ଲିଙ୍ଗଭେଦକ୍ରମେଣୈଵ ବିନ୍ଦୁଚକ୍ରଂ ଚ ପ୍ରାପଯେତ୍ । ଶମ୍ଭୁନା ତାଂ ପରାଂ ଶକ୍ତିମେକୀଭୂତାଂ ଵିଚିନ୍ତଯେତ୍
ଲିଙ୍ଗ ଭେଦ କ୍ରମରେ ଶକ୍ତିକୁ ବିନ୍ଦୁ ଚକ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚାଇବା ଉଚିତ୍ । ସେଠି, ସେହି ପରମ ଶକ୍ତିକୁ ଶିବଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର ।
ତତ୍ରୋତ୍ଥିତାମୃତଂ ଯତ୍ତୁ ଦ୍ରୁତଲାକ୍ଷାରସୋପମମ୍ । ପାଯଯିତ୍ଵା ତୁ ତାଂ ଶକ୍ତିଂ ମାଯାଖ୍ଯାଂ ଯୋଗସିଦ୍ଧିଦାମ୍
ସେଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ଅମୃତ, ଯାହା ଦ୍ରୁତ ରୂପରେ ଗଳିଥିବା ଲାଖ ଓ ପାରା ପରି ଦେଖାଯାଏ, ସେହି ମାୟା ନାମକ ଶକ୍ତିକୁ ପିଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ଯୋଗ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ ।
ଷଡ୍ଚକ୍ରଦେଵତାସ୍ତତ୍ର ସନ୍ତର୍ପ୍ଯାମୃତଧାରଯା । ଆନଯେତ୍ତେନ ମାର୍ଗେଣ ମୂଲାଧାରଂ ତତଃ ସୁଧୀଃ
ସେଠି, ଛଅଟି ଚକ୍ରର ଦେବତାମାନେ ଅମୃତ ଧାରା ଦ୍ୱାରା ତୃପ୍ତି ପାଆନ୍ତି । ସେଇ ପଥରେ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ତାହାକୁ ପୁଣି ମୂଳାଧାରକୁ ଆଣିବା ଉଚିତ୍ ।
ଏଵମଭ୍ଯସ୍ଯମାନସ୍ଯାପ୍ଯହନ୍ଯହନି ନିଶ୍ଚିତମ୍ । ପୂର୍ଵୋକ୍ତଦୂଷିତା ମନ୍ତ୍ରାଃ ସର୍ଵେ ସିଧ୍ଯନ୍ତି ନାନ୍ଯଥା
ଏଭଳି ନିତ୍ୟ ଅଭ୍ୟାସ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର, ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଯଦି ତ୍ରୁଟିଯୁକ୍ତ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ ।
ଜରାମରଣଦୁଃଖାଦ୍ଯୈର୍ମୁଚ୍ଯତେ ଭଵବନ୍ଧନାତ୍ । ଯେ ଗୁଣାଃ ସନ୍ତି ଦେଵ୍ଯା ମେ ଜଗନ୍ମାତୁର୍ଯଥା ତଥା
ସେ ଜନ୍ମ-ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଆଦି ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ମୋ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଯେଉଁମାନେ ଜଗତ୍ ମାତାଙ୍କରେ ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ତାଙ୍କରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ ।
ତେ ଗୁଣାଃ ସାଧକଵରେ ଭଵନ୍ତ୍ଯେଵ ନ ଚାନ୍ଯଥା । ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ତାତ ଵାଯୁଧାରଣମୁତ୍ତମମ୍
ହେ ସାଧକଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଇ ଗୁଣଗୁଡିକ ନିଶ୍ଚୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ । ଏଭଳି, ଉତ୍ତମ ବାୟୁଧାରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିବରଣ କରାଯାଇଛି ।
ଇଦାନୀଂ ଧାରଣାଖ୍ଯଂ ତୁ ଶୃଣୁଷ୍ଵାଵହିତୋ ମମ । ଦିକ୍କାଲାଦ୍ଯନଵଚ୍ଛିନ୍ନଦେଵ୍ଯାଂ ଚେତୋ ଵିଧାଯ ଚ
ଏବେ ମୋର ଧାରଣା ନାମକ ଉପଦେଶ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣ । ଦିଗ ଓ କାଳ ଦ୍ୱାରା ଅସୀମ ଦେବୀଙ୍କୁ ମନ ଦେଇ ଧ୍ୟାନ କର ।
ତନ୍ମଯୋ ଭଵତି କ୍ଷିପ୍ରଂ ଜୀଵବ୍ରହ୍ମୈକ୍ଯଯୋଜନାତ୍ । ଅଥଵା ସମଲଂ ଚେତୋ ଯଦି କ୍ଷିପ୍ରଂ ନ ସିଦ୍ଧ୍ଯତି
ଜୀବ ଓ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କର ଏକତ୍ୱ ଭାବେ ଯୋଗ କରିଲେ, ଶୀଘ୍ର ତାହାର ସାର୍ବଭୌମ ଭାବ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ମନ ଯଦି ଅଶୁଦ୍ଧ ରହିଲେ, ତେବେ ଶୀଘ୍ର ସଫଳତା ମିଳେ ନାହିଁ ।
ତଦାଵଯଵଯୋଗେନ ଯୋଗୀ ଯୋଗାନ୍ସମଭ୍ଯସେତ୍ । ମଦୀଯହସ୍ତପାଦାଦାଵଙ୍ଗେ ତୁ ମଧୁରେ ନଗ
ତାପରେ, ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ଏକତ୍ର କରି, ଯୋଗୀ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ୍ । ମୋର ହାତ, ପା ଓ ଅଙ୍ଗଗୁଡିକର ମଧୁର ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ କର ।
ଚିତ୍ତଂ ସଂସ୍ଥାପଯେନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ସ୍ଥାନସ୍ଥାନଜଯାତ୍ପୁନଃ । ଵିଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତଃ ସର୍ଵସ୍ମିନ୍ରୂପେ ସଂସ୍ଥାପଯେନ୍ମନଃ
ମନ୍ତ୍ରୀ ନିଜର ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସ୍ଥାନ ଓ ଆଧାର ଉପରେ ଜୟ ହାସଲ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ରୂପରେ ମନକୁ ନିବିଡ଼ କର ।
ଯାଵନ୍ମନୋ ଲଯଂ ଯାତି ଦେଵ୍ଯାଂ ସଂଵିଦି ପର୍ଵତ । ତାଵଦିଷ୍ଟମନୁଂ ମନ୍ତ୍ରୀ ଜପହୋମୈଃ ସମଭ୍ଯସେତ୍
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନ ଦେବୀଙ୍କର ଚେତନାରେ ଲୟ ହୁଏନି, ହେ ପାହାଡ଼, ମନ୍ତ୍ରୀ ଇଚ୍ଛିତ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଜପ ଓ ହୋମ ଦ୍ୱାରା ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ମନ୍ତ୍ରାଭ୍ଯାସେନ ଯୋଗେନ ଜ୍ଞେଯଜ୍ଞାନାଯ କଲ୍ପତେ । ନ ଯୋଗେନ ଵିନା ମନ୍ତ୍ରୋ ନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଵିନା ହି ସଃ
ମନ୍ତ୍ର ଅଭ୍ୟାସ ଓ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞେୟ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟତା ହୁଏ; ଯୋଗ ବିନା ମନ୍ତ୍ର, କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ର ବିନା ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଏହା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ।
ଦ୍ଵଯୋରଭ୍ଯାସଯୋଗୋ ହି ବ୍ରହ୍ମସଂସିଦ୍ଧିକାରଣମ୍ । ତମଃ ପରିଵୃତେ ଗେହେ ଘଟୋ ଦୀପେନ ଦୃଶ୍ଯତେ
ଯୋଗ ଓ ଅଧ୍ୟୟନ ଦୁହିଁର ଅଭ୍ୟାସ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତିର କାରଣ। ଯେପରି ଅନ୍ଧାରରେ ଘରରେ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଘଟ ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି।
ଏଵଂ ମାଯାଵୃତୋ ହ୍ଯାତ୍ମା ମନୁନା ଗୋଚରୀକୃତଃ । ଇତି ଯୋଗଵିଧିଃ କୃତ୍ସ୍ନଃ ସାଙ୍ଗଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମଯାଽଧୁନା
ଏହିପରି ମାୟାରେ ଢାକା ଆତ୍ମାକୁ ମନ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଭବ କରାଯାଏ। ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଯୋଗ ପଦ୍ଧତି ସହିତ ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି।
ଗୁରୂପଦେଶତୋ ଜ୍ଞେଯୋ ନାନ୍ଯଥା ଶାସ୍ତ୍ରକୋଟିଭିଃ
ଗୁରୁଙ୍କର ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରାଯିବ; ଅନ୍ୟଥା ଅନେକ ଶାସ୍ତ୍ର ପଢିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଜ୍ଞାନ ମିଳେନାହିଁ।
ଦେଵୀଗୀତାଯାଂ ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯୋପଦେଶଵର୍ଣନମ୍ ଦେଵ୍ଯୁଵାଚ ଇତ୍ଯାଦିଯୋଗଯୁକ୍ତାତ୍ମା ଧ୍ଯାଯେନ୍ମାଂ ବ୍ରହ୍ମରୂପିଣୀମ୍ । ଭକ୍ତ୍ଯା ନିର୍ଵ୍ଯାଜଯା ରାଜନ୍ନାସନେ ସମୁପସ୍ଥିତଃ
ଦେବୀ କହିଲେ: ରାଜା, ଏପରି ଯୋଗ ଯୁକ୍ତ ମନ ଦ୍ୱାରା, ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଭକ୍ତି ସହିତ, ଠିକ୍ ଆସନରେ ବସି, ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ ମୋତେ ଧ୍ୟାନ କର।
ଆଵିଃ ସନ୍ନିହିତଂ ଗୁହାଚରଂ ନାମ ମହତ୍ପଦମ୍ । ଅତ୍ରୈତତ୍ସର୍ଵମର୍ପିତମେଜତ୍ପ୍ରାଣମିଷଚ୍ଚ ଯତ୍
ଏଠାରେ ଯେଉଁଠି ମହାପଦ ନାମକ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରକାଶିତ ଓ ସନ୍ନିହିତ ଅଛି, ସେଠି ସମସ୍ତ ଚଳିତ, ଶ୍ୱାସ ଓ ଇଚ୍ଛା ସମସ୍ତ କିଛି ଅର୍ପିତ।
ଏତଜ୍ଜାନଥ ସଦସଦ୍ଵରେଣ୍ଯଂ ପରଂ ଵିଜ୍ଞାନାଦ୍ଯଦ୍ଵରିଷ୍ଠଂ ପ୍ରଜାନାମ୍ । ଯଦର୍ଚିମଦ୍ଯଦଣୁଭ୍ଯୋଽଣୁ ଚ ଯସ୍ମିଂଲ୍ଲୋକା ନିହିତା ଲୋକିନଶ୍ଚ
ଏହିଠିକୁ ସଦାସଦ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ ଭାବେ ଜାଣ। ଏହା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସବୁଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଯାହାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ତାଙ୍କର ବାସିନ୍ଦା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।
ତଦେତଦକ୍ଷରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସ ପ୍ରାଣସ୍ତଦୁ ଵାଙ୍ମନଃ । ତଦେତତ୍ସତ୍ଯମମୃତଂ ତଦ୍ଵେଦ୍ଧଵ୍ଯଂ ସୌମ୍ଯ ଵିଦ୍ଧି
ଏହିଠି ଅକ୍ଷୟ ବ୍ରହ୍ମ, ଏହି ହେଉଛି ପ୍ରାଣ, ଏହି ହେଉଛି କଥା ଓ ମନ। ଏହି ହେଉଛି ସତ୍ୟ, ଅମୃତତ୍ୱ; ଏହିକୁ ଜାଣ, ମୃଦୁ ମନେ ଧର।
