ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଆଦିକାଳରେ, ଦେବୀ ସ୍ୱୟଂ ବିଶ୍ୱର ମହାଶକ୍ତି ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରି କହିଲେ, “ହେ ବିଷ୍ଣୁ! ଏହି ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସହିତ ଏବେ ସତ୍ୟଲୋକକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କର, ଏବଂ ଚାରି ପ୍ରକାର ମୂଳ ମାଧ୍ୟମରୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉ। ସମସ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦେହ, ପ୍ରାଣୀ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର କର୍ମ ଦିଗୁଡ଼ିକୁ କାଳରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କର, ପୂର୍ବବତ୍ ସେମାନେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଉ। କାଳ, କର୍ମ ଏବଂ ସ୍ୱଭାବ ନାମକ କାରଣ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଚରାଚର ବିଶ୍ୱ ନିଜ ଗୁଣସମୂହ ସହିତ ପୂର୍ବବତ୍ ବିଦ୍ୟମାନ ହେଉ। ତୁମେ ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଏବଂ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣର ପ୍ରଧାନତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ କୌଣସି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିବ, ସେତେବେଳେ ହରି ପୃଥିବୀରେ ଅବତାର ନେଇ ସେ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିବେ। ପଶୁ ଅଥବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, କିମ୍ବା ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବେ। ଏହି ଭବ (ଶିବ) ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହଯୋଗୀ ହେବେ; ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରି, ଇଚ୍ଛାମତେ ଉପଭୋଗ କର। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ଭକ୍ତି ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜିବେ। ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ମୋ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନେ ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ। ଗୁଣାତୀତ ଶିବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପଦ୍ଧତିରେ ସମ୍ମାନ ଏବଂ ଯଥାଯଥ ଯଜ୍ଞ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନେ ଯେତେବେଳେ ଭୟଭୀତ ହେବେ, ସେତେବେଳେ ମୋର ଶକ୍ତିମାନ ରୂପମାନେ ପ୍ରକାଶ ପାଇ ତାଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବେ। ବାରାହୀ, ବୈଷ୍ଣବୀ, ଗୌରୀ, ନରସିଂହୀ, ସଦାଶିବା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ହେ କମଳାସନ, ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ଦୈବ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କର। ସଦା ଏହି ନବାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ତାହାର ବୀଜ ଓ ଧ୍ୟାନ ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କର; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କର। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏହାକୁ ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ଏପରି କହି, ଜଗତ୍ଜନନୀ ଦେବୀ ସୁନ୍ଦର ହସି ସହିତ ହରିଙ୍କୁ କହିଲେ, “ବିଷ୍ଣୁ, ଏହି ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର। ସେ ସଦା ତୁମ ଚେଷ୍ଟରେ ବିରାଜିତ ହେବେ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ତୁମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଏହି ମଙ୍ଗଳମୟ ଶକ୍ତିକୁ ଦେଉଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦାନ କରିବାରୀ। ଏହି ଯୁଗଳତାକୁ କଦାଚିତ୍ ଅବମାନ କରିବନି; ଏହି ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ନାରାୟଣ ସମ୍ପର୍କ ମୋର ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ। ଜୀବନ ଓ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ମୁଁ କରିଛି; ଏହି ତିନିଜଣଙ୍କ ସହିତ ସମନ୍ୱୟ ଏବଂ ବିରୋଧ ଛାଡ଼ି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ ଏବଂ ଏହି ଦେବମାନେ ମୋର ଗୁଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ; ସମସ୍ତେ ସନ୍ଦେହ ଛାଡ଼ି ସମ୍ମାନିତ ଓ ପୂଜିତ ହେବେ। ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମୂଢ଼ତାରେ ଭେଦ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ନରକକୁ ଯିବେ। ହରି ଓ ଶିବ ଏକ; ଯେଉଁଠାରେ ଭେଦ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ନରକ ନିଶ୍ଚିତ। ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ଏହିପରି; ଏଠାରେ ଗୁଣର ଅନ୍ୟତା ଅଛି, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ କହିବି। ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣ ପ୍ରଧାନ ହୋଇ ତୁମେ ପରମାତ୍ମା ଚିନ୍ତନ କର; ଦ୍ୱିତୀୟ ଭୂମିକାରେ ରଜସ୍ ଓ ତମସ୍ ଅଛି। ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସହ ନିତ୍ୟ ରୂପାନ୍ତର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଭେଦରେ ରଜସ୍ ଗୁଣରେ ଉପଭୋଗ କର। ମନ୍ତ୍ରର ମୂଳ, କାମବୀଜ ଓ ମାୟାବୀଜ—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର ପ୍ରଦତ୍ତ, ପରମ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ପ୍ରଦାନ କରେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରି ସଦା ଉଚ୍ଚାରଣ କର; ତୁମକୁ ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା କାଳର ଭୟ ରହିବ ନାହିଁ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର ଏହି ଲୀଳା ଚାଲିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ନିଶ୍ଚିତ; ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ନିବୃତ୍ତ ହେବି, ସମସ୍ତ ଚରାଚରକୁ ପୁନଃ ନେଇ ନିଅସିବି। ତାପରେ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋତେ ଲୟ ହେବ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ସ୍ମରଣ କର; ଏହା ଇଚ୍ଛା ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଉଦ୍ଗୀଥ ଚାନ୍ତ ସହିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଶୁଭ ଦିଗରେ ନେଇଯାଏ। ବୈକୁଣ୍ଠ ସ୍ଥାପନ କରି, ହେ ପରମପୁରୁଷ, ତୁମେ ସେଠାରେ ବିରାଜ କର; ମୋତେ ଚିନ୍ତନ କରି, ଇଚ୍ଛାମତେ ଉପଭୋଗ କର। ଏପରି ଭାବେ ଦେବୀ, ତିନି ଗୁଣର୍ଯ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ଏବେ ଗୁଣାତୀତ, ଅମୃତ ଶବ୍ଦରେ ଶିବଙ୍କୁ କହିଲେ—“ହେ ଶିବ! ହରଗୌରୀ, ମହାକାଳୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର। କୈଳାସ ସ୍ଥାପନ କରି, ଇଚ୍ଛାମତେ ଉପଭୋଗ କର। ତମସ୍ ଗୁଣ ତୁମର ପ୍ରଧାନ ହେଉ, ଓ ସତ୍ତ୍ୱ ଓ ରଜସ୍ ଦ୍ୱିତୀୟ ହେଉ। ରଜସ୍ ଓ ତମସ୍ ଦ୍ୱାରା ଦାନବ ବିନାଶ ପାଇଁ ଉପଭୋଗ କର; ତପସ୍ୟା ଓ ପରମାତ୍ମା ଚିନ୍ତନ କର। ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣ ସଦା ଶାନ୍ତିମୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କର। ତିନିଜଣେ ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ସଂହାରର କାରଣ। ଏହି ବିଶ୍ୱରେ କୌଣସି ଦ୍ରବ୍ୟ ଏହି ତିନି ଗୁଣ ବିନା ନାହିଁ; ଯାହା ଦେଖାଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତେ ଏହି ତିନି ଗୁଣର ମିଶ୍ରଣ। ନିର୍ଗୁଣ ଜଗତ କେବେ ଥିଲା ନାହିଁ, ନ ଥିବ; ପରମାତ୍ମା ନିର୍ଗୁଣ, କିନ୍ତୁ ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ। ମୁଁ ଦୁଇ ଭାବରେ—ଗୁଣବତୀ ଓ ନିର୍ଗୁଣ—ପରିସ୍ଥିତି ଅନୁଯାୟୀ; ସଦା କାରଣ, କଦାଚିତ୍ ପ୍ରଭାବ (ଫଳ) ନୁହେଁ। ଗୁଣସମେତ ମୁଁ କାରଣ, ନିର୍ଗୁଣ ଭାବେ ପ୍ରଭୁ ସମୀପ; ମହାତତ୍ତ୍ୱ, ଅହଂକାର, ଗୁଣ, ଶବ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ—ଏମାନେ ଦିନ ଓ ରାତି କାରଣ-ଫଳ ରୂପରେ ଚର୍ଚ୍ଚା ହୁଏ। ଅହଂକାର ମୋର ଫଳ, ତିନିପ୍ରକାରରେ ଅବସ୍ଥିତ; ଏହି ଅହଂକାରରୁ ମହାତତ୍ତ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଯାହାକୁ ବୁଦ୍ଧି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।” ଏଭଳି ଦେବୀଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଉପଦେଶରେ, ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ, ଦେବମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଓ ଶକ୍ତିର ସମନ୍ୱୟ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଲା।