दत्तोऽस्मै सोऽपि सततं मामुपास्तेऽतिभक्तितः । मय्यासक्तमतिर्नित्यं मम पूजापरायणः
दत्तात्रेयांनी तो मंत्र त्याला दिला आहे आणि तो नेहमी मोठ्या भक्तीने माझी पूजा करतो; त्याचे मन कायम माझ्यात गुंतलेले असते, तो नेहमी माझ्या पूजेत मग्न असतो.
मामेव सर्वभूतेषु ध्यायन्नास्ते च मत्परः । स ते दुःखविनाशं वै करिष्यति महामतिः
तो सर्व जीवांत फक्त माझेच ध्यान करतो, माझ्यातच एकरूप राहतो; तो महात्मा नक्कीच तुझे दुःख दूर करील.
मासुतो विहरंस्तत्र तव त्राता भविष्यति । हत्वा तं राक्षसं घोरं मोचयिष्यति मानिनीम्
तू तिथे एक महिना राहिलास, तर तो तुझा रक्षक होईल; तो भयंकर राक्षसाचा वध करून त्या अभिमानी स्त्रीला मुक्त करील.
एकावलीमेकवीरः सर्वशास्त्रविशारदः । पश्चात्सैव पतिः कार्यस्त्वया राजसुतः शुभः
तो एकटा वीर, सर्व शास्त्रात निपुण, आणि एकावळी—नंतर तू त्या राजपुत्राशीच विवाह करावा.
इत्युक्त्वान्तर्दधे देवी प्रबुद्धाहं तदैव हि । कथितं स्वप्नवृत्तान्तं देव्याश्चाराधनं तथा
असे सांगून देवी अदृश्य झाली; मी ताबडतोब जागी झाले आणि स्वप्नात घडलेली सर्व घटना व देवीची पूजा सांगितली.
प्रसन्नवदना जाता श्रुत्वा सा कमलेक्षणा । विशेषेण च सन्तुष्टा मामुवाच शुचिस्मिता
हे ऐकून ती कमळासारख्या डोळ्यांची स्त्री आनंदी झाली; ती शुद्ध हास्याने विशेष प्रसन्न होऊन मला म्हणाली.
गच्छ तत्र त्वरायुक्ता कुरु कार्यं मम प्रिये । सत्यवाक्या भगवती सावां मोक्षं विधास्यति
"लवकर तिथे जा आणि माझे काम पूर्ण कर, प्रिय सखी; सत्यवचनी भगवती तुला माझ्यासह मुक्ती देईल."
इत्याज्ञप्ता तया चाहं सख्या वै प्रेमयुक्तया । मत्वोपसरणं युक्तं तस्मात्स्थानात्तदा नृप
माझ्या त्या प्रेमळ सखीने असे सांगितल्यावर, मला तिथून निघून जाणे योग्य वाटले, हे राजन.
चालिताहं ततः शीघ्रं महादेवीप्रसादतः । मार्गज्ञानं शीघ्रगतिर्मया प्राप्ता नृपात्मज
मग महादेवीच्या कृपेने मी पटकन निघाले; मला मार्गाचे ज्ञान आणि वेगही मिळाला, हे राजपुत्र.
इत्येतत्कथितं सर्वं कारणं मम दुःखजम् । कस्त्वं कस्य सुतश्चेति वद वीर यथा तथा
असे सर्व माझ्या दुःखाचे कारण मी सांगितले; आता तू कोण आहेस आणि कुणाचा मुलगा आहेस, ते सांग, हे वीर.
; एकवीरैकावल्योर्विवाहवर्णनम् व्यास उवाच तस्यास्तु वचनं श्रुत्वा रमापुत्रः प्रतापवान् । प्रफुल्लवदनाम्भोजस्तामुवाच विशाम्पते
व्यास म्हणतात: तिचे बोल ऐकून, लक्ष्मीपुत्र पराक्रमी राजकुमार, कमळासारखा फुललेला चेहरा करून तिला म्हणाला, हे राजाधिराज.
राजोवाच रम्भोरु यस्त्वया पृष्टो वृत्तान्तो विशदाक्षरः । हेहयोऽहं चैकवीरनाम्ना सिन्धुसुतासुतः
राजा म्हणाला: सुंदरी, तू विचारलेस तसे मी स्पष्ट सांगतो—मी हैहय वंशाचा, एकवीर नावाचा, सिंधूच्या कन्येचा पुत्र आहे.
मनो मे यत्त्वया नूनं परतन्त्रं कृतं किल । किं करोमि क्व गच्छामि विरहेणातिपीडितः
माझे मन तूच माझ्यावर अवलंबून केलेस; आता मी काय करू, कुठे जाऊ, या विरहाने फारच त्रस्त झालो आहे.
प्रथमं रूपमाख्यातं सर्वलोकातिगं त्वया । तेन मे विह्वलं जातं कामबाणहतं मनः
सर्व लोकांपेक्षा तिचे रूप श्रेष्ठ आहे असे तू प्रथम सांगितलेस; त्यामुळे माझे मन, प्रेमबाणांनी छिन्न झाले, अस्वस्थ झाले.
ततस्तस्या गुणाः प्रोक्तास्तैस्तु चित्तं हृतं पुनः । यत्त्वयोक्तं पुनर्वाक्यं तेन मे विस्मयोऽभवत्
नंतर तिचे गुण सांगितलेस, त्याने पुन्हा माझे मन तिने जिंकले; आणि तुझ्या पुढच्या शब्दांनी मला मोठा आश्चर्य वाटले.
