ପିତାମାତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପାପୀ ସନ୍ତାନର ଜନ୍ମ ବଡ ଦୁଃଖର କାରଣ ହୁଏ। ସେ ନ ବନ୍ଧୁମାନେ ପାଇଁ ଭଲ କରେ, ନ ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ କିଛି କ୍ଷତି କରେ। ଯେଉଁ ଘରରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ବସେ, ଯିଏ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରିବାରେ ଲଗ୍ନ, ପିତାମାତାଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ସେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ସଫଳ ଓ ଶୁଭ ପାଇଁ। ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ସନ୍ତାନ ଦ୍ୱାରା ପରିବାର ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ନାମମାନ୍ୟତା ଅପମାନିତ ହୁଏ, ଏହି ଜନ୍ମରେ ଓ ପରଲୋକରେ ଦୁଃଖ ଓ ନରକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼େ। ଦୁଷ୍ଟ ସନ୍ତାନ ଦ୍ୱାରା ବଂଶ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ଅର୍ଥହୀନ ହୁଏ, ଖରାପ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦିନ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ବନ୍ଧୁ ସହିତ ତ କେମିତି ସୁଖ ହେବ? ଏପରି ଦୁଷ୍ଟ ସନ୍ତାନର ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ଦିନ ରାତି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଥିବା ଏକ ଋଷି, ଗର୍ଗଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ଋତବାକ କହିଲେ: "ମହାତ୍ମନ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହେଁ—ଦୟାକରି ଆପଣ ଆମାକୁ କହନ୍ତୁ, ଆମ ସନ୍ତାନର ଦୁଷ୍ଟତାର କାରଣ କଣ, ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ?" "ମୁଁ ମୋ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସେବା କରି ବେଦ ପାଠ କରିଛି, ଉପନୟନ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବିବାହ କରିଛି, ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଗୃହସ୍ଥ ଧର୍ମ ପାଳନ କରିଛି, ପଞ୍ଚ ମହାୟଜ୍ଞ କରିଛି। ନରକ ଭୟରେ, ଏକ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଗର୍ଭଧାନ କରିଛି, କିନ୍ତୁ ଏହି ସନ୍ତାନ, ମୋ ଦୋଷ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ମା'ର ଦୋଷରେ, ଦୁଃଖର କାରଣ ହୋଇ ଜନ୍ମିଛି, ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣ ଦେଖାଉଛି, ଏବଂ ପରିବାରକୁ ଦୁଃଖ ଦେଉଛି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଗର୍ଗ ଋଷି ସମସ୍ତ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରି ଜ୍ୟୋତିଷ ଅନୁସାରେ କାରଣ କହିଲେ—"ମୁଁ ଏହି ଦୁଷ୍ଟତାର କାରଣ ତୁମେ, ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀ କିମ୍ବା ପରିବାରକୁ ଦେଉ ନାହିଁ; ଏହା ଅଶୁଭ ରେବତୀ ମହୂର୍ତ୍ତ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଛି। ତୁମ ସନ୍ତାନ ଅଶୁଭ ସମୟରେ ଜନ୍ମିଛି, ଏହାର ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ।" "ଏହି ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାକୁ, ଶୁଭ ଶକ୍ତି ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହ କୁଳି କରି ପୂଜା କର।" ଗର୍ଗଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଋତବାକ ରେବତୀକୁ କ୍ରୋଧରେ ଶାପ ଦେଲେ—"ରେବତୀ ଆକାଶରୁ ପତିତ ହେଉ!" ଏହି ଶାପ ଦେବା ସମୟରେ, ପୂଷା ତାରା ମଧ୍ୟ ଆକାଶରୁ ପତିତ ହେଲା, ସମସ୍ତ ଲୋକ ମୁଣ୍ଡାପର୍ବତରେ ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ। ଏହିପରି, ରୈବତକ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା, ତାଙ୍କ ପତନରୁ କୁମୁଦ ପର୍ବତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଏବଂ ଏହିପରି ଅତି ଶୁଭ ଓ ସୁନ୍ଦର ହେଲା। ରେବତୀକୁ ଶାପ ଦେଇ, ଋଷି ଗର୍ଗଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ ଦେବୀ ଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଏବଂ ଶୁଭ ଓ ସାଉଭାଗ୍ୟ ପାଇଲେ। ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: ରେବତା ତାରାର ଚାଁତିରୁ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମିଲା, ଯାହା ସମ୍ସାରରେ ଅପୂର୍ବ ସୁନ୍ଦର, ଦେବୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦେବୀ ପରି ପ୍ରତୀତ ହେଉଥିଲା। ଏହି କନ୍ୟାକୁ ଦେଖି, ଋଷି ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କ ନାମ ରେବତୀ ରଖିଲେ। ଏପରି, ମହାଋଷି ପ୍ରମୁଚା ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ କୁମୁଦ ପର୍ବତରେ ଏହି କନ୍ୟାକୁ ନିଜ କନ୍ୟା ପରି ନ୍ୟାୟପୂର୍ବକ ଲାଳନା କଲେ। ରେବତୀ ଯେତେବେଳେ ବୟସ୍କ ହେଲେ ଓ ଅପୂର୍ବ ସୁନ୍ଦରତାରେ ଶୋଭିତ ହେଲେ, ଋଷି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ବର ଖୋଜିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ। ଅନେକ ଉପାୟରେ ଖୋଜିଲେ, କିନ୍ତୁ ଯୋଗ୍ୟ ବର ମିଳିଲା ନାହିଁ। ତେଣୁ ଆଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଋଷି ଅଗ୍ନିଦେବକୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ତା'ପରେ, ଅଗ୍ନିଦେବ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ କନ୍ୟାକୁ ଏକ ବର ଦେଲେ—ତାଙ୍କର ବର ଧର୍ମିକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବୀର, ଉତ୍ତମ ବକ୍ତା ଓ ଅଜୟ ହେବେ। "ସେ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ନାମକ ଏକ ରାଜା ହେବେ, ତାଙ୍କୁ ଅଜୟ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଋଷି ଖୁସି ହେଲେ। ଦେବୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ସେଇ ସମୟରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଚତୁର ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଶିକାର ଉପଲକ୍ଷେ ଋଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଲେ। ସେ ବିକ୍ରମଶିଳାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶୌର୍ୟଶାଳୀ, କାଳିନ୍ଦୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଛି, ପ୍ରିୟବ୍ରତ ବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ। ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଋଷିଙ୍କୁ ନ ଦେଖି, ରାଜା ରେବତୀକୁ ଶୁଭ କଥାରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ପ୍ରିୟେ, ମହାଋଷି ଆଶ୍ରମ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି; ମୁଁ ତାଙ୍କର ପଦ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ। ଆପଣ ସତ୍ୟ କହନ୍ତୁ, ସେ କେଉଁଠି ଗଲେ?" ରେବତୀ କହିଲେ: "ମହାରାଜ, ମହାଋଷି ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡକୁ ଗଲେ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଆଶ୍ରମ ଛାଡ଼ି ଶୀଘ୍ର ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡକୁ ଗଲେ। ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡର ଦ୍ୱାରରେ ଋଷି ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ରାଜାକୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ରାଜା ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଓ ବିନୟ ସହ ବନ୍ଦନା କରୁଥିଲେ। ରାଜା ବନ୍ଦନା କଲେ, ଋଷି ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ ଗୌତମକୁ କହିଲେ: "ଅର୍ଘ୍ୟ ଆଣ, ଏହି ରାଜା ଅତି ଯୋଗ୍ୟ ଅତିଥି।" "ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ଆସିଛନ୍ତି, ବିଶେଷତ: ବର ପାଇଁ।" ଏହିପରି ଋଷି ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଲେ, ରାଜା ଭାବନାପୂର୍ବକ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଋଷି ତା'ପରେ ରାଜାକୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି ଉପବିଶିତ ରାଜାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ସୁସ୍ଥତା ଜିଜ୍ଞାସା କଲେ: "ମହାରାଜ, ତୁମ ଏଣ୍ଡ, ଧନ, ବନ୍ଧୁ, ଦାସ, ମନ୍ତ୍ରୀ, ନଗର, ଦେଶ ଓ ତୁମେ ସୁସ୍ଥ ଅଛ?" "ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀ ଏଠି ଅଛନ୍ତି, ତେଣୁ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବି ନାହିଁ। ଅନ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସୁସ୍ଥତା କଥା କହ।" ରାଜା କହିଲେ: "ମହାତ୍ମନ, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ସମସ୍ତ ଠିକ୍ ଅଛି। କିନ୍ତୁ, ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ—ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ କେଉଁଠି ଏଠି?" ଋଷି କହିଲେ: "ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀ ରେବତୀ, ଭୂମିରେ ଅପୂର୍ବ ସୁନ୍ଦର, ଏଠି ଅଛନ୍ତି। ମହାରାଜ, କିପରି ତୁମେ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଜାଣିନାହିଁ?" ରାଜା କହିଲେ: "ମହାତ୍ମନ, ମୁଁ ମୋ ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ—ସୁଭଦ୍ରା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ଘରରେ ଅଛନ୍ତି, ଜାଣିଛି; କିନ୍ତୁ ରେବତୀକୁ ଜାଣିନାହିଁ।" ଋଷି କହିଲେ: "ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା, ଯିଏକୁ ଏମିତି ଦିଅର କହିଲା, ସେଉଁଠି ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଭୁଲିଗଲା, ଯେଉଁଠି ସେ ସବୁଠୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।" ରାଜା କହିଲେ: "ଆପଣ କହିଥିବା କଥା ଭୁଲ ନୁହେଁ; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କ ପରି କହିଛି। ମୋ ମନ ଦୁଷ୍ଟ ନୁହେଁ; ଆପଣ କ୍ରୋଧିତ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" ଋଷି କହିଲେ: "ମହାରାଜ, ତୁମେ ଏକଥା ଠିକ୍ କହିଛ; ତୁମ ମନ ଦୁଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଏପରି ଅନୁଚିନ୍ତିତ କଥା ତୁମେ କହିଛ।