ଦେବତାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ: "ଜୟ ହେଉ, ହେ ଗଣନାଥ, ଯାହାଙ୍କ ଅର୍ଚ୍ଚିତ ପଦପଦ୍ମକୁ ଉମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ନେହ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଭକ୍ତମାନେ ଅଷ୍ଟସିଦ୍ଧି ଓ ଅଷ୍ଟଐଶ୍ୱର୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ହେ ମହାମାୟାର ଲୀଳାରେ ବିହରଣ କରୁଥିବା ପରମାତ୍ମା, ଅମରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଧ୍ୱଜ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, କୈଳାସରେ ବିରାଜିତ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅହିବୁଧ୍ନ୍ୟ, ମନୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥିବା, ଅଜନ୍ମା, ବିଭିନ୍ନ ରୂପଧାରୀ, ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ହେ ଗଣନାଥ, ହେ ଦେବ, ହେ ପର୍ବତେଶ୍ୱର, ମହାବଳଶାଳୀ, ଯିଏ ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ହୃଦୟପଦ୍ମରେ ବିରାଜିତ, ଉତ୍ତମ ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ୟ, ଯୋଗର ମୂଳତ୍ୱ, ଯୋଗୀଶ୍ୱର, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଯୋଗୀନାଥ, ଯୋଗଫଳଦାତା, ଦୁଃଖିତଙ୍କୁ ଦାନ କରୁଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଅପାର କୃପାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିର ଧାରୀ, ଗୁଣମୟ, ବୃଷଧ୍ୱଜ, କାଳ ଓ କାଳର ଶେଷ ଭାବେ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏପରି ଭାବେ ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞ କରି ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ; ସେଠାରେ ବୃଷଧ୍ୱଜ ଦେବ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗମ୍ଭୀର କଣ୍ଠରେ ହସି ଉତ୍ତର ଦେଲେ: "ହେ ଦେବଗଣ, ମୁଁ ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି, ତୁମମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବି।" ତେବେ ଦେବତାମାନେ ପୁନି କହିଲେ: "ହେ ସମସ୍ତ ଦେବଙ୍କ ନାଥ, ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧାରୀ, ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା, ଆମେ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହୁଁଛୁ। ଏକ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତ ଅଛି, ଯାହା ମେରୁକୁ ଘେରି ରହିଛି, ସେ ବଡ଼ ବଡ଼ ହେଉଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପଥକୁ ବାଧା ଦେଉଛି, ଏହି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜନ ଦୁଃଖିତ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ତାଙ୍କ ବୃଦ୍ଧିକୁ ରୋକିବେ, ଏହି ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ; ଯଦି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଗତି ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ତେବେ କାଳ ଗଣନା କିପରି ହେବ? ଯଦି ସ୍ୱାହା ଓ ସ୍ୱଧାର ରୂପ ନଷ୍ଟ ହେଉଛି, ତେବେ ଜଗତରେ ଆଶ୍ରୟ କିଏ ହେବ? ଆମେ ଭୟରେ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ, ଆପଣ ଛଡ଼ା ଆମ ପାଇଁ ରକ୍ଷକ କିଏ ଅଛନ୍ତି? ହେ ଦୁଃଖ ନାଶକ, ହେ ଗିରିଜାପତି, ଦୟା କରନ୍ତୁ।" ଶିବ କହିଲେ: "ଦେବଗଣ, ଏଠାରେ ତାଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ରୋକିବାର ଶକ୍ତି ଆମେ ନାହିଁ। ଚଳ, ଆମେ ଏହି କଥା ଶ୍ରୀରାମାଧବଙ୍କୁ କହିବା; ସେ ଆମର ସ୍ୱାମୀ, ଆମର ଆତ୍ମା, ପୂଜ୍ୟ, ସମସ୍ତ କାରଣର ମୂଳ। ଗୋବିନ୍ଦ, ମହାବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ କାରଣଙ୍କ କାରଣ; ତାଙ୍କଠାରେ ଯାଇ ଆମେ ଏହି କଥା କହିବା, ତେବେ ଆମ ଦୁଃଖର ଶେଷ ହେବ।" ଏପରି ଶିବଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହିତ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ କମ୍ପିତ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ବୈକୁଣ୍ଠ ଲୋକକୁ ଗଲେ। ସୂତ ମୁନି କହିଲେ: "ସମସ୍ତ ଦେବଙ୍କ ନାଥ, ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି, ଜଗତ୍ଗୁରୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦେବତାମାନେ ଅତି ଭକ୍ତିରେ ଗଦ୍ଗଦ୍ ହୃଦୟରେ ସ୍ତୁତି କରି କହିଲେ: 'ଜୟ ହେଉ, ହେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ, ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି, ଆଦିପୁରୁଷ! ଦାନବ ଶତ୍ରୁ, କାମର