ତେଜସା ଵଯସା ରୂପଗୁଣାଭ୍ଯାଂ ଚ ସମା ହରେଃ । ବଭୂଵୁଃ କମଲାଙ୍ଗାଚ୍ଚ ଦାସୀକୋଟ୍ଯଶ୍ଚ ତତ୍ସମାଃ
ତେମାନେ ହରିଙ୍କ ତେଜ, ବୟସ, ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ସମାନ ଥିଲେ; କମଳାଙ୍କୁ ନେଇ ଅସଂଖ୍ୟ ଦାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପରି ହେଲେ ।
ଅଥ ଗୋଲୋକନାଥସ୍ଯ ଲୋମ୍ନାଂ ଵିଵରତୋ ମୁନେ । ଭୂତାଶ୍ଚାସଂଖ୍ଯଗୋପାଶ୍ଚ ଵଯସା ତେଜସା ସମାଃ
ପରେ, ଗୋଲୋକନାଥଙ୍କ ଦେହର ରୋମକୁପରୁ ଅସଂଖ୍ୟ ଗୋପମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ବୟସ ଓ ତେଜରେ ସମାନ ।
ରୂପେଣ ଚ ଗୁଣେନୈଵ ବଲେନ ଵିକ୍ରମେଣ ଚ । ପ୍ରାଣତୁଲ୍ଯପ୍ରିଯାଃ ସର୍ଵେ ବଭୂଵୁଃ ପାର୍ଷଦା ଵିଭୋଃ
ସେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାର୍ଷଦମାନେ ରୂପ, ଗୁଣ, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପରେ ତାଙ୍କ ପରି ହେଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟ ହେଲେ।
ରାଧାଙ୍ଗଲୋମକୂପେଭ୍ଯୋ ବଭୂଵୁର୍ଗୋପକନ୍ଯକାଃ । ରାଧାତୁଲ୍ଯାଶ୍ଚ ତାଃ ସର୍ଵା ରାଧାଦାସ୍ଯଃ ପ୍ରିଯଂଵଦାଃ
ରାଧାଙ୍କ ଶରୀରର ଲୋମକୁପରୁ ଗୋପୀମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ରାଧାଙ୍କ ପରି ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରି ମଧୁର କଥା କହୁଥିଲେ।
ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷାଢ୍ଯାଃ ଶଶ୍ଵତ୍ସୁସ୍ଥିରଯୌଵନାଃ । ଅନପତ୍ଯାଶ୍ଚ ତାଃ ସର୍ଵାଃ ପୁଂସଃ ଶାପେନ ସନ୍ତତମ୍
ସେଇ ସମସ୍ତ ଗୋପୀମାନେ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ସଦା ଯୁବତୀ ଓ ଦୃଢ଼ ଯୌବନରେ ଥିଲେ। ଏକ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସନ୍ତାନହୀନ ରହିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଵିପ୍ର ସହସା କୃଷ୍ଣଦେଵତା । ଆଵିର୍ବଭୂଵ ଦୁର୍ଗା ସା ଵିଷ୍ଣୁମାଯା ସନାତନୀ
ଏହି ସମୟରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହଠାତ୍ କୃଷ୍ଣଦେବୀ ଦୁର୍ଗା ରୂପେ, ଶାଶ୍ୱତ ବିଷ୍ଣୁମାୟା ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଦେଵୀ ନାରାଯଣୀଶାନା ସର୍ଵଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପିଣୀ । ବୁଦ୍ଧ୍ଯଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେଵୀ ସା କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ସେ ଦେବୀ ନାରାୟଣୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଶାସିକା, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, କୃଷ୍ଣ ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଦେଵୀନାଂ ବୀଜରୂପା ଚ ମୂଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ । ପରିପୂର୍ଣତମା ତେଜଃସ୍ଵରୂପା ତ୍ରିଗୁଣାତ୍ମିକା
ସେ ସମସ୍ତ ଦେବୀଙ୍କର ବୀଜ ରୂପ, ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଓ ଶାସିକା; ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତେଜର ମୂର୍ତ୍ତି ଏବଂ ତିନି ଗୁଣର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ।
ତପ୍ତକାଞ୍ଚନଵର୍ଣାଭା କୋଟିସୂର୍ଯସମପ୍ରଭା । ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯା ସହସ୍ରଭୁଜସଂଯୁତା
ତାଙ୍କର ରଙ୍ଗ ତପ୍ତ ସୁନା ପରି ଜଳମଳାଉଥିଲା, ତାଙ୍କର ତେଜ ଦଶ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ; ମୁହଁ ହାଲୁକା ହସରେ ଶାନ୍ତ ଏବଂ ହଜାର ହସ୍ତ ଥିଲା।
ନାନାଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରନିକରଂ ବିଭ୍ରତୀ ସା ତ୍ରିଲୋଚନା । ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାନା ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତା
ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ତିନିଟି ଚକ୍ଷୁ ଥିଲା, ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ ଏବଂ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ଯସ୍ଯାଶ୍ଚାଂଶାଂଶକଲଯା ବଭୂଵୁଃ ସର୍ଵଯୋଷିତଃ । ସର୍ଵେ ଵିଶ୍ଵସ୍ଥିତା ଲୋକା ମୋହିତାଃ ସ୍ଯୁଶ୍ଚ ମାଯଯା
