तत्र सा रमते बाला नान्यत्र सुखमाप्नुयात् । सुदूरे जाह्नवीतीरे भवन्ति कमलान्यपि
ती मुलगी तिथेच रमते, दुसरीकडे तिला आनंद मिळत नाही. अगदी दूर, जाह्नवीच्या काठीसुद्धा कमळं फुललेली असतात.
रममाणा तत्र याता मत्समेता सखीयुता । मया निवेदितं राजन् पुत्री ते कमलाकरान्
ती तिथे रमताना माझ्यासह आणि इतर सख्यांसह जायची. मी तुला, राजन, सांगितलं की तुझी कन्या कमळांच्या तलावांकडे जाते.
प्रेक्षमाणातिदूरे सा प्रयाति निर्जने वने । निषेधिताथ पित्रासौ गृहे कृत्वा जलाशयान्
ती दूरवर कमळं दिसली की एकटीच निर्जन वनात जाऊन पोहोचायची. मग वडिलांनी तिला रोखलं आणि घरातच तलाव तयार करून दिले.
कमलान् वापयित्वाथ पुष्पितान् भ्रमरावृतान् । तथापि निर्ययौ बाला कमलासक्तचेतना
त्या तलावांत फुललेली, मधमाशांनी गजबजलेली कमळं वाढवली. तरीही, कमळांवर मन लावलेली ती मुलगी बाहेर जायचीच.
तदा राज्ञा रक्षपालाः प्रेरिताः शस्त्रपाणयः । एवं रक्षायुता तन्वी मत्समेता सखीयुता । क्रीडार्थं जाह्नवीतोये नित्यमायाति याति च
त्या वेळी राजाने पाठवलेले शस्त्रधारी रक्षक नेहमीच त्या नाजूक मुलीच्या आणि तिच्या मैत्रिणींच्या सोबत असायचे, जेव्हा ती जाह्नवीच्या पाण्यात खेळायला यायची आणि जायची, तेव्हा तिच्या सुरक्षेसाठी ते तिच्या सोबत असायचे.
; हैहयैकवीराय यशोवत्यैकावलीमोचनाय देवीस्वप्नवर्णनम् यशोवत्युवाच प्रातरुत्थाय तन्वङ्गी चलिता च सखीयुता । चामरैर्वीज्यमाना सा रक्षिता बहुरक्षिभिः
यशोवती म्हणाली: सकाळी लवकर उठून ती नाजूक बांध्याची मुलगी आपल्या मैत्रिणींसह निघाली; तिच्यावर चामरांनी वाऱ्याची झुळूक दिली जात होती आणि अनेक रक्षकांनी तिची काळजी घेतली.
सायुधैश्चातिसन्नद्धैः सहिता वरवर्णिनी । क्रीडार्थमत्र राजेन्द्र सम्प्राप्ता नलिनीं शुभाम्
शस्त्रांनी सज्ज अशा सेवकांसोबत, तेजस्वी ती मुलगी, राजन, खेळण्यासाठी या सुंदर कमळाच्या तलावावर आली.
अहमप्यनया सार्धं गङ्गातीरे समागता । अप्सरोभिः समेता च कमलैः क्रीडमानया
मीही तिच्यासोबत गंगाकाठी आले आणि अप्सरांसोबत, ती कमळांमध्ये खेळताना तिच्या जवळ होते.
एकावली तथा चाहं जाते क्रीडापरे यदा । सहसैव तदायातो दानवो बलसंयुतः
एकावळी आणि मी दोघी खेळात इतक्या रंगून गेलो होतो, तेव्हा अचानक एक बलाढ्य दानव तिथे आला.
कालकेतुरिति ख्यातो राक्षसैर्बहुभिर्युतः । परिघासिगदाचापबाणतोमरपाणिभिः
त्याचे नाव काळकेतु असे होते, तो अनेक राक्षसांसह वेढलेला होता, आणि सर्वजण परिघ, तलवार, गदा, धनुष्य, बाण आणि तोमर घेऊन आले होते.
दृष्टा चैकावली तेन रूपयौवनशालिनी । द्वितीया कामपत्नीव क्रीडमाना सुपङ्कजैः
त्या रूपवान आणि तारुण्याने फुललेल्या एकावळीला सुंदर कमळांमध्ये खेळताना पाहून, त्याने तिला कामदेवाची दुसरी पत्नीच समजली.
मयोक्तैकावली राजन् कोऽयं दैत्यः समागतः । गच्छावो रक्षपालानां मध्ये पङ्कजलोचने
मी एकावळीला म्हणाले, 'अगं कमळासारख्या डोळ्यांची, हा कोण दैत्य आला आहे? आपण रक्षकांच्या मध्ये जाऊया.'
विमृश्यैव सखी चाहं त्वरयैव गते भयात् । मध्ये वै सैनिकानां तु सायुधानां नृपात्मज
असं मनात ठरवून, मैत्रिणे, मी घाबरून पटकन शस्त्रधारी सैनिकांच्या मध्ये गेले.
कालकेतुस्तु तां दृष्ट्वा मोहिनीं मदनातुरः । गदां गुर्वी गृहीत्वा तु धावमानः समागतः
पण काळकेतुने तिला पाहून, वासनेंने वेडावून, जड गदा उचलली आणि धावत पुढे आला.
रक्षकान्दूरतः कृत्वा जग्राहाम्बुजलोचनाम् । त्रस्तां वेपथुसंयुक्तां क्रन्दमानां कृशोदरीम्
त्याने रक्षकांना दूर लोटून, भीतीने थरथरणाऱ्या, रडणाऱ्या आणि सडपातळ कंबरेच्या त्या कमळदृष्टी मुलीला पकडले.
