ଏକ ସମୟର କଥା, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷି ପ୍ରବଳ ଦୃଢ଼ ଚିତ୍ତରେ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରକୁ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ପୁନି ଏକେକ ଶିଖରରୁ ଅବତରଣ କରି, ସାଉଥ୍ ଦିଗକୁ ଯାଉଥିଲେ। ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ସେ ଶ୍ରୀଶୈଳ ପର୍ବତକୁ ଦେଖିଲେ। ପରେ ମଲୟ ପର୍ବତକୁ ପହଁଚି, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଏଠାରେ ତପସ୍ୟାରେ ଲଗ୍ନ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଦେବୀ ମା ଵିନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ବତରେ ଆଗମନ କରିଲେ। ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ତାଙ୍କୁ "ବିନ୍ଧ୍ୟାବାସିନୀ" ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରିଲେ। ସୂତ ମୁନି କହିଲେ, "ଏହି କଥା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ; ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଓ ବିନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ବତର କଥା ପାପ ନାଶ କରେ, ରାଜାଙ୍କୁ ବିଜୟ ଦେଉଛି, ଦ୍ୱିଜାତିଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ବଢ଼ାଏ। ବଣିକମାନେ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ପାଆନ୍ତି, ଦାସମାନେ ସୁଖ ପାଆନ୍ତି, ଧର୍ମ ଚାହିଁଥିବା ଧର୍ମ ପାଆନ୍ତି, ଧନ ଚାହିଁଥିବା ଧନ ପାଆନ୍ତି। ଭୋଗ ଚାହିଁଥିବା ଭୋଗ ଲଭନ୍ତି, ଏହି କଥାକୁ ଏକଥର ଭକ୍ତିରେ ଶୁଣିଲେ ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳିଯାଏ।" ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁ ଦେବୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜିଲେ, ତାଙ୍କୁ ପୃଥିବୀର ଶାସନ ଓ ମନୁଙ୍କ ଦିନ ଦେବୀ ଦେଲେ। "ହେ ଶାଉନକ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମନୁଙ୍କ ଦିନର କଥା ଏବଂ ମାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଉପାଖ୍ୟାନ କହିଛି, ଆଉ କଣ କହିବି?" ତାପରେ, ଶାଉନକ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ତୁମେ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଙ୍କ ଦିନର କଥା କହିଛ; ଏବେ ଅନ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମନୁମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତିର କଥା କହ।" ସୂତ କହିଲେ, "ଏମିତି ପ୍ରଥମ ମନୁ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଶୁଣି, ଶାଉନକ ଅନ୍ୟ ମନୁମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଲେ।" ନାରଦ ମୁନି, ଦେବୀ ତତ୍ତ୍ୱର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ, ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ହେ ଶାଶ୍ୱତ, ମନୁମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା କହ।" ଶ୍ରୀ ନାରାୟଣ କହିଲେ, "ପ୍ରଥମ ମନୁ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ, ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜି ଅବିଘ୍ନ ରାଜ୍ୟ ପାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ ପ୍ରିୟବ୍ରତ ଓ ଉତ୍ତାନପାଦ ପୃଥିବୀରେ ରାଜା ଏବଂ ରାଜ୍ୟର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।" "ଦ୍ୱିତୀୟ ମନୁ ସ୍ୱାରୋଚିଷ, ପ୍ରିୟବ୍ରତଙ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପୁଅ। ସ୍ୱାରୋଚିଷ କାଳିନ୍ଦୀ ତଟରେ ନିବାସ କରି, ପତ୍ର ଭୋଗି ତପସ୍ୟା କରି, ମା ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ମୃତ୍ତିକା ମୂର୍ତ୍ତି ପୂଜା କଲେ। ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରି, ଦେବୀ ହଜାର ରବିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଦେବୀ ସ୍ୱାରୋଚିଷଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତରର ଶକ୍ତି ଦେଲେ। ସ୍ୱାରୋଚିଷ ତାରିଣୀ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜି ମନ୍ବନ୍ତର ଲଭିଲେ। ଅବିଘ୍ନ ରାଜ୍ୟ ଓ ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନ କରି, ପୁଅମାନେ ସହିତ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କଲେ। ଏହି ଶାସନ ଉପଭୋଗ ପରେ, ତିନି ମନ୍ବନ୍ତର ଶେଷରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ଗଲେ।" "ତୃତୀୟ ମନୁ ଉତ୍ତମ, ପ୍ରିୟବ୍ରତଙ୍କ ପୁଅ। ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ଏକାନ୍ତ ତପସ୍ୟା କରି, ଭାଗ୍ଭବ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ତିନି ବର୍ଷ ଉପବାସ କଲେ। ଦେବୀଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତି କରି, ଭକ୍ତିରେ ରମି, ଅବିଘ୍ନ ରାଜ୍ୟ ଓ ଦୀର୍ଘ ବଂଶ ପାଇଲେ। ରାଜ୍ୟର ଭୋଗ ଓ ଧର୍ମ ଉପଭୋଗ କରି, ରାଜର୍ଷିଙ୍କ ଉତ୍ତମ ପଥକୁ ଲଭିଲେ।" "ଚତୁର୍ଥ ମନୁ ତାମସ, ପ୍ରିୟବ୍ରତଙ୍କ ପୁଅ। ନର୍ମଦା ଦକ୍ଷିଣ ତଟରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜି, ବସନ୍ତ ଓ ଶରତରେ ନବରାତ୍ରି ବ୍ୟାପକ ପୂଜା କଲେ, କାମରାଜ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି। ଲୋଟସ ନୟନ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅପୂର୍ବ ସ୍ତୁତି କରି, ତାଙ୍କର କୃପା ଲଭିଲେ। ଅବିଘ୍ନ ରାଜ୍ୟ ଭୋଗ କରି, ଦଶ ଶୂର ବିର ପୁଅ ପ୍ରଜନନ କଲେ। ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକକୁ ଗଲେ।" "ପଞ୍ଚମ ମନୁ ରୈବତ, ତାମସଙ୍କ ଅନୁଜ। କାଳିନ୍ଦୀ ତଟରେ ନିବାସ କରି, କାମ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାକ୍ ଶକ୍ତି ଲଭିଲେ। ଏହି ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଶ୍ରୀ ଓ ଶକ୍ତି ଲଭିଲେ। ଦୀର୍ଘ ବଂଶ ସ୍ଥାପନ କରି, ଧର୍ମ ରକ୍ଷା କରି, ଅପୂର୍ବ ଶୂରତାରେ ମହେନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ଗଲେ।" "ଏବେ ଷଷ୍ଠ ମନୁ ଚାକ୍ଷୁଷ ଏବଂ ଦେବୀଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତିର କଥା ଶୁଣ। ଅଙ୍ଗ ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁ, ସପୁଲହ ଋଷିଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ। 'ହେ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ମୁଁ ଦୁଃଖ ନାଶକ ତୁମର ଶରଣରେ ଆସିଛି, ମୋତେ ନିର୍ଦେଶ ଦିଅ, ମୁଁ ତୁମର ଦାସ, ମୋତେ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ। ପୃଥିବୀର ଅଖଣ୍ଡ ଶାସନ, ଅବିଘ୍ନ ଶକ୍ତି, ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରର ଦକ୍ଷତା ଓ ଶାସନ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଦୀର୍ଘ ବଂଶ ଦିଅ, ଶେଷରେ ମୁକ୍ତି ଦିଅ।'" "ଏହି ଶବ୍ଦ ମନୁଙ୍କ କାନରେ ପହଁଚିଲା। ସପୁଲହ ଋଷି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଦେବୀଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୂଜା ଉପଦେଶ କଲେ: 'ହେ ରାଜା, ମୋର ଶବ୍ଦ ଶୁଣ, ଏହା ଅତି ମନୋହର; ଆଜି ଶିବାଙ୍କୁ ପୂଜିବା, ତାଙ୍କର କୃପାରେ ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳିବ।'" "ଚାକ୍ଷୁଷ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, 'ଦେବୀଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପାପନାଶି ପୂଜା କଣ? କିପରି କରିବି? କୃପାକରି ଖୋଲାସା କର।'" "ସପୁଲହ କହିଲେ, 'ହେ ରାଜା, ଦେବୀଙ୍କ ଅକ୍ଷୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୂଜା ଶୁଣ: ଅବିରତ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଭାଗ୍ଭବ ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କର।