ଶାନ୍ତନୁ ରାଜା ମନେ ମନେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ—"ମୁଁ ଏଇଁ କ’ଣ କରିବି? କିପରି ମୋର ବଂଶ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଅବିକଳ ରହିବ?" ସେ ଭାବିଲେ, "ଯଦି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ରୋକିବି, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯିବେ। ଯଦି ଆଜି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ରୋକିବିନାହିଁ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ଶିଶୁକୁ ଜଳରେ ଫେଳିଦେବେ। ଯଦି ଏକ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଦୁଷ୍ଟତାରେ ରକ୍ଷା କରିବେ କି ନ କରିବେ, କିଛି କହିପାରିବିନାହିଁ।" ତେଣୁ ମୋ ବଂଶ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମୋତେ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯେପରି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷିଙ୍କ ଗାଏ ନନ୍ଦିନୀକୁ ଷ୍ଟ୍ରିଜିତ ନେଇଯାଇଥିଲେ, ସେହିପରି ଆଜି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ସେବକ, ହେ ଶୁଭ୍ରହସିନୀ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି। ହେ ମନୋହରାଙ୍ଗୀ, ହସ୍ତିଦନ୍ତ ସମ ଉରୁବତୀ, ମୋର ସାତିଜଣ ପୁଅକୁ ଆପଣ ନାଶ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଆଜି ଆପଣ ଅନ୍ୟ କିଛି ଇଛା କରନ୍ତୁ, ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ କଥା ମଧ୍ୟ ପୂରଣ କରିଦେବି।" "ବେଦଜ୍ଞମାନେ କହନ୍ତି, ପୁଅ ବିନା ପୁରୁଷ ସ୍ବର୍ଗ ପାଇବାର ଅଧିକାରୀ ହୁଏନାହିଁ।" ଏପରି କହିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଶିଶୁକୁ ନେଇ ଯିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ। ରାଜା କହିଲେ, "ହେ ଅତି ପାପିନୀ, ମୁଁ ଆଜି କ’ଣ କରିବି? ଆପଣ ନରକକୁ ଭୟ କରୁନାହାନ୍ତି କି? ଆପଣ ଯିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି କି ରହିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ଯାହା ଇଚ୍ଛା, କିନ୍ତୁ ମୋ ପୁଅକୁ ରଖିଦିଅନ୍ତୁ।" ରାଜା ଏପରି କହିବା ସମୟରେ, ସେ ଶିଶୁକୁ ନେଇନେଲେ। ତାପରେ ସେ କହିଲେ, "ପୁଅ ପାଇଁ ଆମି ଏହି ଶିଶୁକୁ ନେଇ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇ ପାଳିବି।" ତାହା ପରେ ସେ ନିଜ ପରିଚୟ ଦେଇ କହିଲେ, "ମୋତେ ଗଙ୍ଗା ବୋଲି ଜାଣ; ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସିଛି। ମୁଁ ମନସ୍ତାପରେ ଏଠାରୁ ମାନବ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରିବି। ରାଜା, ମୁଁ ଦେବମାନେ ଦିଆ ଵରରେ ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଭାର୍ଯ୍ୟା ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଛି।" "ତୁମ ସାତିଜଣ ପୁଅ, ହେ ବାସବ, ଋଷିଙ୍କ ଶାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଛନ୍ତି। ଏହି ପୁଅକୁ ଗଙ୍ଗା ଦେଇଛନ୍ତି, ଏହାକୁ ନେଉ, ହେ ଶାନ୍ତନୁ। ଏହି ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହେବେ। ରାଜା, ଏହା ଯୁବକ ହେଉଅଯ୍ୟନ୍ତ ସେଉଁଠି ପାଳିବି, ପରେ ତୁମକୁ ଦେଇଯିବି।" ଏପରି କହି ଗଙ୍ଗା ଶିଶୁକୁ ନେଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ରାଜା ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ପୁଅ ସହ ବିଚ୍ଛେଦର ବେଦନା ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଲେ। ଏପରିଭାବେ ସମୟ କଟିଗଲା। ଏକ ଦିନ ରାଜା ଶିକାର କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସେଉଁଠି ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଦେଖିଲେ, ଏକ ଶିଶୁ ଅନେକ ବାଣ ଛାଡ଼ୁଛି। ଏହା ଦେଖି ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଲେ, କିଛି ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏତେ ଅଲୌକିକ କୌଶଳ ଦେଖି ମଧ୍ୟ, ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ହେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ତୁମେ କାହାର ପୁଅ?" ଏହା ଶୁଣି ସେ ଶିଶୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲା, ରାଜା ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଲେ। ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ ଚିତ୍ତରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ତାପରେ ମନୋହର ଅଙ୍ଗବିଭୂଷିତା ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖି ରାଜା କଥା କହିଲେ। ଗଙ୍ଗା କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି ତପୋଧନ ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ରକୁ ତୁମ ହସ୍ତେ ଦେଉଛି। ସେ ତୁମ ବଂଶକୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଦେବେ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହେବେ। ଏହି ପୁଅ ଦିବ୍ୟ ଋଷି ଵଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ପାଳିତ। ଯେପରି ଜମଦଗ୍ନି ବେଦ ଜାଣିଥିଲେ, ସେହିପରି ଏହି ପୁଅ ମଧ୍ୟ ଜାଣିଛି।" ଏପରି କହି ଗଙ୍ଗା ଶିଶୁକୁ ଦେଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ରାଜା ନିଜ ପୁଅକୁ ବାହୁଡ଼ିଆଲେ, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଶୁଘିଲେ। ପରେ ରାଜା ଗଜାହ୍ୱୟାକୁ ଯାଇ ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ଉତ୍ସବ ଆୟୋଜନ କଲେ।