ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଣୀ, ଅନେକ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେଇ ଛଅ ରାଜପୁତ୍ର ମନରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ। ସେମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ହୃଦୟ ନମାଇ, ଉତ୍କଣ୍ଠାରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି କହିଲେ— “ମହାଦେବୀ, ବିଜୟିନୀ, କୃପାର ପରମ ନିବାସ!” ବାଗ୍ଭବଙ୍କ ପୂଜାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଏବଂ ବାଗ୍ଭବ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିବା, ‘କ୍ଲୀଁ’ ଅକ୍ଷର ସ୍ୱରୂପ ଦେବୀ, ‘କ୍ଲୀଁ’ ମନ୍ତ୍ରରେ ଭକ୍ତି ରଖୁଥିବାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି। କାମରାଜଙ୍କ ଚିତ୍ତକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ, ମହାମାୟା, ଚିରସୁଖର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ, ମହାସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଦାତ୍ରୀ। ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶିବ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ରୂପରେ ତୁମେ ଭୋଗ ଆନନ୍ଦକୁ ବୃଦ୍ଧି କର, ଏଭଳି ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ମହାପୁଣ୍ୟଶୀଳ, ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଦେବୀ, ମୁହଁରେ କୃପାର ଉଜ୍ୱଳତା ନେଇ ଶୁଭ ବାକ୍ୟ କହିଲେ— “ହେ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ, ତୁମେ ମହାତ୍ମା ଓ ତପସ୍ୱୀ। ମୋର ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦୋଷରହିତ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ମନବଳୀ ହୋଇଛ। ଆଶୁ ଇଚ୍ଛା କର, ଯେକୌଣସି ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହ, ବିଳମ୍ବ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ରହିଛି, ସେଇ ଦେଉଛି।” ତେବେ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ କହିଲେ— “ହେ ଦେବୀ, ଆମର ରାଜ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟମୁକ୍ତ ହେଉ, ଆମ ବଂଶ ଦୀର୍ଘ ହେଉ, ଆମ ଭୋଗ ଅନରୋଧ ଅନୁଯାୟୀ ଭାବେ ଅବିରୋଧ ହେଉ, ଆମେ କୀର୍ତ୍ତି, ତେଜ, ଓ ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରୀ ହେଉ। ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅବିରୋଧ ସମୃଦ୍ଧି ହେଉ— ଏହି ଆମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଅନୁରୋଧ।” ଦେବୀ କହିଲେ— “ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଯାହା ଚିନ୍ତା କର, ତାହା ହେବ। ଏବେ ଆଉ ଏକ ଶୁଭ ବାକ୍ୟ କହୁଛି, ମନୋଯୋଗ ଦେଇ ଶୁଣ। ତୁମେ ସମସ୍ତେ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଅଧିପତି ହେବ, ଦୀର୍ଘ ବଂଶ ଓ ବହୁ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିବ, ଅନେକ ସଂଯୋଗ ହେବ। ଅଟୁଟ ଶକ୍ତି, ସାମ୍ରାଜ୍ୟ, କୀର୍ତ୍ତି, ତେଜ, ଓ ବିଭବ ମୋର କୃପାରେ ପ୍ରାପ୍ତି ହେବ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ପାଳିକ୍ରମେ। ଶ୍ରୀ ନାରାୟଣ କହିଛନ୍ତି— ଏପରି ଭାବେ ଦେବୀ ଭ୍ରାମରୀ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସେମାନଙ୍କର ଭକ୍ତି ଭରା ସ୍ତୁତି ମଧ୍ୟରେ ଦୃଶ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ। ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ରାଜପୁତ୍ର ଏହି ଜନ୍ମରେ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ପୃଥିବୀର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଓ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କଲେ। ସେମାନେ ଅଭିନ୍ନ ବଂଶ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ମନୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିପତି ହେଲେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ ସେମାନେ ସାବର୍ଣ୍ଣି ମନୁ ହେଲେ। ପ୍ରଥମ ଥିଲେ ଦକ୍ଷ ସାବର୍ଣ୍ଣି, ଯିଏ ନବମ ମନୁ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଦେବୀଙ୍କ କୃପାରେ ସେ ଅପାର ଶକ୍ତି ଓ ଅଟୁଟ ପ୍ରଭାବ ଅଧିକାରୀ ହେଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ମେରୁ ସାବର୍ଣ୍ଣି, ଦଶମ ମନୁ ହେଲେ। ଦେବୀଙ୍କ ଦୟାରେ ସେ ମନ୍ବନ୍ତରର ଅଧିପତି ହେଲେ। ତୃତୀୟ ମନୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସାବର୍ଣ୍ଣି, ଏକାଦଶ ମନୁ, ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ସିଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ। ଚତୁର୍ଥ ହେଲେ ଚନ୍ଦ୍ର ସାବର୍ଣ୍ଣି, ଦ୍ୱାଦଶ ମନୁ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା। ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜାରେ ସେ ମନ୍ବନ୍ତର ଅଧିପତି ହେଲେ। ପଞ୍ଚମ ରୁଦ୍ର ସାବର୍ଣ୍ଣି, ତେରୋଟିଏ ମନୁ ଭାବେ ପରିଚିତ। ସେ ମହାଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବର ଅଧିକାରୀ ହେଲେ। ଷଷ୍ଠ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁ ସାବର୍ଣ୍ଣି, ଚୌଦ୍ଧମ ମନୁ, କର୍ମରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଦେବୀଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଖ୍ୟାତି ଅଧିକାରୀ ହେଲେ। ଏହି ଚୌଦ୍ଧ ଜଣ ମନୁ ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜାରେ ସଦା ସମ୍ମାନିତ ଓ ସ୍ତୁତିତ; ସମସ୍ତେ ଭ୍ରାମରୀଙ୍କ କୃପାରେ ଅତିଶୟ ମହିମା ଓ ପ୍ରଭାବର ଅଧିକାରୀ। ତେବେ ନାରଦ କହିଲେ— “ଏହି ଭ୍ରାମରୀ ଦେବୀ କିଏ? କିପରି ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ କଣ? ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଗଳ୍ପ ମୋତେ କୁହ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ଯାହା ଶୋକକୁ ନାଶ କରେ। ମୁଁ ଦେବୀଙ୍କ କଥାର ଅମୃତ ପାନ କରି, ତୃପ୍ତି ପାଉନାହିଁ; ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଅମୃତ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆସେନାହିଁ।” ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ— “ନାରଦ, ଏବେ ଶୁଣ, ମୁଁ ଏହି ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ ଓ ମୋକ୍ଷଦାୟିନୀ ଜଗତ୍ଜନନୀଙ୍କ କୃତ୍ୟ କୁହିବି। ଦେବୀଙ୍କ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ, ସେ ଜଣେ ମାଆ ପରି ନିର୍ମଳ କୃପାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ପୂର୍ବେ ଏକ ମହାଦାନବ ଥିଲେ, ନାମ ଥିଲା ଅରୁଣ, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପାତାଳରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରହୁଥିଲେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ବଡ଼ ଶତ୍ରୁ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ। ସେ ଦେବତାମାନେକୁ ଜିତିବା ଇଚ୍ଛାରେ, ଅତି ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟା କଲେ, ପଦ୍ମଜ (ବ୍ରହ୍ମା)ଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି, ଭାବିଲେ— “ସେ ଆମ ପାଳକ ହେବେ।” ସେ ହିମବତ୍ ପାହାଡ଼ର ଧାରରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଅତି ଶୀତଳ, ସେଠି ଯୋଗୀ ହୋଇ, ପଡ଼ିଥିବା ପତ୍ର ଖାଇ, ଶ୍ୱାସ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଲେ। ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପରେ ଲୀନ ହୋଇ, ଆଶାରେ ଭରିଆ ଏବଂ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢ଼ାକା, ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବଳ ଜଳବିନ୍ଦୁ ଖାଇ ରହିଲେ। ଆଉ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ କେବଳ ବାୟୁ ଉପରେ ରହିଲେ; ପୁନି ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ କିଛି ଖାଇଲେ ନାହିଁ। ଏପରି ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଜଳାଇଦେଲା; ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଲାଗିଲା। “ଏହି କ’ଣ? ଏହି କ’ଣ?” ବୋଲି ସମସ୍ତ ଦେବତା କମ୍ପିତ ହେଲେ; ଭୟରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ। ଦେବମାନଙ୍କର ଅନୁରୋଧ ଶୁଣି, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା, ଗାୟତ୍ରୀ ସହିତ ହଁସରେ ଚଢ଼ି, ଆନନ୍ଦରେ ଯାତ୍ରା କଲେ। ସେ ଅରୁଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ— ତାଙ୍କର ଦେହ କେବଳ ଶ୍ୱାସ ମାତ୍ରରେ ରହିଛି, ଶିରା ଗୁଡିକ ଜଟିଲ, ପେଟ ଚମଡ଼ିଗଲା, ଅଙ୍ଗପାଙ୍ଗ ଶୁଷ୍କ, ଚକ୍ଷୁ ଧ୍ୟାନରେ ବନ୍ଦ। ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ— “ଭଲ ଲୋକ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା, ତାହା ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହ।” ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଯାହା ଶୁଣିଲେ ମନ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ, ଅରୁଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଅମୃତ ବର୍ଷା ପାଇଥିବା ପରି ଏକ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲି, ସାମ୍ନାରେ ଚାରି ବେଦ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଗାୟତ୍ରୀ ସହିତ ପଦ୍ମଜ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଜପମାଳା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଧାରଣ କରି, ଜପ କରୁଥିବା ଦେଖି, ଉଠି ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତୁତି କଲେ।