ତ୍ଵମନ୍ଧଭାର୍ଯା ନଵଯୌଵନାନ୍ଵିତା କୃତାସି ଧାତ୍ରା ନନୁ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧିନା । ନ ଚୈନମର୍ହସ୍ଯସିତାଯତେକ୍ଷଣେ ପତିଂ ତ୍ଵମନ୍ଯଂ କୁରୁ ଚାରୁଲୋଚନେ
ତୁମେ ଯୁବତୀ ଓ ରୂପବତୀ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଅନ୍ଧ ପତି ଦେଇଛନ୍ତି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ନିଶ୍ଚୟ ଅବିବେକୀ। ଦୀର୍ଘ ନୀଳ ଆଖି ଥିବା ତୁମେ ଏପରି ପତି ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ। ଚମକୁଣ୍ଡ ଆଖି ଥିବା ତୁମେ ଅନ୍ୟ ପତି ବାଛ।
ଵୃଥୈଵ ତେ ଜୀଵିତମମ୍ବୁଜେକ୍ଷଣେ ପତିଂ ଚ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ମୁନିଂ ଗତେକ୍ଷଣମ୍ । ଵନେ ନିଵାସଂ ଚ ତଥାଜିନାମ୍ବର- ପ୍ରଧାରଣଂ ଯୋଗ୍ଯତରଂ ନ ମନ୍ମହେ
ପଦ୍ମାକ୍ଷୀ, ତୁମର ଜୀବନ ଅକାରଣ ହେଲା, ଦୃଷ୍ଟିହୀନ ମୁନିଙ୍କୁ ପତି ଭାବେ ପାଇଲେ। ଅରଣ୍ୟରେ ରହିବା ଓ ପଶୁଚର୍ମ ପିନ୍ଧିବା—ଏସବୁ ତୁମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବେ।
ଅତୋଽନଵଦ୍ଯାଙ୍ଗ୍ଯୁଭଯୋସ୍ତ୍ଵମେକଂ ଵରଂ କୁରୁଷାଵହିତା ସୁଲୋଚନେ । କିଂ ଯୌଵନଂ ମାନିନି ସଙ୍କରୋଷି ଵୃଥା ମୁନିଂ ସୁନ୍ଦରି ସେଵମାନା
ଏହିପରି ନିର୍ମଳ ଅଙ୍ଗ ଥିବା ତୁମେ, ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେକୁ ନିଜ ସୁଖ ପାଇଁ ବାଛ, ସୁନ୍ଦର ଆଖି ଥିବା। ଗର୍ବିତେ, ଯୁବତ୍ୱ ଅକାରଣ କାହିଁକି ଏକ ମୁନିଙ୍କ ସେବାରେ ବ୍ୟୟ କରୁଛ?
କିଂ ସେଵସେ ଭାଗ୍ଯଵିଵର୍ଜିତଂ ତଂ ସମୁଜ୍ଝିତଂ ପୋଷଣରକ୍ଷଣାଭ୍ଯାମ୍ । ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମୁନିଂ ସର୍ଵସୁଖାପଵର୍ଜିତଂ ଭଜାନଵଦ୍ଯାଙ୍ଗ୍ଯୁଭଯୋସ୍ତ୍ଵମେକମ୍
ତୁମେ କାହିଁକି ସେ ଅଭାଗା, ପୋଷଣ ଓ ରକ୍ଷା ବିହୀନ ଲୋକଙ୍କୁ ସେବା କରୁଛ? ଏହି ସମସ୍ତ ସୁଖ ହୀନ ମୁନିକୁ ଛାଡ଼ି, ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେକୁ ବାଛ, ନିର୍ମଳ ଅଙ୍ଗ ଥିବା।
ତ୍ଵଂ ନନ୍ଦନେ ଚୈତ୍ରରଥେ ଵନେ ଚ କୁରୁଷ୍ଵ କାନ୍ତେ ପ୍ରଥିତଂ ଵିହାରମ୍ । ଅନ୍ଧେନ ଵୃଦ୍ଧେନ କଥଂ ହି କାଲଂ ଵିନେଷ୍ଯସେ ମାନିନି ମାନହୀନମ୍
ନନ୍ଦନ ବା ଚୈତ୍ରରଥ ଅରଣ୍ୟରେ ଆମ ସହିତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର, ରୂପବତୀ। ଗର୍ବିତେ, ଅନ୍ଧ ବୃଦ୍ଧ ଲୋକ ସହ କିପରି ସମୟ କାଟିବୁ, ମର୍ଯ୍ୟାଦା ନଥିବା?
ଭୂପାତ୍ମଜା ତ୍ଵଂ ଶୁଭଲକ୍ଷଣା ଚ ଜାନାସି ସଂସାରଵିହାରଭାଵମ୍ । ଭାଗ୍ଯେନ ହୀନା ଵିଜନେ ଵନେଽତ୍ର କାଲଂ କଥଂ ଵାହଯସେ ଵୃଥା ଚ
ତୁମେ ରାଜାର କନ୍ୟା, ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ଓ ସଂସାର ଆନନ୍ଦ ଜାଣୁଛ। ଭାଗ୍ୟ ହୀନ ହୋଇ ଏହି ନିର୍ଜନ ଅରଣ୍ୟରେ କିପରି ଅକାରଣ ସମୟ କାଟୁଛ?
ତସ୍ମାଦ୍ଭଜସ୍ଵ ପିକଭାଷିଣି ଚାରୁଵକ୍ତ୍ରେ ଏଵଂ ଦ୍ଵଯୋସ୍ତଵ ସୁଖାଯ ଵିଶାଲନେତ୍ରେ । ଦେଵାଲଯୁଷେ ଚ କୃଶୋଦରି ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ ଭୋଗାନ୍ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମୁନିଂ ଜରଠମାଶୁ ନୃପେନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ରି
ତେଣୁ, ପିକର ଭଳି କଥା କହୁଥିବା ମଧୁର ବକ୍ତା, ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେକୁ ତୁମ ସୁଖ ପାଇଁ ବାଛ, ବଡ ଆଖି ଥିବା। ସ୍ଲିମ୍ ଦେହ ଥିବା, ଦେବତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର, ରାଜାର କନ୍ୟା, ଶୀଘ୍ରେ ବୃଦ୍ଧ ମୁନିକୁ ଛାଡ଼।
କିଂ ତେ ସୁଖଂ ଚାତ୍ର ଵନେ ସୁକେଶି ଵୃଦ୍ଧେନ ସାର୍ଧଂ ଵିଜନେ ମୃଗାକ୍ଷି । ସେଵା ତଥାନ୍ଧସ୍ଯ ନଵଂ ଵଯଶ୍ଚ କିଂ ତେ ମତଂ ଭୂପତିପୁତ୍ରି ଦୁଃଖମ୍
ସୁନ୍ଦର କେଶ ଥିବା, ମୃଗନୟନୀ, ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧଙ୍କ ସହ କ'ଣ ସୁଖ ମିଳିବ? ଅନ୍ଧଙ୍କ ସେବା ଓ ତୁମର ଯୁବତ୍ୱ—ରାଜାର କନ୍ୟା, ଏହି ଦୁଃଖ ବିଷୟରେ ତୁମ ମତ କଣ?
