ଏକ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ବୃହତ୍ ଋଷିମାନେ ମଣ୍ଡଳୀବଦ୍ଧ ହୋଇ ସୂତା ମୁନିଙ୍କୁ ନମ୍ରତା ସହିତ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲେ—“ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୂତା, ଆମେ ବ୍ୟାସ ମୁନିଙ୍କର ଅନୁଗାମୀ ଭାବେ ତୁମ ପାଖରୁ ଶୁଭ ଓ ପବିତ୍ର କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅବତାର ଓ ଦିବ୍ୟ କଥା, ଶିବଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ, ଅଷ୍ଟ ଓ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ମହତ୍ତ୍ୱ ଏବଂ ଏହାର ଇତିହାସ ଆମେ ତୁମର କମଳମୁଖରୁ ଶୁଣିଛୁ। ଏବେ ଆମେ ଏହି କଳିଯୁଗରେ ସବୁଠୁ ପବିତ୍ର, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା, ସହଜରେ ଲାଭ୍ୟ ଏବଂ ଶୁଣିଲେ ଶୁଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଏହି ଅତି ଉତ୍ତମ କଥା ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଏହି ସତ୍ୟ କଥା ଆମକୁ କହ, ଯାହା ଶୁଣିଲେ ଲୋକମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲାଭ ପାନ୍ତି। ଏହି କଳିଯୁଗରେ ତୁମର ପାଖରୁ ଏପରି ଜ୍ଞାନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନାହିଁ, ଯାହା ଆମର ସନ୍ଦେହ ଦୂର କରିପାରିବ।” ସୂତା ମୁନି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଓ ଶୁଭ ଋଷିମାନେ, ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ଏହି ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ସାର ଆମେ ପ୍ରକାଶ କରିବି। ଯେଉଁଯାଁ ବେଳେ ଦେବୀ ଭାଗବତ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଶୁଣାଯାଇନାହିଁ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ, ପୁରାଣ, ଏବଂ ବ୍ରତ ମାନେ ଅନ୍ୟଥା ନିର୍ବଳ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଦେବୀ ଭାଗବତ ନାମକ କୁଟାର ଲାଭ ନହେଲେ, ପାପର ଜଙ୍ଗଲ ଦୁଃଖର କଣ୍ଟକରେ ଭରି ରହିଥାଏ। ଦେବୀ ଭାଗବତର ଉଦୟ ନହେଲେ, ଦୁଃଖର ଅନ୍ଧକାର ଲୋକମାନେ ପାଇଥାନ୍ତି। ଋଷିମାନେ ଆଉ ଜିଜ୍ଞାସା କରିଲେ—“ଓ ସୂତା, ଏହା କେମିତି ଶୁଣିବା ଯାଉଛି? କେତେ ଦିନ ଲାଗି ଏହି ଶ୍ରବଣ କରିବା ଉଚିତ? କେଉଁ ପୂଜା ଆବଶ୍ୟକ? କେଉଁ ଲୋକମାନେ ଏହି ଶ୍ରବଣ କରିଥିଲେ, କେଉଁ ଫଳ ପାଇଥିଲେ?” ସୂତା ମୁନି ଏହିପରି କହିଲେ—ବ୍ୟାସ ମୁନି, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅଂଶ ଭାବେ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ପରାଶର ମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ସେ ଚାରିଟି ଵେଦକୁ ବିଭାଜିତ କରି ଶିଷ୍ୟମାନେ କୁ ଶିଖାଇଥିଲେ। ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା—ଅବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଵେଦ ଶିଖିବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି, ନାରୀ, ମୂଢ଼ ମନ୍ତି, ସାଧାରଣ ଲୋକ କେମିତି ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରିପାରିବେ? ଏହି ଉପରେ ଚିନ୍ତା କରି, ବାଦରାୟଣ ବ୍ୟାସ ମୁନି ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପୁରାଣ ସଂହିତା ରଚନା କରିଥିଲେ। ସେ ଅଠର ପୁରାଣ ତିଆରି କରିଲେ, ଏବଂ ମୋତେ ଏହା ଶିଖାଇଲେ, ଭାରତ ଗ୍ରନ୍ଥ ସହିତ। ଏହି ଅଠର ପୁରାଣ ମଧ୍ୟରୁ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ଦେବୀ ଭାଗବତ ପୁରାଣ ବ୍ୟାସ ମୁନି ସ୍ୱୟଂ ରାଜା ଜନମେଜୟଙ୍କୁ ଶ୍ରବଣ କରାଇଥିଲେ। ଏହା ପୂର୍ବରୁ, ରାଜା ପରିକ୍ଷିତ୍, ତାଙ୍କ ପିତା, ତକ୍ଷକ ନାଗ ଦ୍ୱାରା ଦଂଶିତ ହେଇଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ସେ ନବଦିନ ଦେବୀ ତ୍ରିଲୋକ ମାତାଙ୍କୁ ନିୟମିତ ପୂଜା କରି, ବ୍ୟାସ ମୁନିଙ୍କର କମଳମୁଖରୁ ଏହି ଭାଗବତ ଶୁଣିଥିଲେ। ନବଦିନୀୟ ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ରାଜା ପରିକ୍ଷିତ୍ ତତ୍କ୍ଷଣାତ ଦେବୀଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ, ଦେବଦୂତ ରୂପେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ପିତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଯାତ୍ରା ଦେଖି, ରାଜା ଜନମେଜୟ ବ୍ୟାସ ମୁନିଙ୍କୁ ପୂଜି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ପାଇଥିଲେ। ଅଠର ପୁରାଣ ମଧ୍ୟରୁ ଦେବୀ ଭାଗବତ ପୁରାଣ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାହା ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଦେବୀ ଭାଗବତର ଗାଥା ଭକ୍ତି ସହିତ ସଦା ଶୁଣନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧି ଦୂର ନୁହଁଁ; ଏହିପରି ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ସଦା ଶ୍ରବଣ କରିବା ଉଚିତ। ଅଧା ଦିନ, ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଦିନ, କିମ୍ବା କ୍ଷଣମାତ୍ର, ଏକ ମୂହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ପୁରାଣ ଶୁଣନ୍ତି, କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖ ମିଳେ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ତୀର୍ଥ, ଦାନର ଫଳ ଏକ ଥର ଶ୍ରବଣ କରିଲେ ଲାଭ ହୁଏ। ପୂର୍ବକାଳରେ ଅନେକ ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କଳିଯୁଗରେ ଶୁଣିବା ମାନେ ଧର୍ମ; ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମର ଅଭାବ ରଖନ୍ତି, କଳିରେ ଅଳ୍ପାୟୁ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟାସ ମୁନି ଏହି ଅମୃତ ଭାଗବତ ପୁରାଣ ରଚନା କରିଥିଲେ। ଅମୃତ ପିଇଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଅଜର ଓ ଅମର ହୋଇଯାଏ; ଦେବୀଙ୍କର ଗାଥାର ଅମୃତ ଶ୍ରବଣ କରିଲେ ସମସ୍ତ ବଂଶ ଅଜର ଓ ଅମର ହୋଇଯାଏ। ଏଠାରେ ମାସ କିମ୍ବା ଦିନର କୌଣସି ବାଧ୍ୟତା ନାହିଁ; ଦେବୀ ଭାଗବତ ସଦା ଶ୍ରବଣ କରିବା ଉଚିତ। ଆଶ୍ୱିନ, ମଧୁ, ତପସ ମାସରେ, ବିଶେଷ କରି ଚାରିଟି ନବରାତ୍ରିରେ ଏହି ଶ୍ରବଣ ଅତି ଫଳଦାୟୀ। ଏହି ନବଦିନୀୟ ଯଜ୍ଞ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଅଧିକ ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅଧିକ ମେରିଟ୍ ଦେଇଥାଏ। ଅପବିତ୍ର ହୃଦୟ, ପାପରେ ଲିପ୍ତ, ମୂଢ଼, ମିତ୍ର ଦ୍ରୋହୀ, ବେଦ ନିନ୍ଦକ, ହିଂସା ଓ ନାସ୍ତିକତାରେ ଲିନ୍, କଳିରେ ଏହି ନବଦିନୀୟ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। ଅନ୍ୟର ଜନନୀ ଓ ଧନ ଉପରେ ଲୋଭୀ, ପାପୀ, ଗୋ, ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉପରେ ଅଭକ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। ଅତି କଠିନ ତପ, ବ୍ରତ, ତୀର୍ଥ, ଦାନ, ବହୁ ନିୟମ, ଯଜ୍ଞ, ହୋମ, ଜପର ଫଳ ନବଦିନୀୟ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ପାଇପାରିବେ। ଗଙ୍ଗା, ଗୟା, କାଶୀ, ନୈମିଷ, ମଥୁରା, ପୁଷ୍କର, ବଦରୀ ଅଟି ତୁରନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧି ଦେଇପାରେ ନାହିଁ, ଦେବୀଙ୍କର ଏହି ଯଜ୍ଞ ତୁରନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ। ଏହିପରି, ଦେବୀ ଭାଗବତ ପୁରାଣ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଉପାୟ। ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ କନ୍ୟା ରାଶିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନ ଦେବୀଙ୍କୁ ସିଂହାସନରେ ବସାଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଶ୍ରୀ ଭାଗବତ ପୁସ୍ତକ ଏକ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ କରିଲେ, ଦେବୀଙ୍କର ପଥ ଲାଭ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦିନପ୍ରତି ଦେବୀ ଭାଗବତର ଏକ ଶ୍ଲୋକ କିମ୍ବା ଅର୍ଦ୍ଧ ଶ୍ଲୋକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ହୋଇଯାନ୍ତି; କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ବିପଦ, ମାରକ ରୋଗ, ଦୁର୍ଘଟନାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ବାଲଗ୍ରହ, ପିଶାଚ, ଭୂତ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁଭୟ ଆସେ, ଦେବୀ ଭାଗବତ ଶ୍ରବଣ କରିଲେ ସେଭଳି ଭୟ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।