ମା ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ମାତା, ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ କହିଲେ — “ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଳକୁ ପାନ କରିପାରିବି, ଅଗ୍ନିକୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବରେ ଖାଇପାରିବି, ପବନକୁ ଶାନ୍ତ କରିପାରିବି; ଏହି ଦିନ, ମୋ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ମୁଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି। ହେ ପଦ୍ମଜ, ତୁମେ କେବେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ — ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ସତ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଉପରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। କେବେକେବେ ପୂର୍ବରୁ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନଥିବା କିମ୍ବା ନାଶ ଦେଖାଯାଏ; ଏକ ମାଟି ଗୋଟିରେ ମାଟିର ଗୋଟି ଅଛି, କିନ୍ତୁ ମାଟିର ଗୋଟି ଭାଙ୍ଗିଗଲେ ଗୋଟି ରହି ନଥାଏ। ଯଦି ଆଜି କେହି ପ୍ରଶ୍ନ କରେ — ‘ଭୂମି ଏଠାରେ ନାହିଁ, କେଉଁଠି ଗଲା?’ — ତେବେ ଜାଣ, ଏହାର ଅଣୁଗୁଡିକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ତତ୍ତ୍ୱକୁ ସାତି ପ୍ରକାରରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ: ନିତ୍ୟ, କ୍ଷଣିକ, ଶୂନ୍ୟ, ନିତ୍ୟ-ଅନିତ୍ୟ, କର୍ତ୍ତା, ଅହଂକାର ସହିତ, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ହେ ସ୍ରଷ୍ଟା, ଏହି ମହାତତ୍ତ୍ୱ ଏବଂ ତାହାର ଅହଂକାର ଅଂଶକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ପୂର୍ବବତ୍ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କର। ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଆଶ୍ରୟକୁ ଯାଇ, ତାହାଠାରେ ବସିବେ; ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। ହେ ସ୍ରଷ୍ଟା, ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ଗ୍ରହଣ କର — ମହାସରସ୍ୱତୀ ନାମକ ଏହି ଶକ୍ତି ରଜୋଗୁଣ ସମ୍ପନ୍ନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୁଭ୍ର ମୁହାଁ ଧାରଣ କରିଛି। ସେ ଶ୍ୱେତବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି, ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠାସନରେ ବସିବେ; ସେ ତୁମର ଲୀଳାସହଚରୀ ହେବେ। ଏହି ମହିଳା ସଦା ତୁମ ସହଚରୀ ହେବେ; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ସେ ମୋତେ ବହୁତ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ। ଏବେ ତୁମେ ତାଙ୍କ ସହିତ ସତ୍ୟଲୋକକୁ ଯାଉ, ଚାରି ପ୍ରକାର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱରୁ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉତ୍ପନ୍ନ କର। ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶରୀର ସହିତ ସମସ୍ତ ଜୀବ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କାଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛି; ପୂର୍ବବତ୍ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କର। କାଳ, କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ସ୍ୱଭାବ ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ ପୂର୍ବବତ୍ ନିଜ ଗୁଣରେ ଅନ୍ୱିତ ହୋଇ ଅବସ୍ଥିତ ରହିବା ଉଚିତ। ତୁମେ ସଦା ଵିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଏବଂ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର, କାରଣ ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣର ପ୍ରଧାନତାରୁ ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଯେତେବେଳେ କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ ଆସିବ, ହରି ଭୂମିରେ ଅବତରି ତାହାକୁ ସମ୍ପନ୍ନ କରିବେ। ପଶୁ ମଧ୍ୟରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଅବତାରରେ, କିମ୍ବା ମାନବ ରୂପ ନେଇ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରିବେ। ଏହି ଭବ ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମିତ୍ର ହେବେ; ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ଚାହିଁ କରି ଉଲ୍ଲାସ କର। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଏବଂ ବୈଶ୍ୟମାନେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ଉଚିତ ଅନ୍ନଦାନ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜିବେ। ମୋ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଦେବମାନେ ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଏବଂ ତୃପ୍ତ ହେବେ। ଶିବ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଗୁଣରୁ ଉପରେ, ସେକୁ ସମସ୍ତ ରୀତିରେ ସମ୍ମାନ ଏବଂ ଯଜ୍ଞରେ ଦ୍ରଢ଼ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଯେତେବେଳେ ଦେବମାନେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଭୟ ଲାଗିବ, ମୋ ଶକ୍ତିମାନେ ଦିବ୍ୟ ରୂପରେ ଅବତରି ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରିବେ। ଭୂବାରାହୀ, ବୈଷ୍ଣବୀ, ଗୌରୀ, ନାରସିଂହୀ, ସଦାଶିବା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ — ହେ ପଦ୍ମଜ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କର। ସଦା ଏହି ନବାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ତାହାର ବୀଜ ଏବଂ ଧ୍ୟାନ ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କର; ହେ ପଦ୍ମଜ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କର। ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଏହାକୁ ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ହୋଇଥାଏ। ଏପରି ଭାବରେ ଜଗତ୍ର ମାତା ହସି ହସି ହରିଙ୍କୁ କହିଲେ — “ଵିଷ୍ଣୁ, ଏହି ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର। ସେ ସଦା ତୁମର ଛାତିରେ ବସିବେ — ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ତୁମର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ମଙ୍ଗଳମୟ ଶକ୍ତିକୁ ଦେଇଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦାନ କରେ। ତୁମେ ଏହାକୁ କେବେ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ସେ ସଦା ପୂଜ୍ୟ। ଏହି ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ନାରାୟଣ ଏକତା ମୋ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ। ଜୀବନ ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ କରିଛି; ଏହି ତିନି ଜନଙ୍କ ସହିତ ସମନ୍ୱୟ ରଖିବା ଏବଂ ବିରୋଧ ନ କରିବା ଦରକାର। ତୁମେ, ସ୍ରଷ୍ଟା, ଶିବ ଏବଂ ଦେବମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋ ଗୁଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ; ସମସ୍ତେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସମ୍ମାନିତ ଏବଂ ପୂଜିତ ହେବେ। ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ବିଭେଦ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ନରକକୁ ଯିବେ। ଯିଏ ହରି, ସେ ହିଁ ଶିବ; ଏବଂ ଶିବ ହିଁ ହରି। ଯେ କେହି ଏହି ଦୁଇ ମଧ୍ୟରେ ଭେଦ ରଖିବେ, ସେ ନରକରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ। ସ୍ରଷ୍ଟାକୁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ବୁଝିବା ଉଚିତ; ଏଥିରେ କିଛି ଚିନ୍ତା ନାହିଁ। ଗୁଣର ଅନ୍ୟ ଭେଦ ଅଛି; ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ କହିବି। ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣ ତୁମର ପ୍ରଧାନ ହେଉ — ପରମାତ୍ମାର ଧ୍ୟାନ ପାଇଁ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଭୂମିକାରେ ଦୁଇ ଜନ ରଜସ ଏବଂ ତମସ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହିତ ନିଜର ରୂପ ବଦଳ କରିବା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଭେଦ ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ରଜସ ଗୁଣରେ ଉଲ୍ଲାସ କର। ବାଣୀର ବୀଜ, କାମର ରାଜା, ଏବଂ ତୃତୀୟ ମାୟାର ବୀଜ — ଏହି ମନ୍ତ୍ର, ହେ ରାମାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଛି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରଦାନ କରେ। ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ସଦା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଚାହିଁ କରି ଉଲ୍ଲାସ କର। ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ ଭୟରେ ଅଭୟ ହେବେ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ; କାଳର ଭୟ ମଧ୍ୟ ନଥିବ। ମୋ ଲୀଳା ଯତେଦିନ ଚାଲିଥାଏ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ନିଜେ ଉପସାରଣ କରିବି, ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତକୁ ଉପସାରଣ କରିବି। ତେବେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ତୁମେ ସମସ୍ତେ ମୋତେ ଲୟ ହେବ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ସ୍ମରଣ କର; ଏହା ଇଚ୍ଛା ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ, ମୋକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ଏହାକୁ ଉଦ୍ଗୀଥ ଚନ୍ତ ସହିତ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ କରିବା ଉଚିତ। ହେ ପରମପୁରୁଷ, ବୈକୁଣ୍ଠ ନିର୍ମାଣ କରି ଏଠାରେ ବସିବା ଦରକାର। ମୋତେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଚାହିଁ କରି ଉଲ୍ଲାସ କର।