ଶଶିମୁଖି ତ୍ଵମତୀଵ ସୁକୋମଲା ଫଲଜଲାହରଣଂ ତଵ ନୋଚିତମ୍
ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ, ତୁମେ ଅତି ସୁକୋମଳ। ଫଳ ଓ ପାଣି ଆଣିବା କାମ ତୁମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ।
ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ଚ୍ଯଵନଦ୍ଵାରା ସୋମପାନାଯ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଵର୍ଣନମ୍ ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ - ତଯୋସ୍ତଦ୍ଭାଷିତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵେପମାନା ନୃପାତ୍ମଜା । ଧୈର୍ଯମାଲମ୍ବ୍ଯ ତୌ ତତ୍ର ବଭାଷେ ମିତଭାଷିଣୀ
ବ୍ୟାସ କହୁଛନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ରାଜାର କନ୍ୟା କମ୍ପିଗଲେ। ସାହସ ଧରି, ସେଠି ଅତି କମ୍ କଥା କହିଲେ।
ଦେଵୌ ଵାଂ ରଵିପୁତ୍ରୌ ଚ ସର୍ଵଜ୍ଞୌ ସୁରସମ୍ମତୌ । ସତୀଂ ମାଂ ଧର୍ମଶୀଲାଂ ଚ ନୈଵଂ ଵଦିତୁମର୍ହଥଃ
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଦେବତା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସମସ୍ତ କିଛି ଜାଣିଥିବା ଓ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଦର କରନ୍ତି। ମୁଁ ଯେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଓ ପତିବ୍ରତା, ଏପରି କଥା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହଁ।
ପିତ୍ରା ଦତ୍ତା ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠୌ ମୁନଯେ ଯୋଗଧର୍ମିଣେ । କଥଂ ଗଚ୍ଛାମି ତଂ ମାର୍ଗଂ ପୁଂଶ୍ଚଲୀଗଣସେଵିତମ୍
ପିତା ମୋତେ ଯୋଗନିଷ୍ଠ ମୁନିଙ୍କୁ ଦେଇଛନ୍ତି, ହେ ଦେବମାନେ। ଏପରି ମାର୍ଗ, ଯେଉଁଥିରେ ଚଞ୍ଚଳ ମହିଳାମାନେ ଚାଲନ୍ତି, ମୁଁ କିପରି ଗଲିପାରିବି?
ଦ୍ରଷ୍ଟାଯଂ ସର୍ଵଲୋକସ୍ଯ କର୍ମସାକ୍ଷୀ ଦିଵାକରଃ । କଶ୍ଯପାଚ୍ଚୈଵ ସମ୍ଭୂତୋ ନୈଵଂ ଭାଷିତୁମର୍ହଥଃ
ସମସ୍ତ ଲୋକର କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ ହେଉଛନ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ, ଯିଏ କଶ୍ୟପଙ୍କର ଜନ୍ମ। ଏପରି ଭାବରେ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କୁଲକନ୍ଯା ପତିଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା କଥମନ୍ଯଂ ଭଜେନ୍ନରମ୍ । ଅସାରେଽସ୍ମିନ୍ହି ସଂସାରେ ଜାନନ୍ତୌ ଧର୍ମନିର୍ଣଯମ୍
ଏହି ନିରାର୍ଥକ ସଂସାରରେ, ଏକ ଉଚ୍ଚ ବଂଶର ଝିଅ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀକୁ ଛାଡ଼ି, କିପରି ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଚାହିଁପାରିବ? ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ଧର୍ମର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଭଲଭାବେ ଜାଣ।
ଯଥେଚ୍ଛଂ ଗଚ୍ଛତଂ ଦେଵୌ ଶାପଂ ଦାସ୍ଯାମି ଵାନଘୌ । ସୁକନ୍ଯାହଂ ଚ ଶର୍ଯାତେଃ ପତିଭକ୍ତିପରାଯଣା