त्यजैनां मां गृहाणेति मया चोक्तोऽपि दानवः । न मां जग्राह कामार्तस्तां गृहीत्वा विनिःसृतः
मी ओरडले, 'तिला सोड, मला घे,' असं सांगितलं तरीही, त्या वासनाग्रस्त दानवाने मला पकडलं नाही, पण तिला उचलून घेऊन गेला.
तिष्ठ तिष्ठेति भाषन्तो रक्षकास्तं महाबलम् । प्रतिषिध्य तु संग्रामं चक्रुर्विस्मयकारकम्
रक्षकांनी 'थांब, थांब' असे ओरडून त्या बलाढ्याला अडवले आणि त्याच्याशी अद्भुत असा संग्राम केला.
तस्यापि राक्षसाः क्रूराः सर्वतः शस्त्रपाणयः । युयुधू रक्षकैः सार्धं स्वामिकार्ये कृतोद्यमाः
त्या राक्षसांचे भयंकर साथीदार, सर्वजण शस्त्र घेऊन, आपल्या स्वामीच्या आज्ञेसाठी रक्षकांशी सर्व बाजूंनी लढू लागले.
संग्रामस्तु तदा जातः कालकेतोस्तथा रणे । निहत्य रक्षकान्सर्वान्गृहीत्वैनां महाबलः
तेव्हा काळकेतु आणि रक्षकांमध्ये मोठा युद्ध झाला; त्या बलाढ्याने सर्व रक्षकांना मारून तिला पकडले.
युक्तो राक्षससैन्येन निर्जगाम पुरं प्रति । वीक्ष्य तां रुदतीं बालां गृहीता दानवेन तु
राक्षसांच्या सैन्यासह तो आपल्या नगरीकडे निघाला; त्या दानवाने पकडलेली, रडणारी ती मुलगी दिसत होती.
पृष्ठतोऽहं गता तत्र यत्र नीता सखी मम । विक्रोशन्ती यथा सा मां पश्येदिति पदानुगा
माझी मैत्रीण जिथे नेली गेली तिथे मी तिच्या मागून गेले, जेणेकरून ती रडताना मला तिच्या मागे चालताना पाहू शकेल.
सापि मामागतां वीक्ष्य किञ्चित्स्वस्थाभवत्तदा । गताहं तत्समीपे तु तामाभाष्य पुनः पुनः
ती मला आलेले पाहून थोडी सावरली; मी तिच्या जवळ गेले आणि तिला पुन्हा पुन्हा धीर देत बोलले.
सा मां प्राप्यातिदुःखार्ता स्तम्भस्वेदसमाकुला । कण्ठे गृहीत्वा मां भूप रुरोद भृशदुःखिता
ती मला भेटली, तेव्हा ती फारच दुःखी, घाबरलेली, घामाघूम आणि जणू काही बधिरच झाली होती. तिने माझ्या गळ्यात हात घातला आणि फारच दुःखाने रडू लागली.
स मामाह कालकेतुः प्रीतिपूर्वमिदं वचः । समाश्वासय भीतां त्वं सखीं चञ्चललोचनाम्
मग कालकेतूने प्रेमाने मला सांगितले, 'तुझ्या घाबरलेल्या, चंचल डोळ्यांच्या मैत्रिणीला धीर दे.'
प्राप्तं ममाद्य नगरं देवलोकसमं प्रिये । दासोऽस्मि तव रत्या हि कस्मात्क्रन्दसि कातरा
'आज माझे हे नगर, जणू काही देवांचे लोकच, तुला मिळाले आहे, प्रिये. मी तुझ्या सुखासाठी नेहमीच तयार आहे—मग तू एवढी घाबरून का रडतेस?'
कथयैनां सखीं तेऽद्य स्वस्था भव सुलोचने । इत्युक्त्वा मां सखीपार्श्वे समारोप्य रथोत्तमे
'आज तुझ्या मैत्रिणीला हे सांग, सुंदर डोळ्यांनो, आणि शांत हो.' असे म्हणून त्याने मला माझ्या मैत्रिणीच्या शेजारी उत्तम रथात बसवले.
जगाम तरसा दुष्टः पुरे स्वस्य मनोहरे । सैन्येन महता युक्तः प्रफुल्लवदनाम्बुजः
तो दुष्ट, आनंदाने फुललेल्या चेहऱ्याने, मोठ्या सैन्यासह, आपल्या सुंदर नगरीत वेगाने गेला.
एकावली तथा मां च संस्थाप्य धवले गृहे । राक्षसान् गृहरक्षार्थं कल्पयामास कोटिशः
एकावळी आणि मला त्याने पांढऱ्या महालात ठेवले आणि घराच्या रक्षणासाठी कोट्यवधी राक्षसांची नेमणूक केली.
द्वितीये दिवसे सोऽथ मामुवाच रहो नृप । प्रबोधय सखीं बालां शोचन्तीं विरहातुराम्
दुसऱ्या दिवशी, तो मला एकांतात म्हणाला, 'राजा, तुझ्या लहान मैत्रिणीला जागे कर, ती विरहाने खूपच दुःखी आहे.'
पत्नी मे भव सुश्रोणि सुखं भुङ्क्षव यथेप्सितम् । राज्यं त्वदीयं चन्द्रास्ये सेवकोऽहं सदा तव
'सुंदर कंबरेच्या कन्ये, माझी पत्नी हो, हवे तसे सुख उपभोग. हे राज्य तुझेच आहे, चंद्रासारख्या मुखवाली; मी नेहमी तुझा सेवक आहे.'