାଯ ଚ
ଶିବ ଖୁସି ହୋଇ କଣାଦ ମୁନି ଓ ଗୌତମଙ୍କୁ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ; ଏହିପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ ଓ କାତ୍ୟାୟନଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଶେଷଃ ପାଣିନଯେ ଚୈଵ ଭାରଦ୍ଵାଜାଯ ଧୀମତେ । ଦଦୌ ଶାକଟାଯନାଯ ସୁତଲେ ବଲିସଂସଦି
ଶେଷ ପାଣିନି ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ; ଶାକଟାୟନଙ୍କୁ ସୁତଳରେ ବଳିଙ୍କ ସଭାରେ ଦେଲେ।
ଚତୁର୍ଲକ୍ଷଜପେନୈଵ ମନ୍ତ୍ରଃ ସିଦ୍ଧୋ ଭଵେନ୍ନୃଣାମ୍ । ଯଦି ସ୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧୋ ହି ବୃହସ୍ପତିସମୋ ଭଵେତ୍
ଚାରି ଲକ୍ଷ ଥରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ହୁଏ; ଯଦି କେହି ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ, ସେ ବୃହସ୍ପତି ସମାନ ହୁଏ।
କଵଚଂ ଶୃଣୁ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ପୁରା । ଵିଶ୍ଵସ୍ରଷ୍ଟା ଵିଶ୍ଵଜଯଂ ଭୃଗଵେ ଗନ୍ଧମାଦନେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଆଗରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଯିଏ ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଗନ୍ଧମାଦନ ପାହାଡରେ ଭୃଗୁଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ବିଶ୍ୱଜୟ କବଚ ଶୁଣ।
ଭୃଗୁରୁଵାଚ ବ୍ରହ୍ମନ୍ବ୍ରହ୍ମଵିଦାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନଵିଶାରଦ । ସର୍ଵଜ୍ଞ ସର୍ଵଜନକ ସର୍ଵେଶ ସର୍ଵପୂଜିତ
ଭୃଗୁ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନର ପାଣ୍ଡିତ, ସବୁକିଛି ଜଣା, ସବୁର ଉତ୍ପତ୍ତିକର୍ତ୍ତା, ସବୁର ନାୟକ, ସବୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
ସରସ୍ଵତ୍ଯାଶ୍ଚ କଵଚଂ ବ୍ରୂହି ଵିଶ୍ଵଜଯଂ ପ୍ରଭୋ । ଅଯାତଯାମଂ ମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ସମୂହସଂଯୁତଂ ପରମ୍
ପ୍ରଭୁ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ବିଶ୍ୱଜୟ କବଚ ମୋତେ କହ, ଯାହା ଅଭିନ୍ନ ଓ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରମାଳାରେ ଯୁକ୍ତ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ଶୃଣୁ ଵତ୍ସ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି କଵଚଂ ସର୍ଵକାମଦମ୍ । ଶ୍ରୁତିସାରଂ ଶ୍ରୁତିସୁଖଂ ଶ୍ରୁତ୍ଯୁକ୍ତଂ ଶ୍ରୁତିପୂଜିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଶୁଣ, ମୋ ପୁଅ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ବେଦର ସାର, ଶୁଣିବାକୁ ମଧୁର, ବେଦରେ କଥିତ ଓ ବେଦରେ ପୂଜିତ କବଚ କହିବି।
ଉକ୍ତଂ କୃଷ୍ଣେନ ଗୋଲୋକେ ମହ୍ଯଂ ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ । ରାସେଶ୍ଵରେଣ ଵିଭୁନା ରାସେ ଵୈ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ଗୋଲୋକରେ ବୃନ୍ଦାବନ ଜଙ୍ଗଲରେ, ରାସ ମଣ୍ଡଳରେ ରାସନାଥ କୃଷ୍ଣ ମୋତେ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ।
ଅତୀଵ ଗୋପନୀଯଂ ଚ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷସମଂ ପରମ୍ । ଅଶ୍ରୁତାଦ୍ଭୁତମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ସମୂହୈଶ୍ଚ ସମନ୍ଵିତମ୍
ଏହି କବଚ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ, କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ସମାନ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଅଶୁଣା ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରମାଳାରେ ଯୁକ୍ତ।
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ଭଗଵାଞ୍ଛୁକ୍ରଃ ସର୍ଵଦୈତ୍ଯେଷୁ ପୂଜିତଃ । ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ପଠନାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ବୁଦ୍ଧିମାଂଶ୍ଚ ବୃହସ୍ପତିଃ
ଏହି କବଚ ଧରି ଭଗବାନ ଶୁକ୍ର ସର୍ବଦା ଦୈତ୍ୟମାନେ ପୂଜନ କରନ୍ତି; ଏହି କବଚ ଧରି ଓ ପଠି ବୃହସ୍ପତି ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେଲେ।
ପଠନାଦ୍ଧାରଣାଦ୍ଵାଗ୍ମୀ କଵୀନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଲ୍ମିକୋ ମୁନିଃ । ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵୋ ମନୁଶ୍ଚୈଵ ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ସର୍ଵପୂଜିତଃ
ପଠିବା ଓ ଧରିବା ଦ୍ୱାରା ବାଲ୍ମୀକି ମୁନି କବିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ମଧୁର କଥା କହିବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ; ଏହିପରି, ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁ ମନୁ ଏହି କବଚ ଧରି ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଲେ।
କଣାଦୋ ଗୌତମଃ କଣ୍ଵଃ ପାଣିନିଃ ଶାକଟାଯନଃ । ଗ୍ରନ୍ଧଂ ଚକାର ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ଦକ୍ଷଃ କାତ୍ଯାଯନଃ ସ୍ଵଯମ୍
କଣାଦ, ଗୌତମ, କଣ୍ବ, ପାଣିନି, ଶାକଟାୟନ ଓ ଡକ୍ଷ କାତ୍ୟାୟନ ସ୍ୱୟଂ ଏହି କବଚ ଧରି ଗ୍ରନ୍ଥ ରଚନା କଲେ।
ଧୃତ୍ଵା ଵେଦଵିଭାଗଂ ଚ ପୁରାଣାନ୍ଯଖିଲାନି ଚ । ଚକାର ଲୀଲାମାତ୍ରେଣ କୃଷ୍ଣଦ୍ଵୈପାଯନଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି କବଚ ଧରି କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ସହଜରେ ବେଦ ଭାଗ କଲେ ଓ ସମସ୍ତ ପୁରାଣ ରଚନା କଲେ।