ଦେବମାନେ, ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଯାଅ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଶାପ ଦେବି, ହେ ନିର୍ମଳମନ। ମୁଁ ଶର୍ୟାତିଙ୍କ ଝିଅ ସୁକନ୍ୟା, ସ୍ୱାମୀଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ - ଇତ୍ଯାକର୍ଣ୍ଯ ଵଚସ୍ତସ୍ଯା ନାସତ୍ଯୌ ଵିସ୍ମିତୌ ଭୃଶମ୍ । ତାଵବ୍ରୂତାଂ ପୁନସ୍ତ୍ଵେନାଂ ଶଙ୍କମାନୌ ଭଯଂ ମୁନେଃ
ବ୍ୟାସ କହିଲେ — ସେଠାରେ ସେ ଝିଅର କଥା ଶୁଣି, ନାସତ୍ୟଦେବ ଦୁଇଜଣ ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ମୁନିଙ୍କ ରୋଷକୁ ଭୟ କରି, ସେମାନେ ପୁଣି ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ରାଜପୁତ୍ରି ପ୍ରସନ୍ନୌ ତେ ଧର୍ମେଣ ଵରଵର୍ଣିନି । ଵରଂ ଵରଯ ସୁଶ୍ରୋଣି ଦାସ୍ଯାଵଃ ଶ୍ରେଯସେ ତଵ
ହେ ରାଜକୁମାରୀ, ତୁମେ ଧର୍ମରେ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଛ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ। ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ ଯାହା ଅଛି, ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ଜାନୀହି ପ୍ରମଦେ ନୂନଂ ଆଵାଂ ଦେଵଭିଷଗ୍ଵରୌ । ଯୁଵାନଂ ରୂପସମ୍ପନ୍ନଂ ପ୍ରକୁର୍ଯାଵଃ ପତିଂ ତଵ
ହେ ମହିଳା, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜାଣ, ଆମେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିକିତ୍ସକ। ଆମେ ତୁମ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଯୁବକ ଓ ସୁନ୍ଦର କରିପାରିବା।
ତତସ୍ତ୍ରଯାଣାମସ୍ମାକଂ ପତିମେକତମଂ ଵୃଣୁ । ସମାନରୂପଦେହାନାଂ ମଧ୍ଯେ ଚାତୁର୍ଯପଣ୍ଡିତେ
ତାପରେ, ଆମେ ତିନିଜଣ ମଧ୍ୟରୁ, ସମାନ ରୂପ ଓ ଦକ୍ଷତା ଥିବା ଯେଉଁଠାରୁ ଚାହଁ, ଏକଜଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ବାଛ।
ସା ତର୍ଯୋଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିସ୍ମିତା ସ୍ଵପତିଂ ତଦା । ଗତ୍ଵୋଵାଚ ତଯୋର୍ଵାକ୍ଯଂ ତାଭ୍ଯାମୁକ୍ତଂ ଯଦଦ୍ଭୁତମ୍
ସେ, ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ସେମାନେ କହିଥିବା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥା ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସୁକନ୍ଯୋଵାଚ - ସ୍ଵାମିନ୍ ସୂର୍ଯସୁତୌ ଦେଵୌ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତୌ ଚ୍ଯଵନାଶ୍ରମେ । ଦୃଷ୍ଟୌ ମଯା ଦିଵ୍ଯଦେହୌ ନାସତ୍ଯୌ ଭୃଗୁନନ୍ଦନ
ସୁକନ୍ୟା କହିଲେ — ମୋ ପ୍ରଭୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୁଅ ଦୁଇଜଣ ଦେବତା ଚ୍ୟବନଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଦେହରେ ଦେଖିଛି, ହେ ଭୃଗୁବଂଶୀ।
ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ମାଂ ଚାରୁସର୍ଵାଙ୍ଗୀଂ ଜାତୌ କାମାତୁରାଵୁଭୌ । କଥିତଂ ଵଚନଂ ସ୍ଵାମିନ୍ ପତିଂ ତେ ନଵଯୌଵନମ୍
ମୋତେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରୀରରେ ସୁନ୍ଦର ଦେଖି, ସେ ଦୁଇଜଣ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭରିଗଲେ। ପ୍ରଭୁ, ସେମାନେ ତୁମର ଯୌବନକୁ ପୁନଃ ନବୀନ କରିବା ବିଷୟରେ କଥା କହିଲେ।
ଦିଵ୍ଯଦେହଂ କରିଷ୍ଯାଵଶ୍ଚକ୍ଷୁଷ୍ମନ୍ତଂ ମୁନିଂ କିଲ । ଏତେନ ସମଯେନାଦ୍ଯ ତଂ ଶୃଣୁ ତ୍ଵଂ ମଯୋଦିତମ୍