ଉତ୍ସ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଫଳଦାତା, ମହାବରାହ, ଗୋବିନ୍ଦ, ମହାୟଜ୍ଞର ମୂର୍ତ୍ତି! ଧ୍ରୁବଙ୍କ ନାଥ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ, ମତ୍ସ୍ୟ ଅବତାରରେ ବେଦଗୁଡ଼ିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ। ସତ୍ୟବ୍ରତ, ମତ୍ସ୍ୟ ରୂପରେ ନମସ୍କାର; ଦାନବ ନାଶକ, ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧ କରିଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ଜୟ। ଅମୃତ ଦାତା, କୂର୍ମ ରୂପରେ ନମସ୍କାର; ପ୍ରାଚୀନ ଦାନବ ନାଶ ପାଇଁ ବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ବରାହ ରୂପରେ ପୃଥିବୀକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ; ନରସିଂହ ଭାବେ ମହାଦାନବଙ୍କୁ ଭାଗ କରିଦେଇଥିଲେ। ବୃକ୍ର ନଖରେ ଅହଂକାରୀ ଦାନବଙ୍କୁ ଭାଗ କରିଥିଲେ; ବାମନ ଭାବେ ତିନି ଲୋକର ଅଧିପତ୍ୟକୁ ମୋହିତ କରିଥିଲେ। ବାଲିଙ୍କୁ ବିମୂଢ କରିଥିଲେ; ଶହ ହାତିଆଁ ଶତ୍ରୁ, ଦୁଷ୍ଟ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନାଶକ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ରେଣୁକା ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ଭାବେ ନମସ୍କାର; ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସ ଓ ପୌଲସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିବାରେ ପ୍ରବୀଣ। ଦଶରଥନନ୍ଦନ, ଅନନ୍ତ ପଦ ଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; କଂସ ଓ ଦୁର୍ୟୋଧନ ଭଳି ଦାନବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଭାରୀ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ନାଶ କରି ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। ଦେବଦେବ କୃଷ୍ଣ, ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ନମସ୍କାର; ଦୁଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ ଓ ପଶୁବଳି ନାଶ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଦେବ ଅବତରଣ କରିଥିଲେ, ସେହି ବୁଦ୍ଧ ରୂପକୁ ନମସ୍କାର। ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ମ୍ଲେଛ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ ହୋଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ତୁମେ କଳ୍କି ଭାବେ ଅବତାରଣ କରିବ; ଏହି ଦଶ ଅବତାର ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପ, ଭକ୍ତରକ୍ଷା ପାଇଁ। ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ନାଶ ପାଇଁ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା; ଜଳ ଓ ନାରୀ ରୂପରେ ଅବତାର ଧାରଣ କରି ଭକ୍ତଙ୍କ ଦୁଃଖ ନାଶ କରିଛ। ଏପରି ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ତୁମେ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି କୃପାର ଖଜାନା ନୁହେଁ।" ଏପରି ଭାବେ ଦେବତାମାନେ ସ୍ନେହ ଓ ଭକ୍ତିରେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ସଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ତାଙ୍କର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭରା ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ଗଦାଧର ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଦେବତାମାନେକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରି କହିଲେ: "ମୁଁ ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ। ଦେବଗଣ, ତୁମେ ଦୁଃଖ ଛାଡ଼। ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଦୁଃଖ ନାଶ କରିବି। ମୋଠାରୁ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ବର ଚାହ, ମୁଁ ଦେବି। ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଯେଉଁଠାରେ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରଭାତେ ପଢ଼ିବ, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭକ୍ତି ଆମେ ପ୍ରଦାନ କରିବି; ତାଙ୍କୁ କେବେ ଦୁଃଖ ସ୍ପର୍ଶ କରିବ ନାହିଁ, ଦୁର୍ଦ୍ରୁଷ୍ଟି ଓ ଦୁର୍ଗତି ତାଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବ ନାହିଁ। କୌଣସି ବାଧା, ଅପଦୃତ, ଗ୍ରହ, ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ, ବାତ, ପିତ୍ତ, କଫ ଜନିତ ରୋଗ ତାଙ୍କୁ ଅପ୍ରଭାବିତ କରିପାରିବ ନାହିଁ।" ଏପରି ଭାବେ ଦେବତାମାନେ ଶିବଙ୍କୁ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ନମସ୍କାର କରି, ତାଙ୍କର କୃପା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଲାଭ କଲେ।