ଓଁ ସର୍ଵଚୈତନ୍ଯରୂପାଂ ତାଂ ଆଦ୍ଯାଂ ଵିଦ୍ଯାଂ ଚ ଧୀମହି । ବୁଦ୍ଧିଂ ଯା ନଃ ପ୍ରଚୋଦଯାତ୍
ଓଁ। ସମସ୍ତ ଚେତନାର ରୂପ, ଆଦି ଜ୍ଞାନ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁଅଛୁ; ସେ ଆମର ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଶୌନକ ଉଵାଚ - ସୂତ ସୂତ ମହାଭାଗ ଧନ୍ଯୋଽସି ପୁରୁଷର୍ଷଭ । ଯଦଧୀତାସ୍ତ୍ଵଯା ସମ୍ଯକ୍ ପୁରାଣସଂହିତାଃ ଶୁଭାଃ
ଶୌନକ କହିଲେ— ସୂତ, ସୂତ, ତୁମେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ; କାରଣ, ତୁମେ ଶୁଭ ପୁରାଣଗୁଡ଼ିକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛ।
ଅଷ୍ଟାଦଶ ପୁରାଣାନି କୃଷ୍ଣେନ ମୁନିନାନଘ । କଥିତାନି ସୁଦିଵ୍ଯାନି ପଠିତାନି ତ୍ଵଯାନଘ
ଅଠାରଟି ପୁରାଣ କୃଷ୍ଣ ମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିଲା; ତୁମେ ଏହାକୁ ପଢ଼ିଛ, ଶୁଣିଛ, ଏବଂ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦିବ୍ୟ।
ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତାନି ସରହସ୍ଯାନି ମାନଦ । ତ୍ଵଯା ଜ୍ଞାତାନି ସର୍ଵାଣି ଵ୍ଯାସାତ୍ସତ୍ଯଵତୀସୁତାତ୍
ମାନ୍ୟଦାତା, ତୁମେ ସତ୍ୟବତୀପୁତ୍ର ବ୍ୟାସଙ୍କଠାରୁ ପଞ୍ଚ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଭରିଥିବା ସମସ୍ତ ପୁରାଣ ଶିଖିଛ।
ଅସ୍ମାକଂ ପୁଣ୍ଯଯୋଗେନ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ କ୍ଷେତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍ । ଦିଵ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵସନଂ ପୁଣ୍ଯଂ କଲିଦୋଷଵିଵର୍ଜିତମ୍
ଆମ ପୁଣ୍ୟର ଫଳରେ, ତୁମେ ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଛ, ଏହା ଦିବ୍ୟ, ଭରସାଯୋଗ୍ୟ, ପବିତ୍ର ଏବଂ କଳିଯୁଗର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ।
ସମାଜୋଽଯଂ ମୁନୀନାଂ ହି ଶ୍ରୋତୁକାମୋଽସ୍ତି ପୁଣ୍ଯଦାମ୍ । ପୁରାଣସଂହିତାଂ ସୂତ ବ୍ରୂହି ତ୍ଵଂ ନଃ ସମାହିତଃ
ହେ ପୁଣ୍ୟଦାତା, ଏଠାରେ ମୁନିମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ। ତେଣୁ, ସୂତ, ଆମକୁ ଏହି ପୁରାଣ ସଂହିତା ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ କହ।
ଦୀର୍ଘାଯୁର୍ଭଵ ସର୍ଵଜ୍ଞ ତାପତ୍ରଯଵିଵର୍ଜିତଃ । କଥଯାଦ୍ଯ ମହାଭାଗ ପୁରାଣଂ ବ୍ରହ୍ମସମ୍ମିତମ୍
ତୁମେ ଦୀର୍ଘଆୟୁ, ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ। ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆଜି ବେଦସମାନ ପୁରାଣ କଥା କହ।
ଶ୍ରୋତ୍ରେନ୍ଦ୍ରିଯଯୁତାଃ ସୂତ ନରାଃ ସ୍ଵାଦଵିଚକ୍ଷଣାଃ । ନ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ପୁରାଣାନି ଵଞ୍ଚିତା ଵିଧିନା ହି ତେ
ହେ ସୂତ, ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ କାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଭୋଗରେ ବୁଦ୍ଧିମତି ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁରାଣ ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାଗ୍ୟରେ ଠକାଯାନ୍ତି।
ଯଥା ଜିହ୍ଵେନ୍ଦ୍ରିଯାହ୍ଲାଦଃ ଷଡ୍ରସୈଃ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ । ତଥା ଶ୍ରୋତ୍ରେନ୍ଦ୍ରିଯାହ୍ଲାଦୋ ଵଚୋଭିଃ ସୁଧିଯାଂ ସ୍ମୃତଃ
ଯେପରି ଜିହ୍ବା ଷଡ୍ରସରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ, ସେପରି ଶ୍ରବଣେନ୍ଦ୍ରିୟ ବି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକଙ୍କ କଥାରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ।
ଅଶ୍ରୋତ୍ରାଃ ଫଣିନଃ କାମଂ ମୁହ୍ଯନ୍ତି ହି ନଭୋଗୁଣୈଃ । ସକର୍ଣା ଯେ ନ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ତେଽପ୍ଯକର୍ଣାଃ କଥଂ ନ ଚ
ସାପମାନେ କାନ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶବ୍ଦର ଗୁଣରେ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ କାନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ କାନ ନଥିବା ପରି ନୁହଁନ୍ତି କି?
ଅତଃ ସର୍ଵେ ଦ୍ଵିଜାଃ ସୌମ୍ଯ ଶ୍ରୋତୁକାମାଃ ସମାହିତାଃ । ଵର୍ତନ୍ତେ ନୈମିଷାରଣ୍ଯେ କ୍ଷେତ୍ରେ କଲିଭଯାର୍ଦିତାଃ
ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ସୁମ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜମାନେ କଳିଯୁଗର ଭୟରେ ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଶୁଣିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ ଅଛନ୍ତି।
ଯେନ କେନାପ୍ଯୁପାଯେନ କାଲାତିଵାହନଂ ସ୍ମୃତମ୍ । ଵ୍ଯସନୈରିହ ମୂର୍ଖାଣାଂ ବୁଧାନାଂ ଶାସ୍ତ୍ରଚିନ୍ତନୈଃ
ଏଠାରେ ସମୟ କେହି ଦୁଃଖ ଦ୍ୱାରା, ମୂର୍ଖମାନେ ଦୁଃଖରେ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଶାସ୍ତ୍ର ଚିନ୍ତାରେ କଟାନ୍ତି।
ଶାସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯପି ଵିଚିତ୍ରାଣି ଜଲ୍ପଵାଦଯୁତାନି ଚ । ତ୍ରିଵିଧାନି ପୁରାଣାନି ଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ । ଵିତାଣ୍ଡାଚ୍ଛଲଯୁକ୍ତାନି ଗର୍ଵାମର୍ଷକରାଣି ଚ । ନାନାର୍ଥଵାଦଯୁକ୍ତାନି ହେତୁମନ୍ତି ବୃହନ୍ତି ଚ
ଶାସ୍ତ୍ରମାନେ ବି ଅନେକ ପ୍ରକାର, ବିବାଦ ଓ ତର୍କରେ ଭରିଥିବା; ପୁରାଣମାନେ ତିନି ପ୍ରକାର, ଶାସ୍ତ୍ରମାନେ ବି ଅନେକ ପ୍ରକାର—ଏହାରେ ତର୍କ, ଚତୁରତା, ଅହଂକାର ଓ କ୍ରୋଧ ରହିଛି, ବିଭିନ୍ନ ମତ, ଯୁକ୍ତି ଓ ବିସ୍ତୃତତା ରହିଛି।
ସାତ୍ତ୍ଵିକଂ ତତ୍ର ଵେଦାନ୍ତଂ ମୀମାଂସା ରାଜସଂ ମତମ୍ । ତାମସଂ ନ୍ଯାଯଶାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ହେତୁଵାଦାଭିଯନ୍ତ୍ରିତମ୍
ଏହିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବେଦାନ୍ତ ସାତ୍ତ୍ୱିକ, ମୀମାଂସା ରାଜସିକ ଏବଂ ନ୍ୟାୟ ଶାସ୍ତ୍ର ତର୍କରେ ଭରିଥିବା ତାମସିକ ମନାଯାଏ।
ତଥୈଵ ଚ ପୁରାଣାନି ତ୍ରିଗୁଣାନି କଥାନକୈଃ । କଥିତାନି ତ୍ଵଯା ସୌମ୍ଯ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଣଵନ୍ତି ଚ
ଏହିପରି, ପୁରାଣମାନେ ବି ତିନି ପ୍ରକାର ଗୁଣ ଓ କଥା ଅନୁଯାୟୀ; ଏବଂ, ହେ ସୁମ୍ୟ, ତୁମେ ପଞ୍ଚ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବି ଏହିପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛ।
ତତ୍ର ଭାଗଵତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପଞ୍ଚମଂ ଵେଦସମ୍ମିତମ୍ । କଥିତଂ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପୂର୍ଵଂ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଯୁତମ୍
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଭାଗବତ ପଞ୍ଚମ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ବେଦସମାନ ମନାଯାଏ; ଏହାକୁ ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ କହିଥିଲ।
ଉଦ୍ଦେଶମତ୍ରେଣ ତଦା କୀର୍ତିତଂ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍ । ମୁକ୍ତିପ୍ରଦଂ ମୁମୁକ୍ଷୂଣାଂ କାମଦଂ ଧର୍ମଦଂ ତଥା
ସେତବେଳେ ଏହାକୁ କେବଳ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ କହିଥିଲ, ଯଦ୍ୟପି ଏହା ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ; ଏହା ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ଇଚ୍ଛା ଓ ଧର୍ମ ବି ଦେଇଥାଏ।
ଵିସ୍ତରେଣ ତଦାଖ୍ଯାହି ପୁରାଣୋତ୍ତମମାଦରାତ୍ । ଶ୍ରୋତୁକାମା ଦ୍ଵିଜାଃ ସର୍ଵେ ଦିଵ୍ଯଂ ଭାଗଵତଂ ଶୁଭମ୍
ଏବେ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରାଣକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଆଦର ସହିତ କହ; ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜ ଦିବ୍ୟ ଓ ଶୁଭ୍ର ଭାଗବତ ଶୁଣିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ।
ତ୍ଵଂ ତୁ ଜାନାସି ଧର୍ମଜ୍ଞ ପୌରାଣୀଂ ସଂହିତାଂ କିଲ । କୃଷ୍ଣୋକ୍ତାଂ ଗୁରୁଭକ୍ତତ୍ଵାତ୍ ସମ୍ଯକ୍ ସତ୍ତ୍ଵଗୁଣାଶ୍ରଯଃ
ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ତୁମେ ପୌରାଣିକ ସଂହିତାକୁ ଭଲଭାବେ ଜାଣ, ଯାହା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହିଯାଇଛି, ତୁମର ଗୁରୁଭକ୍ତି ଓ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରେ ଦୃଢ଼ତା ଦ୍ୱାରା।
