इत्युक्त्वा च तदा त्वष्टा पुत्रशोकसमाकुलः । आयुधानि च दिव्यानि चकार विविधानि च
असं म्हणून, आपल्या मुलाच्या दुःखाने व्याकुळ झालेल्या त्वष्ट्याने विविध दिव्य अस्त्रे तयार केली.
ददावस्मै सहस्राक्षवधाय प्रबलानि च । खड्गशूलगदाशक्तितोमरप्रमुखानि वै
त्याने हजार डोळ्यांच्या इंद्राचा वध करण्यासाठी त्याला शक्तिशाली अस्त्रे दिली — तलवार, भाला, गदा, शक्ती, आणि प्रमुख तोमर.
शार्ङ्ग धनुस्तथा बाणं परिघं पट्टिशं तथा । चक्रं दिव्यं सहस्रारं सुदर्शनसमप्रभम्
त्याने शार्ङ्ग धनुष्य, एक बाण, परिघ, पट्टिश आणि हजार आरांनी युक्त, सुदर्शनसारख्या तेजस्वी दिव्य चक्र दिलं.
तूणीरौ चाक्षयौ दिव्यौ कवचं चातिसुन्दरम् । रथं मेघप्रतीकाशं दृढं भारसहं जवम्
त्याने दोन अक्षय तूणीर, अतिशय सुंदर कवच आणि मेघासारखा, मजबूत, वेगवान आणि भार सहन करणारा रथ दिला.
युद्धोपकरणं सर्वं कृत्वा पुत्राय पार्थिव । दत्त्वासौ प्रेरयामास त्वष्टा क्रोधसमन्वितः
तवष्ट्याने युद्धासाठी लागणारी सर्व शस्त्रास्त्रे तयार करून, राजन, ती आपल्या मुलाला दिली आणि रागाने त्याला लढायला पाठवले.
ब्रह्मणः समाराधनाय त्वष्ट्रा वृत्रोपदेशवर्णनम् व्यास उवाच कृतस्वस्त्ययनो वृत्रो ब्राह्मणैर्वेदपारगैः । निर्जगाम रथारूढो हन्तुं शक्रं महाबलः
वृत्राने वेदज्ञ ब्राह्मणांसोबत मंगलकार्ये करून घेतली आणि मग तो बलवान रथावर बसून इंद्राचा वध करायला निघाला.
तदैव राक्षसाः क्रूराः पुरा देवपराजिताः । समाजग्मुश्च सेवार्थं वृत्रं ज्ञात्वा महाबलम्
त्याच वेळी, पूर्वी देवांकडून पराभूत झालेले भयंकर राक्षस वृत्राची मोठी ताकद कळताच त्याची सेवा करण्यासाठी एकत्र आले.
इन्द्रदूतास्तु तं दृष्ट्वा युद्धाय तु समागतम् । वेगादागत्य वृत्तान्तं शशंसुस्तस्य चेष्टितम्
इंद्राचे दूत त्याला युद्धासाठी येताना पाहून, भराभर जाऊन घडलेली सर्व घटना आणि त्याचे कृत्य इंद्राला सांगितले.
दूता ऊचुः स्वामिञ्छीघ्रमिहायाति वृत्रो नाम रिपुस्तव । बलवान्स्यन्दने रूढस्त्वष्ट्रा चोत्पादितः किल
दूत म्हणाले: स्वामी, तुझा शत्रू वृत्र नावाचा, तवष्ट्याने निर्माण केलेला, बलवान आणि रथावर बसून इथे झपाट्याने येतो आहे.
अविचारेण नाशार्थं तव क्रोधान्वितेन वै । पुत्रघाताभितप्तेन दुःसहो राक्षसैर्युतः
तो विचार न करता, केवळ रागाच्या भरात, आपल्या पुत्राच्या मृत्यूने व्याकुळ होऊन, राक्षसांसह, तुझा नाश करण्यासाठी येतो आहे आणि तो सहन न होणारा आहे.
यत्नं कुरु महाभाग शीघ्रमायाति साम्प्रतम् । मेरुमन्दरसंकाशो घोरशब्दोऽतिदारुणः
महाभागा, त्वरेने काहीतरी उपाय कर! तो आत्ता लगेच येतो आहे, मेरू किंवा मंदार पर्वतासारखा दिसतो आणि त्याचा आवाज फारच भयंकर आहे.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र भीता देवगणा भृशम् । आगत्योचुः सुरपतिं शृण्वन्तं दूतभाषितम्
एवढ्यात, देवांचे सर्व समूह फार घाबरून तिथे आले आणि दूतांचे बोलणे ऐकत असलेल्या देवेंद्राशी बोलू लागले.
गणाः ऊचुः मघवन् दुर्निमित्तानि भवन्ति त्रिदशालये । बहूनि भयशंसीनि पक्षिणां विरुतानि च
देवगण म्हणाले: मगवाना, देवांच्या वासस्थानात वाईट शकुन दिसत आहेत; अनेक भयानक चिन्हे आणि पक्ष्यांचे विचित्र आवाज ऐकू येतात.
काकगृध्रास्तथा श्येनाः कङ्काद्या दारुणाः खगाः । रुदन्ति विकृतैः शब्दैरुत्कारैर्भवनोपरि
कावळे, गिधाडे, घार, कांग आणि इतर भयंकर पक्षी घरांच्या वरती कर्कश आवाजात ओरडत आहेत.
चीचीकूचीति निनदान् कुर्वन्ति विहगा भृशम् । वाहनानां च नेत्रेभ्यो जलधाराः पतन्त्यधः
पक्षी सतत 'ची ची' आणि 'कू ची' असे आवाज करत आहेत; जनावरांच्या डोळ्यांतून पाण्याच्या धारा खाली पडत आहेत.