ସେମାନେ ମୁନିଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ଦେବେ। ଏହି ଚୁକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା କହିଛି, ତାହା ଏବେ ଶୁଣ।
ସମାଵଯଵରୂପଂ ଚ କରିଷ୍ଯାଵଃ ପତିଂ ତଵ । ତତ୍ର ତ୍ରଯାଣାମସ୍ମାକଂ ପତିମେକତମଂ ଵୃଣୁ
ସେମାନେ ତୁମ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ନିଜମାନେ ସହ ସମାନ ରୂପ ଦେବେ। ଏହି ତିନିଜଣ ମଧ୍ୟରୁ ଏକଜଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ବାଛ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵାହମିହାଯାତା ପ୍ରଷ୍ଟୁଂ ତ୍ଵାଂ କାର୍ଯମଦ୍ଭୁତମ୍ । କିଂ କର୍ତଵ୍ଯମତଃ ସାଧୋ ବ୍ରୂହ୍ଯସ୍ମିନ୍କାର୍ଯସଙ୍କଟେ
ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଶୁଣି, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ପଚାରିବାକୁ ଆସିଛି। ଏହି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ କାମରେ କଣ କରିବି, ହେ ସାଧୁ, ମୋତେ କହ।
ଦେଵମାଯାପି ଦୁର୍ଜ୍ଞେଯା ନ ଜାନେ କପଟଂ ତଯୋଃ । ଯଦାଜ୍ଞାପଯ ସର୍ଵଜ୍ଞ ତତ୍କରୋମି ତଵେପ୍ସିତମ୍
ଦେବମାୟା ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ବୋଧ। ସେମାନଙ୍କ ଚତୁରି କିମ୍ବା ଚାଳ ମୁଁ ଜାଣେନି। ହେ ସର୍ବଜ୍ଞ, ତୁମେ ଯାହା ଆଦେଶ କରିବ, ମୁଁ ସେଇ କଥା କରିବି।
ଚ୍ଯଵନ ଉଵାଚ - ଗଚ୍ଛ କାନ୍ତେଽଦ୍ଯ ନାସତ୍ଯୌ ଵଚନାନ୍ମମ ସୁଵ୍ରତେ । ଆନଯସ୍ଵ ସମୀପଂ ମେ ଶୀଘ୍ରଂ ଦେଵଭିଷଗ୍ଵରୌ
ଚ୍ୟବନ କହିଲେ — ମୋର ପ୍ରିୟେ, ଆଜି ତୁମେ ମୋର କଥା ଅନୁଯାୟୀ ନାସତ୍ୟ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ନେଇଆ। ଶୀଘ୍ର ଦେବ ଚିକିତ୍ସକ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣ।
କ୍ରିଯତାମାଶୁ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ - ଏଵଂ ସା ସମନୁଜ୍ଞାତା ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଵଚୋଽବ୍ରଵୀତ୍
ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୀଘ୍ର ପୂରଣ ହେଉ। ଏଠାରେ ଅଧିକ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ବ୍ୟାସ କହିଲେ — ଏଭଳି ଅନୁମତି ମିଳିଲାପରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ କଥା କହିଲେ।
କ୍ରିଯତାମାଶୁ ନାସତ୍ଯୌ ସମଯେନ ସୁରୋତ୍ତମୌ । ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଚାଶ୍ଵିନୌ ଵାକ୍ଯଂ ତସ୍ଯାସ୍ତୌ ତତ୍ର ଚାଗତୌ
ନାସତ୍ୟ ଦେବମାନେ, ଏହି ଚୁକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଶୀଘ୍ର କାମ କର। ସେ ଝିଅର କଥା ଶୁଣି, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ଏଠାକୁ ଆସିଲେ।
ଊଚତୂ ରାଜପୁତ୍ରୀଂ ତାଂ ପତିସ୍ତଵ ଵିଶତ୍ଵପଃ । ରୂପାର୍ଥଂ ଚ୍ଯଵନସ୍ତୂର୍ଣଂ ତତୋଽମ୍ଭଃ ପ୍ରଵିଵେଶ ହ
ସେମାନେ ରାଜକୁମାରୀଙ୍କୁ କହିଲେ — ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ରୂପ ପାଇଁ ପାଣିରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ। ତାପରେ ଚ୍ୟବନ ଶୀଘ୍ର ପାଣିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।