ଶ୍ରୁତାନ୍ଯନ୍ଯାନି ସର୍ଵଜ୍ଞ ତ୍ଵନ୍ମୁଖାନ୍ନିଃସୃତାନି ଚ । ନୈଵ ତୃପ୍ତିଂ ଵ୍ରଜାମୋଽଦ୍ଯ ସୁଧାପାନେଽମରା ଯଥା
ହେ ସମସ୍ତଜ୍ଞ, ଅନ୍ୟ ଶିକ୍ଷାମାନେ ତୁମ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଛୁ, ତଥାପି ଆଜି ଆମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତି ପାଉନାହିଁ, ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଅମୃତ ପିଇଲେ ମଧ୍ୟ ତୃପ୍ତି ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
ଧିକ୍ସୁଧାଂ ପିବତାଂ ସୂତ ମୁକ୍ତିର୍ନୈଵ କଦାଚନ । ପିବନ୍ଭାଗଵତଂ ସଦ୍ଯୋ ନରୋ ମୁଚ୍ଯେତ ସଙ୍କଟାତ୍
ହେ ସୂତ, ଅମୃତ ପିଇଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ନାହିଁ, ଏହା ଲାଜ୍ଜାର କଥା; କିନ୍ତୁ ଭାଗବତ ପିଇଲେ ମଣିଷ ତୁରନ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ସୁଧାପାନନିମିତ୍ତଂ ଯତ୍ କୃତା ଯଜ୍ଞାଃ ସହସ୍ରଶଃ । ନ ଶାନ୍ତିମଧିଗଚ୍ଛାମଃ ସୂତ ସର୍ଵାତ୍ମନା ଵଯମ୍
ହେ ସୂତ, ଅମୃତ ପାଇବା ପାଇଁ ଆମେ ହଜାର ହଜାର ଯଜ୍ଞ କରିଛୁ, କିନ୍ତୁ ଏହା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ଆମେ କେବେ ଶାନ୍ତି ମିଳୁନାହିଁ।
ମଖାନାଂ ହି ଫଲଂ ସ୍ଵର୍ଗଃ ସ୍ଵର୍ଗାତ୍ପ୍ରଚ୍ଯଵନଂ ପୁନଃ । ଏଵଂ ସଂସାରଚକ୍ରେଽସ୍ମ୍ନିନ୍ ଭ୍ରମଣଂ ଚ ନିରନ୍ତରମ୍
ଯଜ୍ଞର ଫଳ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପୁଣି ପଡ଼ିଯିବାକୁ ପଡ଼େ; ଏଭଳି ଏହି ସଂସାରର ଚକ୍ରରେ ଅବିରତ ଭ୍ରମଣ ଚାଲିଥାଏ।
ଵିନା ଜ୍ଞାନେନ ସର୍ଵଜ୍ଞ ନୈଵ ମୁକ୍ତିଃ କଦାଚନ । ଭ୍ରମତାଂ କାଲଚକ୍ରେଽତ୍ର ନରାଣାଂ ତ୍ରିଗୁଣାତ୍ମକେ
ହେ ସର୍ବଜ୍ଞ, ଜ୍ଞାନ ଛଡ଼ା କେବେ ମୁକ୍ତି ମିଳେନାହିଁ, ଏହି କାଳର ଚକ୍ରରେ ତିନି ପ୍ରକୃତିରେ ଯେଉଁ ଲୋକେ ଭ୍ରମଣ କରୁଛନ୍ତି।
ଅତଃ ସର୍ଵରସୋପେତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଭାଗଵତଂ ଵଦ । ପାଵନଂ ମୁକ୍ତିଦଂ ଗୁହ୍ଯଂ ମୁମୁକ୍ଷୂଣାଂ ସଦା ପ୍ରିଯମ୍
ତେଣୁ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପବିତ୍ର, ମୁକ୍ତିଦାୟି, ଗୁପ୍ତ ଓ ମୁକ୍ତି ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ପ୍ରିୟ ଭାଗବତ କଥା କହ।
ଗ୍ରନ୍ଥସଂଖ୍ଯାଵିଷଯଵର୍ଣନମ୍ ସୂତ ଉଵାଚ ଧନ୍ଯୋଽହମତିଭାଗ୍ଯୋଽହଂ ପାଵିତୋଽହଂ ମହାତ୍ମଭିଃ । ଯତ୍ପୃଷ୍ଟଂ ସୁମହତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ପୁରାଣଂ ଵେଦଵିଶ୍ରୁତମ୍
ସୂତ କହିଲେ: ମୁଁ ଧନ୍ୟ, ମୁଁ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୁଁ ମହାତ୍ମାମାନେ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଛି; କାରଣ ତୁମେ ମୋତେ ବେଦରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟମୟ ପୁରାଣ ବିଷୟରେ ପଚାରିଛ।
