ଓ ରାଜା, ଦେବୀ ରମାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଏପରି ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ଅନେକ ରୂପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ସେ ତିନି ଭାଗର ବେଦ, ତିନି ଲକ୍ଷ୍ୟର ଆଶ୍ରୟ, ଚତୁର୍ଥ ଅବସ୍ଥାର ସାର, ପଞ୍ଚ ଭୂତର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ, ଷଷ୍ଠ ଅଂଶର ଶାସନକାରୀ। ସପ୍ତମ ଭାଗରେ ସେ ସପ୍ତ ଦିନର ଅଧିକାରୀ, ସପ୍ତ ସପ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥିବା ଦେବୀ; ଅଷ୍ଟମ ଭାଗରେ ବସୁମାନ୍ୟ ଦେବୀ, ନବ ଗ୍ରହର ଅଧିପତି। ନବ ରସ ଓ ନବ କଳାରେ ମଧୁର, ନବ ଅଂଶର ଅଧିପତି; ଦଶମ ଭାଗରେ ଦଶ ଦିଶାରେ ପୂଜିତ, ଦଶ ଦିଗ୍ଗଜରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ରମା। ଏକାଦଶ ରୂପରେ ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଏକାଦଶ ଗଣର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା ଦେବୀ। ଦ୍ୱାଦଶ ଭାଗରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଭୁଜା, ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟର ଉତ୍ସ; ତ୍ରୟୋଦଶ ଭାଗରେ ତ୍ରୟୋଦଶ ରୂପରେ, ତ୍ରୟୋଦଶ ଗଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ। ତ୍ରୟୋଦଶ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଚୌଦ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା, ଚୌଦ ମନୁଙ୍କ ମାତୃ। ପଂଚଦଶୀ ତିଥିରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଷୋଡଶ ଭୁଜାରେ ଷୋଡଶ କଳାର ଚନ୍ଦ୍ରର ମୂର୍ତ୍ତି। ଦେବୀଙ୍କ ଶରୀର ଷୋଡଶ କଳାର ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଏପରି ଦେବୀ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଦେବୀ, ଗୁଣାତୀତ ତମସ୍ର ଉତ୍ସ। ତୁମେ, ଦେବୀ, ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ଅଭିଭୂତ କରିଥିଲେ; ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ଦୁଇ ଭୟଙ୍କର ଦାନବଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ନାୟକ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଥିଲେ; ଏପରି ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଦେବୀ ତମସୀ, ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କୁ ଛାଡି ଦୁଇ ଦାନବକୁ ମୋହିତ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ, ଜଗତ୍ର ନାୟକ, ଆତ୍ମାର ଆତ୍ମା, ଚେତନାରେ ଆସି, ଦୁଇ ଦାନବକୁ ଦେଖିଲେ। ସେମାନେ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଦେଖି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହ କଲେ; ତାପରେ ମଧୁସୂଦନ ଦୁଇ ଦାନବ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ପଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଶକ୍ତିରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ଦୁଇ ଦାନବ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିର ମଦରେ ମୋହିତ ହେଲେ। "ବର ଚୟନ କର," ବୋଲି ଦାନବମାନ୍ୟ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ କହିଲେ; ଶ୍ରୀହରି କହିଲେ, "ଆଜି ମୁଁ ଦୁଇ ଦାନବକୁ ନିଶ୍ଚିତ ମାରିବି।" ଦାନବମାନ୍ୟ ପୁନି କହିଲେ, "ପୃଥିବୀ ଜଳରେ ବିଆପି ଥିବା ଥାଏ ମୁଁ ମରିବି ନାହିଁ।" ଏହି ସଂକଳ୍ପକୁ ମାନି, ଶ୍ରୀହରି ଚକ୍ରରେ ଦାନବମାନ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ତାଙ୍କର କଟିରେ କାଟିଦେଲେ। ଏପରି ଦେବୀ ପ୍ରକଟିତ ହେଲେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ। ଏହି ଦେବୀ ମହାକାଳୀ, ସମସ୍ତ ଯୋଗିନୀଙ୍କ ଅଧିପତି; ଏବେ, ରାଜା, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ସଂପ୍ରକାଶ କରିବି। ସାବର୍ଣି ମନୁଙ୍କ କଥା ଏବଂ ଦେବୀଙ୍କ କୃତ୍ୟ ଏଠାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ସମସ୍ତ ପରାଜିତ ଦେବମାନ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଚ୍ୟୁତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲୋକକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଶଙ୍କର ଓ ଅଚ୍ୟୁତ ଦୁଇ ପରମ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ମହିଷାସୁରଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ କୃତ୍ୟକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ। ମହିଷାସୁର ନାମକ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ନିବାସକୁ ଜୋରଜବରଦସ୍ତି ଦଖଲ କରି, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବର ଅଭିମାନରେ ତାହାର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଛି। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବର ନାଶ ପାଇଁ ଉପାୟ ଶୀଘ୍ର ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଦେବମାନ୍ୟ କହିଲେ। ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଦୁଃଖ ଭରା କଥା ଶୁଣି, ଶ୍ରୀହରି, ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ପଦ୍ମଜଙ୍କ ସହିତ, ଅତି କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ଏହି କ୍ରୋଧରେ, ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ମୁଖରୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ତେଜ, ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସମ, ପ୍ରକଟିତ ହେଲା। ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଶରୀରରୁ ତେଜ ପ୍ରକଟିତ ହେଲା, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ। ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ତେଜରୁ ଦେବୀଙ୍କ ମୁହଁ, ଯମଙ୍କ ଶକ୍ତିରୁ କେଶ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତିରୁ ଭୁଜା ପ୍ରକଟିତ ହେଲା। ସୋମଙ୍କ ଶକ୍ତିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ଦେବୀଙ୍କ ଉର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିରୁ କମର, ବରୁଣଙ୍କ ତେଜରୁ ଉରୁ ଓ ଗଣ୍ଡ। ପୃଥିବୀର ତେଜରୁ ନିତମ୍ଭ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶକ୍ତିରୁ ପାଦ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରୁ ଆଙ୍ଗୁଠି, ବସବଙ୍କ ଶକ୍ତିରୁ ଆଙ୍ଗୁଳି। କୁବେରଙ୍କ ଶକ୍ତିରୁ ନାକ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ତେଜରୁ ଦାନ୍ତ; ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଶକ୍ତିରୁ ତିନି ଚମତ୍କାର ଚକ୍ଷୁ, ସନ୍ଧ୍ୟାର ତେଜରୁ ଭ୍ରୂ। ବାୟୁଙ୍କ ଶକ୍ତିରୁ କାନ; ଏପରି ସମସ୍ତ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ତେଜରୁ ଦେବୀ ମହିଷମର୍ଦିନୀ ପ୍ରକଟିତ ହେଲେ। ଶିବ ଦେବୀଙ୍କୁ ତ୍ରିଶୂଳ, ବିଷ୍ଣୁ ଚକ୍ର ଓ ଶଂଖ, ବନ୍ଧନର ଦେବ ନୂପ, ଅଗ୍ନି ଶୂଳ, ମାରୁତ ଧନୁ ଓ ବାଣ ଦେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ର ଓ ଏରାବତ ହାତୀର ଘଣ୍ଟା, ଯମ କାଳଦଣ୍ଡ, ବ୍ରହ୍ମା ଜପମାଳା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଦେଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଲେ ରଶିମାଳା, କାଳ ତଳୱାର ଓ ନିର୍ମଳ ଢାଲ, ସାଗର ଶୁଦ୍ଧ ମାଳା ଓ ଅଜର ପୋଷାକ, ଚୂଡାମଣି, କୁଣ୍ଡଳ, ବ୍ରାସ୍ଲେଟ, ବାହୁଦଣ୍ଡ। ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଦେଲେ ନିର୍ମଳ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର, ପାୟଲ, ଗଳା ଭୂଷଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର। ବିଶ୍ୱକର୍ମା ବାହୁଦଣ୍ଡ ଦେଲେ; ହିମବତ୍ ଦେଲେ ସିଂହ ଭୂଷଣ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନ। କୁବେର ଦେଲେ ଦିବ୍ୟ ମଦ ଭରା ପାତ୍ର; ଶେଷ ଦେଲେ ନାଗମାଳା। ଏପରି, ସମସ୍ତ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ତେଜ ଓ ଉପହାରରେ ଦେବୀ ମହିଷମର୍ଦିନୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଦୁଷ୍ଟ ମହିଷାସୁରଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଆଶା ପୂରଣ କରିବାକୁ।