श्रूयतेऽतिमहाञ्छब्दो रुदतीनां निशासु च । राक्षसीनां महाभाग भवनोपरि दारुणः
महाभागा, रात्रीच्या वेळी घरांच्या वरती राक्षसींच्या रडण्याचा फार मोठा आणि भयंकर आवाज ऐकू येतो.
प्रपतन्ति ध्वजास्तूर्णं विना वातेन मानद । प्रभवन्ति महोत्पाता दिवि भूम्यन्तरिक्षजाः
मानदायक, वाऱ्याशिवायच ध्वज खाली पडतात आणि आकाशात, पृथ्वीवर, तसेच आकाशमध्यात मोठे अपशकुन दिसत आहेत.
कृष्णाम्बरधरा नार्यो भ्रमन्ति च गृहे गृहे । यान्तु यान्तु गृहात्तूर्णं कुर्वन्त्यो विकृताननाः
काळ्या कपड्यांतील स्त्रिया घराघरांतून फिरत आहेत, विचित्र तोंड करून लोकांना पटकन घर सोडायला सांगत आहेत.
रात्रौ स्वप्नेषु कान्तानां सुप्तानां निजमन्दिरे । केशाँल्लुनन्ति राक्षस्यो भीषयन्त्यो भृशातुराः
रात्री, आपल्या घरात झोपलेल्या प्रियजनांच्या स्वप्नात, राक्षसी अत्यंत घाबरवून त्यांचे केस ओढतात.
एवंविधानि देवेश भूकम्पोल्कादयस्तथा । गोमायवो रुदन्ति स्म निशायां भवनाङ्गणे
देवेंद्रा, असे अनेक अपशकुन दिसत आहेत; भूकंप, उल्का पडणे, आणि रात्री घराच्या अंगणात कोल्हे ओरडत आहेत.
सरटानां च जालानि प्रभवन्ति गृहे गृहे । अङ्गप्रस्फुरणादीनि दुर्निमित्तानि सर्वशः
घराघरात कोळ्यांची जाळी निर्माण होते आहे, आणि अंगदुखी, अंग फडफडणे असे वाईट शकुन सर्वत्र दिसत आहेत.
व्यास उवाच इति तेषां वचः श्रुत्वा चिन्तामाप सुरेश्वरः । बृहस्पतिं समाहूय पप्रच्छ च मनोगतम्
व्यास म्हणतो: हे सर्व ऐकून देवेंद्र फार चिंतेत पडला; त्याने बृहस्पतीला बोलावून मनातील शंका विचारली.
इन्द्र उवाच ब्रह्मन् किमुत घोराणि निमित्तानि भवन्ति वै । वाताश्च दारुणा वान्ति प्रपतन्त्युलकाः खतः
इंद्र म्हणाला, "ब्रह्मन्, हे भयंकर अपशकुन का दिसत आहेत? जोरदार वारे वाहत आहेत आणि आकाशातून उल्का पडत आहेत."
सर्वज्ञोऽसि महाभाग समर्थो विघ्ननाशने । बुद्धिमाञ्छास्त्रतत्त्वज्ञो देवतानां गुरुस्तथा
तुम्ही सर्वज्ञ आहात, भाग्यवान आहात, विघ्न दूर करण्यास समर्थ आहात, शहाणे आहात, शास्त्रांचे तत्त्व जाणता आणि देवतांचे गुरु आहात.
कुरु शान्तिं विधानज्ञ शत्रुक्षयविधायिनीम् । यथा मे न भवेद्दुःखं तथा कार्यं विधीयताम्
विधी जाणणाऱ्या, शत्रूंचा नाश करणारी शांतता करा, जेणेकरून मला दुःख होऊ नये. असे काहीतरी करावे.
बृहस्पतिरुवाच किं करोमि सहस्राक्ष त्वयाद्य दुष्कृतं कृतम् । अनागसं मुनिं हत्वा किं फलं समुपार्जितम्
बृहस्पती म्हणाले, "सहस्राक्षा, मी आता काय करू? आज तू चुकीचे कृत्य केलेस. निरपराध ऋषीला मारून तुला काय मिळाले?"
अत्युग्रं पुण्यपापानां फलं भवति सत्वरम् । विचार्य खलु कर्तव्यं कार्यं तद्भूतिमिच्छता
पुण्य आणि पापाचे फळ, कितीही तीव्र असो वा सौम्य, लवकरच मिळते. जो आपले भले हवे असेल त्याने नेहमी विचार करूनच कृती करावी.
परोपतापनं कर्म न कर्तव्यं कदाचन । न सुखं विन्दते प्राणी परपीडापरायणः
इतरांना त्रास देणारे कर्म कधीच करू नये. जो दुसऱ्यांना वेदना देतो त्याला कधीच सुख मिळत नाही.
मोहाल्लोभाद्ब्रह्महत्या कृता शक्र त्वयाधुना । तस्य पापस्य सहसा फलमेतदुपागतम्
मोह आणि लोभामुळे, शक्रा, तू आता ब्राह्मणहत्या केलीस. त्या पापाचे फळ तुला लगेच मिळाले आहे.
अवध्यः सर्वदेवानां जातोऽसौ वृत्रसंज्ञकः । हन्तुं त्वां स समायाति दानवैर्बहुभिर्वृतः
जो वृत्र नावाने ओळखला जातो, तो सर्व देवांना मारता येणार नाही असा जन्मला आहे. तो अनेक दानवांसह तुला मारायला येत आहे.