सन्तोषं कुरु राजेन्द्र दत्ता देवेन विष्णुना । होतुर्वाक्यं नृपः श्रुत्वा दृष्ट्वा तां कन्यकां शुभाम्
हे राजाधिराज, देव विष्णूंनी ही कन्या तुला दिली आहे, म्हणून समाधान मान. यजमानाचं बोलणं ऐकून आणि ती शुभ कन्या पाहून,
जग्राह परमप्रीतो होत्रा दत्तां सुसम्मताम् । गृहीत्वा नृपतिस्तां तु ददौ पत्न्यै वराननाम्
राजा अत्यंत आनंदित होऊन, यजमानाने दिलेली आणि सर्वांना मान्य असलेली ती कन्या स्वीकारली. तिला घेऊन, सुंदर मुख असलेल्या आपल्या राणीला दिली.
आभाष्य रुक्मरेखायै गृहाण सुभगे सुताम् । सा तां कमलपत्राक्षीं प्राप्य कन्यां मनोरमाम्
रुक्मरेखा हिला संबोधून तो म्हणाला, "भाग्यवती, ही कन्या स्वीकार." रुक्मरेखा, कमळाच्या पाकळीसारखे डोळे असलेली ती मनोहर कन्या मिळाल्यावर,
जहर्ष मुदिता राज्ञी पुत्रं प्राप्य यथासुखम् । चकार मङ्गलं कर्म जातकर्मादिकं शुभम्
राज्ञीला पुत्र मिळाल्यासारखा आनंद झाला आणि ती अत्यंत हर्षित झाली. तिने जावळ, जडणघडण अशा सर्व शुभ विधी केले.
पुत्रजन्मसमुत्थं यत्तत्सर्वं विधिवत्ततः । समाप्य च मखं राजा द्विजेभ्यो दक्षिणां शुभाम्
पुत्र जन्मल्यावर जे काही विधी करायचे असतात, ते सर्व नीट पार पाडले. यज्ञ पूर्ण केल्यावर राजाने ब्राह्मणांना उत्तम दान दिलं.
दत्त्वा विसृज्य विप्रेन्द्रान् मुदं प्राप महीपतिः । दिने दिनेऽसितापाङ्गी पुत्रवृद्ध्या भृशं बभौ
दान देऊन आणि ब्राह्मणांना निरोप दिल्यावर, राजाला मोठा आनंद झाला. दिवसेंदिवस, काळ्या डोळ्यांची राणी कन्येच्या वाढीने अधिकच तेजस्वी दिसू लागली.
मुदं च परमां प्राप नृपभार्या सुतान्विता । उत्सवस्तद्दिने तस्य प्रवृत्तः सुतजन्मजः
राजाची पत्नी कन्येसह अत्यंत आनंदी झाली. त्या दिवशी कन्येच्या जन्माचा उत्सव साजरा करण्यात आला.
पुत्री पुत्रसमात्यर्थं बभूव वल्लभा किल । राज्ञो मन्त्रिसुता चाहं सुबुद्धे मन्मथाकृते
ती कन्या सर्व अर्थांनी पुत्रासमान प्रिय झाली. मी राजाच्या मंत्र्याची कन्या आहे, सुज्ञ आणि मदनासारखी सुंदर.
यशोवती च मे नाम समानं वय आवयोः । वयस्याहं कृता राज्ञा क्रीडनाय तया सह
माझं नाव यशोवती आहे आणि आमचं वयही सारखंच आहे. राजाने मला तिच्यासोबत खेळण्यासाठी सखी केलं.
सदा सहचरी जाता प्रेमयुक्ता दिवानिशम् । एकावली गन्धवन्ति यत्र पद्मानि पश्यति
मी नेहमी तिची जिवलग मैत्रीण झाले, दिवसरात्र प्रेमाने तिच्यासोबत राहिले. एकावळी जिथे सुगंधी कमळं दिसतात तिथेच आनंद मानते.
तत्र सा रमते बाला नान्यत्र सुखमाप्नुयात् । सुदूरे जाह्नवीतीरे भवन्ति कमलान्यपि
ती मुलगी तिथेच रमते, दुसरीकडे तिला आनंद मिळत नाही. अगदी दूर, जाह्नवीच्या काठीसुद्धा कमळं फुललेली असतात.
रममाणा तत्र याता मत्समेता सखीयुता । मया निवेदितं राजन् पुत्री ते कमलाकरान्
ती तिथे रमताना माझ्यासह आणि इतर सख्यांसह जायची. मी तुला, राजन, सांगितलं की तुझी कन्या कमळांच्या तलावांकडे जाते.
प्रेक्षमाणातिदूरे सा प्रयाति निर्जने वने । निषेधिताथ पित्रासौ गृहे कृत्वा जलाशयान्
ती दूरवर कमळं दिसली की एकटीच निर्जन वनात जाऊन पोहोचायची. मग वडिलांनी तिला रोखलं आणि घरातच तलाव तयार करून दिले.
कमलान् वापयित्वाथ पुष्पितान् भ्रमरावृतान् । तथापि निर्ययौ बाला कमलासक्तचेतना
त्या तलावांत फुललेली, मधमाशांनी गजबजलेली कमळं वाढवली. तरीही, कमळांवर मन लावलेली ती मुलगी बाहेर जायचीच.
तदा राज्ञा रक्षपालाः प्रेरिताः शस्त्रपाणयः । एवं रक्षायुता तन्वी मत्समेता सखीयुता । क्रीडार्थं जाह्नवीतोये नित्यमायाति याति च
त्या वेळी राजाने पाठवलेले शस्त्रधारी रक्षक नेहमीच त्या नाजूक मुलीच्या आणि तिच्या मैत्रिणींच्या सोबत असायचे, जेव्हा ती जाह्नवीच्या पाण्यात खेळायला यायची आणि जायची, तेव्हा तिच्या सुरक्षेसाठी ते तिच्या सोबत असायचे.
