ଏକ ସଂସ୍କାରିତ ଏବଂ ପବିତ୍ର କଥାଶ୍ରବଣ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ, ପ୍ରଥମେ ଶ୍ରୋତାମାନେ ଶୁଣିବାର ଯୋଗ୍ୟତା ଅଧିଗତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପାଇଁ ଗୋମାତା ଦାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଏବଂ ଆରମ୍ଭରେ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଗଣପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ଜଳପାତ୍ର ସ୍ଥାପନ କରି ଦିଗପାଳମାନେ, କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷାକାରୀ ବାଳକ ଦେବତା, ଯୋଗିନୀମାନେ ଏବଂ ମାତୃଗଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ତୁଳସୀ ଗଛ, ଗ୍ରହମାନେ, ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ନବ-ଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜଗତ୍ ମାତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଭାଗବତ ପୁସ୍ତକକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଶୁଭ ଏବଂ ଶୋଭାମୟ ଅକ୍ଷରରେ ଦେବୀଙ୍କ ଶବ୍ଦ-ରୂପକୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଦରକାର। କଥା ଶ୍ରବଣରେ ବିଘ୍ନ ନ ଆସିବା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଚୟନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ନବ-ଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସପ୍ତଶତୀ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ପରିକ୍ରମା ଏବଂ ନମସ୍କାର କରି, "ଓ କାଟ୍ୟାୟନୀ, ମହାଶକ୍ତି, ଭବାନୀ, ଜଗତ୍ ଶ୍ୱାମିନୀ" ଷ୍ଟୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। "ଓ ଦୟାମୟୀ, ମୁଁ ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବି ଯାଇଛି, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର; ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଉଥିବା ଜଗତ୍ ମାତା, ଦୟା କର।" ଏଭଳି ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରି କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ପ୍ରବଚନକାରୀଙ୍କୁ ବ୍ୟାସ ଭାବି ସମ୍ମାନ କରି, ମାଳା, ଅଳଙ୍କାର, ବସ୍ତ୍ର ଆଦି ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିବା ଦରକାର। "ଓ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଇତିହାସ ଜ୍ଞାତା, ବ୍ୟାସର ଅବତାର, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରିଛି। ଏହି କଥାର ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ ଦ୍ୱାରା ମୋର ଅନ୍ତରର ଘନ ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କର।" ଏହା ପରେ, ନବ ଦିନ ଧରି ନିୟମିତ ଉପଚାର ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ; ପ୍ରଥମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବସାଇ ଏବଂ ସମ୍ମାନ କରି, ସ୍ୱୟଂ ବସିବା ଉଚିତ। ଏହି କଥା ଶ୍ରବଣର ଫଳର ଲାଭ ପାଇଁ ଘର, ଶିଶୁ, ଜନାନୀ ଆଦି ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଶୁଣିବା ଦରକାର। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସାନ୍ତି ନିବା ପାଇଁ ଅଳ୍ପ ସମୟ ବିଶ୍ରାମ ନେଇ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରହରରେ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଶରୀରର ଇଚ୍ଛା ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ହଳକା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ; ଏବଂ କଥା ଶ୍ରବଣ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ଥର ହବିଷ ଖାଇବା ଦରକାର। ବିକଳ୍ପ ଭାବେ ଫଳ, ଦୁଧ କିମ୍ବା ଘିଅ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିପାରିବେ; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ଯେ କଥାରେ ବିଘ୍ନ ନ ଆସି। ଏବେ ମୁଁ କଥାଶ୍ରବଣର ନିୟମ କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ! ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭିନ୍ନ ଭାବିବାରେ ଅନୁସୂଚିତ କରନ୍ତି— ଯେଉଁମାନେ ଦେବୀ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ନାହାନ୍ତି, ନାସ୍ତିକ, ହିଂସାପ୍ରବୃତ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱେଷୀ କିମ୍ବା ନାସ୍ତିକ, ସେମାନେ କଥା ଶୁଣିବାର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀୟ ଧନ, ପର-ସ୍ତ୍ରୀ, ପର-ସମ୍ପତ୍ତି କିମ୍ବା ଦେବତାମାନଙ୍କ ଧନ ପାଇଁ ଲୋଭୀ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିବାର ଅଧିକାରୀ ନୁହଁନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଭୂମିରେ ଶୟନ କରୁଥିବା, ସତ୍ୟବାଦୀ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କଥା ଶେଷରେ ପତ୍ର ପାତ୍ରରେ ସଂୟମ ରଖି ଖାଇବା ଉଚିତ। ନିୟମ ରଖୁଥିବା ଲୋକ ଅଳୁ, ଲାଉ, ତେଲ, ତୁଡି ଡାଲ, ମଧୁ, ଜଳି ଖାଦ୍ୟ, ପୁରୁଣା ଖାଦ୍ୟ, ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର। ମାଂସ, ମସୁର, ରଜସ୍ୱଳା ନାରୀ ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ, ରସୁଣ, ମୁଳା, ହିଙ୍ଗ, ପିଆଜ, ଧନିଆ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। କଥା ନିୟମ ରଖୁଥିବା ଲୋକ କଦୁ, ଶାଗ ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ସହ, କାମ, କ୍ରୋଧ, ଅଭିମାନ, ଲୋଭ, କୌତିଳ୍ୟ, ଅହଂକାର ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର। କଥା ନିୟମ ରଖୁଥିବା ଲୋକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱେଷୀ, ଅନ୍ତ୍ୟଜ, କୁକୁର ଖାଇଥିବା, ଯବନ, ଚଣ୍ଡାଳ, ରଜସ୍ୱଳା ନାରୀ, ବେଦ ବାହାର ଲୋକଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ ନୁହଁ। ଭେଦ, ଗୋ, ଗୁରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ନାରୀ, ରାଜା, ଉତ୍ତମ, ଦେବତା, ଦେବୀ ଭକ୍ତଙ୍କ ବିଷୟରେ ନିନ୍ଦା ସୁଣିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ ନୁହଁ। କଥା ନିୟମ ରଖୁଥିବା ଲୋକ ବିନମ୍ରତା, ସଧାରଣତା, ପବିତ୍ରତା, ଦୟା, ମିତଭାଷୀ, ଉତ୍ତମ ଚିତ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଦରକାର। ଅନ୍ଧା, ଏକ ଶିଶୁ ଥିବା, ଦୁଃଖୀ, ଶିଶୁ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଥିବା, ଗର୍ଭପାତ ହୋଇଥିବା ନାରୀ, ଧନ ନାହାନ୍ତି, ଶିଶୁ ନାହାନ୍ତି—ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ ଉତ୍ତମ। ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ, ମୋକ୍ଷ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବୀଙ୍କ ଭାଗବତ କଥା ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଏହି କଥା ଶୁଣିବାର ଦିନଗୁଡିକ ଯଜ୍ଞ ଦିନ ସମାନ; ଏହି ଦିନରେ ଯାହା ଦିଆଯାଏ, ଉପହାର, ପାଠ—ସମସ୍ତର ଅନନ୍ତ ଫଳ ମିଳେ। ଏଭଳି ନବ ଦିନ ନିୟମ ରଖିବା ପରେ ଏହାର ସମାପ୍ତି କରିବା ଉଚିତ, ଯେପରି ବଡ଼ ଅଷ୍ଟମୀ ନିୟମରେ ଫଳ ଚାହୁଥିବା ଲୋକ କରନ୍ତି। ଅଭିଲାଷା ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଲେ ପବିତ୍ର ହେବା ଏବଂ ମୁକ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ; କାରଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀ ପ୍ରଜାମାନେ କୁ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି। ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ପ୍ରବଚନକାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ପ୍ରବଚନକାରୀ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଉପହାର ଭକ୍ତି ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଦରକାର। ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିଦିନ କୁମାରୀ, ସୁମଙ୍ଗଳୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କୁ ପୂଜା, ଭୋଜନ ଏବଂ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସଫଳତା ଲାଭ କରନ୍ତି। ସମାପ୍ତିରେ ଗାୟତ୍ରୀ ଦେବୀ ର ହଜାର ନାମ କିମ୍ବା ବିଷ୍ଣୁ ର ହଜାର ନାମ ପାଠ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଦୂର ହୁଏ। ତାଙ୍କ ନାମ ସ୍ମରଣ ଏବଂ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ତପ, ଯଜ୍ଞ, କ୍ରିୟାର ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ପୂରଣ ହୁଏ; ଏହିପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଷ୍ଟୁତି କରିବା ଦରକାର। ସମାପ୍ତିରେ ଦେବୀ ର ସପ୍ତଶତୀ ମନ୍ତ୍ର, ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ନବ-ଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ବିକଳ୍ପ ଭାବେ ଗାୟତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ଘିଅ ଦିଆ ପାୟସ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିପାରିବେ; ଏହି ଭାଗବତ ଗାୟତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ବୋଲି କହାଯାଇଛି।