एकावल्या वचः प्रोक्तं दानवाग्रे मया वृतः । हैहयस्तं विना नान्यं वृणोमीति विनिश्चयः
एकावळीने असे सांगितले—'मी दानवांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या हैहयाशिवाय दुसरा कोणताही निवडणार नाही'—हेच माझे ठाम ठरले आहे.
तेन वाक्येन तन्वङ्गि भृत्योऽहमधुना कृतः । त्वया तस्याः सुकेशान्ते ब्रूहि किं करवाणि वाम्
तुझ्या त्या शब्दांनी, सुंदरी, तू मला आता आपला सेवक केलंस. सुकेशा संपल्यावर, मला सांग, मी तुमच्यासाठी काय करू?
स्थानं तस्य न जानामि राक्षसस्य दुरात्मनः । गतिर्मे नास्ति गमने पुरे तस्मिन्सुलोचने
त्या दुष्ट राक्षसाचं ठिकाण मला माहीत नाही, सुंदर डोळ्यांची. आणि त्याच्या नगरात जायला माझ्याकडे काही उपाय नाही.
वद मां त्वं विशालाक्षि तत्र प्रापयितुं क्षमा । प्रापयाशु सखी ते सा यत्र तिष्ठति सुन्दरी
मोठ्या डोळ्यांची, तू मला तिथे नेऊ शकशील का, ते सांग. तुझी सखी जिथे आहे, त्या सुंदर स्त्रीकडे तिला लवकर घेऊन जा.
हत्वा तं राक्षसं क्रूरं मोचयिष्यामि साम्प्रतम् । विवशां शोकसन्तप्तां राजपुत्रीं तव प्रियाम्
मी त्या क्रूर राक्षसाचा वध करून, तुझ्या प्रिय राजकन्येला, जी दु:खी आणि असहाय आहे, लगेच मुक्त करीन.
विमुक्तदुःखां कृत्वाऽऽशु प्रापयिष्यामि ते पुरम् । पित्रे चास्याः प्रदास्यामि कन्यामेकावलीमहम्
तिला दु:खातून मुक्त करून, मी तिला लवकर तुझ्या नगरात आणीन आणि एकावली या कन्येला तिच्या वडिलांकडे परत देईन.
पश्चाद्विवाहं कर्तासौ राजा पुत्र्याः परन्तपः । एवं ते मनसः कामो मम चापि प्रियंवदे
नंतर शत्रूंचा नाश करणारा राजा आपल्या मुलीचं लग्न करील. प्रियवदिनी, अशा प्रकारे तुझी आणि माझी इच्छा पूर्ण होईल.
भविष्यति स सम्पूर्णः साधनेन तवाधुना । दर्शयाशु पुरं तस्य पश्य मे त्वं पराक्रमम्
आता तुझ्या प्रयत्नाने ती इच्छा पूर्ण होईल. त्याचं नगर मला लवकर दाखव, मग माझं शौर्य तू पाहशील.
यथा हन्मि दुराचारं परदारापहारकम् । तथा कुरु प्रियं कर्तुं शक्तासि वरवर्णिनि
मी कसा त्या वाईट, दुसऱ्याच्या पत्नीला पळवणाऱ्याचा वध करतो ते पाहा. तसेच, सुंदरिणी, तूही माझ्या आवडीचं काम करू शकतेस.
मार्गं दर्शय तस्याद्य पुरस्य दुर्गमस्य च । व्यास उवाच तन्निशम्य प्रियं वाक्यं मुदिता च यशोवती
आज त्या कठीण आणि किल्लेदार नगराचा मार्ग मला दाखव.
तमुवाच रमापुत्रं गमनोपायमादरात् । मन्त्रं गृहाण राजेन्द्र भगवत्यास्तु सिद्धिदम्
त्या प्रिय शब्दांनी आनंदलेली यशोवती, लक्ष्मीपुत्राला आदराने जाण्याचा उपाय सांगू लागली.
दर्शयिष्यामि तस्याद्य पुरं राक्षसपालितम् । सज्जो भव महाभाग गमनाय मया सह
राजेंद्र, देवीकडून सिद्धी देणारा मंत्र स्वीकार. आज मी तुला त्या राक्षसाच्या राज्याचं नगर दाखवीन. भाग्यवान, माझ्यासोबत जायला तयार हो.
सैन्येन महता युक्तस्तत्र युद्धं भविष्यति । कालकेतुर्महावीरो राक्षसैर्बलिभिर्वृतः
तेथे मोठ्या सैन्यासह मोठं युद्ध होईल. काळकेतू हा पराक्रमी राक्षस बलाढ्य राक्षसांनी वेढलेला आहे.
तस्मान्मन्त्रं गृहीत्वा त्वं व्रज तत्र मया सह । दर्शयिष्यामि ते मार्गं पुरस्यास्य दुरात्मनः
म्हणून, मंत्र घेऊन माझ्यासोबत तिथे जा. मी तुला त्या दुष्टाच्या नगराचा मार्ग दाखवीन.
हत्वा तं पापकर्माणं मोचयाशु च मे सखीम् । श्रुत्वा तद्वचनं वीरो मन्त्रं जग्राह सत्वरः
त्या पापकर्म करणाऱ्याचा वध कर आणि माझ्या सखीला लवकर मुक्त कर. ती वाणी ऐकून, वीराने लगेच मंत्र स्वीकारला.