ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଦେବୀ ସ୍ୱୟଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟ କରି ଦେଉଛନ୍ତି—"ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୟଭୀତ ହେଉଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ମୋର ଶକ୍ତିମାନ ରୂପମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ସେହି ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରିଦେବେ।" ଦେବୀ କହିଲେ, "ବାରାହୀ, ବୈଷ୍ଣବୀ, ଗୌରୀ, ନାରସିଂହୀ, ସଦାଶିବା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ—ହେ କମଳାସନ, ତୁମେ ଏମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସଫଳ କର।" ତାପରେ ଦେବୀ କମଳାସନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ—"ସର୍ବଦା ଏହି ନବାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରକୁ ତାହାର ବୀଜ ଓ ଧ୍ୟାନ ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କର। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କର। ଏହା ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ପାଇଁ ଏହାକୁ ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କର।" ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ବିଶ୍ୱଜନନୀ ଦେବୀ ସୁନ୍ଦର ହସ କରି ହରିଙ୍କୁ କହିଲେ—"ଵିଷ୍ଣୁ, ଏହି ମୋହନୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର। ସେ ସଦା ତୁମ ଛାତି ଉପରେ ବସିବେ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତୁମର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ ଶକ୍ତି ଦେଉଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦାନ କରେ। ଏହାକୁ କେବେ ଅବହେଳା କରିବ ନାହିଁ, ସଦା ସମ୍ମାନ କର। ଏହି ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ନାରାୟଣ ସମ୍ବନ୍ଧ ମୋ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ।" "ମୁଁ ଜୀବନ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ କରିଛି। ଏହି ତିନି ଜଣଙ୍କ ସହ ସଦା ସମ୍ମିଳିତ ଓ ଏକତାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ ଓ ଏହି ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋର ଗୁଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ସମସ୍ତେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ ଓ ପୂଜିତ ହେବେ।" "ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ମୂଢ଼ ମନରେ ବିଭେଦ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ନରକକୁ ଯିବ। ହରି ମାନେ ଶିବ ଏବଂ ଶିବ ମାନେ ହରି—ଏଠାରେ ଯିଏ ଭିନ୍ନତା ସୃଷ୍ଟି କରେ, ସେ ନରକର ଅର୍ହ। ଏହିପରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏକାଭାବରେ ବୁଝିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ଆଉ ଏକ ଗୁଣର ଭିନ୍ନତା କହିବି, ଶୁଣ, ଵିଷ୍ଣୁ।" "ତୁମ ମୂଳ ଗୁଣ ସତ୍ତ୍ୱ ହେଉ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ପରମାତ୍ମାକୁ ଧ୍ୟାନ କର। ଦ୍ୱିତୀୟ ଭୂମିକାରେ ଦୁଇଜଣ ରଜସ ଓ ତମସ ଗୁଣ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ଭେଦରେ ସଦା ରଜସ ଗୁଣ ଧାରଣ କରି ଆନନ୍ଦ କର।" "ବାଣୀର ବୀଜ, କାମର ରାଜା ଏବଂ ମାୟାର ବୀଜ—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଛି, ଏହା ଉଚ୍ଚତମ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରଦାନ କରେ। ଏହା ଗ୍ରହଣ କରି ସଦା ଉଚ୍ଚାରଣ କର, ଇଚ୍ଛାମତ ଭୋଗ କର। ତୁମେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଭୟ କରିବ ନାହିଁ, କିମ୍ବା କାଳର ଭୟ ହେବ ନାହିଁ।" "ମୋର ଏହି ଲୀଳା ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଛି, ତାଳେ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ସଂହାର କରିବି, ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତକୁ ଆପଣ ନିଜରେ ଆଣି ନେବି। ତାପରେ ସମସ୍ତେ ମୋତେ ଲୟ ହେଉଛନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ସ୍ମରଣ କର, ଏହା କାମନା ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।" "ଯେଉଁଠାରେ ଶୁଭ ଚାହୁଁଛି, ଉଦ୍ଗୀଥ ଜପ ସହ କରିବା ଉଚିତ। ବୈକୁଣ୍ଠ ସ୍ଥାପନ କରି, ହେ ପରମପୁରୁଷ, ସେଠାରେ ବସ କର। ମୋତେ ଚିନ୍ତା କରି, ଇଚ୍ଛାମତ ଭୋଗ କର।" ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ—"ଏପରି ଭାବରେ ଦେବୀ ତିନି ଗୁଣର ଧାରଣା କରିଥିବା ବାସୁଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ। ଏପରେ ଗୁଣାତୀତ ଦେବୀ ଅମୃତ ବାଣୀ ଶିବଙ୍କୁ କହିଲେ—" ଦେବୀ କହିଲେ—"ହରଗୌରୀ, ମୋହନୀ ମହାକାଳୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର। କୈଳାସ ସ୍ଥାପନ କରି, ଇଚ୍ଛାମତ ଭୋଗ କର। ତୁମ ମୂଳ ଗୁଣ ତମସ ହେଉ, ଦ୍ୱିତୀୟ ସତ୍ତ୍ୱ ଓ ରଜସ। ଦାନବ ନାଶ ପାଇଁ ରଜସ ଓ ତମସ ଗୁଣ ଧାରଣ କରି ଭୋଗ କର। ତଥା ତପସ୍ୟା ଓ ପରମାତ୍ମାର ସ୍ମରଣ କର।" "ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣ ସଦା ଶାନ୍ତ ଏବଂ ଏହାକୁ ସ୍ୱୀକାର କର। ତୁମେ ତିନିଜଣ ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି, ପ୍ରଳୟର କାରଣ। ଏହି ସଂସାରରେ କୌଣସି ଦ୍ରବ୍ୟ ଏହି ତିନି ଗୁଣ ବିନା ନାହିଁ। ଯେଉଁ କିଛି ଦେଖାଯାଏ, ସେ ତିନି ଗୁଣରୁ ଗଠିତ। ଗୁଣ ଶୂନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ କେବେ ଥିଲା ନାହିଁ, ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ। ପରମାତ୍ମା ନିର୍ଗୁଣ, କିନ୍ତୁ କେବେ ଦ୍ରଶ୍ୟ ନୁହେଁ।" "ହେ ଶିବ, ମୁଁ ପରିସ୍ଥିତି ଅନୁଯାୟୀ ସଗୁଣ ଓ ନିର୍ଗୁଣ। ସଦା କାରଣ, କଦାଚିତ ଫଳ ନୁହେଁ। ଗୁଣ ସହିତ ମୁଁ କାରଣ, ନିର୍ଗୁଣ ହେଲେ ପରମାତ୍ମା ସମୀପରେ। ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱ, ଅହଂକାର, ଗୁଣ, ଶବ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦିନ ରାତି କାରଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ରୂପରେ ଚଳିଥାଏ।" "ଅହଂକାର ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ, ଏହା ତିନି ପ୍ରକାରରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ; ଏଠାରୁ ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ବୁଦ୍ଧି ଭାବରେ ପରିଚିତ। ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱ କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଅହଂକାର କାରଣ; ଏଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ଏହି ପଞ୍ଚ ଭୂତ ଓ ପଞ୍ଚ କର୍ମେନ୍ଦ୍ରିୟ, ପଞ୍ଚ ଜ୍ଞାନେନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ମନ—ଏହି ଷୋଡଶ ତତ୍ତ୍ୱ କାରଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ। ପରମାତ୍ମା କେବେ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା କାରଣ ନୁହେଁ, ସେଇ ଆଦି ଉତ୍ସ।" "ଏହି ଭାବରେ ମୁଁ ଆରମ୍ଭର କଥା ସଂକ୍ଷେପରେ କହିଲି। ବର୍ତ୍ତମାନ, ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତିନିଜଣେ ରଥରେ ଯାଅ। ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ସମୟ ସ୍ମରଣ କରିଲେ, ମୁଁ ଆପଣମାନେ ଦୁଃଖରେ ଦର୍ଶନ ଦେବି। ସମସ୍ତେ ମୋତେ ନିତ୍ୟ ପରମାତ୍ମା ଭାବେ ସ୍ମରଣ କର।" "ଉଭୟ ପକ୍ଷରୁ ସ୍ମରଣ କଲେ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ହେବ।" ବ୍ରହ୍ମା କହନ୍ତି—"ଏପରି କହି, ଦେବୀ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇ ବିଦାୟ କଲେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଶିବଙ୍କୁ ମହାକାଳୀ, ମୋତେ ମହାସରସ୍ୱତୀ ଦେଲେ।" "ଏହିପରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ, ଆମେ ପୁନଃ ପୁରୁଷ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଲୁ। ତାଙ୍କର ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି ଚିନ୍ତା କଲୁ। ରଥ ପାଖକୁ ଗଲାପରେ ଆମେ ତିନିଜଣେ ସେଠାରେ ବସିଲୁ। ସେଠି ଦ୍ୱୀପ ନଥିଲା, ଦେବୀ ମଧ୍ୟ ନଥିଲେ, ନ ଅମୃତ ସମୁଦ୍ର ଦିଶୁଥିଲା।" ଏଭଳି ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଉପଦେଶ, ଶକ୍ତି ଓ ତତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା ନିଜ-ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।