ଧନୁର୍ଗୃହୀତ୍ଵୌପନିଷଦଂ ମହାସ୍ତ୍ରଂ ଶରଂ ହ୍ଯୁପାସାନିଶିତଂ ସନ୍ଧଯୀତ । ଆଯମ୍ଯ ତଦ୍ଭାଵଗତେନ ଚେତସା ଲକ୍ଷ୍ଯଂ ତଦେଵାକ୍ଷରଂ ସୌମ୍ଯ ଵିଦ୍ଧି
ଉପନିଷଦ ର ଧନୁଷ ନେଇ, ଧ୍ୟାନ ର ତୀରକୁ ତିକ୍ତ କରି, ଏହି ଅକ୍ଷୟ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଧରି ନିଶାନା କର; ଏହି ଅକ୍ଷୟ ହେଉଛି ତୁମର ଲକ୍ଷ୍ୟ, ଏହିକୁ ଜାଣ।
ପ୍ରଣଵୋ ଧନୁଃ ଶରୋ ହ୍ଯାତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମ ତଲ୍ଲକ୍ଷ୍ଯମୁଚ୍ଯତେ । ଅପ୍ରମତ୍ତେନ ଵେଦ୍ଧଵ୍ଯଂ ଶରଵତ୍ତନ୍ମଯୋ ଭଵେତ୍
ଓଁ ହେଉଛି ଧନୁଷ, ଆତ୍ମା ହେଉଛି ତୀର, ବ୍ରହ୍ମ ହେଉଛି ଲକ୍ଷ୍ୟ। ସଚେତନ ଭାବେ ଏହିକୁ ବେଧିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତୀର ଭଳି ଏହା ସହିତ ଏକତ୍ୱ ହେବା ଉଚିତ।
ଯସ୍ମିନ୍ ଦ୍ଯୌଶ୍ଚ ପୃଥିଵୀ ଚାନ୍ତରିକ୍ଷ- ମୋତଂ ମନଃ ସହ ପ୍ରାଣୈଶ୍ଚ ସର୍ଵୈଃ । ତମେଵୈକଂ ଜାନଥାତ୍ମାନଂ ଅନ୍ଯା ଵାଚୋ ଵିମୁଞ୍ଚଥାମୃତସ୍ଯୈଷ ସେତୁଃ
ଯାହାରେ ଦିବ, ପୃଥିବୀ, ମଧ୍ୟ ଆକାଶ, ମନ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣ ଏକାତ୍ମକ ଭାବେ ଅଛି, ସେଇ ଏକମାତ୍ର ଆତ୍ମାକୁ ଜାଣ; ଅନ୍ୟ କଥାକୁ ଛାଡିଦେ, କାରଣ ଏହିଠି ଅମୃତତ୍ୱର ସେତୁ।
ଅରା ଇଵ ରଥନାଭୌ ସଂହତା ଯତ୍ର ନାଡ୍ଯଃ । ସ ଏଷୋଽନ୍ତଶ୍ଚରତେ ବହୁଧା ଜାଯମାନଃ
ଯେପରି ଚକାର ମଧ୍ୟରେ ଆରାଗୁଡ଼ିକ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥାଏ, ସେପରି ନାଡ଼ୀମାନେ ଏଠି ଏକତ୍ରିତ। ଏହି ଆତ୍ମା ଅନ୍ତରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
ଓମିତ୍ଯେଵଂ ଧ୍ଯାଯଥାତ୍ମାନଂ ସ୍ଵସ୍ତି ଵଃ ପାରାଯ ତମସଃ ପରସ୍ତାତ୍ । ଦିଵ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମପୁରେ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଆତ୍ମା ସମ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ
ଓଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଏହି ଆତ୍ମାକୁ ଧ୍ୟାନ କର; ତୁମେ ଅନ୍ଧକାର ଛାଡି ଶୁଭତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ। ଦିବ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମପୁରର ଆକାଶରେ ଆତ୍ମା ବସିଛି।
ମନୋମଯଃ ପ୍ରାଣଶରୀରନେତା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତୋଽନ୍ନେ ହୃଦଯଂ ସନ୍ନିଧାଯ । ତଦ୍ଵିଜ୍ଞାନେନ ପରିପଶ୍ଯନ୍ତି ଧୀରା ଆନନ୍ଦରୂପମମୃତଂ ଯଦ୍ଵିଭାତି
ମନରୁ ଗଠିତ, ପ୍ରାଣ ଶରୀରର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା, ଅନ୍ନରେ ବସିଥିବା, ହୃଦୟରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହିକୁ ଜାଣିଲେ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଆନନ୍ଦ ରୂପ ଅମୃତକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ଭିଦ୍ଯତେ ହୃଦଯଗ୍ରନ୍ଥିଶ୍ଛିଦ୍ଯନ୍ତେ ସର୍ଵସଂଶଯାଃ । କ୍ଷୀଯନ୍ତେ ଚାସ୍ଯ କର୍ମାଣି ତସ୍ମିନ୍ଦୃଷ୍ଟେ ପରାଵରେ
ହୃଦୟର ଗଠି ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ ଅପସାରିତ ହୁଏ, ତାଙ୍କର କର୍ମ ଶେଷ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ସେ ପରାପର ବ୍ରହ୍ମକୁ ଦେଖେ।
ହିରଣ୍ମଯେ ପରେ କୋଶେ ଵିରାଜଂ ବ୍ରହ୍ମ ନିଷ୍କଲମ୍ । ତଚ୍ଛୁଭ୍ରଂ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ଜ୍ଯୋତିସ୍ତଦ୍ଯଦାତ୍ମଵିଦୋ ଵିଦୁଃ
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୋଶରେ ନିର୍ମଳ ବ୍ରହ୍ମ ବସିଛି। ଏହି ପବିତ୍ର ଜ୍ୟୋତି, ସମସ୍ତ ଜ୍ୟୋତିର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାହାକୁ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
ନ ତତ୍ର ସୂର୍ଯୋ ଭାତି ନ ଚନ୍ଦ୍ରତାରକଂ ନେମା ଵିଦ୍ଯୁତୋ ଭାନ୍ତି କୁତୋଽଯମଗ୍ନିଃ । ତମେଵ ଭାନ୍ତମନୁଭାତି ସର୍ଵଂ ତସ୍ଯ ଭାସା ସର୍ଵମିଦଂ ଵିଭାତି
ସେଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକିତ କରେନାହିଁ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏହି ବିଦ୍ୟୁତ ମଧ୍ୟ ଆଲୋକ ଦେଉନାହିଁ, ତେବେ ଅଗ୍ନି କିପରି? ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଆଲୋକିତ, ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଦେଖାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମୈଵେଦମମୃତଂ ପୁରସ୍ତାଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ପଶ୍ଚାଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ଦକ୍ଷିଣତଶ୍ଚୋତ୍ତରେଣ । ଅଧଶ୍ଚୋର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରସୃତଂ ବ୍ରହ୍ମୈଵେଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଵରିଷ୍ଠମ୍
ପୂର୍ବରେ ବ୍ରହ୍ମ, ପଛରେ ବ୍ରହ୍ମ, ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଉତ୍ତରରେ ବ୍ରହ୍ମ, ଉପରେ ଓ ତଳେ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ୟାପିଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମ।
ଏତାଦୃଗନୁଭଵୋ ଯସ୍ଯ ସ କୃତାର୍ଥୋ ନରୋତ୍ତମଃ । ବ୍ରହ୍ମଭୂତଃ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ନ ଶୋଚତି ନ କାଙ୍କ୍ଷତି
ଯାହାଙ୍କର ଏପରି ଅନୁଭବ ଅଛି, ସେଇ ମହାନ ମନୁଷ୍ୟ ସଫଳ। ବ୍ରହ୍ମ ଭାବ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ପ୍ରସନ୍ନ ମନେ, ସେ ଦୁଃଖ କରେନାହିଁ, ଆଶା କରେନାହିଁ।