ଏହି ଦେବୀ ଭାଗବତ ଗ୍ରନ୍ଥଟି ଅତି ସୁନ୍ଦର ଲିପିରେ ଲେଖାଯାଇଛି; ଏହାକୁ ସୁନାର ରାଜାସନରେ ରଖି, ମୂଲ୍ୟବାନ ରେଶମ ଶୂତ୍ରରେ ମୁଡିବାଉଚିତ। ଅଷ୍ଟମ କିମ୍ବା ନବମ ଦିନରେ, ଉପଦେଶକଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ; ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରିବା ପରେ, ସେ ଦୁର୍ଲଭ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଠି ଦେଖିବାକୁ ଆମେ ଗରିବ, ଦୁର୍ବଳ, ଶିଶୁ, ଯୁବା କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧ ଯେଉଁଠି ଥିବେ, ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ କିମ୍ବା ଚିକିତ୍ସକ ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ସମ୍ମାନ ଓ ଆଦର ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ। ଏହି ଜଗତରେ ଅନେକ ଶିକ୍ଷକ ଅଛନ୍ତି, ତଥାପି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗୁରୁ। ଏକ ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ବ୍ୟାସ ଆସନରେ ବସିଛନ୍ତି, ଉପଦେଶ ସମୟରେ କାହାକୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯାଏଁ ଉପଦେଶ ଶେଷ ହେଉନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଦେବୀ ପୁରାଣ ଗଳ୍ପକୁ ଭକ୍ତି ବିନା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ କୌଣସି ପୁଣ୍ୟ ପାଇବେ ନାହିଁ, ଦୁଃଖ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ ପଡିଥିବେ। ଦେବୀ ଗଳ୍ପ ଶୁଣିବା ପୂର୍ବରୁ ପୁରାଣକୁ ପାନ, ଫୁଲ ଇତ୍ୟାଦି ଦେଇ ସମ୍ମାନ ନ କରିଲେ, ସେମାନେ ଏ ଜନ୍ମରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଉପଦେଶ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୁଏଁଠି ଯାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଭୋଗ, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଧନ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଅହଂକାରୀ ଲୋକ ଉଚ୍ଚ ଆସନରେ ବସି ଗଳ୍ପ ଶୁଣିଲେ, ନରକର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରି, କାଉଁ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି। ନିମ୍ନ କିମ୍ବା ବୀର ଆସନରେ ବସି ଶୁଣିଥିବା ଲୋକ ଅର୍ଜୁନ ଗଛରେ ବସୁଥିବା ପକ୍ଷୀ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି। ଉପଦେଶ ସମୟରେ କଠୋର ଶବ୍ଦ କହିଥିବା ଲୋକ ଏଠାରେ ଗଧା ଓ ପରେ ଶ୍ୟାମ କପୋତ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ ଗଳ୍ପକୁ ଉପହାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶତ ଜନ୍ମ ହେଉଁ ମାନ୍ୟ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି। ଉପଦେଶକଙ୍କ ସହ ଏକ ଆସନରେ ବସି ଶୁଣିଲେ, ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଶୟନ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ପାପ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ନରକକୁ ଯାନ୍ତି। ନମସ୍କାର ବିନା ଶୁଣିଲେ ବିଷ ଗଛ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି; ଶୁଇ ଶୁଣିଲେ ବାଉ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ କେବେ ପୁରାଣ ଗଳ୍ପ ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ, ଭୟଙ୍କର ନରକ ଭୋଗ କରି, ଗ୍ରାମ ଶୁଆ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଗଳ୍ପକୁ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରେ ବାଧା ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ମିଳିଅନ୍ ବର୍ଷ ନରକ ଭୋଗ କରି, ଗ୍ରାମ ଶୁଆ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଆସନ, ପାତ୍ର, ଧନ, ଫଳ, ବସ୍ତ୍ର, କମ୍ବଳ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହରି ଧାମ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପୁରାଣ ଗ୍ରନ୍ଥକୁ ନୂତନ ରେଶମ ବସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଶୁଭ ତାଗ ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଶୁଭ ଭୋଗ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ପୁରାଣ ଶୁଣିବାରୁ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଦେବୀ ଭାଗବତ ଶୁଣିଲେ ଏହାର ଶତ ଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ। ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗଙ୍ଗା ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶଂକର, କବିତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରାମାୟଣ, ଚାରିପାଖରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ; ଚନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, କୀର୍ତି ଯେପରି ଧନ ଦେଇଥାଏ, ଧରା ଯେପରି ଧୈର୍ୟବାନ୍ ଲୋକଙ୍କୁ ନିର୍ଭର କରିଥାଏ, ସାଗର ଯେପରି ଗଭୀର, ସେପରି ଦେବୀ ଭାଗବତ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ମନ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସାବିତ୍ରୀ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ପାପ ନାଶ ପାଇଁ ହରି ସ୍ମରଣ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଏଠି ଏଠି ଏଠି ଅଠାର ପୁରାଣ ମଧ୍ୟରେ ଦେବୀ ଭାଗବତ ଅଦ୍ୱିତୀୟ। କେଉଁ ଉପାୟରେ ନୁହେଁ, ଯଦି ଏହାକୁ ନଉଥର ଶୁଣିଲେ, ତାହାର ଫଳ ବର୍ଣ୍ନନା କରିପାରିବା ନୁହେଁ; ସେ ଜୀବନ୍ତା ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଭୂତ-ପିଶାଚ ନାଶ ପାଇଁ, ଶତ୍ରୁ ଠାରୁ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ, ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଦେବୀ ଭାଗବତ ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ପୁରାଣ ପଠନ୍ତି କିମ୍ବା ଅତିକିଛି ଅଂଶ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଦେବୀ ନିଜେ ଅର୍ଦ୍ଧ ଶ୍ଲୋକ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ; ଶିଷ୍ୟ ଓ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ ମାନେ ଏହି ଶିକ୍ଷାକୁ ଅଧିକ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ। ଗାୟତ୍ରୀ ଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଧର୍ମ କିଛି ନାହିଁ, ଗାୟତ୍ରୀ ଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ତପ କିଛି ନାହିଁ, ଗାୟତ୍ରୀ ସମାନ ଦେବତା କିଛି ନାହିଁ, ଗାୟତ୍ରୀ ଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ନୀତି ନାହିଁ। ଯେଉଁଥିରେ ଚାଣ୍ଟ କରୁଥିବାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେ ଗାୟତ୍ରୀ ନାମରେ ପରିଚିତ; ଏଠି ଭାଗବତରେ ଗୁପ୍ତ ଦେବୀ ବିସ୍ଥାପିତ। ଏହି ଭାଗବତ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବାରୁ, ବଡ଼ ପୁରାଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଷୋଳ ଅଂଶ ସମାନ ନୁହେଁ। ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ପୁରାଣ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିର୍ମଳ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେର ଧନ; ଯେଉଁଠି ଶୁଦ୍ଧ ଧର୍ମ ନାରାୟଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ, ଗାୟତ୍ରୀର ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି, ମଣିଦ୍ୱୀପର ବିବରଣ ଅଛି; ଦେବୀ ନିଜେ ହିମବତଙ୍କୁ ଏହା ଗାଇଥିଲେ। ଏହି ପୁରାଣ ସମାନ କିମ୍ବା ଉଚ୍ଚ କିଛି ନାହିଁ; ତେଣୁ, ଦ୍ୱିଜଗଣ, ଦେବୀ ଭାଗବତ ସଦା ସେବନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଶକ୍ତିକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ହରି, ଶିବ, ଅନନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରିବେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଓ ଉପଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଅଜ୍ଞାତ—ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ କଣ ଜାଣିପାରିବେ? ସେ ଜଗତ ମାତାକୁ ସଦା ନମସ୍କାର କରିଛି। ଯେଉଁ ମାତାଙ୍କର ଚରଣର ଧୂଳି ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରତିଦିନ ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁ ପାଳନ କରନ୍ତି, ରୁଦ୍ର ନାଶ କରନ୍ତି; ଅନ୍ୟ କେହି ସମର୍ଥ ନୁହେଁ। ସେ ଜଗତ ମାତାକୁ ସଦା ନମସ୍କାର। ମଣିଦ୍ୱୀପର ଅମୃତ କୁଆଁ, ଦିବ୍ୟ ବୃକ୍ଷ ଉଦ୍ୟାନ, ଚମତ୍କାର ରତ୍ନ ଘରରେ, ଶିବଙ୍କ ହୃଦୟରେ ହସୁଥିବା ମାତା ଚମକୁଛନ୍ତି; ଯେଉଁ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମା, ଈଶ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଶକ୍ର, ଅନ୍ୟ ମହା ଋଷିମାନେ ଯେଉଁ ମଣିଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ମାତା ଜଗତର କ୍ଷେମ କରନ୍ତୁ। ଓଁ। ଆମେ ସେ ପ୍ରଥମ ଜ୍ଞାନକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ, ସମସ୍ତ ଚେତନାର ମୂଳ, ଯିଏ ଆମର ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇପାରିବେ। ଶୌନକ କହିଲେ: ସୂତ, ସୂତ, ସବୁଠୁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ତୁମେ ଧନ୍ୟ, କାରଣ ତୁମେ ଶୁଭ ପୁରାଣ ସଂଗ୍ରହ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛ। ଅଠାର ପୁରାଣ, ଅପରାଧ ହୀନ, ଋଷି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ; ତୁମେ, ଅପରାଧ ହୀନ, ଏହାକୁ ପଠିଛ ଓ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛ, ସବୁଠୁ ଦିବ୍ୟ।