; हैहयैकवीराय यशोवत्यैकावलीमोचनाय देवीस्वप्नवर्णनम् यशोवत्युवाच प्रातरुत्थाय तन्वङ्गी चलिता च सखीयुता । चामरैर्वीज्यमाना सा रक्षिता बहुरक्षिभिः
यशोवती म्हणाली: सकाळी लवकर उठून ती नाजूक बांध्याची मुलगी आपल्या मैत्रिणींसह निघाली; तिच्यावर चामरांनी वाऱ्याची झुळूक दिली जात होती आणि अनेक रक्षकांनी तिची काळजी घेतली.
सायुधैश्चातिसन्नद्धैः सहिता वरवर्णिनी । क्रीडार्थमत्र राजेन्द्र सम्प्राप्ता नलिनीं शुभाम्
शस्त्रांनी सज्ज अशा सेवकांसोबत, तेजस्वी ती मुलगी, राजन, खेळण्यासाठी या सुंदर कमळाच्या तलावावर आली.
अहमप्यनया सार्धं गङ्गातीरे समागता । अप्सरोभिः समेता च कमलैः क्रीडमानया
मीही तिच्यासोबत गंगाकाठी आले आणि अप्सरांसोबत, ती कमळांमध्ये खेळताना तिच्या जवळ होते.
एकावली तथा चाहं जाते क्रीडापरे यदा । सहसैव तदायातो दानवो बलसंयुतः
एकावळी आणि मी दोघी खेळात इतक्या रंगून गेलो होतो, तेव्हा अचानक एक बलाढ्य दानव तिथे आला.
कालकेतुरिति ख्यातो राक्षसैर्बहुभिर्युतः । परिघासिगदाचापबाणतोमरपाणिभिः
त्याचे नाव काळकेतु असे होते, तो अनेक राक्षसांसह वेढलेला होता, आणि सर्वजण परिघ, तलवार, गदा, धनुष्य, बाण आणि तोमर घेऊन आले होते.
दृष्टा चैकावली तेन रूपयौवनशालिनी । द्वितीया कामपत्नीव क्रीडमाना सुपङ्कजैः
त्या रूपवान आणि तारुण्याने फुललेल्या एकावळीला सुंदर कमळांमध्ये खेळताना पाहून, त्याने तिला कामदेवाची दुसरी पत्नीच समजली.
मयोक्तैकावली राजन् कोऽयं दैत्यः समागतः । गच्छावो रक्षपालानां मध्ये पङ्कजलोचने
मी एकावळीला म्हणाले, 'अगं कमळासारख्या डोळ्यांची, हा कोण दैत्य आला आहे? आपण रक्षकांच्या मध्ये जाऊया.'
विमृश्यैव सखी चाहं त्वरयैव गते भयात् । मध्ये वै सैनिकानां तु सायुधानां नृपात्मज
असं मनात ठरवून, मैत्रिणे, मी घाबरून पटकन शस्त्रधारी सैनिकांच्या मध्ये गेले.
कालकेतुस्तु तां दृष्ट्वा मोहिनीं मदनातुरः । गदां गुर्वी गृहीत्वा तु धावमानः समागतः
पण काळकेतुने तिला पाहून, वासनेंने वेडावून, जड गदा उचलली आणि धावत पुढे आला.
रक्षकान्दूरतः कृत्वा जग्राहाम्बुजलोचनाम् । त्रस्तां वेपथुसंयुक्तां क्रन्दमानां कृशोदरीम्
त्याने रक्षकांना दूर लोटून, भीतीने थरथरणाऱ्या, रडणाऱ्या आणि सडपातळ कंबरेच्या त्या कमळदृष्टी मुलीला पकडले.
त्यजैनां मां गृहाणेति मया चोक्तोऽपि दानवः । न मां जग्राह कामार्तस्तां गृहीत्वा विनिःसृतः
मी ओरडले, 'तिला सोड, मला घे,' असं सांगितलं तरीही, त्या वासनाग्रस्त दानवाने मला पकडलं नाही, पण तिला उचलून घेऊन गेला.
तिष्ठ तिष्ठेति भाषन्तो रक्षकास्तं महाबलम् । प्रतिषिध्य तु संग्रामं चक्रुर्विस्मयकारकम्
रक्षकांनी 'थांब, थांब' असे ओरडून त्या बलाढ्याला अडवले आणि त्याच्याशी अद्भुत असा संग्राम केला.
तस्यापि राक्षसाः क्रूराः सर्वतः शस्त्रपाणयः । युयुधू रक्षकैः सार्धं स्वामिकार्ये कृतोद्यमाः
त्या राक्षसांचे भयंकर साथीदार, सर्वजण शस्त्र घेऊन, आपल्या स्वामीच्या आज्ञेसाठी रक्षकांशी सर्व बाजूंनी लढू लागले.
संग्रामस्तु तदा जातः कालकेतोस्तथा रणे । निहत्य रक्षकान्सर्वान्गृहीत्वैनां महाबलः
तेव्हा काळकेतु आणि रक्षकांमध्ये मोठा युद्ध झाला; त्या बलाढ्याने सर्व रक्षकांना मारून तिला पकडले.
युक्तो राक्षससैन्येन निर्जगाम पुरं प्रति । वीक्ष्य तां रुदतीं बालां गृहीता दानवेन तु
राक्षसांच्या सैन्यासह तो आपल्या नगरीकडे निघाला; त्या दानवाने पकडलेली, रडणारी ती मुलगी दिसत होती.