ପ୍ରତିଦିନ ଦେବୀ ଭାଗବତ ପୁସ୍ତକ ଓ ଏହାର ପାଠକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପାଠକ ଯେଉଁ ଅର୍ପଣା ଦେଇଥାନ୍ତି, ତାହାକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଚାହିଁଦି। ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ନବଯୁବତୀ, ସୁମଙ୍ଗଳିନୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା, ଭୋଜନ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, ସେ ସଫଳତା ଅବଶ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପାଠ ସମାପ୍ତିରେ, ଗାୟତ୍ରୀ ର ସହସ୍ରନାମ ବା ବିଷ୍ଣୁ ସହସ୍ରନାମ ପାଠ କରିଲେ ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଦୂର ହୁଏ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାମ ସ୍ମରଣ କଲେ ଓ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଯେଉଁ କୌଣସି ତ୍ୟାଗ, ବଳି ବା କ୍ରିୟାର ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ; ଏହିପରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ। ପାଠ ସମାପ୍ତିରେ, ଦେବୀଙ୍କ ୭୦୦ ମନ୍ତ୍ର ବା ଦେବୀ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ବା ନବାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ବା ପୁନଃ, ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଖୀର ଓ ଘୃତ ଦେଇ ହୋମ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ; କାରଣ, ଏହି ଭାଗବତ ଗାୟତ୍ରୀ ମୟ ଅଟୁଟ। ପାଠକୁ ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ ଓ ଧନ ଦେଇ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଚାହିଁଦି; ପାଠକ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ଭୋଜନ ଦେଇ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ; ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଦେବତାର ଦେହ ମାନ୍ୟ; ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଚାହିଦା ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଏହିପରି, ସୁମଙ୍ଗଳିନୀ ଓ କନ୍ୟାମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତିସହିତ ଭୋଜନ ଓ ଦାନ ଦେଇ, ନିଜ ସଫଳତା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନ—ସୁନା, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ, ଘୋଡା, ହାତୀ, ଜମି—ଦେଲେ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଦେବୀ ଭାଗବତ ପୁସ୍ତକକୁ ଶୁଭ୍ର ଅକ୍ଷରରେ ଲିଖି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସିଂହାସନ ଉପରେ ରଖି, ପଟ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ଅଷ୍ଟମୀ ବା ନବମୀ ତିଥିରେ, ପାଠକଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ଇହାରେ ଭୋଗ କରିବା ପରେ ଦୁର୍ଲଭ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଦରିଦ୍ର, ଦୁର୍ବଳ, କିମ୍ବା ବୟସ୍କ ହେଉଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ ବା ବୈଦ୍ୟ ହେଲେ ସେମାନେ ସଦା ସମ୍ମାନ ଓ ସ୍ନେହ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ। ସଂସାରରେ ବହୁତ ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ। ଏକ ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ୟାସାସନରେ ବସି, ପାଠ ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାହାକୁ ବନ୍ଦନା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ବିନା ଦେବୀ ପୁରାଣ ଶ୍ରବଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କୌଣସି ପୁଣ୍ୟ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ଦୁଃଖ ଓ ଦରିଦ୍ରତାରେ ରହନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ପୁରାଣକୁ ପ୍ରଥମେ ତାମ୍ବୁଳ ବା ପୁଷ୍ପ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି ନାହିଁ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଦରିଦ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ପାଠ ଛାଡି ଅନ୍ୟଠାରେ ଯାଉଥିବାମାନେ ନିଜ ଭୋଗ, ପତ୍ନୀ ଓ ଧନ ହରାଇଦିଅନ୍ତି।