ତାଙ୍କର ଅଂଶର ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ନାରୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ମୋହିତ ହୋଇଛି।
ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯପ୍ରଦାତ୍ରୀ ଚ କାମିନାଂ ଗୃହଵାସିନାମ୍ । କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିପ୍ରଦା ଯା ଚ ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵୀ
ସେ ଚାହିଁଥିବା ଗୃହସ୍ଥମାନେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଦେଇଥିବା, କୃଷ୍ଣଭକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୈଷ୍ଣବୀ।
ମୁମୁକ୍ଷୂଣାଂ ମୋକ୍ଷଦାତ୍ରୀ ସୁଖିନାଂ ସୁଖଦାଯିନୀ । ସ୍ଵର୍ଗେଷୁ ସ୍ଵର୍ଗଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଗୃହଲକ୍ଷ୍ଯୀର୍ଗୃହେଷୁ ଚ
ମୁକ୍ତି ଚାହୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ସୁଖୀମାନେ ପାଇଁ ସୁଖ ଦେଇଥିବା, ସ୍ୱର୍ଗରେ ସ୍ୱର୍ଗଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏବଂ ଘରେ ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି।
ତପସ୍ଵିଷୁ ତପସ୍ଯା ଚ ଶ୍ରୀରୂପା ତୁ ନୃପେଷୁ ଚ । ଯା ଵହ୍ନୌ ଦାହିକାରୂପା ପ୍ରଭାରୂପା ଚ ଭାସ୍କରେ
ତପସ୍ବୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତପସ୍ୟା, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରୀ, ଅଗ୍ନିରେ ଦାହନ ଶକ୍ତି ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଭା ଭାବେ ଅଛନ୍ତି।
ଶୋଭାରୂପା ଚ ଚନ୍ଦ୍ରେ ଚ ସା ପଦ୍ମେଷୁ ଚ ଶୋଭନା । ସର୍ଵଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପା ଯା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣେ ପରମାତ୍ମନି
ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଶୋଭା, ପଦ୍ମରେ ମଙ୍ଗଳ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପରମାତ୍ମାଙ୍କରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି ସେ।
ଯଯା ଚ ଶକ୍ତିମାନାତ୍ମା ଯଯା ଚ ଶକ୍ତିମଜ୍ଜଗତ୍ । ଯଯା ଵିନା ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଜୀଵନ୍ମୃତମିଵ ସ୍ଥିତମ୍
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜଗତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତାଙ୍କ ବିନା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଜୀବନ୍ତ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୃତ ପରି ଅଛି।
ଯା ଚ ସଂସାରଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ବୀଜରୂପା ସନାତନୀ । ସ୍ଥିତିରୂପା ଵୃଦ୍ଧିରୂପା ଫଲରୂପା ଚ ନାରଦ
ସେ ସଂସାର ବୃକ୍ଷର ଶାଶ୍ୱତ ବୀଜ ରୂପ, ତାହାର ଥିବା, ବୃଦ୍ଧି ଓ ଫଳ ରୂପ ହେଉଛନ୍ତି, ହେ ନାରଦ।
କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାଦଯାରୂପା ନିଦ୍ରା ତନ୍ଦ୍ରା କ୍ଷମା ମତିଃ । ଶାନ୍ତିଲଜ୍ଜାତୁଷ୍ଟିପୁଷ୍ଟିଭ୍ରାନ୍ତିକାନ୍ତ୍ଯାଦିରୂପିଣୀ
ସେ ଭୁଖ, ପିଆସ, ଘୁମ, ଉଁଘା, କ୍ଷମା, ବୁଦ୍ଧି, ଶାନ୍ତି, ଲଜ୍ଜା, ସନ୍ତୋଷ, ପୋଷଣ, ଭ୍ରମ ଓ ରୂପର ଅନେକ ଭାବ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ସା ଚ ସଂସ୍ତୂଯ ସର୍ଵେଶଂ ତତ୍ପୁରଃ ସମୁଵାସ ହ । ରତ୍ନସିଂହାସନଂ ତସ୍ଯୈ ପ୍ରଦଦୌ ରାଧିକେଶ୍ଵରଃ
ସେ ଦେବୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ, ସେଠାରେ ରହିଲେ। ରାଧିକେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ରତ୍ନସିଂହାସନ ଦେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ସସ୍ତ୍ରୀକଶ୍ଚ ଚତୁର୍ମୁଖଃ । ପଦ୍ମନାଭେର୍ନାଭିପଦ୍ମାନ୍ନିଃସସାର ମହାମୁନେ
ଏହି ସମୟରେ, ହେ ମହାମୁନି, ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ପଦ୍ମନାଭଙ୍କ ନାଭିର ପଦ୍ମରୁ ବାହାରିଲେ।
କମଣ୍ଡଲୁଧରଃ ଶ୍ରୀମାଂସ୍ତପସ୍ଵୀ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଵରଃ । ଚତୁର୍ମୁଖୈସ୍ତଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ପ୍ରଜ୍ଵଲନ୍ବ୍ରହ୍ମତେଜସା