ତଦହଂ ସମ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସର୍ଵଶ୍ରୁତ୍ଯର୍ଥସମ୍ମତମ୍ । ରହସ୍ଯଂ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାଣାମାଗମାନାମନୁତ୍ତମମ୍
ମୁଁ ଏବେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୁତିର ଅର୍ଥକୁ ମାନିଥିବା, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଆଗମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି।
ନତ୍ଵା ତତ୍ପଦପଙ୍କଜଂ ସୁଲଲିତଂ ମୁକ୍ତିପ୍ରଦଂ ଯୋଗିନାଂ ॥ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯୈରପି ସେଵିତଂ ସ୍ତୁତିପରୈର୍ଧ୍ଯେଯଂ ମୁନୀନ୍ଦ୍ରୈଃ ସଦା । ଵକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯଦ୍ଯ ସଵିସ୍ତରଂ ବହୁରସଂ ଶ୍ରୀମତ୍ପୁରାଣୋତ୍ତମଂ
ଯେଉଁ ସୁନ୍ଦର ପଦପଦ୍ମ ଯୋଗୀମାନେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି, ମହାମୁନିମାନେ ସ୍ତୁତି କରି ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେହି ପଦକୁ ନମସ୍କାର କରି, ମୁଁ ଏବେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଅନେକ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରୀମତ୍ ପୁରାଣ କଥା କହିବି।
ଯା ଵିଦ୍ଯେତ୍ଯଭିଧୀଯତେ ଶ୍ରୁତିପଥେ ଶକ୍ତିଃ ସଦାଦ୍ଯା ପରା ॥ ସର୍ଵଜ୍ଞା ଭଵବନ୍ଧଛିତ୍ତିନିପୁଣା ସର୍ଵାଶଯେ ସଂସ୍ଥିତା । ଦୁର୍ଜ୍ଞେଯା ସୁଦୁରାତ୍ମଭିଶ୍ଚ ମୁନିଭିର୍ଧ୍ଯାନାସ୍ପଦଂ ପ୍ରାପିତା
ଯାହାକୁ ବେଦର ମାର୍ଗରେ 'ଜ୍ଞାନ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ଶକ୍ତି ହେଉଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି, ସଂସାର ବନ୍ଧନ କାଟିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଅଶୁଦ୍ଧ ମନ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ, କିନ୍ତୁ ମୁନିମାନେ ଧ୍ୟାନ କରିଥିବା ତାହାକୁ ମୁଁ ଶରଣ ଗଲି।
ସୃଷ୍ଟ୍ଵାଖିଲଂ ଜଗଦିଦଂ ସଦସତ୍ସ୍ଵରୂପଂ ଶକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଵଯା ତ୍ରିଗୁଣଯା ପରିପାତି ଵିଶ୍ଵମ୍ । ସଂହୃତ୍ଯ କଲ୍ପସମଯେ ରମତେ ତଥୈକା ତାଂ ସର୍ଵଵିଶ୍ଵଜନନୀଂ ମନସା ସ୍ମରାମି
ସେ ନିଜ ତିନି ପ୍ରକୃତି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ, ତିଆରି କରି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; କଳ୍ପ ସମୟରେ ସମସ୍ତ କୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ଏକାକି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ସେହି ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ମାଆକୁ ମୁଁ ମନରେ ସ୍ମରଣ କରେ।