ଏକ ଜଳକୁମ୍ଭ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଭାଗ୍ୟର ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ତପସ୍ଵୀ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ସେଉଁଠି ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ।
ସା ତଦା ସୁନ୍ଦରୀ ସୃଷ୍ଟା ଶତଚନ୍ଦ୍ରସମପ୍ରଭା । ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାନା ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷଣା
ତାପରେ ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ରୂପେ ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ, ଶତଚନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ରତ୍ନର ଗହନା ପିନ୍ଧି ଅଳଙ୍କୃତ।
ରତ୍ନସିଂହାସନେ ରମ୍ଯେ ସଂସ୍ତୂଯ ସର୍ଵକାରଣମ୍ । ଉଵାସ ସ୍ଵାମିନା ସାର୍ଧଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପୁରତୋ ମୁଦା
ସେ ରତ୍ନର ଶିଂହାସନରେ ବସି, ସମସ୍ତ କାରଣର ରୂପେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆନନ୍ଦରେ ବାସ କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ କୃଷ୍ଣୋ ଦ୍ଵିଧାରୂପୋ ବଭୂଵ ସଃ । ଵାମାର୍ଧାଙ୍ଗୋ ମହାଦେଵୋ ଦକ୍ଷିଣେ ଗୋପିକାପତିଃ
ଏହି ସମୟରେ କୃଷ୍ଣ ଦୁଇଟି ରୂପ ଧାରଣ କଲେ—ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ମହାଦେବ ଭାବେ, ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସଂକାଶଃ ଶତକୋଟିରଵିପ୍ରଭଃ । ତ୍ରିଶୂଲପଟ୍ଟିଶଧରୋ ଵ୍ଯାଘ୍ରଚର୍ମାମ୍ବରୋ ହରଃ
ସେ ଶୁଧ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ସମାନ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଶତକୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଆଭାରେ ଚମକୁଥିଲେ, ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ବାଘର ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ତପ୍ତକାଞ୍ଚନଵର୍ଣାଭୋ ଜଟାଭାରଧରଃ ପରଃ । ଭସ୍ମଭୂଷିତଗାତ୍ରଶ୍ଚ ସସ୍ମିତଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଃ
ତାଙ୍କର ଦେହ ତପ୍ତ ସୁନାର ରଙ୍ଗର, ଜଟା ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଦେହରେ ଭସ୍ମ ଲଗାଇଥିଲେ, ହସୁଥିଲେ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଦିଗମ୍ବରୋ ନୀଲକଣ୍ଠଃ ସର୍ପଭୂଷଣଭୂଷିତଃ । ବିଭ୍ରଦ୍ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତେନ ରତ୍ନମାଲାଂ ସୁସଂସ୍କୃତାମ୍
ଦିଗମ୍ବର, ନୀଳକଣ୍ଠ, ସାପ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ, ସେ ଡାହାଣ ହାତରେ ଭଲ ଭାବରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ରତ୍ନମାଳା ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ପ୍ରଜପନ୍ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରେଣ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯୋତିଃ ସନାତନମ୍ । ସତ୍ଯସ୍ଵରୂପଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍
ପଞ୍ଚମୁଖରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମାଜ୍ୟୋତି, ସତ୍ୟର ରୂପ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ପରମାତ୍ମା, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।
କାରଣଂ କାରଣାନାଂ ଚ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲମଙ୍ଗଲମ୍ । ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଜରାଵ୍ଯାଧିଶୋକଭୀତିହରଂ ପରମ୍
ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ରୋଗ, ଦୁଃଖ ଓ ଭୟର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଶକ।
ସଂସ୍ତୂଯ ମୃତ୍ଯୋର୍ମୃତ୍ଯୁଂ ତଂ ଯତୋ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯାଭିଧଃ । ରତ୍ନସିଂହାସନେ ରମ୍ଯେ ସମୁଵାସ ହରେଃ ପୁରଃ
ମୃତ୍ୟୁର ମୃତ୍ୟୁ, ଯାହାକୁ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ବୋଲାଯାଏ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ସେ ହରିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରତ୍ନଶିଂହାସନରେ ବସିଲେ।